ਪੰਜਾਬੀ ਟੋਰਾਂਟੋ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਪਤਲੀ ਦੀਵਾਰ ਦੇ ਪਾਰੋਂ ਜੋ ਸੁਣਿਆ, ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਟੋਰਾਂਟੋ ਕਹਾਣੀ ਬਰੈਂਪਟਨ ਦੇ ਇੱਕ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨਵਜੋਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਹਰਮਨ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਗੁਆਂਢੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹਰ ਸ਼ਾਮ ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੀ ਸੀ।
“ਮੰਮੀ, ਮੈਂ ਠੀਕ ਹਾਂ। ਇਕੱਲਾ ਰਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਸਾਂਭ ਲਵਾਂਗਾ।” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਫੋਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਸਭ ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਪਿਘਲ ਗਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਅਠਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਹਰਮਨ ਇੱਕ ਵੇਅਰਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਨਾਈਟ ਸ਼ਿਫ਼ਟ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਸੱਤ ਵਜੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਸੱਤ ਵਜੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਦਿਨ ਘਰ, ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਦੀ ਠੰਡ ਵਿੱਚ ਬੀਤਦਾ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਛੱਬੀ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਕੁਆਰਾ, ਅਗਲੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਕਦੇ ਇਸ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਪਰੌਂਠੇ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਲੇਟ ਲੈ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਗਈ। “ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹੋ। ਮੈਂ ਪਰੌਂਠੇ ਬਣਾਏ ਸਨ।” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ।
“ਨਵਜੋਤ ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਕੀਤੀ?” ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਪਲੇਟ ਅੰਦਰ ਰੱਖੀ। “ਤਕਲੀਫ਼ ਕਿਹੜੀ? ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਗੁਆਂਢੀ ਹੋ।” ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਧੀਮੀ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਰੌਂਠਾ ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਬਹੁਤ ਸਵਾਦ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ ਐਵੇਂ ਹੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਸੀ।” ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੀ ਜੋ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।
“ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਿਸ ਕਰਦੇ ਹੋ?” ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। “ਹਰ ਰੋਜ਼।” ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। “ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ।”
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਨਵਜੋਤ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਠਠਕ ਗਈ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਗਰਮ ਸੀ।
“ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ... ਹਰਮਨ ਰਾਤ ਭਰ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ...” ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਲਏ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ।
“ਆਹ... ਮਨਪ੍ਰੀਤ...” ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੋਵੇਂ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੂਜੇ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਵੀ ਚੂਸਿਆ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਗਈ। “ਹੋਰ... ਹੋਰ ਅੰਦਰ...” ਉਹ ਬੋਲੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੂਜੀ ਉਂਗਲੀ ਵੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਿਸਕੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਗਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਚੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ। “ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਲੁੰਨ... ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ...”
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। “ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ...” ਉਹ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਲੈਣ ਦਿੱਤਾ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਟਾਈਟ ਸੀ ਅਤੇ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਦਰਦ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਤੇਜ਼... ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ...” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਸੋਫਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਪੂਰੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
“ਹਾਂ... ਮਨਪ੍ਰੀਤ... ਹਾਂ... ਐਵੇਂ ਹੀ...” ਨਵਜੋਤ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਲਿਪਟ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਲਟਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸਰਹਾਣਾ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ।
“ਨਵਜੋਤ, ਮੇਰਾ ਨਿਕਲੇਗਾ...” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। “ਅੰਦਰ ਹੀ ਕੱਢ... ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ...” ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦੋ ਤਿੰਨ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਕੰਬ ਉੱਠੇ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਦੋਵੇਂ ਐਵੇਂ ਹੀ ਪਏ ਰਹੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਅਜੇ ਤੇਜ਼ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲੀਆਂ ਫੇਰੀਆਂ। “ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ਖ਼ਤਮ? ਅਜੇ ਤਾਂ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਬਾਕੀ ਹੈ।”
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। “ਤਾਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ?” ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ। ਰਾਤ ਅਜੇ ਲੰਮੀ ਸੀ ਅਤੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੋਰ ਹੌਲਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੱਕ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਿਆ। ਜਦੋਂ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਕੜਕ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ।
ਨਵਜੋਤ ਉੱਪਰੋਂ ਥੱਲੇ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜੇ ਅਤੇ ਥੱਲਿਓਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਢਲ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਉੱਪਰੋਂ ਥੱਲੇ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜੇ ਅਤੇ ਥੱਲਿਓਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਦੂਜਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਢਲ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ।
ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵਰ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸਾਬਣ ਲੈ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਫੇਰਿਆ। ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਥੱਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਾਬਣ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੜ ਲਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਦੀਵਾਰ ਵੱਲ ਘੁਮਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲੀ ਪਾਈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਦੀਵਾਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕੀ। “ਇੱਥੇ... ਦੀਵਾਰ ਸਾਹਮਣੇ...” ਨਵਜੋਤ ਬੋਲੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵਰ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਤੀਜਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਦੀਵਾਰ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਬਾਥਰੂਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਰੱਖੀ। ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਪਿੱਛੋਂ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਮਰ ਤੋਂ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਲਏ।
“ਚਾਹ ਸੜ ਜਾਵੇਗੀ।” ਨਵਜੋਤ ਹੱਸੀ। “ਸੜਨ ਦੇ।” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰਸੋਈ ਦੇ ਕਾਊਂਟਰ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਕਾਊਂਟਰ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਢਲ ਗਈ।
“ਮਨਪ੍ਰੀਤ... ਕਾਊਂਟਰ ਤੇ ਹੀ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ...” ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਕਾਊਂਟਰ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਭਾਂਡੇ ਖੜਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੋਢੇ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਮੁੰਡਾ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।”
ਚਾਹ ਠੰਢੀ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ ਅਤੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਬਾ ਕੇ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ।
“ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਅਜੇ ਗਿੱਲੀ ਹੀ ਹੈ।” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਜਦੋਂ ਨਵਜੋਤ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਨਵਜੋਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਥੱਲੇ ਉੱਪਰ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। “ਤੁਹਾਡੇ ਲੁੰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੁਣ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।” ਉਹ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ। ਰਾਤ ਦਾ ਟੋਰਾਂਟੋ ਥੱਲੇ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਰੇਲਿੰਗ ਫੜੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਰਾਤ ਦੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਈਆਂ।
“ਕੋਈ ਦੇਖ ਲਵੇਗਾ...” ਨਵਜੋਤ ਬੋਲੀ, ਪਰ ਉਹ ਰੁਕੀ ਨਹੀਂ। “ਦੇਖਣ ਦੇ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਰਾਤ ਹੈ।” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ।
ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟ ਗਈ।
“ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਧੜਕਿਆ ਸੀ?” ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। “ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਹੋ, ਨਵਜੋਤ।” ਨਵਜੋਤ ਹੱਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਜੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਥੱਕ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਸੌਂ ਗਏ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਸਿਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੜ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਗੁਆਚ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਬਾਹਰ ਟੋਰਾਂਟੋ ਦੀ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਵੇਰ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। “ਹਰਮਨ ਸੱਤ ਵਜੇ ਆਵੇਗਾ। ਅਜੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ।” ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰੀ ਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਚੋਦਿਆ, ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ।
ਹਰਮਨ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਵਜੋਤ ਨਹਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ... ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਵੀਂ।” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।
ਹਰਮਨ ਆਇਆ ਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਸ਼ਿਫ਼ਟ ਕਿਵੇਂ ਸੀ?” ਹਰਮਨ ਹੱਸਿਆ। “ਠੀਕ ਸੀ।” ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹੱਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। “ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ।” ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਲਿਖਿਆ, “ਆਵਾਂਗੀ।”
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਹਰਮਨ ਫਿਰ ਨਾਈਟ ਸ਼ਿਫ਼ਟ ਤੇ ਗਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ। “ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਜਾ।” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤੌਲੀਆ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। “ਅੱਜ ਮੈਂ ਉੱਪਰ ਰਹਾਂਗਾ।” ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵਜੋਤ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ। ਸ਼ਾਵਰ ਦੇ ਥੱਲੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁਦਵਾਇਆ। ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵਰ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਵੇਰ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਹਰਮਨ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਛੁੱਟੀ ਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇਂਗਾ?” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, “ਤਿੰਨ ਦਿਨ? ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵੀ।”
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵਜੋਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਇਕੱਠੇ ਖਾਧਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਰਾਤ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਏ। ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆਇਆ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਉਸਦੀ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ।
ਤੀਜੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇਂਗਾ? ਸੱਚੀਂ?” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਤੂੰ ਕਹੇਂ ਤਾਂ ਰਹਾਂਗਾ।” ਨਵਜੋਤ ਹੱਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਹਰ ਬਰਫ਼ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਸਵੇਰੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਵੈਨਕੂਵਰ ਤੋਂ ਫੋਨ ਕੀਤਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਆਮ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਫੋਨ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਹੱਸਿਆ। “ਹੁਣ ਤੋਂ ਹਰ ਨਾਈਟ ਸ਼ਿਫ਼ਟ ਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇਂਗਾ।” ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਹੇਲੀ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਗਈ। “ਇਹ ਮੇਰਾ ਗੁਆਂਢੀ ਹੈ।” ਉਸਨੇ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਕਰਵਾਈ। ਉਸਦੀ ਸਹੇਲੀ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਹੱਸਿਆ। “ਚੰਗਾ ਮੁੰਡਾ ਹੈ।” ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਿਆ, “ਚੰਗਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਵੀ ਹੈ।”
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਟੋਰਾਂਟੋ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ” also read
8 curated storiesਨਵਾਂ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਵੇਂ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਨੇ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮਾਰੀ
ਇਹ ਨਵਾਂ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਹੈ। ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਮਕਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਉੱਤਲੇ ਮਾਲੇ ਵਾਲੀ ਆਂਟੀ: ਛੱਤ ਤੇ ਨਹਾਉਂਦੀ ਆਂਟੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਸਵੇਰੇ ਛੱਤ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਸੁਕਾਉਣ ਗਿਆ ਹਰਮਨ ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਦੇਖ ਬੈਠਾ ਜੋ ਉਹ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਉੱਤਲੇ ਮਾਲੇ ਵਾਲੀ ਆਂਟੀ।
ਗੁਆਂਢਣ ਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਨਮਦਿਨ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਗੁਆਂਢਣ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ
ਗੁਆਂਢਣ ਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਪੰਜਾਬੀ: ਇੱਕ ਖੋਈ ਹੋਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਾਲੀ, ਜਨਮਦਿਨ ਦਾ ਕੇਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਬਲਜੀਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋਸਨ ਕਹਾਣੀ: ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋਸਨ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਖਰਾਬ ਕੂਲਰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਆਇਆ ਗਵਾਂਢੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਛੱਤ ਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਇੰਨਾ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਹੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਯੋਗਾ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ: ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਉਹ ਕਲਾਸ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਾ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ ਗੁਰਲੀਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕੀਆਂ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਦੀ ਵੋਟੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਗਰਮ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਦੀ ਵੋਟੀ ਨਵਦੀਪ ਸਵੇਰੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਧੋ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕੰਧ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਤੇ ਪਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਪਲ ਤੋਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਖੇਡ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਕਾਨ ਮਾਲਕਿਣ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਬਦਲੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਮਕਾਨ ਮਾਲਕਿਣ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਿਰਾਏ ਵਾਲੇ ਮਕਾਨ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸ ਦਿਨ ਬਦਲ ਗਈ ਜਦੋਂ ਗੁਰਲੀਨ ਕਿਰਾਇਆ ਲੈਣ ਆਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਲੰਧਰ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਹਰਨੂਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਫਲੈਟ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੋ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।