ਟਿਊਸ਼ਨ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਆਈ ਮੈਡਮ: ਮੈਡਮ ਨਾਲ ਟਿਊਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਗਰਮ ਚੁਦਾਈ
ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਉਹੀ ਮੈਡਮ ਆਈ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਟਿਊਸ਼ਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਟਿਊਸ਼ਨ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਆਈ ਮੈਡਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇੱਕ ਆਮ ਜਿਹਾ ਟਿਊਸ਼ਨ ਇੱਕ ਗਰਮ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਤਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਸੂਰਜ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚੋਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਗਰਮੀ ਸੀ।
"ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ ਸੀ?" ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ ਸਨ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਇੱਕੀ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਟਿਊਸ਼ਨ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਿਮਰਨ ਮੈਡਮ ਅੱਠਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਗਣਿਤ ਦੀ ਅਧਿਆਪਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੁਪਹਿਰ ਚਾਰ ਵਜੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਲੰਬੀ, ਗੋਰੀ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦਿਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਉੱਠ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਯਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਦੁਪਹਿਰ ਚਾਰ ਵਜੇ ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿਮਰਨ ਮੈਡਮ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਪਾਈ ਸੀ।
"ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਅੱਜ ਤਿਆਰੀ ਹੈ?" ਮੈਡਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ।
"ਹਾਂ ਮੈਡਮ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ ਕਰ ਲਏ ਹਨ," ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮੈਡਮ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਦੋਵੇਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਮੈਡਮ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਮੇਜ਼ ਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ।
"ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਕੋਣਮਿਤੀ ਕਰਾਂਗੇ," ਮੈਡਮ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਾਪੀ ਵਿੱਚ ਸਵਾਲ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮੈਡਮ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਲੰਬੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਲਿਖਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਚੂੜੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਧਿਆਨ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਸਵਾਲ ਵੱਲ ਦੇਖੋ," ਮੈਡਮ ਨੇ ਕਿਹਾ।
"ਜੀ ਮੈਡਮ," ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਾਪੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਪਰ ਉਸਦਾ ਮਨ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮੈਡਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਸਮਝਾਇਆ। ਉਹ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ।
"ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਹੱਲ ਕਰੋ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਵਾਲ ਹੱਲ ਕੀਤਾ। ਮੈਡਮ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਥਪਥਪਾਈ। "ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ।"
ਸਮਾਂ ਬੀਤਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਮੈਡਮ ਨੇ ਘੜੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। "ਅੱਜ ਦਾ ਸਮਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ।"
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛੱਡਿਆ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਡਮ ਰੁਕ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਕੁਝ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਉਸ ਰਾਤ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਉਹੀ ਸੁਪਨਾ ਆਇਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮੈਡਮ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਗਲ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਹ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਘੜੀ ਦੇਖੀ। ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਵੱਜੇ ਸਨ। ਉਸਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਫਿਰ ਆਈ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾਇਆ।
"ਮੈਡਮ, ਅੱਜ ਮਾਪੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹਨ," ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ।
"ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ," ਮੈਡਮ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪੜ੍ਹਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਮੈਡਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਪਰ ਅੱਜ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਚੁੱਪ ਹੋ," ਮੈਡਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। "ਮੈਡਮ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ।"
"ਕਹੋ, ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?" ਮੈਡਮ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। "ਮੈਡਮ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹੋ। ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ।"
ਮੈਡਮ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਆ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਪਲ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਗਲ ਤੇ ਲਾਲੀ ਆ ਗਈ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਅਧਿਆਪਕਾ ਹਾਂ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ।
"ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਮੈਡਮ। ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ," ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੈਡਮ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ।
ਮੈਡਮ ਨੇ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਿਆ। ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਪਸੰਦ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਕੁਝ ਬੋਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤਾਂ?" ਮੈਡਮ ਨੇ ਕਿਹਾ।
"ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਮਾਪੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੇ," ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਮੈਡਮ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਭੜਕ ਉੱਠੀ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਹਿਸਤਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਆਹਿਸਤਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਹ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ।
ਮੈਡਮ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ।
ਮੈਡਮ ਦੇ ਮੰਮੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਨਰਮ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
"ਆਹ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਆਹਿਸਤਾ," ਮੈਡਮ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੂਜੇ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਅਤੇ ਮੈਡਮ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂ ਉੱਠ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾਈ। ਮੈਡਮ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ। ਮੈਡਮ ਨੇ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਣ ਲੱਗੀ। "ਆਹ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਇਵੇਂ ਹੀ, ਇਵੇਂ ਹੀ।"
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਮੈਡਮ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ।
ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸਖ਼ਤ ਸੀ। ਮੈਡਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ।
"ਮੈਡਮ, ਤੁਸੀਂ ਚੂਸੋਗੇ?" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਮੈਡਮ ਨੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ।
"ਆਹ, ਮੈਡਮ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ," ਉਹ ਬੋਲਿਆ।
ਮੈਡਮ ਨੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਦੀ ਰਹੀ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਸਖ਼ਤ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ।
ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਹਿਸਤਾ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਡਮ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੰਗ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੂੰ ਦਰਦ ਅਤੇ ਮਜ਼ਾ ਦੋਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਆਹਿਸਤਾ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ," ਉਹ ਬੋਲੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਰੁਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਮੈਡਮ ਦਾ ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਾ ਆਉਣ ਲੱਗਾ।
ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਸੋਫਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਮੈਡਮ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ।
"ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ," ਉਹ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ।
ਮੈਡਮ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਲਟਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਡਮ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਪਿੱਛੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਦਬਾਇਆ।
"ਮੈਡਮ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ," ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲਿਆ।
ਮੈਡਮ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। "ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ।"
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸੋਫੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ।
ਦੋਵੇਂ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਲੇਟੇ ਸਨ। ਬਾਹਰ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਮੈਡਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। "ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੇਗਾ ਨਾ?"
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। "ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ ਮੈਡਮ। ਇਹ ਸਾਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ। ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਰੋਜ਼ ਟਿਊਸ਼ਨ ਤੇ ਆਓਗੇ ਨਾ?"
ਮੈਡਮ ਮੁਸਕਰਾਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ।
ਉਸ ਰਾਤ ਦੋਵੇਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ। ਹਰ ਵਾਰ ਮੈਡਮ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਵਾਂ ਸੁਖ ਦਿੱਤਾ।
ਤੀਸਰੀ ਵਾਰ ਮੈਡਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲਏ। ਉਹ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਮੈਡਮ ਨੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸਦਿਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਈ।
ਫਿਰ ਉਹ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛੱਡਿਆ।
ਮੈਡਮ ਨੇ ਉਸਦੀ ਤਰਫ ਦੇਖ ਕੇ ਅੱਖ ਮਾਰੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵੀ ਐਵੇਂ ਹੀ ਗੁਜ਼ਰੇਗੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਫਿਰ ਚਾਰ ਵਜੇ ਆਈ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। "ਮੈਡਮ, ਅੱਜ ਮਾਪੇ ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਗਏ ਹਨ।"
ਮੈਡਮ ਹੱਸੀ। "ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਲਾਲ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੈ।" ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਚੁੰਨੀ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲਿਆ। ਮੈਡਮ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਏ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਮੈਡਮ ਦੇ ਮੰਮੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਮੈਡਮ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ।
ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਅੱਜ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਦੋਵੇਂ ਦੁਪਹਿਰ ਭਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਰਹੇ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕੱਲ੍ਹ ਗਣਿਤ ਦਾ ਟੈਸਟ ਹੈ। ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ ਰੱਖਣਾ।" ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ।
ਮੈਡਮ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠਾ ਰਿਹਾ। ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਗਰਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਕਾਪੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਗਣਿਤ ਦੇ ਸਵਾਲ ਦੇਖੇ। ਉਸਨੂੰ ਹੱਸ ਆ ਗਿਆ। ਟੈਸਟ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਤਾਂ ਹੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। "ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਚਾਰ ਵਜੇ। ਇਸ ਵਾਰ ਮੈਂ ਨਵਾਂ ਸੂਟ ਪਾਵਾਂਗੀ।" ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਲਿਖਿਆ। "ਮੈਡਮ, ਮੈਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।"
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਮੈਡਮ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾ ਕੇ ਆਈ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਏ।
ਹੁਣ ਹਰ ਦੁਪਹਿਰ ਟਿਊਸ਼ਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿਤਾਬਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਟਿਊਸ਼ਨ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਆਈ ਮੈਡਮ: ਮੈਡਮ ਨਾਲ ਟਿਊਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਗਰਮ ਚੁਦਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਟਿਊਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਦੀਦੀ: ਦੀਦੀ ਨੇ ਸਟੂਡੈਂਟ ਨਾਲ ਜਮ ਕੇ ਚੁਦਾਈ ਕਰਵਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਟਿਊਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਦੀਦੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅਮਨ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਆਈ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਲਾਸ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਡਾਂਸ ਕਲਾਸ ਕੁੜੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸ ਮਾਸਟਰ ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਡਾਂਸ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਨੀਤ ਨੇ ਰਾਜਬੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੁਦਾਈ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦ ਨਵਨੀਤ ਅਤੇ ਰਾਜਬੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕੋਚਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਲਿਖੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚੁਦਾਈ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਰਾਤ
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਟੇਜ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਪਤਾਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਜਦੋਂ ਪੀਜੀ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬਦਲ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਇੱਕ ਛੱਤ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕੇ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਬਹਿਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਟਿਆਲਾ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਤਬਲਾ ਰੂਮ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਅੱਧੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੇ ਹਰਮੋਨੀਅਮ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਣੀ
ਪਟਿਆਲਾ ਕਾਲਜ ਦਾ ਤਬਲਾ ਰੂਮ। ਰਾਤ ਦਾ ਰਿਆਜ਼। ਸਵਰਨਜੀਤ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੀ।