ਪੰਜਾਬੀ ਸੌਤਣ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੇਵਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁਝਾਈ
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸਲੈਬ ਤੇ ਪਿਆ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਮੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਕਾਗਜ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਕੰਬ ਗਈਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੌਤਣ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਪਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਉਹ ਚਿੱਠੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਲਿਖਾਈ ਪੜ੍ਹੀ। ਚਿੱਠੀ ਤੇ ਸਿਰਫ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਸਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੱਤ ਤੇ ਆ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਦਿਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਉਸਨੇ ਘਬਰਾ ਕੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇਖਿਆ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਕੁੱਕਰ ਦੀ ਸੀਟੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁੱਠੀ ਵਿਚ ਦਬਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਗਈ, ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਘਰ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਛੱਬੀ ਸਾਲ ਸੀ ਤੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਗੁਰਦੀਪ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਗੁਰਦੀਪ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਾਤਾਂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਬਲਦੀ ਸੀ ਤੇ ਕੋਈ ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਗੁਰਦੀਪ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਤੱਕ ਨਹੀਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਰਤਨ ਸਮੇਟੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਤੇ ਦੁਪੱਟਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਢਿੱਲਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਸੂਟ ਵਿਚੋਂ ਉੱਭਰੇ ਹੋਏ ਸਾਫ ਦਿਖ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਲਿਪਸਟਿਕ ਲਗਾ ਲਈ।
ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਛੱਤ ਤੇ ਗਈ ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਹਲਕੇ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਹਵਾ ਵਿਚ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਆ ਹੀ ਗਈਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਤੁਸੀਂ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿਓਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਚਿੱਠੀ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੂੰ ਲਿਖੀ ਸੀ ਨਾ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾਹ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਉਸਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲਈ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਲਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਇੱਕ ਮਿੱਠਾ ਜਿਹਾ ਸਵਾਦ ਘੁਲ ਗਿਆ।
ਛੱਤ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਤੇਜ਼ ਸੀ ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਗਰਮੀ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਧੁੱਪ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਲੈ ਆਇਆ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਹ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ, ਹੌਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਕਿਹਾ, ਡਰੋ ਨਾ, ਮੈਂ ਹਾਂ ਨਾ।
ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਫਿਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਵਿਹੜੇ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇਠਾਂ ਚੱਲੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਚਿਆ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਪੌੜੀਆਂ ਉੱਤਰ ਕੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪੰਛੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਨ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿਚ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅੰਦਰ ਚੱਲ, ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ, ਗੁਰਦੀਪ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਲੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੰਦਰੋਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਕੁੰਡੀ ਲਗਾ ਲਈ। ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸੀ ਤੇ ਬਿਸਤਰਾ ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਰਦਾ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤਾ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਉਤਾਰਿਆ ਤੇ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸੂਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਾ ਤੇ ਸਲਵਾਰ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਗੋਰਾ ਸਰੀਰ ਕਮਰੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਤਾਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਪਈ।
ਫਿਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਬ੍ਰਾ ਦੀ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਅਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ, ਵੱਡੇ, ਗੋਲ, ਸਖਤ ਨਿੱਪਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਭਰ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਆਹ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕ ਗਈ, ਉਹ ਹੁਣ ਸਿਰਫ ਪੈਂਟੀ ਵਿਚ ਸੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਪੈਂਟੀ ਪੂਰੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੂਰੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਕਰ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟੀ ਵੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ, ਗੁਲਾਬੀ, ਗਿੱਲੀ, ਸੋਜੀ ਹੋਈ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਜਿਹੀ ਆਹ ਭਰੀ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਹ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ, ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਰਗੜਿਆ ਤੇ ਅੰਦਰ ਜੀਭ ਪਾ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹਾਂਫ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ, ਲੰਬਾ, ਮੋਟਾ, ਸਖਤ, ਨਾੜਾਂ ਵਾਲਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੱਟੇ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਫਾੜ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਫਾੜੇਗਾ ਨਹੀਂ, ਮਜ਼ਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਦੇਖੋ ਤਾਂ ਸਹੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਬਸ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਰੁਕ ਸਕਦਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫਿਰ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ ਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੰਮੀ ਪੈ ਗਈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਆ ਜਾ, ਮੇਰੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾ ਦੇ, ਮੈਂ ਕਦੋਂ ਤੋਂ ਤੜਪ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਦਾ ਟੋਪਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰ ਲਏ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੋਰ ਇੱਕ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਅੱਧਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਹ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ, ਹੌਲੀ, ਇੰਨਾ ਮੋਟਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਮਜ਼ਾ ਵੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਬਸ ਇੱਕ ਪਲ, ਫਿਰ ਸਿਰਫ ਮਜ਼ਾ ਆਵੇਗਾ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਹ ਭਰੀ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਹੁਣ ਕਰ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਚੋਦ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੋਦ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼, ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼। ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕੁੱਤੀ ਵਾਲੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਆਪਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਤੇ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੁੰਡ ਉੱਚੀ ਕਰ ਲਈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਦੀ ਬੁੰਡ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰ ਕੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ ਤੇ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਹ, ਪਿੱਛੋਂ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ, ਉਸਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬੁੰਡ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਝੜ ਜਾਓ, ਭਾਬੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਝੜਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਝੜਨ ਨਾਲ ਕੰਬ ਉੱਠੇ ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਨ ਸੁਣਨ ਲੱਗੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਜੰਨਤ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤੀ, ਮੈਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਮਜ਼ੇ ਲਈ ਤੜਪ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਅਜੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਮ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਹੈਂ।
ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਵਿਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਪਰ ਆ ਗਈ, ਉਹ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਦੇਖ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਚੋਦਦੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਿਰਫ ਲੇਟਿਆ ਰਹਿ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਾ ਦਿਆਂਗੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਟਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਕੇ ਫਿਰ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ, ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ, ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਪਾੜ ਦੇ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਝੜਨ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਠੰਢਕ ਆ ਗਈ ਸੀ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉੱਠ ਕੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਚਲਾਇਆ ਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਵਗਣ ਲੱਗਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਹੇਠਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਸਾਬਣ ਲੈ ਕੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਫੇਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਾਵਰ ਹੇਠਾਂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਵਿਚ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਚੋਦਣ ਲੱਗੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੰਧ ਫੜ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੁੰਡ ਨੂੰ ਉਸ ਵੱਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਸ਼ਾਵਰ ਵਿਚ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰੁਕ ਨਾ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਿੱਠੀ ਲਿਖਾਂਗੀ, ਤੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਦੇਖ ਲਵੀਂ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਬੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਲੱਗੇਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਆਖਰੀ ਚੁੰਮੀ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛੱਡ ਆਈ, ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਇੱਕ ਕਾਗਜ਼ ਲਿਆ ਤੇ ਕਲਮ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਲੱਗੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ, ਉਹੀ ਛੱਤ, ਉਹੀ ਸਮਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗੀ, ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਦਿਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਮੁੜਿਆ ਤੇ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸਲੈਬ ਤੇ ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਿੱਥੇ ਸਵੇਰੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਹ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਤੇ ਬੁੜਬੁੜਾਈ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੇਰੀ ਹੋਵਾਂਗੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ।
ਅਗਲੀ ਦੁਪਹਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਛੱਤ ਤੇ ਗਈ ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਉਸਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈਆਂ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਚੁੰਮੀ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਭਾਬੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਤ ਭਰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਤ ਦੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਜਿਹੀ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ, ਇੱਥੇ ਛੱਤ ਤੇ ਹੀ ਕਰ ਲੈ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੜਪ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਪੈਂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ ਤੇ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ, ਫਿਰ ਉਹ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਆਹ, ਭਾਬੀ, ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿਓਗੀ।
ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾ ਕੇ ਕੰਧ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁੰਡ ਉੱਚੀ ਕਰ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਆ ਜਾ, ਪਿੱਛੋਂ ਪਾ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੰਧ ਫੜ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਆਹ, ਆਹ, ਹੋਰ, ਹੋਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੁੰਡ ਨੂੰ ਉਸ ਵੱਲ ਧੱਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਇੱਕ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਛੱਤ ਤੇ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਝੜ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਝੜ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਝੜਨ ਨਾਲ ਕੰਬ ਉੱਠੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਉਸੇ ਪਲ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗੇ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇਗਾ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਸੌਤਣ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੇਵਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਬੁਝਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਕੁਲਵੰਤ ਮਾਸੀ ਦੀ ਹਫ਼ਤੇ ਭਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾਨੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਸੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: 24 ਸਾਲਾ ਹਰਮਨ ਦੀ 38 ਸਾਲਾ ਮਾਸੀ ਕੁਲਵੰਤ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਘਰ ਰਹਿਣ ਆਈ, ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸਦੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਚਾਚੇ ਦੀ ਨਜ਼ਰ (ਭਾਗ 1)
ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਗਏ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸਿਮਰਨ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਧੁਰ ਚਾਚਾ ਬਲਦੇਵ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਹੈ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਗੱਲ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚਾ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ, ਭਾਗ 1।
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਫੌਜੀ ਦੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਵੋਟੀ ਦੀ ਦੇਵਰ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੋਟੀ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ ਸਿਮਰਨ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਇੱਕ ਫੋਨ ਕਾਲ, ਇੱਕ ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ: ਜੇਠਾਣੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਗਰਮ ਚੁਦਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਪਹਿਰ ਜੇਠਾਣੀ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਰੁਕੀ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਜੇਠਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਲਾਈਨ ਤੱਕ ਬੰਨ੍ਹੀ ਰੱਖੇਗੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਭਾਗ 1: ਦਿਓਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੇ ਭਾਬੀ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਅੱਗ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਬੁਝਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਭਾਬੀ ਹਰਲੀਨ ਦੇ ਘਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਪਰਤਿਆ ਦਿਓਰ ਰਾਜਵੀਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਰਲੀਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਤਸਵੀਰ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦਿਓਰ ਜਠਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਠਾਣੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਦਿਓਰ ਨਾਲ
ਦਿਓਰ ਜਠਾਣੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ। ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਪਰਤਿਆ ਦਿਓਰ ਘਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜਠਾਣੀ ਇਕੱਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸਲਵਾਰ ਨੇ ਦੇਵਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੀ ਭਾਬੀ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ, ਖਾਲੀ ਘਰ ਅਤੇ ਦੇਵਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸਰਪੰਚ ਦੀ ਨੂੰਹ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੀ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਫੜੀ ਤਾਂ ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰ ਕੇ ਚੋਦਿਆ
ਸਰਪੰਚ ਦੀ ਨੂੰਹ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਲੱਭੀ। ਉਸ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮਾਸਟਰ ਨਾਲ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।