मराठी शेजारी पानु: शेजारी बाईची पुच्ची आणि माझा लंड

मराठी शेजारी पानु ही गोष्ट त्या संध्याकाळी सुरू झाली जेव्हा निखिल टेरेसवर कपडे काढायला गेला होता आणि वाऱ्याने उडून आलेलं एक घडी केलेलं पान त्याच्या पायाजवळ येऊन थांबलं होतं. त्याने ते पान उचललं तेव्हा त्यावर वैशालीच्या हातच्या अक्षरात काही ओळी लिहिलेल्या होत्या आणि त्या ओळी वाचताना त्याच्या छातीत धडधड वाढली होती. पानावर लिहिलं होतं की एकटेपणा कधी कधी इतका वाढतो की जवळच्या माणसाचा स्पर्शही स्वप्नासारखा वाटतो आणि त्या स्वप्नात तोच माणूस दिसतो जो रोज समोरच्या फ्लॅटमध्ये राहतो. निखिलने आजूबाजूला पाहिलं, टेरेसवर कोणीच नव्हतं, फक्त संध्याकाळचा सोनेरी उजेड आणि खाली सोसायटीत मुलांचा आवाज होता. त्याच्या हातातलं पान थरथरत होतं कारण त्याला माहीत होतं की हे पान चुकून इथे आलं नाही, कोणीतरी ते मुद्दाम ठेवलं होतं.

निखिल खाली आला तेव्हा त्याच्या मनात एकच विचार फिरत होता की वैशाली हे पान त्याच्यासाठीच ठेवलं असेल का आणि त्याने हे पान परत करायचं की त्याबद्दल बोलायचं. तो त्याच्या फ्लॅटच्या दाराशी पोहोचला तेव्हाच समोरचं दार उघडलं आणि वैशाली हातात चहाचा कप घेऊन बाहेर आली होती. तिने निखिलकडे पाहिलं आणि हसून विचारलं की टेरेसवर वारा खूप आहे ना, काही उडून गेलं का. निखिल थोडा अडखळला, मग म्हणाला की एक पान उडून आलं होतं, पण ते कुणाचं आहे ते माहीत नाही. वैशालीचे डोळे एक क्षण मोठे झाले, मग तिने ओठ चावले आणि म्हणाली की आत या, चहा पिऊन बोलू.

वैशालीच्या फ्लॅटमध्ये संध्याकाळचा मऊ उजेड पसरला होता आणि खिडकीतून पुण्याच्या सोसायटीचा आवाज मंदपणे येत होता. तिने दार लावलं आणि निखिलकडे वळून म्हणाली की ते पान तिचंच आहे, तिने ते मुद्दाम टेरेसवर ठेवलं होतं कारण तोंडाने सांगायला तिला भीती वाटत होती. निखिलने पान टेबलावर ठेवलं आणि म्हणाला की भीती कसली, आपण शेजारी आहोत, बोलणं तर नेहमीच होतं. वैशाली जवळ आली आणि म्हणाली की बोलणं वेगळं असतं आणि मनातलं वेगळं असतं, मनातलं सांगितलं की नातं बदलतं. तिचा आवाज थरथरत होता पण तिच्या डोळ्यांत लाज नव्हती, एक स्पष्ट इच्छा होती.

निखिलने तिचा हात धरला तेव्हा वैशालीने हात मागे घेतला नाही, उलट तिने त्याच्या बोटांवर आपली बोटं घट्ट दाबली. ती म्हणाली की तिचा नवरा महिन्यातले वीस दिवस बाहेरगावी असतो आणि फ्लॅटमध्ये एकटेपणा तिला खातो, रात्री झोप लागत नाही. निखिल म्हणाला की तोही एकटाच राहतो, संध्याकाळी घरी आल्यावर बोलायला कोणी नसतं. वैशाली हसली आणि म्हणाली की मग आपण दोघं एकटे का राहायचं, एकमेकांना समजून घ्यायला काय हरकत आहे. तिच्या या स्पष्ट बोलण्याने निखिलच्या अंगात एक वेगळीच उष्णता पसरली आणि त्याने तिला जवळ ओढलं.

पहिला स्पर्श खूप हळू झाला, वैशालीच्या गालावर निखिलने ओठ टेकवले आणि तिने डोळे मिटून त्याचा चेहरा आपल्या हातात घेतला. तिने त्याच्या ओठांवर ओठ ठेवले आणि त्या चुंबनात सुरुवातीची भीती हळूहळू वितळून गेली. निखिलने तिच्या कमरेभोवती हात घातला आणि तिला आपल्याकडे ओढलं तेव्हा तिच्या छातीचा दाब त्याच्या छातीवर जाणवला. वैशालीने त्याच्या कानाजवळ कुजबुजत सांगितलं की हळू करू नकोस, मला घाई आहे, पण घाईतही मला सगळं हवं आहे. निखिल हसला आणि म्हणाला की घाई करणार नाही, पण काहीही अर्धवट सोडणार नाही.

ते दोघं सोफ्यावर बसले आणि वैशालीने निखिलचा शर्ट काढायला सुरुवात केली, तिची बोटं त्याच्या छातीवर फिरत होती. निखिलने तिच्या साडीचा पदर हळूच खाली सरकवला आणि तिच्या खांद्यावर चुंबनं घेतली. वैशालीने डोळे मिटले आणि म्हणाली की किती दिवसांनी कोणीतरी असं जवळ घेतलं आहे, हे विसरायला झालं होतं. निखिलने तिच्या पाठीवर हात फिरवला आणि तिच्या ब्लाउजची हुकं एक एक करून उघडली. तिचे स्तन मोकळे झाले तेव्हा त्याने त्यांना हातात घेतलं आणि हळूच दाबलं, वैशालीच्या तोंडून एक मंद आवाज बाहेर पडला.

वैशालीने निखिलला बेडरूमकडे नेलं आणि दार लावताना म्हणाली की इथे कोणी येणार नाही, आपण निवांत आहोत. बेडवर बसून तिने त्याची पँट काढली आणि त्याचा लंड हातात घेतला तेव्हा तिच्या डोळ्यांत एक चमक आली. ती म्हणाली की किती गरम झाला आहे, बघ, माझ्या हातातच तो अजून मोठा होतो आहे. निखिलने तिच्या केसांत हात घातला आणि म्हणाला की तुझ्या हाताचा स्पर्शच असा आहे की थांबणं कठीण होतं. वैशाली खाली वाकली आणि तिने त्याच्या लंडावर आपले ओठ ठेवले, हळूहळू चोखायला सुरुवात केली.

तिच्या तोंडाची उष्णता आणि जिभेची हालचाल निखिलला वेडं करत होती, तो बेडची चादर घट्ट धरून बसला होता. वैशाली वर पाहत होती आणि मधून मधून थांबून त्याच्या डोळ्यांत पाहत होती, तिच्या ओठांवर एक खट्याळ हसू होतं. ती म्हणाली की आवडतंय ना, मग का थांबवतोस, बोल ना. निखिल म्हणाला की खूप आवडतंय, पण जर असंच चालू राहिलं तर मी लगेच झडेन. वैशाली हसली आणि म्हणाली की झडायचं असेल तर झड, पण माझ्या आत झडायचं आहे, बाहेर नाही. तिच्या या वाक्याने निखिलचा श्वास अजून जलद झाला.

निखिलने वैशालीला बेडवर झोपवलं आणि तिची साडी पूर्ण काढून टाकली, आता ती फक्त त्याच्या समोर पूर्ण नग्न होती. तिच्या पुच्चीवर त्याने हात ठेवला तेव्हा ती आधीच ओली झाली होती आणि तिच्या अंगातून एक थरथर उठली. त्याने बोटांनी तिची पुच्ची हळूच चोळली आणि वैशालीने कंबर वर उचलून त्याच्या हाताकडे आपलं शरीर ढकललं. ती म्हणाली की बस, आता बोटं नकोत, मला तुझा लंड आत हवा आहे, खरं काहीतरी हवं आहे. निखिलने तिच्या मांड्या पसरवल्या आणि आपला लंड तिच्या पुच्चीच्या तोंडावर ठेवला.

पहिला धक्का हळू होता, लंड आत सरकताना वैशालीने त्याच्या पाठीवर नखं रोवली आणि एक मोठा श्वास घेतला. ती म्हणाली की हो, असंच, थांबू नकोस, पूर्ण आत घे. निखिलने आणखी एक धक्का दिला आणि लंड पूर्ण आत गेला तेव्हा दोघांच्या तोंडून एकाच वेळी आवाज बाहेर पडला. वैशालीने त्याच्या कमरेभोवती पाय गुंडाळले आणि म्हणाली की आता थांबायचं नाही, जोरात कर, मला पूर्ण वाटायला हवं. निखिलने वेग वाढवला आणि प्रत्येक धक्क्याबरोबर बेड हलायला लागला, तिच्या स्तनांची हालचाल त्याला अजून उत्तेजित करत होती.

काही वेळानंतर वैशालीने निखिलला थांबवलं आणि म्हणाली की आता मी वर येते, मला माझ्या पद्धतीने करायचं आहे. ती त्याच्यावर बसली आणि हळूहळू खाली वर होऊ लागली, तिच्या पुच्चीने त्याचा लंड घट्ट धरला होता. निखिलने तिच्या कमरेला धरून तिला मदत केली आणि तिच्या स्तनांना तोंडात घेतलं. वैशालीचे केस तिच्या चेहऱ्यावर येत होते आणि ती मधून मधून म्हणत होती की हो, हेच हवं होतं, हेच. तिच्या हालचाली वेगवान झाल्या तेव्हा तिचा श्वास अडखळायला लागला आणि तिच्या अंगातून घाम येऊ लागला.

वैशाली झडण्याच्या जवळ आली तेव्हा तिने निखिलचे खांदे घट्ट धरले आणि म्हणाली की थांबू नकोस, मी येतेय, आता येतेय. तिची पुच्ची आकुंचन पावली आणि तिच्या शरीरात एक जोरदार थरथर उठली, तिने त्याच्या छातीवर डोकं ठेवलं. निखिलने तिला घट्ट धरलं आणि म्हणाला की मी पण जवळ आहे, थोडं थांब. पण वैशाली म्हणाली की थांबायचं नाही, माझ्या आतच झड, मला तुझं पाणी आत हवं आहे. निखिलने दोन जोरदार धक्के दिले आणि त्याचं पाणी तिच्या पुच्चीत सोडलं, दोघंही एकमेकांना घट्ट धरून बेडवर पडले.

काही मिनिटं दोघंही शांत पडून होते, फक्त त्यांच्या श्वासांचा आवाज खोलीत ऐकू येत होता. वैशालीने निखिलच्या छातीवर बोटांनी काहीतरी लिहिलं आणि म्हणाली की हे पान टेरेसवर ठेवणं बरोबर होतं, नाहीतर हे कधीच झालं नसतं. निखिल म्हणाला की पानापेक्षा तुझी हिंमत मोठी आहे, तोंडाने सांगायला हिंमत लागते. वैशाली हसली आणि म्हणाली की हिंमत तेव्हाच येते जेव्हा समोरचा माणूस समजून घेणारा असतो. तिने त्याला पुन्हा चुंबन घेतलं आणि म्हणाली की आजची संध्याकाळ संपली नाही, अजून वेळ आहे.

ते दोघं उठून खिडकीजवळ गेले आणि संध्याकाळचा शेवटचा उजेड पाहत उभे राहिले, दोघांचीही अंगं अजूनही एकमेकांना चिकटलेली होती. वैशाली म्हणाली की उद्या टेरेसवर भेटू, पण या वेळी पान नको, थेट बोलू. निखिलने तिचा हात धरला आणि म्हणाला की पानाची गरज आता नाही, कारण आता आपल्याला एकमेकांची भाषा कळली आहे. वैशालीने त्याच्याकडे पाहून डोळे मिचकावले आणि म्हणाली की भाषा कळली आहे, पण अजून बरीच वाक्यं बाकी आहेत. निखिल हसला आणि म्हणाला की मग ती वाक्यं रोज लिहू, रोज वाचू.

थोड्या वेळाने वैशाली उठली आणि म्हणाली की एकदा पुरेसं नाही, मला अजून हवं आहे, तुझ्यात अजून दम आहे का ते बघायचं आहे. निखिल हसला आणि म्हणाला की दम विचारू नकोस, तू फक्त सांग तुला कसं हवं आहे. वैशालीने त्याला भिंतीजवळ नेलं आणि स्वतः वाकून उभी राहिली, तिने मागे वळून पाहिलं आणि म्हणाली की आता मागून कर, मला तसं जास्त जाणवतं. निखिलने तिच्या कमरेला धरलं आणि आपला लंड पुन्हा तिच्या पुच्चीत सरकवला, या वेळी धक्के जास्त जोरदार होते.

वैशालीने भिंतीला हात टेकवले होते आणि प्रत्येक धक्क्याबरोबर तिचं शरीर पुढे सरकत होतं, ती म्हणत होती की हो, असंच जोरात, थांबू नकोस. निखिलने तिच्या स्तनांना मागून धरलं आणि दाबलं तेव्हा तिने डोकं मागे टाकलं आणि त्याच्या खांद्यावर डोकं ठेवलं. तिच्या पुच्चीतून ओलसर आवाज येत होता आणि तो आवाज खोलीत भरून राहिला होता. निखिल म्हणाला की तुझी पुच्ची इतकी घट्ट आहे की बाहेर काढणंही कठीण होतं, वैशाली हसून म्हणाली की मग बाहेर काढूच नकोस, आतच राहा.

काही वेळाने निखिलने तिला पुन्हा बेडवर आणलं आणि तिच्या मांड्या आपल्या खांद्यावर घेतल्या, या स्थितीत लंड आणखी खोल जात होता. वैशालीने त्याच्या पाठीवर पाय घट्ट धरले आणि म्हणाली की खोल जातोय, खूप खोल, असंच ठेव. निखिलने वेग सांभाळत धक्के दिले, कधी हळू कधी जोरात, आणि वैशालीच्या चेहऱ्यावरची प्रत्येक बदलती भावना तो पाहत होता. ती मधून मधून त्याचं नाव घेत होती आणि म्हणत होती की निखिल, थांबू नकोस, मी पुन्हा येतेय.

दुसऱ्यांदा झडताना वैशालीने त्याला इतकं घट्ट धरलं की तिची नखं त्याच्या पाठीत रुतली, पण निखिलला ती वेदना आवडली. तिच्या पुच्चीने त्याचा लंड पुन्हा घट्ट आवळला आणि तिच्या अंगातून एक मोठी थरथर गेली. निखिलनेही वेग वाढवला आणि त्याचं पाणी दुसऱ्यांदा तिच्या आत सोडलं, दोघंही घामाने ओले झाले होते. वैशाली म्हणाली की आता बस, खरंच बस, नाहीतर रात्रभर हेच चालू राहील. निखिल हसला आणि म्हणाला की रात्रभर चाललं तरी मला काही हरकत नाही.

ते दोघं बाथरूममध्ये गेले आणि एकमेकांना पाण्याखाली उभं राहून धुतलं, तिथेही वैशालीने त्याला सोडलं नाही. तिने त्याच्या लंडावर साबण लावला आणि हळूच चोळलं तेव्हा निखिल म्हणाला की आता तरी सोड, नाहीतर तिसऱ्यांदा होईल. वैशाली म्हणाली की तिसऱ्यांदा झालं तर काय बिघडलं, आपल्याला घाई कसली आहे. पण निखिलने तिला मिठीत घेतलं आणि म्हणाला की आजची रात्र आपल्याकडे आहे, उद्याचीही आहे, सगळं एकाच वेळी संपवायचं नाही. वैशालीने त्याच्या ओठांवर पाण्याचे थेंब असतानाच चुंबन घेतलं.

बाहेर येऊन दोघांनी कपडे घातले आणि वैशालीने चहा केला, पण चहा पिताना दोघांचे पाय टेबलाखाली एकमेकांना चिकटलेले होते. निखिल म्हणाला की सोसायटीत उद्या सगळे नेहमीसारखे दिसतील, पण आपल्याला माहीत असेल की आपल्यात काय बदललं आहे. वैशाली म्हणाली की हेच तर मजा आहे, सगळ्यांसमोर शेजारी आणि आतमध्ये यापेक्षा जास्त काहीतरी. तिने त्याला डोळा मारला आणि म्हणाली की टेरेसवरचं पान आता आठवण झाली आहे, ते मी जपून ठेवणार आहे. निखिल म्हणाला की पान जप, पण पुढचं पान मी लिहिणार आहे.

निखिल जायला निघाला तेव्हा वैशालीने त्याला दाराशी थांबवलं आणि म्हणाली की एक अट आहे, हे आपलं गुपित राहील, सोसायटीत कोणाला कळता कामा नये. निखिल म्हणाला की गुपित राहील, पण गुपिताचा अर्थ लपणं नाही, आपण एकमेकांना भेटत राहू. वैशालीने त्याच्या हातावर आपला हात ठेवला आणि म्हणाली की भेटत राहू, पण प्रत्येक वेळी नवं काहीतरी असावं. निखिल हसला आणि म्हणाला की नवं काहीतरी शोधायला मी तयार आहे, तू फक्त सांग. वैशालीने दार उघडलं आणि मंद आवाजात म्हणाली की उद्या संध्याकाळी टेरेसवर ये, मी वाट पाहीन.