தமிழ் ஆன்டி செக்ஸ் கதை: ரேவதி டெய்லரின் மாலை நேர அளவுகள்

சேலம் பழைய பஸ் ஸ்டாண்ட் தெருவில் நடந்த ஒரு உண்மையான தமிழ் ஆன்டி செக்ஸ் கதை இது. அன்று மாலை ஏழு மணி இருக்கும். ரேவதி டெய்லர்ஸ் கடையின் ஷட்டர் பாதி இறங்கியிருந்தது. உள்ளே டியூப் லைட் வெளிச்சம் மட்டும் தெருவில் விழுந்து கொண்டிருந்தது.

"ஏய் கதிர்! கடை சாத்தியாச்சு! நாளைக்கு வா!" ரேவதியின் குரல் ஷட்டருக்கு பின்னாலிருந்து வந்தது. கதிர் ஷட்டரை ஒரு கை உயர்த்தி தலையை உள்ளே நுழைத்தான். "அக்கா ப்ளீஸ், ரெண்டே நிமிஷம்! சட்டை கிழிஞ்சிருச்சு!"

ரேவதி திரும்பி பார்த்தாள். முப்பத்தொன்பது வயது. கணவர் இறந்து ஐந்து வருஷம் ஆகிவிட்டது. தையல் மெஷின் ஓட்டி ஓட்டி உருண்டு திரண்ட கைகள். கூந்தலில் மல்லிகை பூ. கண்களில் எப்போதும் ஒரு குறும்பு.

"என்னடா கிழிஞ்சது?" என்று அவள் கேட்டாள். கதிர் தன் சட்டையின் இடது பக்கத்தை காட்டினான். ஷட்டர் கதவின் முனையில் மாட்டி நீளமாக கிழிந்திருந்தது. "நாளைக்கு காலையில பத்து மணிக்கு பேங்க் மீட்டிங் அக்கா. லோன் விஷயம். இந்த ஒரு நல்ல சட்டைதான் இருக்கு."

ரேவதி ஒரு நிமிஷம் அவனை பார்த்தாள். பிறகு சிரித்துக் கொண்டே ஷட்டரை மீண்டும் கொஞ்சம் உயர்த்தினாள். "உள்ள வாடா. ஆனா சீக்கிரம். எனக்கு வீட்டுக்கு போகணும்." கதிர் குனிந்து உள்ளே நுழைந்தான். கடைக்குள் துணி வாசனையும், மல்லிகை வாசனையும் கலந்திருந்தது.

"சட்டையை கழட்டு" என்றாள் அவள். கதிர் தயங்கினான். "கழட்டுடா! அளவு பார்க்காம எப்படி தைக்கிறது?" அவன் சட்டையின் பட்டன்களை ஒவ்வொன்றாக கழட்டினான். ரேவதியின் கண்கள் அவன் மார்பில் ஒரு நொடி நின்றன. பிறகு வேகமாக திரும்பி மேசையிலிருந்து இஞ்ச் டேப்பை எடுத்தாள்.

அவள் அவன் பின்னால் வந்து நின்று டேப்பை அவன் மார்பை சுற்றி போட்டாள். அவளுடைய விரல்கள் அவன் தோளில் பட்டன. கதிரின் உடம்பு சிலிர்த்தது. "மூச்சை இழுத்து பிடிடா" என்றாள் அவள், குரல் வழக்கத்தை விட தாழ்ந்திருந்தது.

"முப்பத்தெட்டு" என்று அவள் முணுமுணுத்தாள். டேப்பை அவன் இடுப்பை சுற்றி போடும்போது அவள் முகம் அவன் கழுத்தருகே வந்தது. அவளுடைய மூச்சு காற்று அவன் கழுத்தில் பட்டது. கதிருக்கு அடிவயிற்றில் ஏதோ பற்றி எரிவது போலிருந்தது.

"அக்கா..." என்று அவன் ஆரம்பித்தான். "ஷ்ஷ்" என்றாள் அவள். "அளவு எடுக்கும்போது பேசக்கூடாது." ஆனால் அவளுடைய கைகள் டேப்பை விட்டு விலகவில்லை. அவளுடைய உள்ளங்கை அவன் மார்பில் அழுத்தமாக பதிந்திருந்தது.

"சட்டை எப்படிடா கிழிஞ்சது?" என்று அவள் கேட்டாள், டேப்பை மடித்துக் கொண்டே. "ஷட்டரை இழுக்கும்போது முனை குத்திருச்சு." "பார்த்து இழுக்க மாட்டியா? இப்போ இந்த சட்டையை தைக்க நான் ராத்திரி முழுக்க உட்காரணும்." அவள் குரலில் கோபம் இல்லை. ஒரு வித செல்ல கண்டிப்பு இருந்தது. கதிர் சிரித்தான். "ராத்திரி முழுக்கவா? அப்போ நான் துணைக்கு இருக்கேன்."

ரேவதி அவனை ஒரு மாதிரியாக பார்த்தாள். "துணைக்கா? இல்ல தொந்தரவுக்கா?" "ரெண்டும்தான் அக்கா" என்றான் கதிர் தைரியமாக. அவள் சிரித்தாள். அந்த சிரிப்பு கடையின் சுவர்களில் எதிரொலித்தது. வெளியே தெரு இரைச்சல் மெதுவாக அடங்கிக் கொண்டிருந்தது.

மூன்று வருஷமாக பக்கத்து பக்கத்து கடைகள். தினமும் காலையில் "வணக்கம் அக்கா" என்று ஆரம்பித்து, மதியம் டீ கடையில் சேர்ந்து டீ குடித்து, மாலையில் ஷட்டர் சாத்தும் வரை பார்த்து பழகிய உறவு. ஆனால் இன்று அந்த உறவில் ஏதோ ஒன்று மாறிக் கொண்டிருந்தது. இருவருக்குமே தெரிந்தது.

கதிருக்கு நினைவு வந்தது. ஆறு மாதத்திற்கு முன் ஒரு மழை இரவு. ரேவதியின் கடை போர்டு லைட் பழுதாகி இருட்டில் கிடந்தது. அவன் ஏணியில் ஏறி வயரை சரி செய்து கொடுத்தான். விளக்கு எரிந்ததும் ரேவதி கை தட்டி சிரித்தாள். "என் கடைக்கு வெளிச்சம் கொடுத்துட்டடா!" அன்று அவள் கொடுத்த சூடான டீயின் ருசி இன்னும் அவன் நாக்கில் இருந்தது.

அதே போல ரேவதிக்கும் நினைவுகள் இருந்தன. கதிர் தினமும் அவள் கடை திறக்கும்போது "அக்கா, தண்ணி கேன் வந்திருக்கு, எடுத்து வைக்கட்டுமா?" என்று கேட்பான். பண்டிகை நாட்களில் அவள் தைத்த புது புடவையை பார்த்து "சூப்பரா இருக்கு அக்கா!" என்பான். சின்ன சின்ன கவனிப்புகள். ஐந்து வருஷமாக யாரும் அவளை இப்படி கவனித்ததில்லை.

திடீரென்று ரேவதி தன் வலது தோளை பிடித்துக் கொண்டாள். "அய்யோ! இந்த தோள் வலி உயிரை எடுக்குது. காலையில மெஷினை தூக்கி நகர்த்தினேன் பாரு." கதிர் உடனே, "நான் பார்க்கட்டுமா அக்கா?" என்றான்.

"பாரு" என்று அவள் திரும்பி நின்றாள். அவளுடைய ப்ளவுஸின் மேல் கொக்கி பாதி கழன்றிருந்தது. "இந்த கொக்கியை மாட்டி விடுடா. கை மேல தூக்க முடியல." கதிரின் விரல்கள் நடுங்கின. அவன் கொக்கியை பிடித்தான். அவளுடைய முதுகின் மென்மையான சதை அவன் விரல்களில் பட்டது.

கொக்கி மாட்டப்பட்டது. ஆனால் கதிரின் கைகள் அங்கிருந்து விலகவில்லை. ரேவதியும் விலகச் சொல்லவில்லை. அவள் மெதுவாக திரும்பினாள். இருவரின் முகமும் ஒரு அங்குல இடைவெளியில் இருந்தன.

"கதிர்..." என்று அவள் முணுமுணுத்தாள். அடுத்த நொடி அவளுடைய உதடுகள் அவன் உதடுகளில் அழுந்தின. அது மென்மையான முத்தம் இல்லை. ஐந்து வருஷமாக அடக்கி வைத்திருந்த தாகத்தின் வெடிப்பு. அவளுடைய நாக்கு அவன் வாய்க்குள் நுழைந்தது. கதிர் அவளை இறுக்கமாக அணைத்தான்.

அவளுடைய முலைகள் அவன் வெற்று மார்பில் அழுந்தின. ப்ளவுஸுக்கு அடியில் அவள் ப்ரா போடவில்லை என்பது அவனுக்கு புரிந்தது. அவன் கைகள் அவளுடைய இடுப்பை பற்றி மேலே ஏறின. ரேவதி ஒரு மெல்லிய முனகலுடன் அவன் கழுத்தை கடித்தாள்.

அவளுடைய கைகள் அவன் முதுகில் படர்ந்தன. நகங்கள் லேசாக கீறின. கதிர் அவளுடைய கீழ் உதட்டை கடித்து இழுத்தான். ரேவதி "ம்ம்ம்..." என்று முனகினாள். அவளுடைய உடம்பு அவன் உடம்போடு ஒட்டிக் கொண்டது. இருவரின் இதயமும் படபடவென்று அடித்துக் கொண்டது.

"யாராவது வந்துட்டா?" என்று கதிர் மூச்சிரைத்தபடி கேட்டான். ரேவதி ஷட்டரை பார்த்தாள். பாதி இறங்கிய ஷட்டருக்கு அடியில் தெரு தெரிந்தது. "உள்ள யாரும் வர முடியாது. ஆனா பார்க்க முடியும்." அவள் கண்களில் குறும்பு மின்னியது. "அதான் இன்னும் சுவாரஸ்யம்."

"உள்ள வா" என்று மூச்சிரைத்தபடி அவள் அவன் கையை பிடித்து பின் அறைக்கு இழுத்தாள். அது துணிகள் வெட்டும் அறை. நீளமான மேசை மீது வண்ண வண்ண துணி ரோல்கள். அவள் ஒரே இழுப்பில் துணிகளை தள்ளிவிட்டாள். ரோல்கள் உருண்டு கீழே விழுந்தன.

பின் அறையின் கதவை அவள் உள்ளே தாழ்ப்பாள் போட்டாள். சிறிய அறை. ஒரு டியூப் லைட், சுவரில் தொங்கும் அளவு சார்ட், மூலையில் தையல் மெஷின். காற்றில் துணி தூசியும் மல்லிகை வாசனையும். கதிர் கதவு மூடப்படும் சத்தத்தை கேட்டான். அவன் உடம்பில் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது.

கதிர் அவளை மேசை மீது உட்கார வைத்தான். அவளுடைய புடவையின் முந்தானை நழுந்து கீழே விழுந்தது. ப்ளவுஸின் பட்டன்களை அவன் ஒவ்வொன்றாக கழட்டினான். வெளிப்பட்ட முலைகள் பெரியதாக, கனமாக இருந்தன. காம்புகள் விறைத்து நின்றன.

அவன் ஒரு முலையை வாயில் எடுத்தான். ரேவதி "ஸ்ஸ்ஸ்..." என்று சீறினாள். அவளுடைய விரல்கள் அவன் தலைமுடியில் புதைந்தன. அவன் மாறி மாறி இரண்டு காம்புகளையும் சப்பினான், கடித்தான், நக்கினான். அவளுடைய உடம்பு மேசை மீது நெளிந்தது.

ரேவதி அவன் பேண்ட்டின் ஜிப்பை இழுத்தாள். அவனுடைய சுன்னி விடுதலையாகி வெளியே வந்தது. முழு விறைப்பில் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அவள் அதை பார்த்து ஒரு குறும்பு சிரிப்பு சிரித்தாள். "அளவு பெரிசுதான்டா" என்று சொல்லி அதை கையில் எடுத்தாள்.

அவளுடைய கை மேலும் கீழும் அசைந்தது. கதிர் தலையை பின்னால் சாய்த்து முனகினான். பிறகு அவள் குனிந்து அவன் சுன்னியை வாயில் எடுத்தாள். சூடான வாய், ஈரமான நாக்கு. அவன் இடுப்பு தானாக முன்னால் தள்ளப்பட்டது.

ரேவதியின் நாக்கு அவன் சுன்னியின் நுனியை சுற்றி வட்டமிட்டது. பிறகு அதை ஆழமாக உள்ளே எடுத்தாள். அவளுடைய தொண்டை வரை சென்று மீண்டும் வெளியே வந்தது. கதிரின் விரல்கள் அவளுடைய கூந்தலில் இறுகின. மல்லிகை பூக்கள் அவன் விரல்களில் நசுங்கி வாசனை பரப்பின.

"அக்கா... இப்படி... யாரு கத்து கொடுத்தா..." என்று அவன் திணறினான். ரேவதி வாயை எடுக்காமலே கண்களை உயர்த்தி அவனை பார்த்தாள். அந்த பார்வையில் ஒரு அனுபவசாலியின் திமிர் இருந்தது. அவள் வேகத்தை கூட்டினாள். கதிரின் கால்கள் நடுங்கின.

"அக்கா... அக்கா... வேண்டாம்... வந்துடும்..." என்று கதிர் திணறினான். ரேவதி வாயை எடுத்து சிரித்தாள். "வரட்டும். ஆனா இப்போ இல்ல. முதல்ல என்னை பாரு." அவள் மேசை மீது மல்லாந்து படுத்து கால்களை விரித்தாள்.

அவளுடைய பாவாடையை அவன் மேலே தூக்கினான். உள்ளே ஜட்டி இல்லை. அவளுடைய புண்டை ஈரமாக பளபளத்தது. கதிர் மண்டியிட்டு அவளுடைய தொடைகளை விரித்து நாக்கை உள்ளே விட்டான். ரேவதி அலறினாள்.

"ஆஆஆ... கதிர்... அங்கதான்... அங்கதான்டா..." அவளுடைய இடுப்பு மேசை மீது துள்ளியது. அவன் நாக்கு அவளுடைய பருப்பை சுற்றி சுழன்றது. உள்ளே நுழைந்து வெளியே வந்தது. அவளுடைய ஈரம் அவன் முகத்தில் வழிந்தது.

திடீரென்று கடையின் ஷட்டர் தட்டப்பட்டது. "ரேவதி! ரேவதி! கடை திறந்திருக்கா?" இருவரும் உறைந்தனர். ரேவதி வேகமாக எழுந்து புடவையை சரி செய்து கொண்டு கத்தினாள். "கடை சாத்தியாச்சு! நாளைக்கு வாங்க!"

"என் பொண்ணு ப்ளவுஸ்..." என்று வெளியே குரல் இழுத்தது. "நாளைக்கு ரெடியா இருக்கும்! போங்க!" காலடி சத்தம் தேய்ந்து மறைந்தது. இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்தனர். ஆனால் அந்த சிரிப்பில் பயம் இல்லை. வெறி மட்டுமே இருந்தது.

ரேவதி கதிரை பிடித்து மேசை மீது தள்ளினாள். அவள் அவன் மீது ஏறி உட்கார்ந்தாள். அவனுடைய சுன்னியை பிடித்து தன் புண்டையின் வாசலில் வைத்தாள். மெதுவாக கீழே அமர்ந்தாள். "ஆஆஹ்..." இருவரின் குரலும் ஒன்றாக ஒலித்தது.

அவள் மேலும் கீழும் அசைய ஆரம்பித்தாள். முதலில் மெதுவாக, பிறகு வேகமாக. மேசை கிரீச்சிட்டது. துணி ரோல்கள் அதிர்ந்தன. கதிர் அவளுடைய இடுப்பை பிடித்து தன் வேகத்திற்கு ஏற்ப அசைத்தான். அவளுடைய முலைகள் குதித்தன.

"இப்படித்தான்டா... இப்படித்தான்... ஆழமா... ஆழமா குத்துடா..." என்று ரேவதி கத்தினாள். கதிர் கீழிருந்து மேலே குத்தினான். ஒவ்வொரு குத்தும் அவளை உச்சிக்கு கொண்டு சென்றது. அவளுடைய நகங்கள் அவன் தோளில் பதிந்தன.

ரேவதியின் உடம்பு திடீரென்று இறுகியது. "வருது... வருதுடா... ஆஆஆஆ!" அவளுடைய புண்டை அவன் சுன்னியை இறுக்கமாக கவ்வியது. அவள் உச்சம் அடைந்தாள். அவளுடைய ஈரம் அவன் தொடைகளில் வழிந்தது. கதிரும் தன்னை அடக்க முடியாமல் அவளுக்குள் வெடித்தான்.

சில நிமிஷங்கள் இருவரும் அசையவில்லை. மேசை மீது வியர்வையில் நனைந்து கிடந்தனர். பிறகு ரேவதி எழுந்து ஒரு துணியை எடுத்து தன்னை துடைத்துக் கொண்டாள். கதிரையும் துடைத்து விட்டாள். அவளுடைய கைகள் இப்போது மென்மையாக இருந்தன. வெறி அடங்கிய பிறகு வந்த அந்த அக்கறை கதிரின் நெஞ்சை தொட்டது.

இருவரும் மூச்சிரைத்தபடி ஒருவர் மீது ஒருவர் சாய்ந்திருந்தனர். பிறகு ரேவதி அவன் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள். "வீட்டுக்கு வாடா. காபி போட்டு தரேன்." கதிர் தயங்கினான். "திவ்யா?" "ஹாஸ்டல்ல இருக்கா. வீட்ல நான் மட்டும்தான்."

அவளுடைய வீடு தெரு முனையில் இருந்தது. சிறிய வீடு. உள்ளே மல்லிகை வாசனை. ரேவதி காபி போட்டு கொடுத்தாள். பிறகு அவன் முன்னாலேயே புடவையை களைந்து நைட்டியை எடுத்து போட்டுக் கொண்டாள். கதிரின் கண்கள் அவளை விட்டு விலகவில்லை.

சமையலறையில் அவள் டபரா டம்ளரில் காபியை ஆற்றும்போது கதிர் பின்னாலிருந்து அவளை அணைத்தான். அவளுடைய கழுத்தில் முத்தமிட்டான். "காபி சூடா இருக்குடா" என்று அவள் சிரித்தாள். "நானும் சூடாதான் இருக்கேன்" என்றான் கதிர். ரேவதி டம்ளரை கீழே வைத்து அவன் பக்கம் திரும்பினாள்.

"என்னடா பாக்குற?" என்று சிரித்தபடி அவள் படுக்கையறைக்கு சென்றாள். கதிர் பின் தொடர்ந்தான். கதவு மூடப்பட்டது. இந்த முறை அவசரம் இல்லை. இந்த முறை இரவு முழுவதும் அவர்களுடையது.

படுக்கையில் ரேவதி அவனை மெதுவாக கீழே தள்ளினாள். அவன் சட்டை கடையில் கிடந்தது. அவள் சிரித்து அவன் பேண்ட்டை கழட்டினாள். அவனுடைய சுன்னி மீண்டும் விறைத்திருந்தது. அவள் அதை முத்தமிட்டாள், பிறகு வாயில் எடுத்தாள்.

கதிர் அவளுடைய நைட்டியை மேலே தூக்கினான். அவளுடைய உடம்பு விளக்கு வெளிச்சத்தில் பளபளத்தது. அவன் அவளுடைய கழுத்தில் முத்தமிட்டு கீழே இறங்கினான். முலைகள், வயிறு, தொப்புள்... அவன் நாக்கு ஒவ்வொரு இடமாக பயணித்தது.

அவளுடைய புண்டையை அவன் மீண்டும் நக்கினான். இந்த முறை மெதுவாக, நிதானமாக. ரேவதி படுக்கையில் நெளிந்தாள். "கதிர்... போதும்டா... உள்ள வாடா..." அவன் அவள் மீது ஏறினான். அவனுடைய சுன்னி அவளுடைய ஈரமான புண்டைக்குள் எளிதாக நுழைந்தது.

அவன் மெதுவாக இயங்க ஆரம்பித்தான். ஆழமாக, நீளமாக. ரேவதி அவன் முதுகை தடவினாள். "இப்படியே... இப்படியேடா..." அவளுடைய கால்கள் அவன் இடுப்பை சுற்றி பின்னின. ஒவ்வொரு அசைவும் இருவரையும் மேலும் மேலும் வெறியேற்றியது.

கதிர் அவளை தூக்கி படுக்கையின் விளிம்பில் உட்கார வைத்தான். அவன் தரையில் மண்டியிட்டு அவளுடைய கால்களை தன் தோளில் போட்டுக் கொண்டான். இந்த கோணத்தில் அவனுடைய ஒவ்வொரு குத்தும் அவளுடைய ஆழத்தை தொட்டது. ரேவதி தலையணையை இறுக்கமாக பிடித்துக் கொண்டு கத்தினாள். "அய்யோ... அங்க... அங்கதான்டா... நிறுத்தாத... நிறுத்தாத!"

பிறகு ரேவதி அவனை கீழே தள்ளி மேலே ஏறினாள். அவள் அசையும் வேகம் அதிகரித்தது. வியர்வை அவளுடைய முகத்தில் வழிந்தது. கூந்தல் கலைந்தது. மல்லிகை பூ கீழே விழுந்தது. அவள் ஒரு தேவதை போல அல்ல, ஒரு வெறி பிடித்த பெண்ணை போல அவன் மீது ஆடினாள்.

"கதிர்! கதிர்! ஆஆஆ!" அவள் மீண்டும் உச்சம் அடைந்தாள். அவளுடைய உடம்பு நடுங்கியது. கதிர் அவளை இறுக்கமாக பிடித்து கீழிருந்து குத்தினான். அவனும் அவளுக்குள் இரண்டாவது முறையாக வெடித்தான். இருவரும் வியர்வையில் நனைந்து ஒருவர் மீது ஒருவர் விழுந்தனர்.

நள்ளிரவு தாண்டியிருந்தது. ரேவதி அவன் மார்பில் தலை வைத்து படுத்திருந்தாள். "மூணு வருஷமா பார்க்குறேன்டா உன்னை" என்று அவள் மெதுவாக சொன்னாள். "கடை போர்டு லைட்டை சரி பண்ணி கொடுத்த அன்னிக்கே நினைச்சேன். இவன் என் கடை பக்கத்துல மட்டும் இல்ல, என் வாழ்க்கை பக்கத்துலயும் வரணும்னு."

கதிர் அவளுடைய தலையை தடவினான். "அப்போ ஏன் இவ்ளோ நாள்?" "பயம்டா. ஊர் வாய். விதவைன்னா ஆசைப்படக்கூடாதுன்னு இந்த ஊர் நினைக்குது." "இனிமே பயப்படாதீங்க அக்கா. நான் இருக்கேன்." ரேவதி அவனை பார்த்து சிரித்தாள். அந்த சிரிப்பில் கண்ணீரும் இருந்தது, நிம்மதியும் இருந்தது.

"திவ்யாவுக்கு தெரிஞ்சா?" என்று கதிர் கேட்டான். ரேவதி ஒரு நிமிஷம் யோசித்தாள். "அவ பெரிய பொண்ணுடா. அம்மாவுக்கும் ஒரு வாழ்க்கை இருக்குன்னு புரிஞ்சுப்பா." அவள் அவன் கையை பிடித்தாள். "ஆனா ஊருக்கு தெரிய வேண்டாம். இது நம்ம ரகசியம். சரியா?" கதிர் தலையாட்டினான். ரகசியங்களுக்கு ஒரு தனி சுவை இருக்கிறது என்பது அவனுக்கு அன்றுதான் புரிந்தது.

மறுநாள் காலை ஒன்பது மணி. கதிர் கடையை திறந்து கொண்டிருந்தான். ரேவதி ஒரு கவருடன் வந்தாள். உள்ளே அவனுடைய சட்டை, கிழிசல் தெரியாமல் தைக்கப்பட்டிருந்தது. சட்டையின் மேல் ஒரு சிறிய காகிதம். அதில் அவனுடைய அளவுகள் எழுதப்பட்டிருந்தன. கடைசியில் ஒரு போன் நம்பர்.

"மீட்டிங் முடிஞ்சதும் கூப்பிடு" என்று கண்ணடித்து விட்டு அவள் தன் கடைக்கு சென்றாள். கதிர் அந்த காகிதத்தை பத்திரமாக பாக்கெட்டில் வைத்துக் கொண்டான். அளவுகள் எடுக்கப்பட்ட அந்த மாலை, அவன் வாழ்க்கையின் அளவுகளையே மாற்றியிருந்தது.