मराठी घरगुती झवाझवी कथा: नाशिकच्या घरी सायली आणि रोहन

सायली स्वयंपाकघरात भाजी चिरत होती आणि तिच्या नवऱ्याशी व्हिडिओ कॉलवर बोलत होती, तेवढ्यात दाराची बेल वाजली। सायलीने कॉल थांबवून दार उघडले तर समोर रोहन उभा होता, हातात एक पार्सल आणि खांद्यावर एक छोटी बॅग। तो म्हणाला, ताई, हे पार्सल चुकून माझ्या घरी आले, तुमचे आहे। सायलीने पार्सल घेतले आणि रोहनकडे पाहिले, तेव्हा तिच्या मनात एक विचित्र धडधड सुरू झाली। ही मराठी घरगुती झवाझवी कथा त्याच एका बेलपासून सुरू होते, जिथे एक साधी भेट एका असाधारण रात्रीचे दार उघडते।

सायली तीस वर्षांची होती आणि नाशिकच्या एका फ्लॅटमध्ये राहत होती। तिचा नवरा वाईन व्यवसायासाठी अनेकदा बाहेरगावी जात असे आणि महिन्यातून एकदाच घरी येत असे। सायलीचा दिवस घरकाम, स्वयंपाक आणि संध्याकाळी गच्चीवर बसण्यात जात असे। शेजारी तिला ताई म्हणत, आदराने बोलत, पण कोणीही जाणत नव्हते की रात्रीची शांतता तिला किती एकटी करते। रोहन बत्तीस वर्षांचा होता, शेजारच्या फ्लॅटमधील नवीन भाडेकरू, एका कंपनीत काम करणारा आणि संध्याकाळी घरी परतणारा।

रोहन उंच, शांत आणि कमी बोलणारा होता। तो सकाळी निघून जात असे आणि संध्याकाळी परत येऊन गच्चीवर चहा पीत असे। सायली जेव्हा कधी वर जात असे, रोहन तिच्याकडे पाहून नजर खाली करत असे, पण त्याची नजर कधी कधी सायलीच्या चेहऱ्यावर थांबत असे। सायलीलाही जाणवले होते की रोहनच्या शांततेमागे काहीतरी लपले आहे। त्या आठवड्यात इमारत रिकामी होती, अनेकजण बाहेरगावी गेले होते आणि त्या रिकाम्या इमारतीत एक बेल पुरेशी होती।

पार्सल दिल्यानंतर रोहन म्हणाला, ताई, तुमचा पंखा काल रात्री आवाज करत होता, मी पाहू का। सायलीने प्रथम नाही म्हणायचा प्रयत्न केला, पण नंतर हो म्हणाली। रोहन आत आला आणि पंख्याकडे पाहू लागला। सायली त्याच्या शेजारी उभी राहिली आणि त्याच्या हाताकडे पाहिले, जो तिच्या हाताच्या अगदी जवळ होता। दोघांमध्ये एक क्षणाची शांतता आली, ज्यात फक्त पंख्याचा आवाज होता।

पंखा ठीक झाल्यानंतर रोहन म्हणाला, ताई, एक कप चहा मिळेल का। सायली प्रथम नाही म्हणणार होती, पण बसली। रोहनने चहा बनवण्यास मदत केली आणि दोघे गच्चीवर बसले। बोलणे पावसापासून सुरू झाले, मग घराच्या गोष्टींपर्यंत गेले, मग हळूहळू सायलीच्या एकटेपणापर्यंत। सायली म्हणाली, नवरा दूर असला की रात्री खूप लांब वाटतात। रोहन तिचे बोलणे ऐकताना आपला हात तिच्या हातावर ठेवला।

सायलीने हात काढला नाही। तिने रोहनच्या डोळ्यात पाहून सांगितले, तुम्ही बेल वाजवली तेव्हा माझे हृदय धडधडले। रोहनने विचारले, का ताई, आणि सायली लाजून हसून म्हणाली, कारण मला माहीत होते तुम्ही पार्सल देण्यासाठी आला नव्हता। रोहनने तिचा हात आणखी घट्ट धरला आणि म्हणाला, बेल कधी कधी खरेही होते। सायलीचा श्वास जलद झाला आणि तिने रोहन जवळ येण्याची वाट पाहिली।

रोहनने तिचा चेहरा आपल्या हातात घेतला आणि तिच्या ओठांचे चुंबन घेतले। प्रथम हलकेच, मग खोलवर। सायलीने त्याचा शर्ट पकडला आणि त्याला आपल्याजवळ ओढले। गच्चीवर फक्त त्यांच्या श्वासांचा आवाज होता। रोहनने सायलीच्या साडीचा पदर बाजूला केला आणि तिच्या ब्लाऊजवरून तिचे बूब्स दाबले। सायलीने एक दीर्घ श्वास घेतला आणि म्हणाली, हेच हवे होते, अगदी असेच, याच जागी।

रोहनने तिला घरात नेले आणि दार बंद केले। त्याने सायलीची साडी हळूहळू उघडली, जणू तो एखादी धून उघडत आहे। सायलीचे डोळे त्याच्यावर स्थिर होते आणि तिचे हृदय जोरात धडधडत होते। साडी खाली पडताच रोहनने तिच्या पोटावर चुंबन दिले आणि तिच्या नाभीला जीभ लावली। सायलीने त्याच्या केसात बोटे घातली।

रोहनने तिचा ब्लाऊज उघडला आणि तिचे बूब्स आपल्या हातात घेतले। त्याने एक निप्पल तोंडात घेतले आणि हळूहळू चोखले, तर दुसरे बोटांनी चोळत राहिला। सायलीने डोके मागे केले आणि म्हणाली, हेच हवे होते, ही भावना। तिची चूत ओली होऊ लागली आणि तिच्या मांड्या आपोआप उघडू लागल्या। रोहनने तिच्या पेटीकोटची दोरी उघडली आणि खाली सरकवली। सायली आता फक्त पँटीत होती आणि रोहनच्या डोळ्यात इच्छा स्पष्ट दिसत होती।

रोहनने तिची पँटी हळूहळू खाली ओढली आणि तिची चूत पाहिली। ती ओली आणि गरम होती। रोहनने आपल्या बोटाने तिला चोळले आणि सायलीने एक दीर्घ आह भरली। त्याने आपले बोट आत घातले आणि हळूहळू हलवले, तर अंगठ्याने तिचा दाणा घासला। सायलीने बिछान्याची चादर मुठीत पकडली आणि म्हणाली, आणखी जोरात हवे आहे। रोहनने दुसरे बोटही घातले आणि तिच्या चूतच्या भिंती अनुभवल्या। सायलीचे शरीर थरथरू लागले आणि ती पहिल्यांदा झडण्याच्या जवळ पोहोचली।

सायलीने रोहनला थांबवून सांगितले, आता तुझा लंड हवा आहे, बोटे नकोत। रोहन हसून आपला शर्ट काढला आणि पँट उघडली। त्याचा लंड लांब आणि कडक होता, शिरा फुगलेल्या होत्या। सायलीने तो आपल्या हातात घेतला आणि हळूहळू चोळला। तिने तो आपल्या तोंडात घेतला आणि त्याच्या टोकाला जीभ लावली। रोहनने तिच्या डोक्यावर हात ठेवला आणि म्हणाला, खूप छान करत आहेस। सायलीने तो खोलवर घेतला आणि चोखताना त्याचे अंडेही चोळले। रोहनचा श्वास जलद झाला।

रोहनने तिला झोपवले आणि तिच्या मांड्यांमध्ये आला। त्याने आपला लंड तिच्या चूतवर घासला आणि सायली म्हणाली, आता आणखी तडफवू नकोस। रोहनने हळूहळू तो आत घातला, प्रथम फक्त टोक, मग पूर्ण। सायलीने एक खोल आह भरली आणि तिचे पाय रोहनच्या कंबरेवर गुंडाळले गेले। रोहनने हळूहळू धक्के द्यायला सुरुवात केली, प्रत्येक धक्क्याबरोबर सायलीचे शरीर वर उठत होते। खोलीत फक्त त्यांच्या श्वासांचा आणि बिछान्याचा आवाज होता।

काही वेळानंतर रोहनने वेग वाढवला। त्याची झवाझवी आता वेगवान आणि खोल झाली होती। सायलीने त्याचे खांदे पकडले आणि प्रत्येक धक्क्यावर त्याचे नाव घेतले। रोहनने तिच्या चूतमध्ये आपला लंड पूर्णपणे घालून फिरवला आणि सायलीचे शरीर ताठ झाले। ती जोरात झडली, तिच्या चूतने रोहनच्या लंडाला घट्ट पकडले आणि तिचे पाणी निघू लागले। रोहनने तिला घट्ट पकडून ठेवले आणि तिच्या झडल्यानंतरही हळूहळू हलत राहिला।

सायलीने श्वास सावरून रोहनला आपल्यावरून न हटता सांगितले, अजून संपले नाही। रोहन हसून तिला पालटले आणि गुडघ्यावर बसवले। त्याने मागून तिच्या चूतमध्ये आपला लंड घातला आणि मागून तिचे बूब्स पकडले। या स्थितीत प्रत्येक धक्का आणखी खोल वाटत होता। सायलीने उशीत तोंड दाबून आह भरल्या आणि म्हणाली, असेच हवे आहे, मागून, जोरात। रोहनने तिची कंबर पकडून जोरात धक्के दिले आणि खोली त्यांच्या आवाजांनी भरली।

रोहनने तिला पुन्हा पालटले आणि आपल्या मांडीवर बसवले। सायलीने त्याच्या लंडावर आपली चूत स्वतःच खाली केली आणि हळूहळू वर खाली होऊ लागली। यावेळी सायलीच वेग ठरवत होती। तिने रोहनच्या खांद्यावर हात ठेवले आणि त्याच्या ओठांचे चुंबन घेतले, तर तिची चूत त्याच्या लंडाला आत बाहेर करत होती। रोहनने तिचे नितंब पकडून तिला आणखी खाली दाबले। सायलीचे डोळे बंद होते आणि ती प्रत्येक उठणीवर एक दीर्घ आह भरत होती।

काही मिनिटांनंतर सायली पुन्हा झडू लागली। यावेळी तिचे झडणे आधीपेक्षा लांब आणि वेगवान होते। तिने रोहनला घट्ट पकडले आणि तिच्या शरीरात कंप पसरला। रोहननेही वेग वाढवला आणि म्हणाला, आता थांबू शकत नाही। त्याने सायलीला बिछान्यावर झोपवले आणि वेगवान धक्क्यांबरोबर तिच्या चूतमध्येच आपले पाणी सोडले। दोघे एकत्र झडले आणि एकमेकांना चिकटून राहिले, घामाने भिजलेले।

झडल्यानंतर दोघे बराच वेळ एकमेकांच्या बाहूत राहिले। रोहनने सायलीच्या कपाळावर चुंबन दिले आणि म्हणाला, ही रात्र त्याला नेहमी लक्षात राहील। सायली म्हणाली, आता प्रत्येक बेलवर ती अशीच इच्छा करेल, फक्त पार्सलसाठी नाही। रोहन हसून म्हणाला, आता प्रत्येक संध्याकाळी तो चहा बनवेल आणि त्या चहाबरोबर ही इच्छाही असेल। सायलीने त्याच्या छातीवर डोके ठेवले आणि त्याचा हृदयाचा ठोका ऐकला।

दुसऱ्या दिवशी सकाळी सायलीने रोहनसाठी नाश्ता बनवला आणि दोघांनी गच्चीवर बसून चहा पिला। रोहन म्हणाला, आता घरातील प्रत्येक छोटे काम आणखी चांगले होईल, कारण आता त्यांची लय एक झाली आहे। सायली हसून म्हणाली, आता तिला कळते की रोहनची बेल तिला का जागवत होती। ती बेल रोहनची होती आणि आता ती बेल तिच्या घरात, तिच्या खोलीत, तिच्या रात्रीत आली होती। दोघांनी ठरवले ही गोष्ट फक्त त्यांच्यातच राहील, पण या रात्री आता थांबणार नाहीत।

त्या रात्रीनंतर प्रत्येक संध्याकाळी एक नवा रंग आला। सायली जेव्हा स्वयंपाक करत असे, रोहनची बेल वाजत असे आणि सायली हसत असे। इमारतीतील लोक म्हणत या घरात आता एक वेगळी शांतता आहे, पण फक्त सायली आणि रोहन जाणत होते त्या शांततेमागे कोणती रात्र आहे। सायलीने बिछान्याची चादर बदलली, पण त्या रात्रीचा सुगंध तिच्या मनात अजूनही बसलेला होता।

काही दिवसांनंतर सायलीच्या नवऱ्याचा फोन आला की तो पुढच्या महिन्यात घरी येणार आहे। सायलीने फोनवर सामान्य बोलणे केले, पण तिच्या मनात रोहनचा चेहरा होता। तिने रोहनला सांगितले नवरा परत येत आहे, पण रोहन म्हणाला, घाबरू नकोस, कारण त्यांचे घर आणि त्यांची इच्छा दोन्ही आपापल्या जागी राहतील। सायली म्हणाली, ती नवऱ्याशी खोटे बोलू इच्छित नाही, पण रोहनलाही सोडू इच्छित नाही। रोहनने तिचा हात धरून सांगितले, तो तिच्या प्रत्येक निर्णयात तिच्याबरोबर राहील।

शेवटच्या संध्याकाळी, नवरा परतण्याच्या आदल्या दिवशी, रोहन पुन्हा सायलीच्या घरी आला। दोघांनी पुन्हा चहा पिला, मग गच्चीवर गेले आणि मग खोलीत तीच रात्र पुन्हा केली। यावेळी सायलीने पुढाकार घेतला, तिने रोहनचे कपडे स्वतः उघडले आणि त्याला बिछान्यावर झोपवले। तिने त्याचा लंड चोखला, तिची चूत त्याच्या तोंडावर ठेवली आणि दोघांनी एकत्र झडले। ती रात्र पहिल्या रात्रीपेक्षा जास्त लांब आणि खोल होती।

दुसऱ्या दिवशी सकाळी रोहनने सायलीला एक छोटा संदेश पाठवला, पंखा ठीक आहे ना ताई। सायली हसून उत्तर दिली, पंखा ठीक आहे, पण मन अजून ठीक झाले नाही। रोहनला या संदेशाचा अर्थ कळला। तो संदेश फक्त त्यांच्या दोघांच्या समजण्यासारखा होता। सायली गच्चीवर बसून चहा पिली आणि तिला माहीत होते, नवरा परतला तरी ही बेल, हे घर आणि ही रात्र त्यांचीच राहील।

त्या रात्रीनंतरच्या संध्याकाळी सायली पुन्हा वर गेली, यावेळी बहाणा होता गच्चीवरील झाडांना पाणी देणे। रोहन गच्चीवर उभा होता आणि सायलीला पाहताच हसला। सायली त्याच्याजवळ जाऊन म्हणाली, आजचा संदेश अजून वाचला नाही। रोहनने तिचा हात धरून गच्चीच्या एका कोपऱ्यात नेले, जिथे झाडांचा आडोसा होता। तिथे दोघांनी पुन्हा चुंबन घेतले आणि सायलीचे शरीर पुन्हा गरम होऊ लागले।

रोहनने सायलीच्या साडीचा पदर बाजूला केला आणि तिचे बूब्स दाबले आणि सायलीने त्याच्या कानात कुजबुजत सांगितले, इथे कोणी पाहणार नाही ना। रोहन म्हणाला, गच्चीचा हा कोपरा फक्त त्यांचा आहे आणि इथे कोणी येत नाही। सायलीने आपली पेटीकोट थोडी वर केली आणि रोहनने आपला लंड बाहेर काढून तिच्या चूतवर घासला। सायलीने स्वतःच त्याचा लंड आत घेतला आणि गच्चीची रेलिंग धरून हळूहळू हलू लागली। संध्याकाळच्या वाऱ्यात त्यांचे श्वास मिसळून गेले।

काही वेळानंतर सायली जोरात झडली आणि रोहनने तिला घट्ट धरून ठेवले। दोघे गच्चीवर उभे राहून एकमेकांना चिकटून राहिले, जोपर्यंत शेजारचे दिवे लागले नाहीत। सायली खाली जाण्यापूर्वी म्हणाली, ही गच्ची, ही बेल आणि ही संध्याकाळ आता त्यांची गुप्त जागा आहे। रोहनने मान हलवून सांगितले, जोपर्यंत हे घर राहील, तोपर्यंत ही गुप्त जागाही राहील।

सायली खाली आली तेव्हा तिच्या चेहऱ्यावर एक वेगळी चमक होती आणि तिने स्वयंपाकघरात जाऊन रात्रीचे जेवण बनवले। तिला माहीत होते की उद्या पुन्हा एक बेल वाजेल आणि ती बेल तिच्या दिवसाचा सर्वात चांगला भाग असेल। रोहनने खालून एक छोटा संदेश पाठवला आणि सायलीने तो वाचून हसून फोन बाजूला ठेवला।