ਕਾਲਜ ਟੂਰ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਟੂਰ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਭਿੱਜ ਗਈ, ਰਾਤ ਭਰ ਚੁਦਾਈ ਹੋਈ
ਕਾਲਜ ਟੂਰ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਸਵੇਰੇ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੀਟ ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੀਟ ਹੈ, ਉੱਠੋ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਸੀਟ ਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਲਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬੱਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੱਸ ਪਏ। ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਸੀਟ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਕਿਹਾ, ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ ਮੈਡਮ, ਟੂਰ ਤੇ ਮਜ਼ਾ ਕਰਨ ਆਏ ਹਾਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਬੱਸ ਚੱਲ ਪਈ। ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਾਣੇ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਜਸਲੀਨ ਚੁੱਪ ਬੈਠੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੇਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬੱਸ ਇੱਕ ਢਾਬੇ ਤੇ ਰੁਕੀ। ਸਾਰੇ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲੱਗੇ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਚਲੋ, ਝਗੜਾ ਖਤਮ ਕਰੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹ ਪਿਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਚਾਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਿਆ। ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੱਦ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੀ ਹੈ। ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਗਈ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਲੁਕਾ ਲਈ।
ਬੱਸ ਫਿਰ ਚੱਲ ਪਈ। ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਮਨਾਲੀ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਕਮਰੇ ਵੰਡੇ ਗਏ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਰੂਮਮੇਟ ਬੀਮਾਰ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਪਿਆ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਟਲ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਦੀ ਰਹੀ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੁਸਕਰਾ ਦੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੀਟ ਲੈ ਲਈ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸੀਟ ਕੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਵੀ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਸੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਸਲੀਨ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਿਆ। ਉਸਨੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕੱਪ ਗਰਮ ਚਾਹ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਠੰਢ ਬਹੁਤ ਹੈ, ਚਾਹ ਪੀ ਲੈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਏ।
ਚਾਹ ਪੀਂਦਿਆਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸੱਚ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜ ਕੇ ਮਜ਼ਾ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ ਨਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਗਰਮੀ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਹੱਥ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਦੋਵੇਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਕੀਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ। ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੇ। ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਕੁੜਤਾ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਨੰਗੀ ਕਮਰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਫਿਰੇ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਕੀਤੇ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਕਮਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਬਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਰਾ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਮੰਮੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਕੇ ਆਹ ਭਰੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਹੱਥ ਦੂਜਾ ਮੰਮਾ ਦਬਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਸਰਕ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਪੈਂਟੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪੈਂਟੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਉਸਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਹਿਲਾਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ। ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਲੱਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹੰਫਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਹ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆਹ ਭਰੀ। ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਧੱਕੇ ਲਗਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਿਸਤਰਾ ਚਰਮਰਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜੇ। ਉਸਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧਦੀ ਗਈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਹਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ। ਇਸ ਪੁਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਗਾਏ। ਜਸਲੀਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਕੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਲਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਥੱਕ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਪਸੀਨਾ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸੀ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ। ਬਾਹਰ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਚੰਨ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਵੇਰੇ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਵੇਖ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮੁੱਕਾ ਮਾਰਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੀਟ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਸਵੇਰੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਅੱਖ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਚੁੰਮਣ ਕੀਤਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਨ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦੋਵੇਂ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਹੋਏ। ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੋਲ ਵਾਲੀ ਸੀਟ ਤੇ ਬੈਠਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਉਸਦੀ ਸੀਟ ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਇਹ ਸੀਟ ਤੇਰੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਘੁੰਮੇ। ਮਨਾਲੀ ਦੀਆਂ ਵਾਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਚੱਲੇ। ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲੈਂਦਾ। ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਟੂਰ ਦੇ ਬਾਕੀ ਦਿਨ ਵੀ ਉਹ ਹਰ ਰਾਤ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ। ਹਰ ਰਾਤ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ ਬਣਦੀ ਗਈ।
ਆਖਰੀ ਰਾਤ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਾਲਜ ਵਾਪਸ ਜਾ ਕੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਮਿਲਦੇ ਰਹਾਂਗੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜ਼ਰੂਰ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ। ਉਸ ਰਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਂ ਲਿਖਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਹੈਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇੱਕ ਝਰਨੇ ਤੇ ਗਏ। ਜਸਲੀਨ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਝਰਨੇ ਦੇ ਕੋਲ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਟਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੱਥ ਪਾਇਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਬਾਂਹ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਸਮੂਹ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਚੱਲ ਪਏ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਸਲੀਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਰੂਮਮੇਟ ਬਾਹਰ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਖੁਦ ਆਪਣਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਪਹਿਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ।
ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਝੜ ਗਈ। ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਗਾਏ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜੇ।
ਉਸ ਰਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਲੀਨ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹਰ ਰਾਤ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ। ਟੂਰ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਨ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਟੂਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਕਾਲਜ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਜਾਰੀ ਰਹੀ। ਬੱਸ ਦੀ ਉਹ ਲੜਾਈ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨਪਸੰਦ ਯਾਦ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹੁੰਦੇ, ਜਸਲੀਨ ਕਹਿੰਦੀ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੀਟ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਹੈਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲੈਂਦਾ।
ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਿਆਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪੰਜ ਮਿੰਟ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਗੱਲ੍ਹ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ। ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਹ ਰਾਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਰਹੀ।
ਟੂਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿੱਥੇ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਾਡੀ ਪੁਰਾਣੀ ਜਗ੍ਹਾ। ਜਸਲੀਨ ਹੱਸ ਪਈ। ਦੋਵੇਂ ਕਾਲਜ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜ ਲਈ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੇ। ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟੀ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਪਾਇਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਛੇੜਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਝੜ ਜਾ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੱਸ ਲਏ।
ਫਿਰ ਉਹ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਫਲੈਟ ਤੇ ਗਏ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਚੂਸੇ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਫੜ ਕੇ ਹਿਲਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਝੜ ਕੇ ਬਿਸਤਰਾ ਗਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ। ਦੋਵੇਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਲਟਾ ਲਿਟਾ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਚੋਦਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜੇ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਚੋਦਿਆ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਫੜੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਟੂਰ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਵੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਸੌਂ ਗਏ। ਸਵੇਰੇ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਫਲੈਟ ਤੋਂ ਕਾਲਜ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਉਹ ਫਿਰ ਮਿਲੇ। ਇਸ ਵਾਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫਲੈਟ ਦੀ ਚਾਬੀ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਚਾਬੀ ਲੈ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਇਹ ਫਲੈਟ ਵੀ ਮੇਰਾ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਫਲੈਟ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਹੀ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਚੂਸੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟੀ। ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਝੜ ਕੇ ਬਿਸਤਰਾ ਗਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਚੋਦਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਕਾਲਜ ਟੂਰ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਟੂਰ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਭਿੱਜ ਗਈ, ਰਾਤ ਭਰ ਚੁਦਾਈ ਹੋਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਡਾਂਸ ਕਲਾਸ ਕੁੜੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸ ਮਾਸਟਰ ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਡਾਂਸ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਨੀਤ ਨੇ ਰਾਜਬੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੁਦਾਈ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦ ਨਵਨੀਤ ਅਤੇ ਰਾਜਬੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕੋਚਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਲਿਖੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚੁਦਾਈ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਰਾਤ
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਟੇਜ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਪਤਾਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਜਦੋਂ ਪੀਜੀ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬਦਲ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਇੱਕ ਛੱਤ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕੇ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਬਹਿਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਟਿਆਲਾ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਤਬਲਾ ਰੂਮ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਅੱਧੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੇ ਹਰਮੋਨੀਅਮ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਣੀ
ਪਟਿਆਲਾ ਕਾਲਜ ਦਾ ਤਬਲਾ ਰੂਮ। ਰਾਤ ਦਾ ਰਿਆਜ਼। ਸਵਰਨਜੀਤ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੋ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।