ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਦਿਓਰ ਨਾਲ ਰਾਤ ਭਰ ਚੁਦਾਈ
ਰਾਤ ਦੇ ਦਸ ਵਜੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ, ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਸੌਂ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਗ ਰਹੀਆਂ ਹੋ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਮੈਸੇਜ ਪੜ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਪਿਛਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤੇ ਜਸਬੀਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਸੇਜ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚੀ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਟਾਈਪ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ, ਹਾਂ ਜਸਬੀਰ, ਮੈਂ ਵੀ ਜਾਗ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ। ਜਸਬੀਰ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤੁਰੰਤ ਆਇਆ, ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਦੋਂ ਸੂਟ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਉਸ ਕੋਠੀ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਜਸਬੀਰ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਦਿਓਰ ਹੋ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਬੀ, ਗਲਤ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਕੱਟ ਰਹੀਆਂ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਫੋਨ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜਸਬੀਰ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹਲਕੀ ਖੜਕ ਹੋਈ, ਜਸਬੀਰ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਕੀ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਆ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਜਸਬੀਰ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਸਨ।
ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਝਟਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਬੀਰ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ, ਭਾਬੀ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਉਸਨੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹਲਕਾ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਗਹਿਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਚੁੰਮਣ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈਆਂ।
ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਦਾ ਸੂਟ ਉਤਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸਦੀਆਂ ਗੋਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਦੋਵਾਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਚੁੱਸਣ ਲੱਗਾ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇਵੇਂ ਹੀ ਚੁੱਸੋ, ਮੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖੂਬ ਚੁੱਸੋ। ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਪੈਂਟ ਵੱਲ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਬੋਲੀ, ਇਹ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਹੀ ਇਹ ਹਾਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹੀ ਐਸੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਲੁੰਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਖ਼ਤ, ਇਹੀ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੁੱਸਣ ਲੱਗੀ, ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋ, ਇਵੇਂ ਹੀ ਚੁੱਸੋ, ਮੇਰਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਕਰਨ ਲੱਗੀ, ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਬਸ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪਾਣੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਆ ਜਾਓ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਰਮਿੰਦਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਾਹ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਆਹ, ਕਿੰਨਾ ਗਰਮ ਤੇ ਸਖ਼ਤ ਹੈ, ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿਓ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਜਸਬੀਰ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੁਦੋ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਰ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦੋ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਮੰਜਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਟਕਰਾਉਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਨਾ ਰੁਕੋ, ਮੇਰਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਵੇਂ ਹੀ ਚੁਦਦੇ ਰਹੋ।
ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਲੁੰਨ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਧੱਕੇ ਦਿੱਤੇ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਕੱਟ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਬੀਰ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਇਵੇਂ ਹੀ ਰੋਜ਼ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰੋਜ਼ ਮਿਲੇਗਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਰਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਵੇਂ ਹੀ ਚੁਦਾਂਗਾ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਕੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਬੀਰ ਵੀ ਨਾ ਰੁਕ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਔਰਤ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਦੋਵੇਂ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਬੀਰ, ਇਹ ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਹ ਗਲਤ ਸੀ ਜਾਂ ਸਹੀ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਗਲਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਭਾਬੀ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਬਾਲਗ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇਕੱਲਤਾ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਮੇਰਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਜੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਬਦਨਾਮੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਲੋਕ ਭਾਬੀ ਦਿਓਰ ਤੇ ਛੇਤੀ ਉਂਗਲ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਸਿਰਫ਼ ਕੰਮ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਆਵਾਂਗਾ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਹੱਸ ਪਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੰਮ ਦੇ ਬਹਾਨੇ, ਭਾਵ ਮੈਸੇਜ ਹਰ ਰਾਤ ਆਵੇਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਉਸ ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਨੇੜਤਾ ਸੀ।
ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਬੀਰ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਨਾ ਜਾਓ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕ ਜਾਓ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਰੁਕ ਗਿਆ ਤਾਂ ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੌਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਸੌਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਰਾਤ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜਾਗਣਾ ਹੈ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਮੰਜੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਬੀਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੀਭ ਤਾਂ ਜਾਦੂ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਪਾਣੀ ਫਿਰ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਖੂਬ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਉਹ ਸਭ ਚੱਟ ਲਿਆ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਬੀਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਸਾ ਸੁੱਖ ਦੇਵਾਂਗੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੋਗੇ। ਉਸਨੇ ਜਸਬੀਰ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੁੱਸਣ ਲੱਗੀ, ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਲਿਆ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿਓਗੀਆਂ, ਇਵੇਂ ਹੀ ਚੁੱਸਦੇ ਰਹੋ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸਣਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ, ਉਸਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਪਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਜਸਬੀਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਚੁੱਸਿਆ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਉੱਪਰੋਂ ਚੁਦਾਂਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਥੱਲੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮਜ਼ਾ ਦੇਖੋ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਗਈ, ਉਸਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਸਬੀਰ, ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਹਰਕਤ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਜਸਬੀਰ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਲਟਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਉਲਟਾ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਤਕੀਆ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਪਿੱਛੋਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਵੇਂ ਹੀ ਚੁਦੋ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੁਦੋ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਦਿੱਤੇ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਪੂਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਜਸਬੀਰ, ਮੈਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਚੁਦਣਾ ਕਦੇ ਨਾ ਭੁੱਲਣਾ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਂ।
ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਧੱਕੇ ਨਹੀਂ ਰੋਕੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਪਰਮਿੰਦਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਥੱਕ ਕੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਥਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਉੱਠ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾਵਾਂਗੀ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਸੀਂ ਉੱਠੋਗੀਆਂ ਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਫਿਰ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾਈ, ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਹਲਕੀ ਕੰਬਣੀ ਸੀ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਅੱਜ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀਆਂ ਹੋ, ਇਹ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ, ਇਹ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਚਾਹ ਪੀਤੀ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜੇ ਰਹੇ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਜਸਬੀਰ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੁਪਾਇਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਯਾਦ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਸਬੀਰ ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਕੀਤਾ, ਚੰਗੀ ਰਾਤ ਸੀ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਫਿਰ। ਜਸਬੀਰ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਆਇਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਡੀਕ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਬੀ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਫਿਰ ਉਹੀ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਮੈਸੇਜ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਫੋਨ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਰਾਤ, ਫਿਰ ਉਹੀ, ਫਿਰ ਉਹੀ ਖੁਸ਼ੀ। ਉਸਨੇ ਦਿਵਾ ਬੁਝਾਇਆ ਅਤੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਸਬੀਰ ਦਾ ਛੋਹ, ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਜਸਬੀਰ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੋ, ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ।
ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਮੁਹੱਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਜਸਬੀਰ ਇੰਨੀ ਵਾਰ ਉਸਦੇ ਘਰ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਘਰ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਔਰਤ ਚਲੀ ਗਈ ਤਾਂ ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਫਿਕਰ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਵਾਂਗਾ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਸੌਂ ਜਾਣਗੇ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਉਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ, ਪਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਮਜ਼ਾ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਜਸਬੀਰ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਖਤਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਜ਼ਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਰਾਤ ਆਵਾਂਗਾ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਫੋਨ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰਮੀਲੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ।
ਉਸ ਰਾਤ ਜਸਬੀਰ ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਇਆ ਤਾਂ ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਾ ਕਰਾਓ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਬੀਰ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੁਣ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤੜਪਾਓ ਨਾ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਚੀਖ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਗੁਆਂਢੀ ਜਾਗ ਜਾਣਗੇ, ਪਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੁਦੋ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਹਰ ਧੱਕਾ ਡੂੰਘਾ ਸੀ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੇਤੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਬੀਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹਾਂ, ਉਸਨੇ ਜਸਬੀਰ ਨੂੰ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਫੜ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚੀਜ਼ ਸਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਉਸਤਾਦ ਹੋ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਸਤਾਦ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜੀਣਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਾਗਿਰਦ ਹਾਂ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਉਸ ਹਾਸੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਮਿੰਦਰ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਫਿਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਰਹੇ, ਬਾਹਰ ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੀ ਰਾਤ ਖਾਮੋਸ਼ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਰਾਤ ਜਸਬੀਰ ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਇਆ ਤਾਂ ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਨਾ ਤੜਪਾਓ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਸਣ ਲੱਗਾ, ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇਵੇਂ ਹੀ, ਮੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖੂਬ ਚੁੱਸੋ। ਉਸਨੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੁੱਸਿਆ, ਜਸਬੀਰ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਾਂਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਲੇਟੇ ਰਹੋ।
ਪਰਮਿੰਦਰ ਜਸਬੀਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਇੰਨੀ ਗਰਮ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਰੁਕ ਸਕਾਂਗਾ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰੁਕਣਾ ਵੀ ਨਾ, ਮੇਰਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਨਾਲ ਨਿਕਲਾਂਗੇ। ਉਸਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਜਸਬੀਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਸਿਆ ਅਤੇ ਪਰਮਿੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਰਹੇ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਬੀਰ ਨੂੰ ਚਾਹ ਪਿਲਾਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਬੀਰ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਜਸਬੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਗਲੀ ਰਾਤ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਰਮਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਫਿਰ ਆਉਣਾ, ਮੈਸੇਜ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਤਾਂ ਤਿਆਰ ਹੀ ਹੈ। ਜਸਬੀਰ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਸੇਜ ਤਾਂ ਬਹਾਨਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਕੰਮ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਦਿਓਰ ਨਾਲ ਰਾਤ ਭਰ ਚੁਦਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਕੁਲਵੰਤ ਮਾਸੀ ਦੀ ਹਫ਼ਤੇ ਭਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: 24 ਸਾਲਾ ਹਰਮਨ ਦੀ 38 ਸਾਲਾ ਮਾਸੀ ਕੁਲਵੰਤ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਘਰ ਰਹਿਣ ਆਈ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸਦੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਚਾਚੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ (ਭਾਗ 1)
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਗਏ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਮਰਨ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੁਰ ਚਾਚਾ ਬਲਦੇਵ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਗੱਲ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ, ਭਾਗ 1।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਚੁਦਾਈ ਕਹਾਣੀ: ਭਾਣਜੇ ਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਮਾਮੀ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੋਦੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਚੁਦਾਈ ਕਹਾਣੀ: ਮੋਗਾ ਵਿੱਚ ਮਾਮੀ ਕੁਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਫੋਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਭਾਣਜੇ ਦਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਨੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ
ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਜਸਮੀਤ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦੋਸਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ। ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ 'ਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨਾਤੇ ਦੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ: ਜੇਠਾਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਗਰਮ ਚੁਦਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਜੇਠਾਣੀ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰੁਕੀ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਲਾਈਨ ਤੱਕ ਬੰਨ੍ਹੀ ਰੱਖੇਗੀ।
ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸਲਵਾਰ ਨੇ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਭਾਬੀ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਖਾਲੀ ਘਰ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਰਪੰਚ ਦੀ ਨੂੰਹ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੀ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਫੜੀ ਤਾਂ ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰ ਕੇ ਚੋਦਿਆ
ਸਰਪੰਚ ਦੀ ਨੂੰਹ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਲੱਭੀ। ਉਸ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮਾਸਟਰ ਨਾਲ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਵੇਖੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਨਹਾਉਂਦੀ ਭਾਬੀ ਵੇਖੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਵੀਰਾ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਬਾਹਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।