मराठी वाहिनी झवली: ड्रायव्हिंगच्या धड्यांतून पेटलेली वासना

लोक म्हणतात की मराठी वाहिनी झवली तर घराची वाट लागते. पण ती सकाळ आठवली, गाडीचं ते रिकामं मैदान आठवलं, आणि तिचा हात माझ्या मांडीवर असलेला तो क्षण आठवला, की मला वाटतं, काही वाटा मुद्दाम बिघडाव्यात.

"ब्रेक सोड, हळू... हळू... आता क्लच सोड." माझा आवाज तिच्या कानाशेजारी घुमत होता. तिच्या हातावर माझा हात होता. गियरचा दांडा तिच्या बोटांत होता, आणि माझी बोटं तिच्या बोटांवर.

चार दिवसांपूर्वी मी पुण्याहून नाशिकला आलो होतो. दिवाळीची सुट्टी. दादा संदीप इंडोअरच्या कामासाठी चार दिवस बाहेर जाणार होता. आणि वहिनी पूजा... वहिनी गेल्या दोन वेळा ड्रायव्हिंग टेस्टमध्ये नापास झाली होती.

"आकाश, तू शिकवशील ना मला?" रात्रीच्या जेवणानंतर तिने विचारलं होतं. दादा म्हणाला होता, "शिकव रे, नाहीतर तिसऱ्यांदा नापास झाली तर घरात गाडीच विकावी लागेल." सगळे हसले होते. पण तिच्या डोळ्यांतली जिद्द मला दिसली होती.

पहिला धडा. सकाळी सहा वाजता. एमआयडीसीच्या मागचं रिकामं मैदान. धुकं होतं. गाडी जुनी स्विफ्ट, दादाची. ती ड्रायव्हिंग सीटवर बसली, मी शेजारी.

"आधी सीट ऍडजस्ट कर. पाय पेडलला पोहोचतोय ना?" मी म्हणालो. तिने सीट पुढे घेतली. तिची साडी गुडघ्यावर थोडी वर सरकली. मी नजर वळवली.

पहिल्या अर्ध्या तासात गाडी चार वेळा बंद पडली. प्रत्येक वेळी ती हसायची. "अगं हसू नको, क्लच हळू सोड." "तू हात धर ना माझा, मग बघ." तिने गंमतीत म्हटलं. माझ्या छातीत काहीतरी धडधडलं.

तिचा हात गियरवर, माझा हात तिच्या हातावर ठेवून मी गियर बदलायला शिकवलं. तिची बोटं गरम होती. "बघ, असं." दुसऱ्या गियरला टाकताना तिचं मनगट माझ्या मनगटाला घासलं. ती काही बोलली नाही. मीही नाही.

घरी परतताना ती म्हणाली, "उद्या सकाळी परत. मी लवकर उठेन." तिच्या चेहऱ्यावर वेगळीच चमक होती. मी आरशात तिला पाहिलं. ती हसत होती.

त्या रात्री जेवताना दादा म्हणाला, "कशी शिकवतोय आपला मास्टर?" वहिनीने माझ्याकडे पाहिलं. "चांगला शिकवतोय. फक्त थोडा कडक आहे." "कडक?" दादा हसला. "शिस्त हवी ना." तिच्या ओठांवर वेगळं हसू होतं. माझ्या कानात तिचाच आवाज घुमत होता.

रात्री मी माझ्या खोलीत झोपायचा प्रयत्न करत होतो. पण डोळ्यांसमोर तिचा हात येत होता. गियरवरचा तिचा हात, आणि त्यावर माझा हात. मी उठलो, पाणी प्यालो. मी फक्त झोपेची वाट पाहिली, पण झोप आली नाही.

दुसरा दिवस. "आज रिव्हर्स शिकू." मी म्हणालो. तिने हसत विचारलं, "मागे बघताना तुझ्याकडे बघावं लागेल का?" "नाही, आरशात बघ." पण ती माझ्याकडेच बघत होती.

रिव्हर्स घेताना मी तिच्या सीटच्या मागे हात टाकला. माझा हात तिच्या खांद्याजवळ. तिच्या केसांचा वास आला. शाम्पूचा, आणि आणखी काहीतरी. गोड, उबदार.

"स्टिअरिंग हळू फिरव." मी म्हणालो. तिने फिरवलं, आणि गाडी सरळ मागे गेली नाही, थोडी वाकडी गेली. "बघितलंस?" ती हसली. तिचं हसणं ऐकून माझ्या पोटात काहीतरी वळवलं.

अचानक तिचा पदर खांद्यावरून घसरला. ब्लाउजचा गळा. मी पाहिलं, आणि लगेच नजर हटवली. पण तिने पदर सरळ केला नाही. तिने फक्त माझ्याकडे पाहिलं. तिच्या डोळ्यांत प्रश्न होता, की आमंत्रण, कळलं नाही.

घरी जाताना वाटेत तिने गाडी थांबवली. "एक मिनिट." तिने माझ्या हाताकडे पाहिलं. "तुझा हात..." "काय?" "काही नाही." ती हसली आणि गाडी सुरू केली. पण तिची नजर माझ्या हातावरच होती.

संध्याकाळी ती गच्चीवर कपडे वाळत घालत होती. मी वर गेलो. "उद्या काय शिकवशील?" तिने विचारलं. "उद्या तू स्वतः चालवशील. मी फक्त बसेन." "फक्त बसशील?" तिने माझ्याकडे पाहिलं. "हो, फक्त बसेन." आमच्यातली हवा जड झाली होती. ती खाली गेली, आणि मी तिथेच उभा राहिलो.

तिसरा दिवस. त्या दिवशी तिने गुलाबी साडी नेसली होती. ब्लाउज थोडा घट्ट. गाडीत बसताना तिची साडी गुडघ्यावरून वर सरकली, आणि तिने ती खाली ओढली नाही.

"आज मी स्वतः गियर बदलेन." ती म्हणाली. तिसऱ्या गियरला टाकताना तिचं मनगट थरथरलं. मी तिच्या हातावर हात ठेवला. "हळू." ती माझ्याकडे वळली. आमचे चेहरे खूप जवळ आले. तिचा श्वास माझ्या गालावर.

"आकाश..." ती फक्त एवढंच म्हणाली. मग तिने नजर वळवली आणि गाडी वेगात नेली. पण तिचा हात गियरवरच होता, आणि माझा हात तिच्या हातावर.

तिची साडी गुडघ्यावरून वर सरकली होती. माझी नजर तिथे गेली. तिने पाहिलं. तिने साडी खाली ओढली नाही. उलट तिने पाय थोडे पसरले. माझ्या तोंडाला कोरड पडली. "गाडीकडे लक्ष दे." मी म्हणालो, पण माझा आवाजच थरथरला.

"मी गाडीकडेच पाहतेय." ती म्हणाली. "तू कुठे पाहतोयस?" मी काही बोललो नाही. तिने हसत गियर बदलला. तिचं मनगट माझ्या हाताला घासलं. मुद्दाम. मला खात्री पटली. मुद्दाम.

मैदानाच्या टोकाला तिने गाडी थांबवली. "दमले." ती म्हणाली. मी पाण्याची बाटली दिली. पाणी पिताना तिच्या गळ्यावरून थेंब ओघळला, ब्लाउजच्या गळ्यात गेला. मी पाहत राहिलो. तिने पाहिलं की मी पाहतोय. तिने थेंब पुसला नाही.

"तू चांगली शिकतेस." मी म्हणालो. "फक्त गाडी?" तिने विचारलं. माझं हृदय धडधडलं. "म्हणजे?" "काही नाही." ती हसली. पण तिचं हसणं आता वेगळं होतं.

संध्याकाळी घरी. दादा फोनवर बोलत होता. "उद्या संध्याकाळी परत येतोय." वहिनी स्वयंपाकघरात होती. मी पाणी घ्यायला गेलो.

"उद्या शेवटचा धडा?" तिने विचारलं, माझ्याकडे न पाहता. "हो." "मग मी परफेक्ट होईन?" "होशील." ती वळली. आमच्यात फक्त ओटा होता. "आणि मग तू पुण्याला जाशील." "हो."

तिने माझ्या हातात पाण्याचा ग्लास दिला. देताना तिची बोटं माझ्या बोटांना लागली. ती थांबली नाही. तिची बोटं माझ्या बोटांवर थांबली. एक सेकंद. दोन सेकंद. मग ती वळली आणि भाजी चिरायला लागली.

त्या रात्री मला झोप लागली नाही. तिचा वास, तिचा श्वास, तिची बोटं. मी उठलो, गच्चीवर गेलो. थंड हवा. पण आतलं काहीतरी शांत होत नव्हतं.

चौथा दिवस. शेवटचा धडा. सकाळी साडेपाचला ती तयार होती. पांढरी साडी. केस मोकळे. तिच्या चेहऱ्यावर कालचीच चमक.

मैदानात पोहोचल्यावर तिने गाडी व्यवस्थित चालवली. गियर, क्लच, ब्रेक. सगळं परफेक्ट. "बघितलंस? मी शिकले." ती हसली.

"हो, शिकलीस." मी म्हणालो. तिने गाडी थांबवली. इंजिन बंद केलं. शांतता. फक्त आमचे श्वास.

"आकाश." ती माझ्याकडे वळली. "तू चांगला शिक्षक आहेस." "आणि तू चांगली विद्यार्थिनी." "फक्त विद्यार्थिनी?" तिचा आवाज थरथरला.

मी काही बोललो नाही. मी फक्त तिच्याकडे पाहिलं. तिने तिचा हात माझ्या हातावर ठेवला. गियरवर नव्हे, माझ्या मांडीवर असलेल्या हातावर.

माझ्या शरीरात वीज सळसळली. मी तिचा हात पकडला. ती जवळ आली. आमचे ओठ भिडले. पहिला चुंबन. हळू, चाचपडत, मग खोल.

तिचे ओठ गोड होते. तिची जीभ माझ्या जिभेला भिडली. माझा हात तिच्या गालावर, मग तिच्या मानेवर, मग तिच्या खांद्यावरून खाली.

माझा हात तिच्या ब्लाउजवरून तिच्या स्तनांवर गेला. मी त्यांना कापडावरूनच दाबलं. तिने श्वास रोखला. "इथे... गाडीत..." "मैदान रिकामं आहे." मी म्हणालो. तिने माझा हात तिच्या ब्लाउजच्या आत नेला.

तिची त्वचा गरम होती. माझी बोटं तिच्या निपलवर. मी ते हलकं चिमटलं. ती थरथरली. "आकाश..." तिचा आवाज आता विनवणीचा होता. मी तिच्या मानेवर चुंबनं दिली. तिचा गळा, तिचे खांदे.

तिने माझा शर्ट पकडला आणि मला जवळ ओढलं. "गाडी..." मी म्हणालो. "मागच्या सीटवर." तिने उत्तर दिलं. तिच्या आवाजात आता लाज नव्हती.

आम्ही मागच्या सीटवर गेलो. जागा कमी होती, पण आम्हाला फरक पडत नव्हता. तिची साडी. मी तिचा पदर खांद्यावरून काढला. ब्लाउजचे हुक. एक, दोन, तीन.

तिचे स्तन माझ्या हातांत. घट्ट, उबदार. मी त्यांना दाबलं, चोखलं. तिने माझं डोकं पकडलं आणि जवळ दाबलं. "आकाश... असंच..."

तिने माझा शर्ट काढला. तिची बोटं माझ्या छातीवर. माझ्या पोटावर. मग खाली. तिने माझी पँटची चेन खाली केली. तिचा हात आत गेला.

माझा लंड तिच्या हातात कडक झाला होता. तिने तो हलवायला सुरुवात केली. हळू, मग जोरात. मी तिच्या केसांत हात घातला. "पूजा..."

तिने माझ्याकडे पाहिलं आणि खाली वाकली. तिचे ओठ माझ्या लंडावर. गरम, ओलं तोंड. मी श्वास रोखला. तिने चोखायला सुरुवात केली.

मी तिचं डोकं पकडलं. ती वर खाली होत होती. माझ्या शरीरातली प्रत्येक नस ताणली गेली. "बस कर... नाहीतर..." मी म्हणालो. ती थांबली आणि हसली.

तिने तिची साडी वर केली. तिची पँटी काढली. तिची पुच्ची माझ्यासमोर. ओली, फुललेली. मी तिला स्पर्श केला. ती थरथरली.

मी खाली वाकलो आणि तिला चाटलं. तिने माझे केस पकडले. "अगं... आकाश... तिथे..." तिच्या तोंडून आवाज निघत होते. तिचं शरीर थरथरत होतं.

तिच्या पुच्चीतून रस ओघळत होता. मी चाटत राहिलो. तिने माझं डोकं दाबलं. तिचं शरीर आक्रसलं. "येतंय... येतंय..." आणि ती गळाली. तिचं पाणी माझ्या जिभेवर.

ती हापत होती. "आता... आता माझी पाळी." मी म्हणालो. मी तिला खाली झोपवलं. माझा लंड तिच्या पुच्चीवर ठेवला.

हळू हळू मी आत शिरलो. ती घट्ट होती. गरम. "आह..." तिने माझ्या पाठीवर नखं रुतवली. मी पूर्ण आत गेलो आणि थांबलो.

मग मी हलायला सुरुवात केली. हळू, खोल धक्के. गाडी हलत होती. तिचे स्तन हलत होते. मी एका हाताने तिचा स्तन दाबत होतो.

"जोरात... जोरात कर..." ती म्हणाली. मी वेग वाढवला. तिच्या पुच्चीत माझा लंड आत बाहेर होत होता. आवाज येत होते. आमचे श्वास. गाडीची सीट.

मी तिला उचललं आणि सीटवर बसवलं. तिचे पाय माझ्या खांद्यावर. मी पुन्हा आत शिरलो. खोलवर. ती ओरडली. "आकाश... असंच... थांबू नको..." गाडी जोरात हलत होती. बाहेर मैदान रिकामं होतं, पण आम्हाला कशाचीच भीती नव्हती.

तिच्या पुच्चीतून आवाज येत होते. ओले, खोल आवाज. माझा लंड तिच्या आत पूर्ण जात होता. तिने माझे केस ओढले. "मी तुझी... मी फक्त तुझी..." तिच्या तोंडून शब्द निघत होते. मी तिच्या ओठांवर ओठ ठेवले.

तिने मला घट्ट पकडलं. तिचे पाय माझ्या कमरेभोवती. "मी येतेय... मी येतेय..." तिचं शरीर आक्रसलं. तिची पुच्ची माझ्या लंडाभोवती घट्ट झाली.

मीही थांबू शकलो नाही. मी खोलवर शिरलो आणि गळालो. माझं पाणी तिच्या आत. आम्ही दोघं थरथरत होतो. घाम. श्वास. शांतता.

आम्ही हापत होतो. तिच्या कपाळावर घाम. मी तो पुसला. तिने माझा हात पकडला आणि तिच्या गालावर ठेवला. "हे चुकीचं आहे का?" "मला नाही वाटत." "मलाही नाही." ती हसली. तिच्या डोळ्यांत पाणी होतं, पण ओठांवर हसू.

काही वेळ आम्ही असेच पडलो. तिचं डोकं माझ्या छातीवर. "मी वाईट आहे का?" तिने विचारलं. "नाही." मी म्हणालो. "तू फक्त... शिकलीस."

ती हसली. "अजून एक धडा?" तिने विचारलं. माझा लंड पुन्हा कडक होत होता. तिने तो हातात घेतला. "बघ, विद्यार्थिनी किती लवकर शिकते."

दुसऱ्या वेळी तिने मला खाली झोपवलं आणि ती वर आली. तिची साडी तिच्या कमरेभोवती गुंडाळलेली. ती माझ्यावर बसली आणि हळू हळू खाली आली. माझा लंड तिच्या आत.

ती वर खाली होत होती. तिचे केस हवेत उडत होते. तिचे स्तन माझ्या तोंडाजवळ. मी त्यांना चोखलं. तिने वेग वाढवला. "बघ... कसं... शिकले..."

आम्ही दोघं पुन्हा एकत्र गळालो. ती माझ्यावर कोसळली. "आकाश..." "हं." "हे आपलंच राहील." "हो."

आम्ही कपडे नीट केले. तिने साडी नेसली, केस बांधले. आरशात पाहिलं. "कळतंय का काही?" तिने विचारलं. "काही नाही. तू परफेक्ट दिसतेस." ती हसली.

परतताना गाडी मी चालवली. ती शेजारी बसली होती. तिचा हात माझ्या मांडीवर होता. गियर बदलताना माझा हात तिच्या हातावर यायचा.

घराजवळ पोहोचल्यावर तिने हात काढला. दार उघडलं. आत जाण्यापूर्वी ती वळली. "उद्या सकाळी?" तिने विचारलं. "उद्या दादा परत येतोय." "मग परवा?" मी हसलो. "परवा मी पुण्याला." ती थांबली. मग म्हणाली, "मग आजचा धडा लक्षात ठेव. मी विसरणार नाही." आणि ती आत गेली.