શ્રેષ્ઠ ગુજરાતી સેક્સ વાર્તા: અમદાવાદની જિજ્ઞા

મને આજે પણ યાદ છે કે આ શ્રેષ્ઠ ગુજરાતી સેક્સ વાર્તા મારા પોતાના જીવનમાંથી શરૂ થઈ હતી, તે દિવસે જ્યારે હું સ્ટોર રૂમ સાફ કરતી હતી અને ખૂણામાં પડેલા જૂના ટ્રંકમાંથી મારા પતિ સંજયની કોલેજ ડાયરી મારા હાથે લાગી હતી. ધૂળથી ભરેલી તે ડાયરીનું કવર ઘેરા લાલ રંગનું હતું અને તેના પર સફેદ અક્ષરોમાં "1998" લખેલું હતું. મારા હાથ થોડા ધ્રૂજ્યા, કારણ કે સંજય તો સુરત બિઝનેસ ટ્રીપ પર ગયો હતો અને આખા ફ્લેટમાં હું એકલી હતી.

મેં ડાયરી ઉપાડી અને તેના પાનાં ઉલટાવ્યાં. શાહી થોડી ફિક્કી પડી ગઈ હતી, પણ અક્ષરો સ્પષ્ટ હતા. પહેલા જ પાને લખેલું હતું, "આ ડાયરી કોઈ વાંચે તો મારી ખેર નથી." હું હસી પડી, પણ અંદર કંઈક ધબક્યું. મેં સ્ટોર રૂમનો દરવાજો અંદરથી બંધ કર્યો, જાણે કોઈ મને પકડી લેશે, અને ફર્શ પર જ બેસી ગઈ.

પહેલી એન્ટ્રી વાંચતાં જ મારા ગાલ ગરમ થઈ ગયા. સંજયે લખ્યું હતું કે કોલેજના દિવસોમાં તેને એક કલ્પના સતાવતી હતી, ચાંદની રાતે ટેરેસ પર કોઈ સ્ત્રી સાથે, જ્યારે આખું શહેર સૂઈ ગયું હોય અને માત્ર પવનનો અવાજ સંભળાતો હોય. તેણે દરેક વિગત લખી હતી, તેના હાથ ક્યાં હશે, તે સ્ત્રીના શ્વાસ કેવા હશે, ચાંદની તેના ખભા પર કેવી પડશે. મેં ક્યારેય સંજયને આ રીતે જોયો નહોતો, બોલ્ડ, ભૂખ્યો, ખુલ્લો.

મેં આગળ વાંચ્યું. બીજી એન્ટ્રીમાં તેણે લખ્યું હતું, "મારી સૌથી મોટી કલ્પના એ છે કે કોઈ સ્ત્રી પોતે આગળ વધે. હું કંઈ ન કરું, બસ તે કરે. તે મને સ્પર્શે, તે મને ખેંચે, તે નક્કી કરે કે આજે રાતે શું થશે." મારી છાતીમાં કંઈક ધકધક થવા લાગ્યું. ત્રીજી એન્ટ્રી વધુ હિંમતવાળી હતી. તેમાં તેણે લખ્યું હતું કે તે ઈચ્છતો હતો કે કોઈ સ્ત્રી તેની આંખો પર પટ્ટી બાંધે અને તેને અંધારામાં ચીડવે, તેના હોઠ, તેની જીભ, તેના હાથ, કંઈ દેખાય નહીં, બસ અનુભવાય.

મેં ડાયરી બંધ કરી અને ઊંડો શ્વાસ લીધો. સંજય, મારો સંજય, જે બેડરૂમમાં લાઈટ બંધ કરીને, પાંચ મિનિટમાં પતી જતો સંજય, તેના મનમાં આટલી આગ હતી. મને એક વિચિત્ર ઈર્ષ્યા થઈ, આ કલ્પનાઓ ક્યારેય જીવાઈ નહોતી, તે ડાયરીના પાનાંમાં જ દબાઈને રહી ગઈ હતી. અને ત્યારે મારા મનમાં એક તોફાની વિચાર આવ્યો, જો આ કલ્પનાઓ ક્યારેય જીવાઈ જ ન હોય, તો શું હું તેમાંથી એક જીવી શકું.

ત્યારે જ મારો ફોન વાગ્યો. સંજયનો કોલ હતો, સુરતથી. "શું કરે છે," તેણે પૂછ્યું. મેં કહ્યું, "સ્ટોર રૂમ સાફ કરતી હતી. તારી જૂની ડાયરી મળી." ફોન પર થોડી વાર શાંતિ છવાઈ ગઈ, પછી તે હસ્યો, "અરે એ તો ફેંકી દે, બકવાસ છે બધું." મેં કહ્યું, "હં, જોઈશ," અને ફોન મૂકી દીધો. પણ મેં ડાયરી ફેંકી નહીં. મેં તેને મારા ગાદલા નીચે સંતાડી દીધી.

સાંજે સાડા છ વાગ્યે દરવાજા પર ટકોરા પડ્યા. રાકેશભાઈ. અમારા પડોશી, બેતાલીસ વર્ષના, બે વર્ષ પહેલાં પત્ની ગુજરી ગયા પછી એકલા રહેતા હતા. દરરોજ સાંજે ચા પીવા આવવાનો તેમનો નિયમ હતો, સંજય હોય કે ન હોય. હાથમાં મઠરીનું પેકેટ હતું. "ભાભી, ચા બનાવોને, આજે કંઈક મીઠું ખાવાનું મન છે," તે હસતાં હસતાં બોલ્યા.

મેં ચા બનાવી અને અમે બાલ્કનીમાં બેઠાં. સાંજનો તડકો આથમી રહ્યો હતો, અમદાવાદની ગલીમાં છોકરાઓ ક્રિકેટ રમતા હતા. રાકેશભાઈએ ચાનો ઘૂંટ ભર્યો અને બોલ્યા, "સંજયભાઈ ક્યારે આવશે." મેં કહ્યું, "પરમ દિવસે." મારી નજર તેમના હાથ પર પડી, મજબૂત હાથ, નસો દેખાતી હતી. ડાયરીની લાઈનો મારા કાનમાં ગુંજતી હતી, "કોઈ સ્ત્રી પોતે આગળ વધે."

મેં નક્કી કરી લીધું હતું. આજે રાતે હું ડાયરીની એક કલ્પના જીવીશ. મેં ઊઠીને ચાની કીટલી અંદર મૂકવાના બહાને મારો દુપટ્ટો થોડો સરકાવ્યો, જેથી મારી છાતીનો ઉભાર સ્પષ્ટ દેખાય. રાકેશભાઈની નજર એક ક્ષણ ત્યાં અટકી, પછી તે ઝડપથી ફરી ગયા. તેમના કાન લાલ થઈ ગયા. મને અંદરથી હસવું આવ્યું, પણ મેં ચહેરો ગંભીર રાખ્યો.

"રાકેશભાઈ, અંદર આવોને, બાલ્કનીમાં મચ્છર બહુ છે," મેં કહ્યું. તે અંદર આવ્યા. મેં દરવાજો બંધ કર્યો, પણ સ્ટોપર લગાવી નહીં. ટીવી ચાલુ કર્યું, સમાચાર ચાલતા હતા, પણ કોઈ જોતું નહોતું. હું સોફા પર તેમની બિલકુલ નજીક બેસી ગઈ, એટલી નજીક કે મારો ખભો તેમના ખભાને અડતો હતો. તેમના શરીરની ગરમી મને અનુભવાઈ.

"ભાભી, હું..." તે કંઈક બોલવા ગયા, પણ મેં મારો હાથ તેમની જાંઘ પર મૂકી દીધો. તેમનું શરીર એકદમ તંગ થઈ ગયું. "શ્શ્શ," મેં કહ્યું, "આજે તમે કંઈ નહીં બોલો. આજે હું નક્કી કરીશ." તેમની આંખોમાં આશ્ચર્ય હતું, પણ સાથે કંઈક બીજું પણ, ભૂખ, જે બે વર્ષથી દબાયેલી હતી. મેં તેમના ગાલ પર હાથ ફેરવ્યો, તેમની દાઢીના ખૂંપરા મારી હથેળીમાં ચૂભ્યા.

મેં તેમના હોઠ પર મારા હોઠ મૂક્યા. પહેલાં ધીમેથી, પછી ઊંડેથી. તેમના હાથ મારી કમર પર આવ્યા, મજબૂત પકડ. મેં તેમનો કુરતો ઉપર ખેંચ્યો અને તેમની છાતી પર હાથ ફેરવ્યો, વાળથી ભરેલી છાતી, ગરમ ચામડી. તેમણે મારી નાઈટીના ખભાની પટ્ટી નીચે સરકાવી. મારા બૂબ્સ બહાર આવ્યા, ભારે, તંગ નિપલ્સ સાથે. તેમણે એક નિપલ મોંમાં લીધો અને ચૂસવા લાગ્યા. મારા મોંમાંથી સિસકારો નીકળી ગયો.

મેં તેમને સોફા પર ધકેલ્યા અને તેમની ઉપર બેસી ગઈ. તેમનો લોડો પાયજામામાં તંગ થઈને ઊભો હતો, મેં તેને બહાર કાઢ્યો, લાંબો, ગરમ, નસો ફૂલેલી. મેં તેને મારા હાથમાં લીધો અને ધીમેધીમે હલાવ્યો. રાકેશભાઈએ મારું માથું પકડ્યું અને મેં તેમનો લોડો મોંમાં લઈ લીધો. મેં તેને ઊંડે સુધી લીધો, મારી જીભ તેના ટોપા પર ફરતી હતી. તેમના મોંમાંથી ઘરઘરાટી નીકળી, "જિજ્ઞા, ધીમે, હું..." મેં હાથ ઊંચો કરીને તેમને રોક્યા, આજે હું નક્કી કરીશ.

હું ઊભી થઈ અને મારી નાઈટી કાઢી નાખી, સાથે મારી પેન્ટી પણ. હું સંપૂર્ણ નગ્ન તેમની સામે ઊભી હતી, સાંજનો આછો પ્રકાશ મારા શરીર પર પડતો હતો. તેમની આંખો મારા શરીર પર ફરતી હતી, મારા બૂબ્સ, મારી કમર, મારી ચૂત જે ભીની થઈને ચમકતી હતી. "આવો," મેં કહ્યું, અને હું સોફા પર સૂઈ ગઈ, પગ પહોળા કરીને. તેમણે પોતાના કપડાં ઉતાર્યા અને મારી ઉપર આવ્યા.

તેમનો લોડો મારી ચૂતના મોં પર ઘસાયો, ભીનાશમાં સરકતો. હું તરસી હતી, મારી ચૂતે તેને અંદર ખેંચવા માટે સંકોચન કર્યું. એક જોરદાર ધક્કા સાથે તે અંદર ઘૂસી ગયો. "આહ," મારા મોંમાંથી ચીસ નીકળી ગઈ. તે ધીમેધીમે અંદર બહાર થવા લાગ્યા, દરેક ધક્કો ઊંડો, દરેક ધક્કો મારી અંદર આગ લગાવતો. મેં મારા પગ તેમની કમર ફરતે વીંટાળ્યા અને તેમને વધુ ઊંડે ખેંચ્યા.

થોડી વાર પછી હું ઉપર આવી. હું તેમની ઉપર બેઠી અને તેમના લોડા પર પોતે બેસી ગઈ. મેં મારી કમર હલાવી, આગળ પાછળ, ગોળ ગોળ. મારા બૂબ્સ ઉછળતા હતા, તેમણે બંને હાથથી તેમને પકડ્યા અને દબાવ્યા. "જિજ્ઞા, તું તો..." તે બોલી ન શક્યા. મારી ચૂત સંકોચાતી હતી, મારું શરીર કંપતું હતું. મને લાગ્યું જાણે મારી અંદર કંઈક ફાટશે.

અને પછી તે થયું. મારું પાણી છૂટ્યું, જોરથી, મારું આખું શરીર ધ્રૂજ્યું, મારા નખ તેમની છાતીમાં ખૂંપી ગયા. મારી ચીસ સોફાના ગાદલામાં દબાઈ ગઈ. મારા સંકોચનથી તે પણ ન રહી શક્યા, તેમણે મને કસીને પકડી અને તેમનું વીર્ય મારી અંદર છૂટ્યું, ગરમ ધારા. અમે બંને હાંફતા હતા, પરસેવાથી ભીના, એકબીજા સાથે ચોંટેલા.

થોડી વાર અમે એમ જ પડ્યા રહ્યા. પછી રાકેશભાઈ બોલ્યા, "જિજ્ઞા, આ..." મેં તેમના હોઠ પર આંગળી મૂકી. "કંઈ નહીં બોલવાનું. આ આપણું રહસ્ય છે." તે હસ્યા, થાકેલું, ખુશ હાસ્ય. "તું તો ડેન્જર છે, ભાભી," તે બોલ્યા. મેં તેમની છાતી પર માથું મૂક્યું અને તેમના ધબકારા સાંભળ્યા.

રાતે તે રોકાયા. અમે જમ્યા, વાતો કરી, જાણે કંઈ થયું જ ન હોય. પણ રાતે બાર વાગ્યે, જ્યારે હું બેડરૂમમાં ગઈ, ત્યારે તે મારી પાછળ આવ્યા. મેં લાઈટ ચાલુ રાખી, ડાયરીની બીજી કલ્પના યાદ આવી, ચાંદની, ખુલ્લું આકાશ. અમારો બેડરૂમ બાલ્કની સાથે જોડાયેલો હતો. મેં બાલ્કનીનો દરવાજો ખોલ્યો, ચાંદની અંદર આવી.

બાલ્કનીમાં, ચાંદની નીચે, અમે ફરી એક થયા. આ વખતે તે પાછળથી આવ્યા, મેં રેલિંગ પકડી રાખી હતી. તેમનો લોડો મારી ચૂતમાં પાછળથી ઘૂસ્યો, ઊંડો, જોરદાર. નીચે ગલી સૂનકાર હતી, કોઈ નહોતું. પવન મારા વાળ ઉડાડતો હતો, ચાંદની મારી પીઠ પર પડતી હતી. દરેક ધક્કા સાથે રેલિંગ ખખડતી હતી. મેં મારો અવાજ દબાવવા માટે મારો હાથ મોં પર દબાવ્યો, પણ સિસકારા નીકળતા જ રહ્યા.

તે રાતે અમે બેડરૂમમાં આવ્યા ત્યારે હું સંપૂર્ણ જાગી ગઈ હતી, મારી અંદરની આગ હજુ શાંત થઈ નહોતી. મેં અરીસા સામે ઊભા રહીને મારા વાળ છોડ્યા. રાકેશભાઈ પાછળથી આવ્યા અને અરીસામાં મારી આંખોમાં જોયું. તેમના હાથ મારા બૂબ્સ પર આવ્યા, તેમણે તેમને પાછળથી દબાવ્યા. અરીસામાં અમારું પ્રતિબિંબ દેખાતું હતું, બે નગ્ન શરીર, એકબીજામાં ખોવાયેલાં.

તેમણે મને પલંગ પર ધકેલી અને મારા પગ ઉંચા કર્યા, મારા ઘૂંટણ મારા ખભા સુધી. તેમનો લોડો ફરી મારી ચૂતમાં ઘૂસ્યો, આ વખતે વધુ ઊંડો, કારણ કે મારા પગ ઉપર હતા. દરેક ધક્કો મારા ગર્ભાશય સુધી પહોંચતો હતો. હું ચીસો પાડતી હતી, "હા, હા, અંદર, વધુ અંદર." તેમણે મારા નિપલ્સ ચૂસ્યા, ક્યારેક હળવેથી કરડ્યા. મારું બીજી વાર પાણી છૂટ્યું, આ વખતે વધુ જોરથી, પલંગની ચાદર ભીની થઈ ગઈ.

સવારે તે વહેલા નીકળી ગયા, કોઈ જુએ તે પહેલાં. હું આખો દિવસ ડાયરી વિશે વિચારતી રહી. બપોરે મેં ગાદલા નીચેથી ડાયરી કાઢી અને ફરી વાંચી. ત્રીજી એન્ટ્રી, આંખો પર પટ્ટીવાળી કલ્પના. મારા મોં પર તોફાની સ્મિત આવ્યું. આજે સાંજે હું આ કલ્પના જીવીશ, પણ મારી રીતે. આજે હું તેમની આંખો પર પટ્ટી બાંધીશ.

સાંજે રાકેશભાઈ આવ્યા, હાથમાં જલેબીનું પેકેટ. "આજે કંઈક ખાસ," તે હસ્યા. મેં દરવાજો બંધ કર્યો અને સીધી તેમની સામે ઊભી રહી. "આજે એક રમત રમીશું," મેં કહ્યું. મેં મારો દુપટ્ટો લીધો અને તેમની આંખો પર બાંધી દીધો. "તમે કંઈ નહીં જુઓ, બસ અનુભવશો." તેમના હોઠ પર સ્મિત આવ્યું, "જેવો તારો હુકમ, ભાભી."

મેં તેમને સોફા પર બેસાડ્યા, આંખો બંધાયેલી. મેં ધીમેધીમે તેમનો કુરતો ઉતાર્યો, પછી પાયજામો. તેમનો લોડો પહેલેથી તંગ હતો. મેં મારી નાઈટી ઉતારી, પણ તેમને સ્પર્શવા ન દીધા. "હાથ પાછળ," મેં આદેશ આપ્યો. તેમણે હાથ પાછળ કર્યા. મેં મારા બૂબ્સ તેમના ચહેરા પર ઘસ્યા, તેમના હોઠ મારા નિપલ્સ શોધતા હતા. તેમણે એક નિપલ મોંમાં લીધો અને જોરથી ચૂસ્યો. મારી ચૂત ટપકતી હતી.

મેં તેમનો લોડો મારા હાથમાં લીધો અને મારી જીભ તેના ટોપા પર ફેરવી, ગોળ ગોળ, ધીમે ધીમે. તે તરફડતા હતા, "જિજ્ઞા, પ્લીઝ." મેં તેમને તરસાવ્યા, મારી જીભ નીચે સુધી લઈ ગઈ, તેમના અંડકોષ ચૂસ્યા. પછી હું તેમની ઉપર બેઠી, તેમની આંખો હજુ બંધાયેલી હતી. મેં તેમના લોડાને મારી ચૂતમાં ધીમેથી ઉતાર્યો, એક એક ઈંચ અનુભવતાં.

અંધારામાં તેમની દરેક ઈન્દ્રિય તેજ થઈ ગઈ હતી. તેમના હાથ મારી કમર પર ફરતા હતા, તેમના હોઠ મારી ગરદન પર. હું ઉપર નીચે થતી હતી, ધીમે, પછી જોરથી. "તમને દેખાતું નથી, પણ મને બધું દેખાય છે," હું તેમના કાનમાં ફુસફુસાઈ. તેમણે મને કમરથી પકડી અને નીચેથી ધક્કા મારવા લાગ્યા, જોરદાર, ઊંડા. સોફો ખખડતો હતો.

મારું પાણી ત્રીજી વાર છૂટ્યું, મારી ચીસ આખા ફ્લેટમાં ગુંજી. તેમણે પટ્ટી ખોલ્યા વિના જ મને પલટાવી, હવે તે ઉપર હતા, આંખો હજુ બંધાયેલી. તેમણે મારા પગ પહોળા કર્યા અને મારી ચૂતમાં જોરજોરથી ધક્કા માર્યા. તેમનું વીર્ય મારી અંદર છૂટ્યું, ગરમ, ઘટ્ટ. તેમણે પટ્ટી ખોલી, અમારી આંખો મળી, બંને હાંફતા હતા, બંનેના ચહેરા પર સંતોષ.

તે રાતે તે ગયા પછી હું સ્ટોર રૂમમાં ગઈ. મેં ડાયરી ઉપાડી, તેના પાનાં પર હાથ ફેરવ્યો. મેં તેને પાછી ટ્રંકમાં મૂકી, જ્યાંથી મળી હતી ત્યાં જ. પણ એક પાનું, ત્રીજી એન્ટ્રીવાળું પાનું, મેં હળવેથી ફાડ્યું, તેને ઘડી વાળ્યું અને મારા પર્સમાં મૂકી દીધું. સંજયને ક્યારેય ખબર નહીં પડે, રાકેશભાઈને ક્યારેય ખબર નહીં પડે કે આ બધું એક જૂની ડાયરીમાંથી શરૂ થયું હતું.

બીજે દિવસે સવારે સંજયનો ફોન આવ્યો, "પરમ દિવસે આવું છું." મેં કહ્યું, "સારું," અને મારા પર્સને થપથપાવ્યું, જેમાં તે ઘડી વાળેલું પાનું હતું. મારા હોઠ પર સ્મિત હતું. ડાયરીમાં હજુ ઘણી એન્ટ્રીઓ બાકી હતી, અને મારી પાસે હજુ ઘણી સાંજો બાકી હતી. રાકેશભાઈના ઘરની લાઈટ સામેની બારીમાં દેખાતી હતી, અને મને ખબર હતી કે આજે સાંજે ચાનો સમય થશે ત્યારે દરવાજા પર ટકોરા પડશે.