ગુજરાતી સાળી સેક્સ સ્ટોરી: ભૂમિકાનો રાઝ (ભાગ 2)

ડિંગ-ડોંગ! દરવાજાની ઘંટડી એવી વાગી કે મારા હાથમાંથી પાણીનો ગ્લાસ છૂટતો છૂટતો રહી ગયો. ભૂમિકા મારી સામે ઊભી હતી, એના હોઠ પર હજુ મારા ચુંબનની ભીનાશ હતી અને મારા શર્ટના કોલર પર એનો એક લાંબો વાળ ચોંટેલો હતો. આ ગુજરાતી સાળી સેક્સ સ્ટોરી હવે એવા વળાંક પર આવીને ઊભી હતી જ્યાં એક સેકન્ડની ભૂલ બધું ખતમ કરી દે.

"જીગ્ના!" ભૂમિકાએ ધીમા અવાજે કહ્યું અને એક જ ઝાટકે એ બાથરૂમ તરફ દોડી. મેં કોલર પરથી વાળ ખેંચી કાઢ્યો, હોઠ રૂમાલથી લૂછ્યા અને દરવાજો ખોલ્યો. સામે જીગ્ના ઊભી હતી, હાથમાં સૂટકેસ, ચહેરા પર થાકેલું પણ ખુશ સ્મિત.

"તું... એક દિવસ વહેલી?" મેં કહ્યું, અવાજને સામાન્ય રાખવાની કોશિશ કરતાં. "મમ્મીને સારું થઈ ગયું," એણે અંદર આવતાં કહ્યું, "ડૉક્ટરે કહ્યું ડરવાની જરૂર નથી, એટલે હું નીકળી આવી. ભૂમિકા ક્યાં છે?"

બરાબર ત્યારે જ ભૂમિકા બાથરૂમમાંથી બહાર આવી, ચહેરા પર પાણીના છાંટા, એકદમ શાંત. "દીદી! તમે વહેલાં આવી ગયાં!" એ જીગ્નાને ભેટી પડી. એનો અભિનય એટલો સહજ હતો કે મને એના પર ગર્વ થવો જોઈતો હતો કે ડર, એ સમજાયું નહીં.

જીગ્નાએ સૂટકેસ બેડરૂમમાં મૂક્યો અને સોફા પર ઢળી પડી. "આખા રસ્તે બસમાં ઠંડી લાગી," એણે કહ્યું, "ભૂમિકા, ચા બનાવને." ભૂમિકા રસોડા તરફ ગઈ અને જતાં જતાં મારી સામે જોઈને આંખ મારી. મારા પેટમાં કંઈક ઊછળ્યું.

ચા પીતાં પીતાં જીગ્નાએ બરોડાની વાતો કરી. મમ્મીનો તાવ ઊતરી ગયો હતો, પાડોશી કાકીએ ખીચડી બનાવી હતી, ડૉક્ટર સારા હતા. હું માથું હલાવતો રહ્યો પણ મારા કાન ભૂમિકાના રસોડામાં વાસણોના અવાજ પર હતા. એ જાણીજોઈને ધીમે ધીમે કામ કરતી હતી.

રાતનું ખાવાનું ભૂમિકાએ બનાવ્યું, દાળ, ભાત, શાક અને રોટલી. અમે ત્રણેય ડાઇનિંગ ટેબલ પર બેઠા. જીગ્ના મારી સામે, ભૂમિકા મારી બાજુમાં. પહેલો કોળિયો મોંમાં મૂક્યો ત્યાં જ મને પગ પર કંઈક નરમ અડ્યું. ભૂમિકાનો પગ. એનો અંગૂઠો મારા પગની ઘૂંટી પર ધીમે ધીમે ફરતો હતો.

"જીજાજી, શાકમાં મીઠું બરાબર છે?" એણે પૂછ્યું, ચહેરા પર એકદમ નિર્દોષ ભાવ. મેં "હા, સરસ" કહ્યું પણ મારો અવાજ થોડો ફસાયો. જીગ્નાએ મારી સામે જોયું. "તબિયત તો બરાબર છે ને? ચહેરો લાલ કેમ લાગે છે?"

"મરચું લાગ્યું હશે," મેં પાણીનો ગ્લાસ ઉપાડતાં કહ્યું. ટેબલ નીચે ભૂમિકાનો પગ હવે મારા ઘૂંટણ સુધી આવી ગયો હતો. એની સાડીનો પાલવ ટેબલ નીચે લટકતો હતો અને એની આંગળીઓ મારી જાંઘ પર ફરતી હતી. મારા શરીરમાં ગરમી દોડવા લાગી.

મેં ખાવાનું ઝડપથી પતાવ્યું. જીગ્ના થાકેલી હતી, એણે કહ્યું, "હું તો સૂઈ જાઉં છું, આખી રાત બસમાં ઊંઘ નથી આવી." એ બેડરૂમમાં ગઈ. દરવાજો બંધ થવાનો અવાજ આવ્યો અને ભૂમિકા મારી સામે જોઈને હસી. "ડરપોક જીજાજી," એણે ધીમા અવાજે કહ્યું.

"ડરપોક નહીં, સાવધાન," મેં કહ્યું, પણ મારી નજર એના હોઠ પર હતી. એ ઊભી થઈ, થાળીઓ ઉપાડી અને રસોડામાં ગઈ. હું પણ પાછળ ગયો, "મદદ કરું" એ બહાને. રસોડાનો દરવાજો અડધો ખુલ્લો હતો, બેડરૂમ દૂર હતું.

એ સિંક પાસે ઊભી વાસણ ધોતી હતી. હું એની પાછળ જઈને ઊભો રહ્યો. એના વાળની ખુશ્બૂ, શેમ્પૂ અને પરસેવાની મીઠી ગંધ, મારા નાકમાં ભરાઈ ગઈ. મેં એના ખભા પર હાથ મૂક્યા અને એ ધીમેથી મારી તરફ ઢળી.

"જીગ્ના દીદી સૂઈ ગઈ?" એણે પૂછ્યું, હાથ ધોવાનું ચાલુ રાખતાં. "લાગે છે," મેં એના કાન પાસે ધીમા અવાજે કહ્યું. મારા હોઠ એની ગરદનને અડ્યા અને એનું શરીર કંપી ઊઠ્યું. એણે નળ બંધ કર્યો.

"ટીવી જોવું છે," એણે અચાનક મોટા અવાજે કહ્યું, જેથી બેડરૂમ સુધી સંભળાય, "જીજાજી, તમે પણ આવોને, એકલા કંટાળો આવે છે." હું સમજી ગયો. આ અમારો કવર હતો. અમે ડ્રોઇંગ રૂમમાં ગયા, ટીવી ચાલુ કર્યું, વોલ્યૂમ થોડું વધાર્યું.

સોફા પર અમે બેઠા, વચ્ચે એક ઓશીકું. ભૂમિકાએ એક ચાદર કાઢી અને અમારા બંનેના પગ પર નાખી. "ઠંડી લાગે છે," એણે કહ્યું. ટીવીના અજવાળામાં એનો ચહેરો ચમકતો હતો. ચાદર નીચે એનો હાથ મારી જાંઘ પર આવ્યો.

મારો શ્વાસ અટકી ગયો. એની આંગળીઓ મારા પાયજામાના નાડા તરફ આગળ વધી. "ભૂમિકા, દીદી અંદર છે," મેં ધીમા અવાજે કહ્યું. "એટલે તો મજા છે, નિલેશ," એણે કહ્યું. એણે પહેલીવાર મને નામથી બોલાવ્યો હતો અને એ સાંભળીને મારા શરીરમાં વીજળી દોડી ગઈ.

ચાદર નીચે એણે મારો નાડો ખોલ્યો. એનો નરમ હાથ મારા લંડને અડ્યો અને હું સોફામાં પાછળ ઢળી પડ્યો. ટીવી પર કોઈ સિરિયલ ચાલતી હતી, કોઈ રડતું હતું, કોઈ હસતું હતું, મને કંઈ સંભળાતું નહોતું.

એનો હાથ ધીમે ધીમે ઉપર નીચે થતો હતો. મેં એના ખભા પર હાથ મૂક્યો અને એ સમજી ગઈ. એ નીચે સરકી, ચાદર નીચે એનું માથું મારી ગોદમાં આવ્યું. એના હોઠ મારા લંડના ટોપાને અડ્યા અને મેં હોઠ દબાવીને ચીસ રોકી.

એ ચૂસતી હતી, ધીમે ધીમે, જીભથી ફેરવતી, ક્યારેક ઊંડે લેતી. ચાદર નીચે એનું માથું ઉપર નીચે થતું હતું અને ઉપરથી એવું લાગતું હતું કે એ સૂઈ ગઈ છે. મારા પગ ધ્રૂજતા હતા. મેં ટીવીનું વોલ્યૂમ થોડું વધાર્યું.

બરાબર ત્યારે જ બેડરૂમનો દરવાજો ખૂલવાનો અવાજ આવ્યો. મારું લોહી ઠરી ગયું. ભૂમિકા એક સેકન્ડમાં ઉપર આવી ગઈ, ચાદર સરખી કરી, માથું ઓશીકા પર. જીગ્ના દરવાજામાં ઊભી હતી, આંખો ચોળતી.

"પાણી આપને," એણે કહ્યું. મારું દિલ એટલું જોરથી ધડકતું હતું કે મને લાગ્યું એને સંભળાશે. ભૂમિકા ઊભી થઈ, "હું આપું છું દીદી," કહીને રસોડામાં ગઈ. એના ચાલવામાં કોઈ ઉતાવળ નહોતી, કોઈ ડર નહોતો.

એ પાણીનો ગ્લાસ લઈને બેડરૂમમાં ગઈ, બે મિનિટ પછી પાછી આવી. "સૂઈ ગયાં," એણે ધીમા અવાજે કહ્યું અને પાછી મારી બાજુમાં બેઠી. "ક્યાં હતાં આપણે?" એણે તોફાની સ્મિત સાથે પૂછ્યું અને ચાદર નીચે ફરી સરકી ગઈ.

આ વખતે એ વધુ હિંમતવાન હતી. એણે મારો લંડ મોંમાં ઊંડે લીધો અને એનું માથું ઝડપથી હલવા લાગ્યું. મારા હાથ એના વાળમાં હતા. હું ઝડવાની અણી પર હતો ત્યારે એ અટકી ગઈ, ઉપર આવી, મારા કાનમાં બોલી, "હજુ નહીં, જીજાજી. આખી રાત બાકી છે."

અમે ટીવી બંધ કર્યું. ભૂમિકા એના રૂમમાં ગઈ, હું બેડરૂમમાં. જીગ્ના ઘસઘસાટ ઊંઘતી હતી, એના શ્વાસની લય ઊંડી અને નિયમિત હતી. હું એની બાજુમાં સૂતો, છત તરફ જોતો રહ્યો. મારો લંડ હજુ તંગ હતો, મારું મન ભૂમિકાના રૂમમાં હતું.

અડધી રાતે મારો ફોન વાઇબ્રેટ થયો. મેસેજ હતો, ભૂમિકાનો. "બાથરૂમ. 5 મિનિટ." મારું દિલ ધડકવા લાગ્યું. મેં ધીમેથી ઊઠ્યો, જીગ્ના હલી પણ નહીં. હું દબાતા પગે બહાર નીકળ્યો.

બાથરૂમનો દરવાજો અડધો ખુલ્લો હતો, અંદર અંધારું હતું. હું અંદર ગયો અને દરવાજો બંધ કર્યો, સ્ટોપર લગાવી. ભૂમિકા શાવર નીચે ઊભી હતી, પાણી ચાલુ હતું, એના શરીર પર પાણીના ટીપાં ચમકતા હતા. એણે કપડાં કાઢી નાખ્યાં હતાં.

"દીદી ઊંઘે છે?" એણે પૂછ્યું. મેં માથું હલાવ્યું અને મારાં કપડાં કાઢવા લાગ્યો. એ મારી પાસે આવી, ભીના શરીરે મને ભેટી પડી. એના દૂધ મારી છાતી પર દબાયા, એના હોઠ મારા હોઠ પર આવ્યા. અમે એકબીજાને એવી રીતે ચૂમ્યા જાણે વર્ષોથી તરસ્યા હોઈએ.

પાણી અમારા પર વરસતું હતું. મારા હાથ એની પીઠ પરથી નીચે સરક્યા, એના નિતંબને પકડ્યા, દબાવ્યા. એ કણસી. "નિલેશ," એ બોલી, "આજે મને પૂરી તારી કરી દે." મેં એને ફેરવી, એના હાથ દીવાલ પર ટેકવ્યા.

મારો લંડ એની ચૂતના મોં પર હતો. એ ભીની હતી, તૈયાર હતી. હું ધીમે ધીમે અંદર ગયો અને એણે મોં પર હાથ દબાવીને ચીસ રોકી. શાવરનો અવાજ અમારો સાથી હતો. મેં ધક્કા મારવા શરૂ કર્યા, પહેલાં ધીમે, પછી ઝડપથી.

પાણી અને પરસેવો ભેગા થઈને અમારા શરીર પરથી વહેતા હતા. એની ચૂત મારા લંડને ચુસ્ત રીતે પકડતી હતી. હું એના વાળ ખેંચીને એની ગરદન ચૂમતો હતો. "જોરથી," એ બોલી, "કોઈ સાંભળશે નહીં, પાણીનો અવાજ છે."

મેં એને ઉપાડી, એના પગ મારી કમર ફરતે વીંટાળ્યા, એની પીઠ દીવાલ પર ટેકવી. આ પોઝિશનમાં હું વધુ ઊંડે જતો હતો. એના નખ મારી પીઠમાં ખૂંપતા હતા. અમે બંને હાંફતા હતા, પાણી અમારા ચહેરા પરથી વહેતું હતું.

"હું ઝડવાની છું," એ બોલી, એનો અવાજ ધ્રૂજતો હતો. મેં ઝડપ વધારી અને એનું શરીર કંપવા લાગ્યું. એણે મારા ખભા પર જોરથી બચકું ભર્યું જેથી ચીસ ન નીકળે. એની ચૂત સંકોચાઈ, છૂટી, ફરી સંકોચાઈ. એ ઝડી ગઈ.

મેં એને નીચે ઉતારી. એ ઘૂંટણિયે બેઠી અને મારો લંડ મોંમાં લીધો. એ ચૂસતી હતી, મારા તરફ જોતી હતી, એની આંખોમાં શરારત હતી. પછી એ ઊભી થઈ, મારી તરફ પીઠ કરી, હાથ દીવાલ પર ટેકવ્યા. "પાછળથી," એ બોલી.

હું એની પાછળ ગયો, મારો લંડ એની ચૂતમાં નાખ્યો. એના નિતંબ મારી સામે હતા, પાણીથી ભીના, ચમકતા. મેં એના વાળ પકડ્યા અને ધક્કા માર્યા. દરેક ધક્કે એ આગળ ધકેલાતી, એના દૂધ હલતા.

"તારી ચૂત કેટલી ગરમ છે," હું બોલ્યો. "તારો લંડ કેટલો મોટો છે," એ બોલી, "રિતિક તો..." એ અટકી ગઈ. "રિતિક શું?" મેં પૂછ્યું, ધક્કા ચાલુ રાખતાં. "કંઈ નહીં," એ બોલી, "એણે મને ક્યારેય આવું નથી આપ્યું. તું જ મારો પહેલો છે, નિલેશ. સાચો પહેલો."

એના શબ્દોએ મને પાગલ કરી દીધો. મેં ઝડપ વધારી, મારું શરીર તંગ થવા લાગ્યું. "હું ઝડું છું," હું બોલ્યો. "અંદર જ," એ બોલી, "આજે બધું અંદર." અને હું એની ચૂતમાં ઝડી ગયો, લાંબો, ઊંડો, ધ્રૂજતો. અમે બંને દીવાલને ટેકે ઊભા રહ્યા, હાંફતા.

અમે એકબીજાને સાફ કર્યા, કપડાં પહેર્યા. ભૂમિકાએ બાથરૂમનો ફ્લોર ટુવાલથી લૂછ્યો, જેથી પાણીના ડાઘ ન રહે. "તું પહેલાં જા," એણે કહ્યું, "હું પાંચ મિનિટ પછી આવીશ. ટુવાલ સૂકવવાનું બહાનું." એની સાવધાની જોઈને મને હસવું આવ્યું અને ડર પણ લાગ્યો.

હું બેડરૂમમાં પાછો ગયો. જીગ્ના એ જ પોઝિશનમાં સૂતી હતી. હું એની બાજુમાં સૂતો. મારા શરીરમાં થાક હતો પણ મનમાં તોફાન હતું. થોડી વારમાં ભૂમિકાના રૂમનો દરવાજો બંધ થવાનો હળવો અવાજ આવ્યો. હું ઊંઘી ગયો.

સવારે પાંચ વાગ્યે જીગ્ના જાગી. પલંગ ખાલી હતો. એ બહાર આવી તો હું રસોડામાં ચા બનાવતો હતો. "આટલા વહેલા?" એણે પૂછ્યું. "પેટમાં ગડબડ હતી," મેં કહ્યું, "બાથરૂમમાં લાંબો સમય લાગ્યો." એણે માથું હલાવ્યું, કંઈ શંકા નહીં.

બરાબર ત્યારે ભૂમિકા એના રૂમમાંથી બહાર આવી, વાળ વિખરાયેલા, આંખોમાં ઊંઘ. "દીદી, ચા મને પણ," એણે કહ્યું. ત્રણેયે સાથે ચા પીધી. બધું સામાન્ય હતું. પણ ટેબલ નીચે ભૂમિકાનો પગ ફરી મારા પગને અડ્યો, એક સેકન્ડ માટે, એક ગુપ્ત સ્મિત સાથે.

નાસ્તા પર જીગ્નાએ કહ્યું, "મમ્મીને હવે સારું છે, પણ ડૉક્ટરે એક અઠવાડિયું આરામ કહ્યું છે. હું વિચારું છું કે..." મારો શ્વાસ અટકી ગયો. ભૂમિકાના હાથમાં ચમચી થંભી ગઈ. "...કે હવે એમને અહીં બોલાવી લઉં, ત્યાં એકલા કોણ ધ્યાન રાખશે?"

અમે બંનેએ રાહતનો શ્વાસ લીધો. જીગ્ના અહીં જ રહેવાની હતી. એનો અર્થ એ કે અમારો ખેલ હવે વધુ સાવધાનીથી રમવો પડશે. ભૂમિકાએ મારી સામે જોયું અને એની આંખોમાં એક સંદેશ હતો. સાવધાની, પણ રમત ચાલુ.

ત્યાં જ ભૂમિકાનો ફોન વાગ્યો. સ્ક્રીન પર નામ હતું, રિતિક. એણે ફોન ઉપાડ્યો અને એનો અવાજ એકદમ બદલાઈ ગયો, મીઠો, પ્રેમાળ. "હા બોલો... હા, દીદી આવી ગયાં... હા, લગ્નની ખરીદીનું લિસ્ટ બનાવીએ..." હું જોતો રહ્યો. આ એ જ છોકરી હતી જે કાલે રાત્રે મારી બાહોમાં ઝડી હતી.

ફોન મૂકીને એણે કહ્યું, "રિતિક કહે છે કે આવતા અઠવાડિયે લગ્નની ખરીદી શરૂ કરીએ." જીગ્ના ખુશ થઈ ગઈ. "સરસ! મારી બહેનની શાદી!" ભૂમિકાએ મારી સામે જોયું. એની આંખોમાં કંઈક હતું, એક વચન અને એક અલવિદા, બંને એકસાથે.

બપોરે જીગ્ના એની મમ્મી સાથે ફોન પર લાંબી વાતો કરતી રહી. હું દુકાનેથી વહેલો આવી ગયો હતો. ભૂમિકા સલૂન ગઈ હતી. ઘરમાં શાંતિ હતી. હું સોફા પર બેઠો, એ જ સોફા જ્યાં કાલે રાત્રે ચાદર નીચે... મેં માથું હલાવ્યું. આ રમત ખતરનાક હતી.

સાંજે ભૂમિકા સલૂનથી પાછી આવી. જીગ્ના રસોડામાં હતી. ભૂમિકા મારી પાસેથી પસાર થઈ અને ધીમા અવાજે બોલી, "બાથરૂમવાળી રાત યાદ છે?" હું ચોંકી ગયો. "ભૂમિકા, દીદી ઘરમાં છે," મેં કહ્યું. "એટલે તો કહું છું," એ હસી, "યાદ રાખજે, ભૂલતો નહીં."

રાત્રે ખાવાનું પત્યા પછી અમે ત્રણેય થોડીવાર બેઠા. જીગ્નાએ લગ્નની તૈયારીઓની વાતો કરી, કેટલા મહેમાન, કયો હોલ. ભૂમિકા શરમાતી રહી, એક આદર્શ થનારી દુલ્હનની જેમ. કોઈ કહી શકે નહીં કે આ શરમાતી છોકરી કાલે રાત્રે શાવર નીચે શું કરી રહી હતી.

સૂતા પહેલાં ભૂમિકા એના રૂમમાં ગઈ. હું બેડરૂમ તરફ જતો હતો ત્યાં એ દરવાજામાં મળી. જીગ્ના બાથરૂમમાં હતી. ભૂમિકાએ ઝડપથી મારો હાથ પકડ્યો, એની આંખોમાં ગંભીરતા હતી. "નિલેશ, એક વાત," એ બોલી.

"આ રાઝ આપણા બે વચ્ચે જ રહેશે. હંમેશા. મારાં લગ્ન થશે, હું રિતિક સાથે જઈશ, અને આ બે મહિના... આ બે મહિના મારી જિંદગીની સૌથી યાદગાર રાતો હશે." એના અવાજમાં કંપન હતું. "પણ દીદીને ક્યારેય ખબર ન પડવી જોઈએ. ક્યારેય."

"ક્યારેય નહીં," મેં કહ્યું અને એનો હાથ દબાવ્યો. ત્યાં જ બાથરૂમનો દરવાજો ખૂલવાનો અવાજ આવ્યો અને અમે છૂટા પડી ગયા. ભૂમિકા એના રૂમમાં ગઈ, હું બેડરૂમમાં. જીગ્નાએ પૂછ્યું, "કોની સાથે વાત કરતો હતો?" "કોઈ નહીં," મેં કહ્યું, "ભૂમિકાને ગુડ નાઇટ કહેતો હતો."

બીજી સવારે ભૂમિકા સલૂન જવા નીકળી. દરવાજા પાસે એ અટકી, પાછી ફરી. જીગ્ના રસોડામાં ચા બનાવતી હતી, એને દેખાતું નહોતું. ભૂમિકાએ માત્ર મારી સામે જોયું, હોઠ હલાવ્યા વિના બોલી, "બે મહિના બાકી છે, જીજાજી." અને આંખ મારીને બહાર નીકળી ગઈ.

હું દરવાજામાં ઊભો રહ્યો. જીગ્ના ચાની કપ લઈને આવી. "શું જુએ છે?" એણે પૂછ્યું. "કંઈ નહીં," મેં કહ્યું, "વિચારતો હતો કે આપણી ભૂમિકા હવે મોટી થઈ ગઈ. બે મહિનામાં લગ્ન." જીગ્ના હસી, "હા, સમય કેવો જાય છે."

એને શું ખબર કે એની નાની બહેન અને એના પતિ વચ્ચે એક રાઝ દફન હતો, એક એવો રાઝ જે કોઈ કબરમાં નહીં, પણ બે ધડકતાં દિલોમાં દફન હતો. દરવાજો બંધ થયો. ભૂમિકા ગલીમાં વળી ગઈ. અને હું જાણતો હતો કે આ રાઝ હવે હંમેશા અમારો રહેશે.