मराठी शेजारी झवाझवी: पार्किंग वादातून प्रेम

मराठी शेजारी झवाझवीची ही गोष्ट नाशिकच्या एका हाउसिंग सोसायटीत पार्किंगच्या वादातून सुरू झाली, जेव्हा स्नेहाने पाहिले की तिच्या ठरलेल्या जागी एक अनोळखी बाइक उभी आहे। स्नेहा तीस वर्षांची होती, सोसायटीतल्या एका फ्लॅटमध्ये एकटी राहत होती आणि तिच्या शिस्तीसाठी सगळे तिला ओळखत होते। तिने सोसायटीच्या ग्रुपवर लगेच मेसेज टाकला की ही बाइक कुणाची आहे, आणि काही मिनिटांत समोरच्या फ्लॅटमधून रोहित नावाचा एक तरुण खाली आला।

रोहित तेहेतीस वर्षांचा होता, नुकताच पुण्याहून नाशिकला नोकरीसाठी आला होता आणि समोरच्या फ्लॅटमध्ये राहायला आला होता। त्याने हसत सांगितले की त्याला पार्किंगची जागा माहीत नव्हती, चूक झाली। स्नेहाने रागाने सांगितले की सोसायटीचे नियम सगळ्यांसाठी सारखेच असतात। रोहितने माफी मागितली आणि म्हणाला की संध्याकाळी तो तिला चहा पाजून माफी मागेल। स्नेहाने तोंड फिरवले पण आतून तिला त्याचे हसणे आवडले होते।

संध्याकाळी रोहित खरेच तिच्या दारावर आला, हातात मोदकांचा डबा घेऊन। स्नेहाने दार उघडले आणि म्हणाली की मोदकांनी माफी मिळत नाही। रोहितने सांगितले की मोदक फक्त सुरुवात आहे, खरी माफी चहाबरोबर मिळेल। स्नेहा हसली आणि त्याला आत बोलावले। दोघांनी चहा प्यायला आणि गप्पा मारल्या, रोहितच्या नोकरीबद्दल, स्नेहाच्या शाळेबद्दल, जिथे ती शिक्षिका होती।

स्नेहा त्याच्यासाठी कधी पोहे करायची, कधी भजी तळायची, आणि रोहित तिच्या स्वयंपाकाचे कौतुक करायचा। एकदा स्नेहाने त्याला विचारले की तो लग्न का करत नाही, तेव्हा रोहित म्हणाला की जोडीदार मिळणे सोपे नाही, आणि स्नेहा म्हणाली की कधीकधी जोडीदार अगदी समोरच्या फ्लॅटमध्येही मिळतो। दोघेही त्या वाक्यावर हसले पण दोघांच्याही मनात ते वाक्य घर करून गेले।

त्या दिवसापासून रोहित रोज संध्याकाळी स्नेहाच्या दारावर यायचा, कधी चहा प्यायला, कधी भाजी आणायला मदत करायला, कधी फक्त गप्पा मारायला। एक संध्याकाळी सोसायटीच्या पार्किंगमध्ये लाइट गेली नाही पण पाऊस आला, आणि दोघे पार्किंगच्या शेडखाली उभे राहिले। रोहितने स्नेहाचा हात धरला आणि म्हणाला की तिच्याशी वाद घालणे ही त्याच्या आयुष्यातली सगळ्यात चांगली चूक होती। स्नेहाने लाजून हात सोडवला पण तिच्या चेहऱ्यावर हसू होते।

पावसाच्या त्या संध्याकाळनंतर दोघांमध्ये एक वेगळेच नाते तयार झाले। स्नेहा आता रोहितची वाट पाहू लागली, आणि रोहित ऑफिसमधून येताना तिच्यासाठी कधी फुले, कधी चॉकलेट आणू लागला। सोसायटीच्या बागेत फिरताना दोघे हातात हात घालून चालायचे, आणि कोणी पाहिले तर दोघेही हसून नजर चुकवायचे। स्नेहाच्या मनात आता एकच विचार यायचा की हा माणूस तिच्या आयुष्यात कायम राहावा, आणि रोहितच्या मनातही तेच होते।

एका रात्री रोहितने स्नेहाला आपल्या फ्लॅटमध्ये जेवायला बोलावले। स्नेहा आली तेव्हा रोहितने तिला हाताने बनवलेले पनीर मसाला दिले। जेवण झाल्यावर दोघे बाल्कनीत बसले, आणि रोहितने स्नेहाचा हात आपल्या हातात घेतला। स्नेहाने हात सोडवायचा प्रयत्न केला पण रोहितने तिला जवळ ओढले आणि तिच्या ओठांचे चुंबन घेतले। स्नेहाने आधी त्याला ढकलले, मग तिच्या ओठांचा स्वाद तिला आवडला आणि तीही त्याला साथ देऊ लागली।

रोहितने तिच्या साडीचा पदर बाजूला केला, तिच्या ब्लाउजवरून तिचे स्तन चोळले आणि स्नेहाचा श्वास वेगवान झाला। स्नेहाने रोहितचा शर्ट काढला, त्याच्या छातीवर हात फिरवला आणि त्याची कंबर धरली। दोघे बाल्कनीतून आत आले आणि बेडवर पोहोचले। रोहितने स्नेहाची साडी वर केली आणि तिच्या पुच्चीला बोटांनी चोळले। स्नेहा ओली झाली होती, तिने रोहितचा लंड हातात घेतला आणि हळू हळू हलवू लागली।

रोहितने स्नेहाच्या साडीची गाठ सोडली आणि तिचे शरीर पाहून त्याचे डोळे मोठे झाले। स्नेहाचे स्तन भरलेले आणि गोल होते, तिची कंबर पातळ होती आणि तिची पुच्ची ओली होऊन चमकत होती। रोहितने तिच्या स्तनांवर हात फिरवला, तिचे निपल तोंडात घेतले आणि स्नेहाने त्याचे डोके धरले। स्नेहाने त्याचा लंड हातात घेतला, त्याला हळू हळू चोळले आणि रोहितच्या तोंडून एक खोल उसासा निघाला।

रोहित म्हणाला की तिचा हात खूप मऊ आहे। स्नेहाने त्याला बेडवर बसवले, त्याच्या मांडीवर बसली आणि त्याचा लंड आपल्या पुच्चीत घातला। दोघांचे आवाज खोलीत घुमू लागले। स्नेहा वर खाली होऊ लागली, रोहितने तिचे स्तन चोखले, तिच्या मानेवर चावा घेतला आणि स्नेहा वारंवार त्याचे नाव घेऊ लागली। काही वेळाने रोहितने तिला पालटले, तिला बेडवर वाकवले आणि मागून तिच्या पुच्चीत आपला लंड घातला।

स्नेहाने बेड घट्ट धरला, तिच्या पुच्चीतून पाणी वाहू लागले आणि ती जोरात उसासे टाकू लागली। रोहितने जोरात धक्के मारले आणि दोघे एकत्र झडले, स्नेहाचे पाणी आणि रोहितचे पाणी एकत्र वाहून गेले। त्यानंतर दोघांनी कपडे ठीक केले आणि स्नेहाने रोहितला चहा बनवून दिला। रोहित म्हणाला की तो दुसऱ्या दिवशी पुन्हा येईल, आणि स्नेहा हसून म्हणाली की चहा तर रोज मिळेल पण ही सेवा रोज मिळणार नाही।

दोन दिवसांनंतर रात्री रोहितने स्नेहाला फोन केला आणि सांगितले की त्याच्या फ्लॅटमध्ये पाणी संपले आहे, तो तिच्याकडे येऊ शकतो का। स्नेहा म्हणाली की ये, पण गुपचूप ये, कुणाला कळू नये। रोहित गुपचूप तिच्या फ्लॅटमध्ये आला, आणि आत येताच त्याने स्नेहाला भिंतीला लावले। स्नेहाने त्याचा शर्ट काढला, त्याची छाती चोखली आणि त्याला बेडपर्यंत नेले।

स्नेहाने रोहितचा लंड तोंडात घेतला, तो चोखला आणि रोहितचा आवाज खोलीत घुमू लागला। रोहितने स्नेहाला बेडवर झोपवले, तिचे दोन्ही पाय आपल्या खांद्यावर ठेवले आणि तिच्या पुच्चीत आपला लंड घातला। स्नेहाने चादर मुठीत धरली, तिची कंबर वर उठू लागली आणि ती वारंवार म्हणू लागली की आणखी जोरात कर। रोहितने तिचे ऐकले, जोरात धक्के मारले, तिचे स्तन चोळत तिच्या पुच्चीत आपला पूर्ण लंड उतरवला। स्नेहाचे डोळे बंद झाले, तिचे शरीर थरथरू लागले आणि ती जोरात झडली।

रोहितही दोन चार जोरदार धक्क्यांनंतर झडला, त्याचे पाणी स्नेहाच्या पुच्चीत भरले। दोघे घामात भिजलेले एकमेकांना बिलगले। स्नेहाने रोहितच्या छातीवर डोके ठेवले आणि म्हणाली की इतक्या वर्षांनंतर पहिल्यांदा तिला कुणा पुरुषाबरोबर इतके चांगले वाटले आहे। रोहित म्हणाला की तो तिला नेहमी आनंदी ठेवेल, आणि स्नेहाने त्याच्या बोलण्यावर विश्वास ठेवला।

प्रेम केल्यानंतर दोघे काही वेळ गप्प पडून राहिले, फक्त एकमेकांचा श्वास ऐकत। स्नेहा रोहितच्या छातीवर हात फिरवू लागली आणि रोहित तिच्या केसांत बोटे फिरवू लागला। स्नेहा म्हणाली की तिच्या आयुष्यात खूप कष्ट आले आहेत, शाळा आणि घर सांभाळणे सोपे नव्हते, पण आज वाटते की सगळे कष्ट सार्थकी लागले आहेत। रोहित म्हणाला की त्याच्या नोकरीचा ताणही आता कमी वाटतो, कारण आता त्याच्या बाजूला अशी व्यक्ती आहे जी त्याचे मन समजते। दोघांनी काही वेळ अशीच बोलणी केली, मग पुन्हा एकमेकांना चुंबन घेतले।

त्या रात्रीच्या शेवटच्या प्रहरी स्नेहाने रोहितला आपल्या हाताने दूध पाजले आणि दोघे बाल्कनीत बसून चंद्र पाहू लागले। रोहित म्हणाला की नाशिकच्या रात्री आता त्याला आणखी आवडू लागल्या आहेत। स्नेहाने त्याचा हात आपल्या हातात घेतला आणि म्हणाली की आता हा फ्लॅट फक्त तिचा नाही तर दोघांचा आहे। दोघांनी एकमेकांच्या खांद्यावर डोके ठेवून काही वेळ गप्प बसणे पसंत केले, काहीही न बोलता, कसलीही घाई न करता।

सकाळी रोहित जाण्यापूर्वी स्नेहाने त्याला डबा दिला आणि सांगितले की हा डबा रोज त्याच्या फ्लॅटमध्ये मिळेल, पण त्याबरोबर एक अट आहे की त्याने आपला फोन नेहमी चार्ज ठेवावा। रोहित हसून म्हणाला की फोन तर आता त्याच्या हृदयात चार्ज झाला आहे। स्नेहाने त्याला दारापर्यंत सोडले आणि दोघांनी एकमेकांना निरोप दिला।

दुसऱ्या दिवशी स्नेहाने पाहिले की रोहितची बाइक आता तिच्या जागेच्या शेजारी उभी राहू लागली आहे। दोघांनी एकमेकांना पाहून हसले, आणि सोसायटीच्या लोकांनीही त्यांचे हसणे पाहून समजले की काहीतरी नवीन होणार आहे। स्नेहाने आपल्या फ्लॅटच्या दारावर एक नवीन नेमप्लेट लावली ज्यावर तिने रोहितच्या आवडीचे फूल काढले होते। रोहितने ती नेमप्लेट पाहून मोठ्याने हसला आणि स्नेहानेही हसून त्याचा हात धरला।

त्या दिवशी संध्याकाळी पार्किंगमध्ये दोघांनी एकत्र चहा प्यायला आणि येणाऱ्या दिवसांबद्दल बोलले। स्नेहा म्हणाली की तिला वाटते की रोहितने दररोज तिच्याबरोबर राहावे, आणि रोहित म्हणाला की तो आता कुठेही जाणार नाही। दोघांची ही गोष्ट सोसायटीच्या गल्लीत हळू हळू पसरली, आणि लोक म्हणू लागले की शेजारी स्नेहाला आता शेजारी रोहितची साथ मिळाली आहे।

रात्री घरी परतल्यावर स्नेहाने आपल्या फोनमध्ये रोहितचा नंबर पाहिला आणि हसली। तिने विचार केला की नशीब कधीकधी पार्किंगच्या वादाच्या रूपात येते, आणि जो वाद भांडणाने सुरू होतो तो कधीकधी प्रेमात बदलतो। तिने फोन सांभाळून ठेवला, रोहितचा नंबर आपल्या हृदयाच्या सगळ्यात जवळच्या जागी जतन केला आणि हे विचार करत झोपली की उद्या सकाळचा वाद पुन्हा तिच्या आयुष्यात नवी आनंद घेऊन येईल।

काही दिवसांनंतर सोसायटीच्या बैठकीत पार्किंगचा विषय निघाला तेव्हा स्नेहा आणि रोहित दोघेही हसले। बैठकीतल्या लोकांना त्यांचे हसणे पाहून आश्चर्य वाटले, पण दोघांनी काहीही सांगितले नाही। बैठकीनंतर दोघे एकत्र घरी आले, आणि स्नेहाने रोहितला सांगितले की आता त्यांची पार्किंगची जागा एकच आहे, कारण त्यांची आयुष्ये आता एक झाली आहेत। रोहितने तिला मिठी मारली आणि म्हणाला की हीच त्याची सगळ्यात मोठी जिंक आहे।

त्या रात्री दोघांनी पुन्हा एकदा प्रेम केले, यावेळी हळू हळू आणि कसलीही घाई न करता। स्नेहा रोहितवर बसली, त्याचा लंड आपल्या पुच्चीत घेऊन हळू हळू हलली, आणि दोघांनी एकमेकांच्या डोळ्यात पाहून आपले प्रेम व्यक्त केले। रोहितने तिचे स्तन चोखले, तिच्या पाठीवर हात फिरवला आणि स्नेहा त्याच्या कानात म्हणाली की ती त्याला कधीही दूर जाऊ देणार नाही। ही रात्र त्यांच्यासाठी फक्त शरीराची नव्हे तर विश्वासाची रात्र होती।

बैठकीनंतरच्या आठवड्यात सोसायटीत एक छोटीशी पार्टी झाली, आणि स्नेहा व रोहित दोघेही तिथे एकत्र गेले। पार्टीत दोघांनी एकत्र जेवले, एकत्र नाचले, आणि सोसायटीच्या लोकांनी त्यांना एकत्र पाहून टाळ्या वाजवल्या। स्नेहाच्या चेहऱ्यावर लाज होती पण आनंदही होता। रोहितने तिचा हात धरला आणि म्हणाला की आता लपवायचे काहीही नाही।

पार्टीच्या दुसऱ्या दिवशी सकाळी रोहित स्नेहाच्या फ्लॅटमध्ये आला आणि दोघांनी एकत्र नाश्ता केला। स्नेहाने पोहे केले, रोहितने चहा बनवला, आणि दोघांनी बाल्कनीत बसून पेपर वाचला। रोहित म्हणाला की त्याचे आयुष्य आता पूर्वीपेक्षा खूप चांगले झाले आहे, कारण त्याला रोज सकाळी स्नेहाचा चेहरा पाहायला मिळतो। स्नेहाने हसून त्याच्या हातावर हात ठेवला आणि म्हणाली की हेच तर खरे प्रेम आहे, जे रोजच्या छोट्या छोट्या गोष्टींत दडलेले असते।

शेवटी स्नेहाने रोहितला सांगितले की तिच्या आयुष्यात आता कसलीही भीती उरलेली नाही, कारण तिला तिचा माणूस मिळाला आहे। रोहितने तिच्या कपाळावर चुंबन घेतले आणि म्हणाला की तो तिच्यासाठी नेहमी उभा राहील। दोघांनी एकमेकांना घट्ट मिठी मारली आणि त्या रात्रीचा शेवटचा क्षण असाच गेला, स्नेहाचे डोके रोहितच्या छातीवर आणि रोहितचा हात तिच्या केसांत। बाहेर सोसायटीच्या पार्किंगमध्ये शांतता होती, आणि त्या शांततेत दोघांच्या हृदयाचे ठोके एकाच तालात वाजत होते, जणू आता त्यांचे आयुष्यही एकाच तालात चालणार होते।