ਪੰਜਾਬੀ ਯੋਗਾ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ: ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਉਹ ਕਲਾਸ
ਪੰਜਾਬੀ ਯੋਗਾ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੋਈ ਸੁਣਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਸੀ। ਗੁਰਲੀਨ ਤैंਤੀ ਸਾਲ ਦੀ, ਗੋਰੀ ਰੰਗਤ, ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ, ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਯੋਗਾ ਕਲਾਸ ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਮੁਹੱਲੇ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਅਸਲੀ ਕਹਾਣੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇੱਕ ਸਵੇਰੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਉਹ ਅਠਾਈ ਸਾਲ ਦੀ, ਪਤਲੀ, ਸੋਹਣੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ ਸੀ ਅਤੇ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਰੂਟ ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਈ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਓ, ਪਿੱਛੇ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਬੈਠ ਜਾਓ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਚਟਾਈ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਲਾਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਹਰ ਆਸਣ ਸਮਝਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕੋਲ ਆਈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਸਿੱਧੀ ਬੈਠੋ, ਸਾਹ ਅੰਦਰ ਲਓ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝੁਰਝੁਰੀ ਦੌੜ ਗਈ।
ਕਲਾਸ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕਲ ਆਓ, ਹੋਰ ਸਿਖਾਵਾਂਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਯੋਗਾ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਮੈਂ ਹਾਂ।
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਆਈ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਈ ਅਤੇ ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਚਟਾਈਆਂ ਵਿਛਾਉਣੀਆਂ, ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੋਤਲਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤੀ ਹੋ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਹੀ ਕੰਮ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਮਨ ਹਲਕਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਸਣ ਸਿਖਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੜੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਸੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲੀ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ, ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੇਰ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਰੁਕ ਗਿਆ।
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਕਲਾਸ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੇ ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰੁਕੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਖਾਸ ਸਿਖਾਉਣਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਕਮਰਾ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਣਾਅ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਤੀ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਣਾਅ ਤਾਂ ਹੋਵੇਗਾ ਹੀ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਹਨ।
ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਕੋਲ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤਣਾਅ ਸਿਰਫ਼ ਮੋਢਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਨ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਗੁਰਲੀਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਗੁਰਲੀਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਗ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗਲਤ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ, ਲੰਮਾ ਚੁੰਮਣ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਕੱਸ ਗਏ। ਬਾਹਰ ਮੁਹੱਲੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੈ।
ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਗੋਰਾ ਸਰੀਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਸਾਹ ਰੁਕ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਹਿਸਤਾ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਸੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚੌੜੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਢਿੱਡ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਨੂੰ ਆਹਿਸਤਾ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਚਟਾਈ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਹਿਸਤਾ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਹੈ।
ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਨੂੰ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੁਰਲੀਨ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਹ ਚਿਲਾਈ, ਹਾਂ, ਹੋਰ, ਹੋਰ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਠ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਗੁਰਲੀਨ ਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਚੇ।
ਫਿਰ ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਾਓ, ਹੁਣ ਰੁਕੋ ਨਾ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਿਸਕੀ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਲਿਆ। ਗੁਰਲੀਨ ਆਹਿਸਤਾ ਆਹਿਸਤਾ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਰੁਕੋ ਨਾ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਚੀਖ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੀ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।
ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਗੁਰਲੀਨ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਕਿਤਾਬ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਕੁਝ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਉਸ ਰਾਤ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟੀ ਹੋਈ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਹੈ, ਇਸ ਹਫ਼ਤੇ ਨਹੀਂ ਆ ਪਾਵਾਂਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫੋਨ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਸ ਲਈ ਹੁਣ ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਸੀ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ, ਯੋਗਾ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਲੀਨ ਨੂੰ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਰਚੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਕਲਾਸ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੇ, ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣਾ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਪਰਚੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਕਲਾਸ ਖਤਮ ਹੋਈ ਤਾਂ ਗੁਰਲੀਨ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰਲੀਨ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਾਂਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਕੇ ਗੁਰਲੀਨ ਦਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਆਹ ਭਰੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਚੁੱਸਿਆ, ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਆਹਿਸਤਾ। ਗੁਰਲੀਨ ਦਾ ਲੰਨ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਬੱਸ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਫਿਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਪਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਚਿਲਾਈ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸਨ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਐਨਾ ਪਿਆਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਮਾਂ ਰੁਕ ਜਿਹਾ ਗਿਆ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਤੋਂ ਹਰ ਸ਼ਾਮ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀਆਂ ਹੋ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਮੁਹੱਲੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ।
ਦਿਨ ਬੀਤਣ ਲੱਗੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਗੁਰਲੀਨ ਦਾ ਮਿਲਣਾ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਦੇ ਯੋਗਾ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਗੁਰਲੀਨ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਛੱਤ ਤੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਮੁਹੱਲੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਯੋਗਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੁਰਲੀਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀ ਰਹੀ ਸੀ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੁਹੱਲੇ ਦੀ ਔਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਲੱਗੀ ਹੋ, ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਬੱਸ, ਰੱਬ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਸੀ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਉਹ ਅਤੇ ਗੁਰਲੀਨ ਜਾਣਦੀਆਂ ਸਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਯੋਗਾ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੁਣ ਮੁਹੱਲੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਤੀ ਅਚਾਨਕ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਰੂਟ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਘਬਰਾ ਗਈ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਤੀ ਲਈ ਖਾਣਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਯੋਗਾ ਦਾ ਕਮਾਲ ਹੈ। ਪਤੀ ਹੱਸ ਪਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਫਿਰ ਤਾਂ ਯੋਗਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਪਤੀ ਦੇ ਜਾਣ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੱਧੀ ਗੁਰਲੀਨ ਕੋਲ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ ਡਰ ਲੱਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਅੱਜ ਮੈਂ ਫਿਰ ਆ ਗਈ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਡਰ ਤਾਂ ਲੱਗੇਗਾ ਹੀ, ਪਰ ਪਿਆਰ ਡਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਕੱਲ ਦਾ ਡਰ ਅੱਜ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਇੱਕ ਸਵੇਰੇ ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਆਸਣ ਸਿਖਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਆਸਣ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਸਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। ਕਲਾਸ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸੀ, ਇਹ ਕਲਾਸ ਸਿਰਫ਼ ਯੋਗਾ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ।
ਉਸ ਰਾਤ ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਛੱਤ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਥੱਲੇ ਗੁਰਲੀਨ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਥ ਹਿਲਾ ਕੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ, ਕੱਲ ਸਵੇਰੇ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣਾ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੁਣ ਹਰ ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਹਰ ਸ਼ਾਮ ਲਿਖੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਇੱਕ ਸਾਹ ਵਿੱਚ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਲੀਨ ਲਈ ਨਾਸ਼ਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਰੌਂਠੇ ਸੇਕੇ, ਦਹੀਂ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਟੋਰੀ ਵਿੱਚ ਅੰਬ ਦਾ ਅਚਾਰ ਰੱਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਗਈ ਤਾਂ ਗੁਰਲੀਨ ਅਜੇ ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਥਾਲੀ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।
ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇੰਨੀ ਸਵੇਰੇ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਖਾ ਲਓ, ਫਿਰ ਕਲਾਸ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲ ਸਹਿਲਾਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਛੱਡੋ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਰੌਂਠਾ ਖਵਾਇਆ ਅਤੇ ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਹੱਸੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹਾ ਪਿਆਰ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦਾ ਫੋਨ ਆਵੇਗਾ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਾਂਗੀ, ਉਸੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ।
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਗੁਰਲੀਨ ਦੇ ਘਰ ਗਈ। ਗੁਰਲੀਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਚਟਾਈ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਐਵੇਂ ਹੀ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਆਹਿਸਤਾ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡੇ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਆਹ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਝੜ ਗਈਆਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਲੇਟ ਗਈਆਂ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਦੁਪਹਿਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ। ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਦੁਪਹਿਰ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਇਹ ਨਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਹੈ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਯੋਗਾ ਵਾਲੀ ਮੈਡਮ: ਗੁਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਉਹ ਕਲਾਸ” also read
8 curated storiesਨਵਾਂ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਵੇਂ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਨੇ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮਾਰੀ
ਇਹ ਨਵਾਂ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਹੈ। ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਮਕਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਉੱਤਲੇ ਮਾਲੇ ਵਾਲੀ ਆਂਟੀ: ਛੱਤ ਤੇ ਨਹਾਉਂਦੀ ਆਂਟੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਸਵੇਰੇ ਛੱਤ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਸੁਕਾਉਣ ਗਿਆ ਹਰਮਨ ਉੱਥੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਦੇਖ ਬੈਠਾ ਜੋ ਉਹ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਉੱਤਲੇ ਮਾਲੇ ਵਾਲੀ ਆਂਟੀ।
ਗੁਆਂਢਣ ਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਨਮਦਿਨ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਗੁਆਂਢਣ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ
ਗੁਆਂਢਣ ਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਪੰਜਾਬੀ: ਇੱਕ ਖੋਈ ਹੋਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਾਲੀ, ਜਨਮਦਿਨ ਦਾ ਕੇਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਬਲਜੀਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਕਾਨ ਮਾਲਕਿਣ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਨੇ ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਬਦਲੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਮਕਾਨ ਮਾਲਕਿਣ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਿਰਾਏ ਵਾਲੇ ਮਕਾਨ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸ ਦਿਨ ਬਦਲ ਗਈ ਜਦੋਂ ਗੁਰਲੀਨ ਕਿਰਾਇਆ ਲੈਣ ਆਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਲੰਧਰ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਹਰਨੂਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਫਲੈਟ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੋ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਲਕਣ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕਣ ਅਤੇ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਅਜਿਹੀ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਕਹਾਣੀ: ਸਹੇਲੀ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਦੇਵਰ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਚ ਭਾਬੀ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਜਸਮੀਤ ਕੁਝ ਦਿਨ ਰਹਿਣ ਆਈ, ਤੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦੇਵਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਕ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਲੈ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟੋਰਾਂਟੋ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਟੋਰਾਂਟੋ ਕਹਾਣੀ: ਬਰੈਂਪਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਨਵਜੋਤ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ। ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਦੀਵਾਰ, ਇੱਕ ਫੋਨ ਦੀ ਗੱਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।