ਲੁਧਿਆਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਅਮਨ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਚਮਕਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਸਿਰਫ ਚਾਰ ਸ਼ਬਦ ਸਨ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਮਿਲੋਗੀ ਨਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਫੋਨ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਉਸਦੀ ਧੜਕਣ ਸੁਣ ਨਾ ਲਵੇ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਿੱਲੀ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਉਹ ਇਕੱਲੀ ਸੀ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕੰਬਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਲਿਖਿਆ, ਹਾਂ, ਪਰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੌਲੀ ਖੋਲ੍ਹਣਾ। ਉਸਨੇ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜ ਕੇ ਫੋਨ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਲਾਈ, ਅਤੇ ਗੁਲਾਬੀ ਸੂਟ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਢਿੱਲੀ ਕਰ ਲਈ। ਅੱਜ ਰਾਤ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਅਮਨ ਛੱਬੀ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਲਿਫਟ ਵਿੱਚ, ਪੌੜੀਆਂ ਤੇ, ਬਾਲਕਨੀ ਤੇ, ਹਰ ਵਾਰ ਅਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਰੁਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਇਹ ਨਜ਼ਰ ਬੁਰੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੀ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਜਾਗ ਉੱਠਦਾ ਸੀ।
ਰਾਤ ਦੇ ਨੌਂ ਵਜੇ ਬੈਲ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਵੱਜੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਅਮਨ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਾਲੀ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਕੁੰਡੀ ਲਾਈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਏਸੀ ਦੀ ਹਲਕੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਮਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਈ। ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਅਮਨ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ।
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਤੁਸੀਂ ਆਓਗੇ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਤੁਹਾਡੇ ਮੈਸੇਜ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਠੋਡੀ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਗਹਿਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਅਮਨ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈਆਂ।
ਅਮਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਉਸਦੀ ਚੁੰਨੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਗਲੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਸਿਸਕੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਕਸੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਚਲੋ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਪੌੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਲਾਬੀ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਬੈੱਡ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਹਲਕੀ ਪੀਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਬਰਾ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਅਮਨ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ। ਅਮਨ ਨੇ ਇੱਕ ਬੁੱਬ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਅਮਨ, ਹੌਲੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਤੜਪ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ, ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗਿੱਲਾਪਨ ਵਧਣ ਲੱਗਾ, ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਅੰਦਰੋਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ।
ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੈਂਟ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਸਖਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਅਮਨ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਲੁੰਨ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਸੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਇਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ ਉੱਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ, ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਮਨ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਬਸ, ਰੁਕ ਜਾਓ, ਅਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੋਦਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਗਿੱਲੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਉਂਗਲ ਫੇਰੀ ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਮਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਬੈੱਡ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਚੀਕਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਮਨ, ਹੋਰ, ਹੋਰ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿਓ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੱਟਿਆ, ਉਸਦਾ ਦਾਣਾ ਚੂਸਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਪਹਿਲਾ ਝੜਨਾ ਉਸਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਲੱਤਾਂ ਹੋਰ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ। ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ। ਪਹਿਲਾ ਧੱਕਾ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਅਮਨ ਨੇ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ। ਅਮਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਬੈੱਡ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਮਨ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੇਜ਼, ਅਮਨ, ਤੇਜ਼, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦੋ। ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਹੁਣ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਗਹਿਰੇ ਹੋ ਗਏ। ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਹੋਰ ਉੱਚੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਗਿੱਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਅਮਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਗਹਿਰਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸਿਰਹਾਣਾ ਫੜ ਲਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜੇ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਅਮਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ, ਜਸਮੀਤ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਅਮਨ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਹਰ ਵਾਰ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਮਨ, ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਓ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੰਬਿਆ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।
ਅਮਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਹੀ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਰਾਤ ਦੇ ਇੱਕ ਵਜੇ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਆ ਗਏ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਮਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ, ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ, ਛਾਤੀ, ਢਿੱਡ, ਅਤੇ ਫੁੱਦੀ ਤੇ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਰਾਤ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ, ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਉਸਤੇ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਗਿੱਲੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਮੱਥੇ ਦਾ ਪਸੀਨਾ ਪੂੰਝਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗਰਮ ਰਾਤ ਸੀ।
ਸਵੇਰੇ ਚਾਰ ਵਜੇ ਅਮਨ ਨੇ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛੱਡਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਫਿਰ ਇਹੀ ਸਮਾਂ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਉਡੀਕ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਬੈੱਡ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਚਾਦਰ ਤੇ ਅਮਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਅਜੇ ਵੀ ਗਰਮ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਮਨ ਦੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਤਾਜ਼ਾ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਰਾਤ ਹੋਰ ਵੀ ਲੰਮੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਫੋਨ ਆਇਆ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਦੋ ਦਿਨ ਹੋਰ ਦਿੱਲੀ ਰੁਕੇਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਛੁਪਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ। ਫੋਨ ਬੰਦ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਕੀਤਾ, ਅੱਜ ਫਿਰ ਆ ਜਾਓ, ਪਤੀ ਦੋ ਦਿਨ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ। ਅਮਨ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤੁਰੰਤ ਆਇਆ, ਰਾਤ ਨੌਂ ਵਜੇ।
ਰਾਤ ਨੌਂ ਵਜੇ ਫਿਰ ਬੈਲ ਵੱਜੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਅਮਨ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹੀ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ, ਅਮਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ।
ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਅੱਜ ਵੀ ਗਿੱਲੀ ਹੈ, ਅਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ।
ਅਮਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਉਸਦਾ ਦਾਣਾ ਚੂਸਿਆ, ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਗਿਆ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਚੱਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ।
ਇਸ ਵਾਰ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਹਿਲਾ ਕੇ ਦਿੱਤਾ। ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਫੜੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਅਮਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਬਿਠਾਇਆ, ਜਸਮੀਤ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਮਨ, ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਓ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਦੋਵੇਂ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟ ਗਏ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਮਨ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜਗਾਇਆ, ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ। ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਸਖਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਮਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸਿਰਹਾਣਾ ਫੜਿਆ, ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ ਕੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬੈੱਡ ਦੀ ਚਾਦਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ। ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਪਿਆਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਥੱਕ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮੈਸੇਜ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਾਂਗੀ। ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਤੇ ਅਮਨ ਦਾ ਆਖਰੀ ਮੈਸੇਜ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖਾਸ ਹੋ। ਉਸਨੇ ਫੋਨ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਅਜੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਅਗਲੀ ਰਾਤ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਹੀ ਮੈਸੇਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਜਲਦੀ ਆ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਸੱਤ ਵਜੇ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖਣਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਦਿਨ ਭਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਨਵਾਂ ਲਾਲ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗਜਰਾ ਲਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਸੀ।
ਸ਼ਾਮ ਸੱਤ ਵਜੇ ਅਮਨ ਆਇਆ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਚੁੰਮਿਆ, ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਕਮੀਜ਼ ਉੱਪਰੋਂ ਦਬਾਇਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਫੜ ਲਿਆ। ਲੁੰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਖਤ ਸੀ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਅਮਨ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਲਈ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਮਨ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ।
ਅਮਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰੀ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ। ਉਸਨੇ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟ ਲਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ।
ਬੈੱਡ ਤੇ ਅਮਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਫਿਰ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਮਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਉੱਪਰ ਆਈ ਅਤੇ ਅਮਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ, ਉਹ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜੇ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ, ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਕੱਢਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਰਾਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਲੁਧਿਆਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਪਿੰਡ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ: ਮੱਝ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਮੰਜੇ ਤੱਕ
ਗੁਆਂਢੀ ਦੀ ਮੱਝ ਨੇ ਪੰਮੀ ਦੇ ਗੇਂਦੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਾ ਲਏ, ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਉਹ ਲੜਾਈ ਕੋਠੇ, ਛੱਤ ਅਤੇ ਮੰਜੇ ਤੱਕ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਕਾਬੂ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਗੁਆਂਢਣ ਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਨਮਦਿਨ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਗੁਆਂਢਣ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ
ਗੁਆਂਢਣ ਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਪੰਜਾਬੀ: ਇੱਕ ਖੋਈ ਹੋਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਾਲੀ, ਜਨਮਦਿਨ ਦਾ ਕੇਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਬਲਜੀਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਯੋਗਾ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ: ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਉਹ ਕਲਾਸ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਾ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ ਗੁਰਲੀਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕੀਆਂ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਕਾਨ ਮਾਲਕਿਣ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਬਦਲੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਮਕਾਨ ਮਾਲਕਿਣ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਿਰਾਏ ਵਾਲੇ ਮਕਾਨ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸ ਦਿਨ ਬਦਲ ਗਈ ਜਦੋਂ ਗੁਰਲੀਨ ਕਿਰਾਇਆ ਲੈਣ ਆਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਲੰਧਰ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਹਰਨੂਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਫਲੈਟ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੋ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਲਕਣ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕਣ ਅਤੇ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਅਜਿਹੀ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਕਹਾਣੀ: ਸਹੇਲੀ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਦੇਵਰ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਚ ਭਾਬੀ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਜਸਮੀਤ ਕੁਝ ਦਿਨ ਰਹਿਣ ਆਈ, ਤੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦੇਵਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਕ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਲੈ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟੋਰਾਂਟੋ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਟੋਰਾਂਟੋ ਕਹਾਣੀ: ਬਰੈਂਪਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਨਵਜੋਤ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ। ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਦੀਵਾਰ, ਇੱਕ ਫੋਨ ਦੀ ਗੱਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।