मराठी आंटी सेक्स स्टोरी: सोसायटी सेक्रेटरी सविता आंटी

ओंकार त्या शुक्रवारी दुपारी सोसायटीचा जिना चढत होता तेव्हा त्याला स्वप्नातही कल्पना नव्हती की पुढचे तीन दिवस त्याच्या आयुष्यातली सगळ्यात बोल्ड मराठी आंटी सेक्स स्टोरी ठरणार आहेत. नाशिकहून पुण्यात बँकेच्या बदलीवर आलेला सत्तावीस वर्षांचा ओंकार पाटील सामानाच्या दोन बॅगा घेऊन दुसऱ्या मजल्यावरच्या फ्लॅटचं कुलूप उघडत होता. जिन्यात फिनेलचा वास येत होता, कुठून तरी कुकरची शिट्टी वाजत होती, आणि तिसऱ्या मजल्यावरून खाली येत होती एक बाई. जांभळ्या साडीत, पदर नीट सांभाळत, हातात स्टीलचा डबा घेऊन.

"नवीन भाडेकरू ना तू?" तिनं जिन्याच्या वळणावर थांबून विचारलं, आणि ओंकारची नजर तिच्या चेहऱ्यावरून घसरून ब्लाऊजवर थांबली. "मी सविता देशमुख. वरच्या फ्लॅटमध्ये राहते. आणि या सोसायटीची सेक्रेटरी पण मीच." तिनं डबा त्याच्या हातात कोंबला. "पुरणपोळी आहे. एकट्या राहणाऱ्या पोराला पहिल्या दिवशी जेवण मिळणं म्हणजे नशिबच."

ओंकार हसला, "थँक्यू आंटी. मी ओंकार. बँकेत आहे." "आंटी?" तिनं भुवई उंचावली, ओठांवर खोडकर हसू. "चाळीशी पार केली म्हणजे लगेच आंटी? सविता म्हण." ती जिना उतरताना एकदा मागे वळून पाहून गेली, आणि त्या एका नजरेत ओंकारला काहीतरी जाणवलं. असं काही जे नवीन शेजाऱ्याला पुरणपोळी देण्यात नसतं.

संध्याकाळी फ्लॅट लावता लावता ओंकारच्या डोक्यात तीच नजर फिरत होती. चव्वेचाळीस वर्षांची सविता, पण बांधा असा की वयाचा अंदाज चुकावा. साडीच्या पदराआडून दिसणारी भरलेली छाती, चालताना हलणारे नितंब, आणि ते हसू. नवरा कुठे दिसला नाही. "फॅक्टरीच्या ऑडिटसाठी औरंगाबादला गेलेत तीन दिवस," दुसऱ्या दिवशी सकाळी तीच माहिती तिनं स्वतःहून दिली, जेव्हा ओंकार कचऱ्याची पिशवी घेऊन खाली आला होता.

"म्हणजे तीन दिवस तुम्ही एकट्याच?" ओंकारच्या तोंडून निघून गेलं, आणि लगेच त्याला वाटलं जास्तच बोललो. पण सविताच्या चेहऱ्यावर राग नव्हता. "एकटीच," ती म्हणाली, त्याच्या डोळ्यात पाहत. "आणि तू पण एकटाच. योगायोग बघ." ती पुढे गेली, पण तिचं ते वाक्य ओंकारच्या छातीत धडधडत राहिलं.

दुपारी बेल वाजली. दार उघडलं तर सविता. हातात वीजबिलाची पावती. "ओंकार, तुझं मीटर रीडिंग जरा चेक कर ना. माझ्या फ्लॅटचं बिल गेल्या महिन्यापासून दुप्पट येतंय. सेक्रेटरी असून स्वतःचंच बिल समजत नाही, लोकं हसतील." तिच्या आवाजात तक्रार कमी आणि लाड जास्त होते. ओंकार वर गेला. तिचा फ्लॅट नीटनेटका, हॉलमध्ये देव्हाऱ्यात उदबत्तीचा वास, आणि बेडरूमच्या दाराआडून डोकावणारा दुहेरी बेड.

मीटर बॉक्स जिन्यातच होता. ओंकार वाकून रीडिंग नोंदवत होता, तेव्हा सविता अगदी जवळ येऊन उभी राहिली. तिच्या केसांतून येणारा शाम्पूचा वास, आणि तिची छाती त्याच्या खांद्याला अगदी हलकेच टेकली. "काय दिसतंय?" तिनं विचारलं, पण तिचा आवाज थोडा खाली गेला होता. "बिल बरोबर आहे आंटी... म्हणजे सविता," ओंकार म्हणाला, आणि मागे वळला. त्यांच्यात फक्त दोन इंच अंतर होतं. तिची नजर त्याच्या ओठांवर स्थिरावली, एक सेकंद, दोन सेकंद, मग ती मागे सरकली. "चहा घेशील?"

चहा पिता पिता तिनं त्याचा मोबाईल हातात घेतला. "व्हॉट्सअ‍ॅपवरचा तो ग्रुप कसा म्यूट करायचा सांग ना. दिवसभर टिकटिक." ओंकार तिच्या शेजारी सोफ्यावर बसून समजावत होता. तिचा हात त्याच्या हातावर आला, बोटं बोटांत गुंतली. "असं?" तिनं विचारलं. "असं," ओंकार म्हणाला, आणि त्याचा आवाज घोगरा झाला होता. तिनं हात काढला नाही. उलट तिचा अंगठा त्याच्या तळहातावर हळू हळू फिरू लागला, आणि ओंकारच्या पँटमध्ये काहीतरी जागं झालं.

"सविता..." तो एवढंच म्हणू शकला. "हुश्श," ती म्हणाली, आणि उठून किचनमध्ये गेली. पण जाताना तिची साडी त्याच्या गुडघ्याला घासून गेली, मुद्दामून, हे ओंकारला कळलं. त्या रात्री ओंकारला झोप लागली नाही. खालच्या फ्लॅटमध्ये तो एकटा पलंगावर तळमळत होता, आणि वरच्या फ्लॅटमध्ये ती काय करत असेल या विचारानं त्याचा लंड ताठत होता. त्यानं स्वतःला हातात घेतलं, तिचा चेहरा डोळ्यासमोर आणून, तिचं नाव ओठांत पुटपुटत पाणी काढलं. पण समाधान झालं नाही. उलट भूक वाढली.

रविवारी सकाळी नऊ वाजता बेल. दारात सविता, नाइटगाऊनवर दुपट्टा, केस मोकळे. "ओंकार, एक मदत हवी होती. बेडरूममधला दिवाण सरकवायचाय. नवरे परवा येणार, तोवर घर आवरून ठेवायचंय." ओंकार वर गेला. बेडरूममध्ये दुहेरी बेड, कपाट, आणि कोपऱ्यातला जड लाकडी दिवाण. "इथून तिथे," तिनं बोट दाखवलं. दोघांनी दिवाण उचलला. जड होता. ओंकारच्या कपाळावर घाम आला, शर्ट पाठीला चिकटला.

दिवाण जागेवर बसल्यावर ओंकार हाफवत उभा राहिला. सविता त्याच्याकडे पाहत होती. मग तिनं आपल्या साडीचा पदर हातात घेतला आणि त्याच्या कपाळावरचा, गळ्यावरचा घाम पुसायला लागली. हळू हळू. तिची बोटं त्याच्या गळ्यावरून खाली सरकली, कॉलरच्या आत. "इतका घाम का आला?" तिनं कुजबुजत विचारलं. "गरमी..." ओंकार म्हणाला, पण दोघांनाही माहित होतं गरमीचं कारण वेगळं आहे. तिचा पदर त्याच्या छातीवर घासत होता, आणि तिची छाती त्याच्या छातीला टेकली होती.

"सविता, हे बरोबर नाही," ओंकार म्हणाला, पण त्याचे हात तिच्या कमरेवर स्थिरावले होते. "काय बरोबर नाही?" तिनं विचारलं, आणि तिचे ओठ त्याच्या ओठांपासून अर्धा इंचावर होते. "तुम्ही... तू विवाहित आहेस." "आणि नवरा औरंगाबादला आहे," ती म्हणाली. "ओंकार, मी चव्वेचाळीस वर्षांची आहे. मला काय हवंय हे मला माहितीये. आणि तुला काय हवंय हे तुझ्या डोळ्यांत दिसतंय." एवढं बोलून तिनं त्याला ढकललं. तो दिवाणावर आदळला, आणि ती त्याच्यावर झुकली.

तिचे ओठ त्याच्या ओठांवर आले तेव्हा ओंकारच्या डोक्यातला सगळा विचार संपला. तिचं किसणं अनुभवी होतं, हळू, ओठ चावत, जीभ त्याच्या तोंडात खोलवर घालून. तिचे हात त्याच्या शर्टची बटणं उघडत होते, एक एक, घाई न करता. ओंकारचे हात तिच्या पाठीवरून खाली सरकले, नाइटगाऊनच्या वरून तिचे नितंब दाबले. ती त्याच्या तोंडातच हुश्शारपणे हसली. "हळू, राजा. घाई कशाला. तीन दिवस आहेत आपल्याकडे."

तिनं त्याचा शर्ट काढला, मग स्वतःचा दुपट्टा खाली टाकला. नाइटगाऊनच्या गळ्यातून तिची भरलेली छाती दिसत होती, ब्रा नाही. ओंकारची नजर तिथे खिळली. "बघतोस काय? हात लाव," ती म्हणाली, आणि त्याचा हात स्वतःच्या छातीवर ठेवला. नाइटगाऊनवरूनच त्यानं तिचे स्तन दाबले, मोठे, मऊ, आणि तिच्या तोंडून पहिली शिसारी निघाली. "आह... असंच... जोरात दाब."

तिनं नाइटगाऊन डोक्यावरून काढला. चव्वेचाळीस वर्षांचं शरीर, पण कुठेही सैलपणा नाही. भरलेली छाती, त्यावर गडद तपकिरी निप्पल्स ताठरलेले, पोटावर हलकीशी घडी, आणि खाली काळी साडी... नाही, खाली काहीच नव्हतं. ती पूर्ण नागवी त्याच्यासमोर उभी होती, आणि ओंकारचा लंड पँटमध्ये ताठून दुखू लागला. "आता तुझी पाळी," ती म्हणाली, आणि त्याची पँट खाली ओढली. अंडरवेअर पण. त्याचा ताठलेला लंड पाहून तिच्या डोळ्यांत चमक आली. "बापरे. नाशिकचा माल भारीच दिसतोय."

ती दिवाणावर त्याच्यासमोर गुडघ्यावर बसली आणि एका झटक्यात त्याचा लंड तोंडात घेतला. ओंकारच्या तोंडून किंकाळी निघाली. तिचं तोंड गरम होतं, जीभ लंडाच्या टोकावर फिरत होती, आणि ती खोलवर घेत होती, घशापर्यंत. तिचा एक हात त्याच्या गोट्या चोळत होता. "सविता... आह... हळू..." पण ती थांबली नाही. तिचा वेग वाढला, तिचे केस त्याच्या मांडीवर घासत होते, आणि ओंकारला वाटलं आता पाणी निघेल. त्यानं तिचे केस धरले. "थांब... नाहीतर..."

ती थांबली, लंड तोंडातून काढून त्याच्याकडे पाहत हसली. "नाहीतर काय? गळणार? गळू दे ना." पण मग ती उठली आणि दिवाणावर आडवी झाली, पाय फाकवून. "आता माझी पाळी. ये." ओंकार तिच्या पायांमध्ये गेला. तिची पुच्ची त्याच्यासमोर होती, ओली, फुगलेली, आतून गुलाबी. त्यानं बोटं आत घातली, आणि ती कण्हली. "आह... ओंकार..." त्यानं तोंड लावलं. जीभ तिच्या पुच्चीवर फिरवली, दाणा चोखला, आणि तिचं शरीर कमानदार झालं.

"चोख... असंच... आह... जोरात..." तिच्या तोंडून शब्द फुटत होते, हात त्याच्या डोक्यावर, त्याला आणखी खोलवर दाबत. ओंकारची जीभ आत बाहेर होत होती, बोटं आत खोलवर, आणि तिच्या मांड्या थरथरू लागल्या. "येतंय... येतंय... आआह!" तिचं पाणी गळालं, तिचं शरीर पाच सेकंद थरथरलं, आणि ती हाफवत पडली. पण तिच्या डोळ्यांत अजून भूक होती. "आत ये आता. माझ्यात."

ओंकार तिच्यावर आला. तिनं त्याचा लंड हातात धरून आपल्या पुच्चीच्या तोंडाशी ठेवला. "हळू घाल... सुरुवातीला..." त्यानं ढकललं. तिची पुच्ची घट्ट होती, ओली, गरम. लंड आत शिरला तशी तिनं त्याची पाठ नखांनी ओरबाडली. "आह... मोठा आहेस... हळू..." पण तिचे पाय त्याच्या कमरेभोवती आवळले गेले होते. त्यानं आणखी ढकललं, पूर्ण आत. ती कण्हली, मग तिचं तोंड त्याच्या खांद्यावर आलं, चावलं.

मग सुरू झाला खरा खेळ. ओंकार वर खाली होत होता, तिची पुच्ची त्याच्या लंडाला घट्ट आवळत होती. प्रत्येक धक्क्याबरोबर दिवाण कुरकुरत होता. "जोरात... आह... जोरात झव मला..." तिच्या तोंडून शब्द सुटत होते. "नवरा महिन्यातून एकदा... असं कधीच नाही... आह... तू... तू खरा मर्द आहेस..." ओंकारचा वेग वाढला. घाम दोघांच्या अंगावरून ओघळत होता. तिची छाती प्रत्येक धक्क्याबरोबर हलत होती, आणि त्यानं वाकून एक निप्पल तोंडात घेतला, चोखला, चावला.

"मी... मी येणार..." ओंकार कण्हला. "माझ्यातच... आतच सोड..." तिनं त्याला घट्ट धरलं. त्यानं शेवटचे चार पाच जोरदार धक्के मारले आणि त्याचं पाणी तिच्या आत गळालं. दोघंही हाफवत पडले. तिच्या चेहऱ्यावर समाधान होतं, आणि ओंकारच्या छातीवर डोकं ठेवून ती म्हणाली, "सेक्रेटरीचा फ्लॅट आवरायला आला होतास ना? आवरला का?" दोघंही हसले.

दुपारचं जेवण तिच्याच किचनमध्ये झालं. ती नाइटगाऊनमध्ये, तो तिच्याच नवऱ्याचा... नाही, तो स्वतःच्या बर्म्युडात. जेवता जेवता तिचा पाय टेबलाखालून त्याच्या पायावर घासत होता. "संध्याकाळी काय करतोयस?" तिनं विचारलं. "काही नाही." "मग वरच ये. पिक्चर बघू." तिच्या डोळ्यांत खोडकर चमक होती. पिक्चर बघणं हे निमित्त होतं, हे दोघांनाही माहित होतं.

संध्याकाळी सात वाजता ओंकार वर गेला तेव्हा सविता नवी साडी नेसून तयार होती. लाल. "कशी दिसतेय?" "घातक," ओंकार म्हणाला, आणि तिला जवळ ओढलं. टीव्ही चालू झाला, पण कोणीच पाहिला नाही. सोफ्यावरच तिनं त्याला खाली ढकललं आणि त्याच्या मांडीवर बसली. साडी वर सरकवली. आत काहीच नव्हतं, परत. "तू नेहमी अशीच असतेस का?" "तुझ्यासाठी," ती कुजबुजली, आणि त्याचा ताठलेला लंड आपल्या पुच्चीवर घासायला लागली, वर खाली.

तिची ओल त्याच्या लंडावर लागली. ती हळू हळू खाली बसली, लंड आत घेत. "आह..." दोघांच्या तोंडून एकदम निघालं. ती त्याच्यावर वर खाली होऊ लागली, तिची छाती त्याच्या चेहऱ्यासमोर हलत होती. त्यानं ब्लाऊजची बटणं तोंडानेच उघडली, निप्पल्स चोखले. तिचा वेग वाढला. "असं... बघ... मी कशी झवते..." ती स्वतःच्याच धुंदीत बोलत होती. "तुझा लंड... माझ्या आत... आह..."

मग ती वळली, त्याच्याकडे पाठ करून, हात सोफ्यावर टेकवून. "मागून घे मला." ओंकार उठला, तिच्या मागे गेला. तिचे नितंब त्याच्यासमोर होते, भरलेले, गोरे. त्यानं एका नितंबावर थप्पड मारली. "आह!" ती किंचाळली, पण तिच्या आवाजात वेदना नव्हती. "परत मार." त्यानं परत मारलं, आणि लंड तिच्या पुच्चीत खोलवर घातला. डॉगी पोझिशनमध्ये त्याचे धक्के खोलवर जात होते. तिच्या तोंडून सतत शिसाऱ्या निघत होत्या.

त्याचा एक हात तिच्या छातीवर, दुसरा तिच्या पुच्चीच्या दाण्यावर. तिनं मागे हात करून त्याचे केस धरले. "जोरात... मी येणार... आह..." तिचं शरीर आक्रसलं, पाणी गळालं, आणि त्याच क्षणी ओंकारनं शेवटचा जोरदार धक्का मारून आपलं पाणी तिच्या आत सोडलं. दोघं सोफ्यावर कोसळले. टीव्हीवर कोणीतरी बातम्या वाचत होतं. दोघंही हसलो.

रात्री अकरा वाजता तिचा मोबाईल वाजला. नवरा. "हॅलो... हो... ऑडिट संपलं नाही अजून? आणखी एक दिवस?" सविताच्या चेहऱ्यावरचा आनंद तिला लपवता आला नाही. फोन ठेवून ती ओंकारकडे वळली. "ऐकलंस? उद्या पण नाहीयेत." ओंकारनं तिला उचलून बेडरूममध्ये नेलं. त्या रात्री तिसरा राऊंड झाला, हळू, खोल, एकमेकांच्या डोळ्यांत पाहत. "तू मला वेड लावलंस, पोरा," ती त्याच्या कानात कुजबुजली, जेव्हा तो तिच्यात होता.

सोमवारी सकाळी ओंकार ऑफिसला निघाला तेव्हा त्याच्या दारात स्टीलचा डबा होता. आत गरम पोळी भाजी, आणि वर चिठ्ठी. "डबा गरम करून खा. आणि संध्याकाळी लवकर ये... वरचं दार उघडंच ठेवेन." ओंकारनं चिठ्ठी खिशात ठेवली, डबा उचलला, आणि जिना चढताना वर पाहिलं. तिसऱ्या मजल्याच्या दाराआडून सविता पाहत होती. तिनं बोट ओठांवर ठेवलं, मग तेच बोट त्याच्याकडे दाखवलं. ओंकार हसला. दिवसभर बँकेत आकडे जुळवता जुळवता त्याच्या डोक्यात एकच आकडा फिरत होता. संध्याकाळचे सहा.