નવી ગુજરાતી સેક્સ વાર્તા: ભાડાના ઘરની ચિઠ્ઠી

દિશાએ દરવાજો ખોલ્યો ત્યારે જય સામે જ ઊભો હતો, અને એના હાથમાં કાગળનો એ ટુકડો હતો જે આખી સવારથી એના બ્લાઉઝના અંદર ધબકતો હતો. વરસાદ હમણાં જ શરૂ થયો હતો, અને ભીના થયેલા એના વાળમાંથી પાણીના ટીપાં એના ગાલ પરથી સરકીને એના હોઠ સુધી પહોંચી રહ્યા હતા. આ નવી ગુજરાતી સેક્સ વાર્તા ત્યાંથી શરૂ થાય છે જ્યાં એક ચિઠ્ઠીએ બે જણની જિંદગી એક જ બપોરમાં હલાવી નાખી.

ચિઠ્ઠી સવારે ટ્યૂશનની બેગમાંથી નીકળી હતી. દિશા નોટબુક કાઢતી હતી ત્યારે કાગળનો વાળેલો ટુકડો નીચે પડ્યો, અને એણે ઉપાડીને વાંચ્યો તો પહેલી જ લાઈને એનું હૃદય ધડકાવી દીધું. "તમારા હસવાનો અવાજ મારી દુકાન સુધી આવે છે, અને હું કામ છોડીને બસ એ જ સાંભળતો રહું છું." નીચે કોઈ નામ નહોતું, પણ અક્ષર ઓળખવામાં દિશાને એક મિનિટ પણ ન લાગી.

દિશા ત્રીસ વર્ષની હતી, ભરૂચના ઝાડેશ્વર રોડ પર કનુભાઈના મકાનમાં ભાડેથી રહેતી ટ્યૂશન ટીચર. એનો પતિ રાકેશ મુંબઈમાં નોકરી કરતો હતો, મહિને એક વાર આવતો, અને બાકીના દિવસો દિશા એકલી જ પોતાના બે રૂમના ઘરમાં સવાર સાંજ ટ્યૂશન ભણાવતી. જય કનુભાઈનો નાનો દીકરો હતો, ચોવીસ વર્ષનો, સ્ટેશન પાસે મોબાઈલ રિપેરિંગની દુકાન ચલાવતો.

છેલ્લા પંદર દિવસથી જયની નજર બદલાઈ ગઈ હતી. પહેલા એ ઓટલા પર ચા મૂકીને જતો રહેતો, હવે એ બહાને ઊભો રહેતો. દિશા જ્યારે સાંજે ટ્યૂશનના છોકરાઓને ભણાવતી ત્યારે એ બારી પાસેથી પસાર થતો, અને એની આંખો દિશાના ચહેરા પર થોડી વધુ વાર ટકતી. દિશાએ પહેલા તો એને નાદાની સમજીને અવગણ્યું હતું.

પણ ચિઠ્ઠી વાંચ્યા પછી આખો દિવસ એનું મન ક્યાંય ન લાગ્યું. ટ્યૂશનમાં છોકરાઓ દાખલા ગણતા રહ્યા, અને દિશાની આંખો વારેવારે બારી બહાર જતી રહી, જ્યાં સામેના ઘરના ઓટલે જય પોતાની દુકાનેથી આવીને બેઠો હતો. એણે દિશા તરફ જોયું, અને દિશાએ તરત નજર ફેરવી લીધી, પણ એના ગાલ ગરમ થઈ ગયા હતા.

બપોરે ત્રણ વાગે વાદળ ઘેરાયા. દિશાએ છોકરાઓને વહેલા છોડી દીધા, બારીઓ બંધ કરી, અને બાલ્કનીમાંથી કપડાં ઉતારી લીધા. ત્યારે જ દરવાજે ટકોરા પડ્યા. "દિશાબેન, લાઈટનું બિલ આવ્યું છે." જયનો અવાજ હતો. દિશાએ દરવાજો ખોલ્યો, અને જય ભીનો થતો અંદર આવ્યો.

"વરસાદ તો જો, એકદમ ધોધમાર." જયે પોતાના વાળ ખંખેર્યા, અને પાણીના છાંટા દિશાના હાથ પર પડ્યા. એણે બિલ ટેબલ પર મૂક્યું, પણ ગયો નહીં. બહાર વરસાદનો અવાજ વધતો ગયો, અને પવનના એક ઝપાટે દરવાજો જાતે જ બંધ થઈ ગયો. કડી વાગવાનો અવાજ બંનેના કાનમાં એકસાથે પડ્યો.

દિશાએ ચિઠ્ઠી કાઢી અને એની સામે ધરી. "આ તે લખી છે?" એનો અવાજ ધ્રૂજતો હતો, પણ આંખો સીધી હતી. જયે ચિઠ્ઠી તરફ જોયું, પછી દિશા તરફ, અને એના ચહેરા પર કોઈ શરમ નહોતી, બસ એક હિંમત હતી જે દિશાએ પહેલા ક્યારેય જોઈ નહોતી. "હા, મેં લખી. અને હજુ સો વાર લખીશ."

"તું જાણે છે હું તારાથી મોટી છું? મારા લગ્ન થયેલા છે?" દિશાએ કહ્યું, પણ એના પોતાના અવાજમાં એને વિરોધ કરતાં વધુ કંઈક બીજું સંભળાયું. જય એક ડગલું આગળ વધ્યો, એટલો નજીક કે એના ભીના શર્ટની ઠંડક દિશાના હાથને સ્પર્શી. "મને બધું ખબર છે. અને મને એ પણ ખબર છે કે તમે આખો દિવસ બારી બહાર જોયા કર્યું."

દિશાનું હૃદય એટલું જોરથી ધડકતું હતું કે એને લાગ્યું જય સાંભળી લેશે. એણે પાછળ હટવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ પાછળ દીવાલ હતી. જયે એનો હાથ પકડ્યો, ધીમેથી, જાણે પૂછી રહ્યો હોય કે રોકું કે નહીં. દિશાએ હાથ છોડાવ્યો નહીં. એ જ ક્ષણે બહાર વીજળીનો કડાકો થયો, અને રૂમમાં અજવાળું એક પળ માટે ઝબકી ગયું.

"તું ડરે છે?" જયે પૂછ્યું, એનો અવાજ હવે એકદમ નજીક હતો. દિશાએ માથું હલાવ્યું, હા કે ના એ પોતે પણ નહોતી જાણતી. જયે ટુવાલ લઈને એના વાળ લૂછવા માંડ્યા, અને એના હાથની આંગળીઓ દિશાની ગરદન પર ફરી. દિશાની આંખો બંધ થઈ ગઈ, અને એના હોઠમાંથી એક ઊંડો શ્વાસ નીકળ્યો.

પછી જયના હોઠ દિશાના હોઠ પર હતા. પહેલું ચુંબન ધીમું હતું, અજમાવતું, પણ જ્યારે દિશાએ એના ખભા પકડી લીધા ત્યારે એ જંગલી બની ગયું. જયના હાથ દિશાની કમર પર ફરતા હતા, એની સાડીનો પાલવ ખભા પરથી સરકીને નીચે પડ્યો. દિશાએ એના ભીના શર્ટના બટન ખોલવા માંડ્યા, એક પછી એક, અને એની છાતીની ગરમી એના હાથમાં ધબકતી હતી.

શર્ટ નીચે પડ્યું, અને દિશાની આંગળીઓ જયની છાતી પર ફરી, એના સ્નાયુઓ પર, એના પેટ પર. જયે દિશાના બ્લાઉઝના હૂક ખોલ્યા, ધીમેથી, એક એક કરીને, જાણે કોઈ કિંમતી વસ્તુ ખોલતો હોય. બ્લાઉઝ ઢીલું થયું, અને દિશાના ભરેલા સ્તન બ્રાની અંદરથી બહાર આવવા તલપાપડ થતા હતા. જયની નજર ત્યાં જ ટકી ગઈ.

"કેટલા સુંદર છો તમે." જયે કહ્યું, અને એનો હાથ દિશાના સ્તન પર ગયો. બ્રા ઉપરથી જ એણે દબાવ્યા, ગોળ ગોળ ફેરવ્યા, અને દિશાના મોંમાંથી એક સિસકારો નીકળી ગયો. એણે જયનું માથું પોતાની છાતી તરફ દબાવ્યું, અને જયે બ્રા નીચે સરકાવીને એના સ્તનને મોંમાં લઈ લીધું. એની જીભ ડીંટડી પર ફરતી હતી, અને દિશાની આંગળીઓ એના વાળમાં ખૂંપી ગઈ.

જયે દિશાને દીવાલ તરફ ફેરવી, અને એનું શરીર પોતાના શરીર સાથે દબાવ્યું. દિશાને એનો કડક લંડ પોતાના પેટ પર દબાતો લાગ્યો, પેન્ટની અંદરથી પણ એની ગરમી સ્પષ્ટ હતી. જયનો હાથ પેટીકોટની અંદર ગયો, એની જાંઘો પર ફર્યો, અને દિશાએ એના ખભા પર માથું ઢાળી દીધું. "તારો હાથ... ત્યાં જ રાખ..." એ બબડી, અને જયની આંગળીઓ વધુ અંદર ગઈ.

દિશાએ જયની પેન્ટનું બટન ખોલ્યું, ઝિપ નીચે કરી, અને એનો હાથ અંદર ગયો. જયનો લંડ એકદમ કડક થઈ ગયો હતો, ગરમ અને ધબકતો. દિશાએ એને પકડ્યો, ઉપર નીચે હલાવ્યો, અને જયના મોંમાંથી એક ઊંડો અવાજ નીકળ્યો. "દિશા... તમે તો..." એ આગળ કંઈ બોલી ન શક્યો, કારણ કે દિશા ઘૂંટણિયે બેસી ગઈ હતી.

દિશાએ પહેલા એના લંડને હાથમાં લઈને જોયો, પછી એની જીભ ટોચ પર ફેરવી. જયનું આખું શરીર ધ્રૂજી ગયું. દિશાએ ધીમેથી એને મોંમાં લીધો, અંદર સુધી, અને પછી બહાર કાઢીને ફરી લીધો. એની જીભ નીચેના ભાગે ફરતી હતી, અને એનો હાથ નીચેના ગોટા સહેલાવતો હતો. જયના હાથ દિશાના માથા પર હતા, પણ એ દબાણ નહોતો કરતો, બસ પકડી રાખતો હતો.

"બસ, હવે નહીં." જયે દિશાને ઊભી કરી, અને એને પલંગ તરફ દોરી. દિશાની સાડી તો ક્યારનીયે નીચે પડી ગઈ હતી, અને હવે એણે પેટીકોટની દોરી પણ ખોલી નાખી. એ સંપૂર્ણ નગ્ન ઊભી હતી, વરસાદના અજવાળામાં એનું શરીર ચમકતું હતું. જયે એને પલંગ પર સુવાડી, અને પોતે એની ઉપર આવ્યો.

જયના હાથ દિશાના પગ વચ્ચે ગયા, અને એની આંગળીઓ એની ભીની ચૂત પર ફરી. દિશા તો ક્યારનીયે ભીની થઈ ગઈ હતી, એનો રસ એની જાંઘો પર ચમકતો હતો. જયે એક આંગળી અંદર નાખી, પછી બીજી, અને દિશાની કમર પલંગ પરથી ઊંચી થઈ ગઈ. "અંદર... ઊંડે સુધી..." દિશા બબડી, અને જયે આંગળીઓની ગતિ વધારી.

પછી જય નીચે સરક્યો, અને એનું મોં દિશાની ચૂત પર આવ્યું. એની જીભે પહેલો સ્પર્શ કર્યો ત્યારે દિશાએ ચીસ જેવો અવાજ કાઢ્યો અને પલંગની ચાદર પકડી લીધી. જયની જીભ અંદર બહાર થતી હતી, ઉપરના દાણા પર ફરતી હતી, અને દિશાનું શરીર ધનુષ્યની જેમ વળી ગયું હતું. એના પગ જયના ખભા પર હતા, અને એ પોતાની જાતને રોકી નહોતી શકતી.

દિશાનું પહેલું પાણી ત્યાં જ નીકળી ગયું. એનું આખું શરીર ધ્રૂજ્યું, એના હાથ પલંગ પર પછડાયા, અને એના મોંમાંથી એક લાંબો સિસકારો નીકળ્યો જે વરસાદના અવાજમાં ભળી ગયો. જય ઉપર આવ્યો, એના હોઠ પર દિશાનો જ રસ હતો, અને દિશાએ એને ચૂમી લીધો. "હવે અંદર આવ." એણે કહ્યું, "હવે રાહ નથી જોવાતી."

જયે પોતાનો લંડ દિશાની ચૂતના મોં પર મૂક્યો, અને ધીમેથી અંદર ધકેલ્યો. દિશાએ એના ખભા જોરથી પકડી લીધા. અંદર જતાં જ બંનેના મોંમાંથી એકસાથે અવાજ નીકળ્યો. જય થોડી વાર એમ જ રહ્યો, દિશાની અંદરની ગરમી અને ભીનાશ માણતો, પછી એણે ધક્કા મારવા શરૂ કર્યા. પહેલા ધીમા, પછી ઝડપી.

દિશાના પગ જયની કમરે વીંટળાયા હતા. દરેક ધક્કે એનું શરીર ઉપર સરકતું હતું, અને એના સ્તન હલતા હતા. જયે એક સ્તન મોંમાં લીધું, ચૂસતો રહ્યો, અને નીચેથી ધક્કા ચાલુ રાખ્યા. દિશા હવે મોટેથી અવાજો કાઢતી હતી, "હા... એમ જ... વધુ જોરથી..." બહાર વરસાદ એટલો જોરથી પડતો હતો કે કોઈ સાંભળે એવી બીક નહોતી.

જયે ગતિ ધીમી કરી, અને દરેક ધક્કો લાંબો અને ઊંડો કર્યો. દિશાએ એની પીઠ પર નખ માર્યા, અને એના કાનમાં બબડી, "તું તો દુકાનમાં ફોન ઠીક કરે છે, પણ આ તો તેં પહેલેથી જ શીખી રાખ્યું લાગે છે." જય હસ્યો, અને એના હોઠ દિશાના કાનની બૂટ પર ફર્યા. "તમારી પાસેથી શીખું છું, દિશાબેન." એ શબ્દ સાંભળીને દિશાની અંદર કંઈક વધુ ગરમ થઈ ગયું.

પછી દિશાએ જયને નીચે ધકેલ્યો અને પોતે ઉપર આવી. એણે લંડ પોતાની અંદર લીધો અને ઉપર નીચે થવા લાગી. એના હાથ જયની છાતી પર હતા, એના વાળ છૂટા થઈને આગળ આવી ગયા હતા. જય નીચેથી એની કમર પકડીને મદદ કરતો હતો, અને બંનેની નજરો મળતી હતી. દિશાની ગતિ વધતી ગઈ, અને એના સ્તન ઉછળતા હતા.

"પાછળથી કર." દિશાએ કહ્યું, અને ઘૂંટણિયે વળી ગઈ. જય પાછળ આવ્યો, એના હાથ દિશાની કમર પર, અને એક જોરદાર ધક્કે અંદર ગયો. દિશાએ ઓશીકું પકડી લીધું. આ સ્થિતિમાં દરેક ધક્કો વધુ ઊંડો લાગતો હતો, અને દિશાની ચૂત જયના લંડને અંદર ખેંચતી હતી. જયના હાથ આગળ આવીને એના સ્તન દબાવતા હતા.

બંને પરસેવે રેબઝેબ હતા. જયની ગતિ હવે બેકાબૂ થતી જતી હતી, એના ધક્કા જોરદાર અને ઊંડા. દિશાનું શરીર ફરી ધ્રૂજવા લાગ્યું હતું, બીજી વારનું પાણી નજીક હતું. "હું આવું છું... હું આવું છું..." જય બબડ્યો, અને દિશાએ કહ્યું, "અંદર જ... આજે અંદર જ..."

જયનું પાણી દિશાની અંદર છૂટ્યું, ગરમ ધારની જેમ, અને એ જ ક્ષણે દિશાનું શરીર પણ છૂટી ગયું. બંને એકસાથે ધ્રૂજ્યા, એકબીજાને જોરથી પકડી રાખ્યા, અને પછી જય દિશા પર ઢળી પડ્યો. બંનેના શ્વાસ ધમણની જેમ ચાલતા હતા. બહાર વરસાદ હવે ધીમો પડ્યો હતો, ટીપાંનો અવાજ બારી પર સંભળાતો હતો.

થોડી વાર એમ જ પડ્યા રહ્યા. પછી જય ઊઠ્યો, ટુવાલ લઈ આવ્યો, અને દિશાના શરીરને ધીમેથી લૂછવા લાગ્યો. દિશાએ એનો હાથ પકડી લીધો. "ચિઠ્ઠીમાં તે લખ્યું હતું કે તું મારો અવાજ સાંભળવા કામ છોડી દે છે." એણે કહ્યું. જય હસ્યો, "અને હવે?" દિશાએ એને પોતાની તરફ ખેંચ્યો, "હવે તો તું મારી બાજુમાં જ સૂઈશ."

ત્યારે જ જયના ખિસ્સામાંથી ફોન રણક્યો. દુકાનેથી કોઈક ગ્રાહકનો ફોન હતો. જયે ફોન તરફ જોયું, પછી દિશા તરફ. દિશાએ એના હોઠ પર આંગળી મૂકી. "ઉપાડીશ નહીં." એણે ધીમેથી કહ્યું, અને એને ફરી પોતાની ઉપર ખેંચી લીધો. બહાર વરસાદ ફરી જોરથી શરૂ થયો હતો, અને ફોન રણકતો જ રહ્યો.