தமிழ் ஆன்ட்டி காமக்கதைகள்: மெஸ் கலைவாணி ஆன்ட்டி, பாகம் 1

இந்த தமிழ் ஆன்ட்டி காமக்கதைகள் தொடரின் முதல் பாகம் தஞ்சாவூர் காந்தி நகரில் ஒரு அதிகாலை ஆறு மணிக்கு தொடங்குகிறது. விமல் காய்கறி கிரேட்டை தோளில் சுமந்து அன்பு மெஸ் வாசலில் நுழைந்தபோது, உள்ளேயிருந்து கலைவாணி ஆன்ட்டியின் குரல் கேட்டது. "விமல், கிரேட்டை உள்ளே வச்சுட்டு சீக்கிரம் வாடா, அடுப்பு பத்த வச்சாச்சு." அந்த குரலில் வழக்கத்தை விட ஒரு அவசரம் இருந்தது, அதன் காரணம் அவளுக்கு மட்டுமே தெரியும்.

மெஸ் வாசல் கதவு பாதி திறந்திருந்தது. உள்ளே கொதிக்கும் சாம்பார் வாசனையும், தாளிக்கும் கடுகு வெடிக்கும் சத்தமும் கலந்து வந்தன. விமல் கிரேட்டை இறக்கி வைத்துவிட்டு உள்ளே நுழைந்தான். அடுப்படியில் நின்றிருந்த கலைவாணி ஆன்ட்டியை பார்த்ததும் அவன் ஒரு நொடி நின்றுவிட்டான். வியர்வையில் நனைந்த காட்டன் புடவை அவள் உடம்போடு ஒட்டியிருந்தது. கழுத்தில் வியர்வை துளிகள் மின்னின, கூந்தல் கலைந்து ஒரு பின்னல் தோளில் விழுந்திருந்தது.

"என்னடா அப்படி பாக்குற?" என்று சிரித்தாள் அவள், ஆனால் அந்த சிரிப்பில் ஏதோ ஒரு பதற்றம் இருந்தது. "சின்னத்தாயி லீவுடா, அவ பொண்ணுக்கு பிரசவம். இன்னிக்கி நான் ஒத்தையாளா சமைக்கணும். நீ கொஞ்சம் இருந்து வெங்காயம் நறுக்கி கொடுத்துட்டு போ." விமல் தலையாட்டினான். அப்பா முருகேசன் வண்டியை எடுத்துக்கொண்டு அடுத்த கடைக்கு போய்விட்டார். திரும்ப வர அரை மணி நேரம் ஆகும்.

அவன் கை கழுவிவிட்டு அம்மிக்கல் பக்கம் உட்கார்ந்தான். கலைவாணி ஆன்ட்டி வெங்காய கூடையை அவன் முன் தள்ளினாள். குனிந்தபோது அவள் புடவை முந்தானை சற்று விலகியது. வியர்வையில் நனைந்த ரவிக்கை அவள் மார்பின் வடிவை காட்டியது. விமல் பார்வையை திருப்ப முயன்றான், ஆனால் முடியவில்லை. அவள் அதை கவனித்துவிட்டாள் என்பது அவள் உதட்டோர சிரிப்பில் தெரிந்தது.

"பெருமாள் அண்ணன் டீக்கடைக்கு போயிட்டாரா?" என்று கேட்டான் விமல், பேச்சை மாற்ற முயன்று. "நாலரை மணிக்கே போயிட்டாரு. மதியம் ஒரு மணிக்கு சாப்பிட வருவாரு," என்றாள் அவள். "அதுவரைக்கும் இந்த மெஸ் என் ராஜ்ஜியம்டா." அவள் சொன்ன விதத்தில் ஏதோ ஒன்று இருந்தது. விமலின் நெஞ்சு படபடத்தது.

வெங்காயம் நறுக்கும்போது அவன் கண்கள் கலங்கின. "அழாதடா," என்று சிரித்தபடி அவள் அருகில் வந்து அவன் கண்களை தன் முந்தானையால் துடைத்தாள். அவள் மிக அருகில் நின்றாள். அவள் உடம்பின் சூடும், சமையல் வாசனையும், மல்லிகைப்பூ மணமும் கலந்து அவன் மூக்கை நிறைத்தன. அவன் கை நடுங்கியது, கத்தி தவறி விழும் போல இருந்தது.

"மெதுவா நறுக்கு," என்று அவள் அவன் பின்னால் நின்று அவன் கைகளை பிடித்து கத்தியை வழிநடத்தினாள். அவள் மார்பு அவன் முதுகில் அழுந்தியது. விமலின் மூச்சு நின்றுவிடும் போல இருந்தது. அவள் கைகள் அவன் கைகளை விடவில்லை. மெதுவாக அழுத்தின, அவன் விரல்களோடு அவள் விரல்கள் பின்னின.

வெங்காயம் முடிந்ததும் அவள் மாவு பிசைய தொடங்கினாள். "இங்க வாடா, இதையும் கத்துக்கோ," என்று அவன் கைகளை மாவில் அமிழ்த்தினாள். இருவர் கைகளும் மாவில் புதைந்து ஒன்றாக பிசைந்தன. அவள் கன்னத்தில் மாவு ஒட்டியிருந்தது. விமல் கை நீட்டி அதை துடைத்தான். அவன் விரல் அவள் கன்னத்தில் ஒரு நொடி நின்றது. அவள் கண்களை மூடி அந்த தொடுதலை அனுபவித்தாள். அந்த ஒரு நொடி இருவருக்கும் போதுமானதாக இருந்தது.

"ஆன்ட்டி..." என்று அவன் திரும்பினான். அவள் முகம் அவன் முகத்துக்கு மிக அருகில் இருந்தது. அவள் கண்களில் ஒரு தைரியம், ஒரு பசி தெரிந்தது. "எத்தனை நாளா இப்படி பாக்குறன்னு எனக்கு தெரியும்டா," என்று கிசுகிசுத்தாள். "இன்னிக்கி சின்னத்தாயி இல்ல. பெருமாள் மதியம்தான் வருவாரு. இந்த நேரம் திரும்ப வராது."

"பெருமாள் வீட்டுக்கு வந்தா சாப்பிட்டுட்டு குறட்டை விட்டு தூங்கிடுவாரு," என்றாள் அவள், குரல் தழுதழுத்தது. "முப்பத்தேழு வயசுல நான் இன்னும் உயிரோட இருக்கேன்டா. ஆனா என்னை தொடுற ஆம்பளையே இல்ல. தினமும் காலையில நீ கிரேட்டோட வரும்போது உன் கை தசைகளை பார்ப்பேன். அப்பவே முடிவு பண்ணிட்டேன், ஒரு நாள்..." அவள் முடிக்கவில்லை. முடிக்க தேவையும் இல்லை.

அவன் பதில் சொல்லும் முன் அவள் உதடுகள் அவன் உதடுகளில் பதிந்தன. முதலில் மெதுவாக, பிறகு ஆவேசமாக. அவள் நாக்கு அவன் வாய்க்குள் நுழைந்து சுழன்றது. விமல் கத்தியை கீழே வைத்துவிட்டு அவள் இடுப்பை இறுக்க பிடித்தான். அடுப்பில் குக்கர் விசில் அடித்தது, ஆனால் இருவரும் அதை கவனிக்கவில்லை.

அவள் அவனை விட்டு விலகி அடுப்படிக்கு ஓடி, கொதிக்கும் எண்ணெயில் மெதுவடைகளை போட்டாள். பொன்னிறமாக வெந்ததும் ஒன்றை எடுத்து ஊதி அவன் வாயில் வைத்தாள். சூடான வடை அவன் வாயில் கரைந்தது. அவன் உதட்டோரம் எண்ணெய் வழிந்தது. அவள் கட்டை விரலால் அதை துடைத்தாள், விரல் அவன் உதட்டில் ஒரு நொடி நின்றது. அவன் அந்த விரலை வாயில் எடுத்து சுவைத்தான். அவள் உடம்பு சிலிர்த்தது.

கலைவாணி அவனை இழுத்து எழுப்பி சுவர் ஓரம் தள்ளினாள். அவள் கைகள் அவன் சட்டை பட்டன்களை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்தன. "எவ்வளவு நாள் கனவு கண்டேன் தெரியுமா?" என்று மூச்சிரைத்தாள். அவள் விரல்கள் அவன் மார்பில் ஊர்ந்து கீழே இறங்கின. அவள் நகங்கள் அவன் தோலில் லேசாக கீறின.

விமல் அவள் முந்தானையை விலக்கினான். வியர்வையில் ஒட்டிய ரவிக்கை அவள் முலைகளின் முழு வடிவை காட்டியது. அவன் கைகள் நடுங்க, ரவிக்கை கொக்கிகளை அவிழ்த்தான். அவள் முலைகள் வெளியே வந்தன. காம்புகள் விறைத்து நின்றன. அவன் வாய் வைத்து சுவைக்க ஆரம்பித்தான்.

"ஆ... மெதுவாடா..." என்று அவள் முனகினாள், ஆனால் அவன் தலையை அழுத்தி தன் மார்போடு சேர்த்துக்கொண்டாள். அவன் ஒரு காம்பை சுவைக்க, மறு கையால் மறு முலையை பிசைந்தான். அவள் உடம்பு துடித்தது. அவள் கை அவன் பேண்ட்டுக்குள் நுழைந்து அவன் பூலை பிடித்தாள். அது ஏற்கனவே இரும்பு போல விறைத்திருந்தது.

"அடேங்கப்பா," என்று சிரித்தாள் அவள், அதை மெதுவாக உருவினாள். விமல் சுவரில் சாய்ந்து கண்களை மூடினான். அடுப்படியின் வெப்பம், அவள் கையின் மென்மை, எல்லாம் சேர்ந்து அவனை பைத்தியமாக்கின. அவன் இடுப்பு தானாக முன்னே தள்ளியது.

அவள் நாக்கு அவன் பூலின் நுனியை சுற்றி வந்தது, பிறகு மெதுவாக கீழே இறங்கி அதை முழுவதும் வாய்க்குள் எடுத்தாள். விமல் சுவரை பிடித்துக்கொண்டான், கால்கள் நடுங்கின. அவள் ஒரு கையால் அவன் கொட்டைகளை மெதுவாக பிடித்து உருட்டினாள். இன்பம் அவன் உடம்பு முழுவதும் மின்சாரம் போல பாய்ந்தது. அவன் தலை சுவரில் சாய்ந்தது.

அவள் மண்டியிட்டு அவன் பேண்ட்டை கீழே இறக்கினாள். அவன் பூல் அவள் முகத்துக்கு நேரே நின்றது. அவள் அதை பார்த்து ஒரு நொடி நின்றாள், பிறகு நாக்கால் நுனியை நக்கினாள். விமல் துடித்தான். "ஆன்ட்டி, வேண்டாம், யாராவது வந்துட்டா..." "யாரும் வரமாட்டாங்கடா, வாசல் கதவு தாழ் போட்டிருக்கு," என்று சொல்லிவிட்டு அவள் அதை வாய்க்குள் எடுத்தாள்.

அவள் வாயின் சூடும் ஈரமும் அவனை சொர்க்கத்துக்கு கொண்டு போயின. அவள் தலை முன்னும் பின்னும் ஆட, அவன் விரல்கள் அவள் கூந்தலில் புதைந்தன. "ஆன்ட்டி, நான்..." என்று அவன் எச்சரித்தான், ஆனால் அவள் நிறுத்தவில்லை. அவன் உடம்பு விறைத்து, ஒரு நீண்ட முனகலுடன் அவள் வாய்க்குள் தன் விந்தை பாய்ச்சினான். அவள் அதை விழுங்கிவிட்டு, உதட்டை துடைத்தபடி எழுந்தாள்.

"இது ஆரம்பம்தான்டா," என்று கண்ணடித்தாள். அவள் அவனை இழுத்துக்கொண்டு ஸ்டோர் ரூமுக்குள் நுழைந்து கதவை சாத்தினாள். அரிசி மூட்டைகளும், பருப்பு டப்பாக்களும் நடுவே ஒரு சாக்கு விரித்திருந்தது. "இங்கதான் மதியம் நான் கொஞ்சம் படுப்பேன்," என்றாள், கண்களில் குறும்புடன்.

அவள் புடவையை முழுவதும் அவிழ்த்து எறிந்தாள். ஸ்டோர் ரூம் சன்னல் வழியே வந்த வெளிச்சத்தில் அவள் உடம்பு தங்கம் போல மின்னியது. விமல் தன் சட்டையை கழற்றி எறிந்தான். அவள் சாக்கில் படுத்து கால்களை விரித்தாள். "வாடா," என்றாள், கை நீட்டி.

அவன் அவள் மேல் படர்ந்தான். அவள் புண்டை ஏற்கனவே ஈரமாக வழுவழுத்தது. அவன் விரல்கள் உள்ளே நுழைந்தபோது அவள் அலறினாள். "ஆ... உள்ள விடுடா..." அவன் விரல்கள் வேகமாக இயங்க, அவள் இடுப்பு தூக்கி தூக்கி கொடுத்தது. அவள் கைகள் அவன் முதுகை பிறாண்டின.

பிறகு அவன் முகத்தை கீழே கொண்டு போய் அவள் புண்டையில் வாய் வைத்தான். அவள் துடித்தாள். "ஐயோ... விமல்... அங்க வேண்டாம்டா..." ஆனால் அவள் கைகள் அவன் தலையை இறுக்க அழுத்தின. அவன் நாக்கு உள்ளே சுழன்றது, அவள் முனகல் அதிகரித்தது. சில நிமிடங்களில் அவள் உடம்பு விறைத்து, ஒரு நீண்ட அலறலுடன் உச்சம் அடைந்தாள். சூடான நீர் பொங்கி அவன் முகத்தை நனைத்தது.

அவள் சாக்கில் சரிந்து கிடந்தாள், மார்பு ஏறி இறங்கியது. விமல் அவள் அருகில் படுத்து அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். "இவ்வளவு சுகம் எனக்கு கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் கிடைச்சதே இல்லடா," என்று கிசுகிசுத்தாள். "பெருமாளுக்கு இதெல்லாம் தெரியாது. அவருக்கு தெரிஞ்சதெல்லாம் ஒரே விஷயம்தான், அதுவும் அஞ்சு நிமிஷம்." அவள் சிரித்தாள், ஆனால் அந்த சிரிப்பில் ஒரு ஏக்கம் இருந்தது. விமல் அவளை இறுக்க அணைத்தான்.

"இப்போ என் முறைடா," என்று மூச்சிரைத்தபடி அவள் அவனை கீழே தள்ளி மேலே ஏறினாள். அவன் பூல் மீண்டும் விறைத்து நின்றது. அவள் அதை பிடித்து தன் புண்டையில் வைத்து மெதுவாக உட்கார்ந்தாள். "ஆ..." இருவரும் ஒரே நேரத்தில் முனகினர். அவள் உள்ளே அவன் முழுவதும் புதைந்தான்.

அவள் மேலும் கீழும் ஆட ஆரம்பித்தாள். அரிசி மூட்டைகள் அசைந்தன. அவள் முலைகள் குதித்தன, விமல் அவற்றை பிடித்து பிசைந்தான். "வேகமா... வேகமா ஆன்ட்டி..." அவள் வேகம் கூட்டினாள். வியர்வை இருவர் உடம்பிலும் வழிந்து ஒன்று கலந்தது.

"இப்படியே இருடா... இப்படியே..." என்று அவள் முனகினாள். அவள் கைகள் அவன் தோள்களை பிடித்திருந்தன, நகங்கள் தோலில் பதிந்தன. விமல் கீழிருந்து மேலே தள்ளினான், ஒவ்வொரு தள்ளலும் அவளை தூக்கியது. "ஆ... ஆமாண்டா... அங்கதான்..." அவள் தலை பின்னே சாய்ந்தது, கூந்தல் அவிழ்ந்து அவன் முகத்தில் விழுந்தது. மல்லிகை மணம் அவனை மேலும் வெறியேற்றியது.

திடீரென அவள் எழுந்து திரும்பி, மூட்டை மேல் கைகளை ஊன்றி குனிந்தாள். "பின்னாடியிருந்து வாடா," என்றாள், குரல் கரகரத்தது. விமல் அவள் பின்னால் மண்டியிட்டு, அவள் புண்டையில் தன் பூலை செருகினான். அவள் அலறினாள். அவன் இடுப்பை பிடித்து வேகமாக இயங்கினான். சதக் சதக் என்ற சத்தம் ஸ்டோர் ரூமை நிறைத்தது.

"ஆ... விமல்... இப்படித்தான்டா... நிறுத்தாத..." அவள் குரல் உடைந்தது. அவன் ஒரு கையால் அவள் முலையை பிடித்து, மறு கையால் அவள் கூந்தலை இழுத்தான். அவள் உடம்பு மீண்டும் விறைத்தது, இரண்டாவது உச்சம் அவளை தாக்கியது. "நான்... நான் வர்றேன்டா..." அவனும் உச்சத்தின் விளிம்பில் இருந்தான், அவன் வேகம் உச்சத்தில் இருந்தது.

அவன் குனிந்து அவள் காது மடலை கடித்தான். "ஆன்ட்டி, நீங்க என்னோடதுடா..." என்று மூச்சிரைத்தான். "ஆமாண்டா, உன்னோடதுதான்... இந்த உடம்பு இன்னிக்கி உன்னோடதுதான்..." அவள் வார்த்தைகள் அவனை மேலும் தூண்டின. அவன் வேகம் கூட்டினான், மூட்டைகள் ஆடின, ஒரு பருப்பு டப்பா கீழே விழுந்து உருண்டது. இருவரும் சிரித்தனர், ஆனால் நிறுத்தவில்லை.

அந்த நொடியில், மெஸ் வாசல் ஷட்டர் பலமாக அசைந்தது. டமால் என்ற சத்தம் ஸ்டோர் ரூமுக்குள் எதிரொலித்தது. "அக்கா! அக்கா! டிபன் ரெடியா?" ஒரு ஆண் குரல் வெளியேயிருந்து கத்தியது. இருவரும் உறைந்து போயினர். கலைவாணியின் முகம் வெளிறியது. "செல்வம்... ஆட்டோ செல்வம்... இன்னிக்கி நாப்பது நிமிஷம் முன்னாடியே வந்துட்டான்..."

"என்னடா பண்றது?" என்று விமல் பதறினான். "அமைதியா இரு," என்றாள் அவள், ஆனால் அவள் குரலும் நடுங்கியது. அவள் வேகமாக யோசித்தாள். வாசல் கதவு தாழ் போட்டிருந்தது நல்லதாயிற்று, செல்வம் உள்ளே வர முடியாது. ஆனால் அவன் போகும் வரை காத்திருக்க வேண்டும். அவள் கண்கள் விமலின் உடம்பில் பதிந்தன. இந்த நிலையில் எப்படி வெளியே போவது?

"சீக்கிரம்!" என்று கிசுகிசுத்தாள் அவள். விமல் அவசரமாக பேண்ட்டை ஏற்றினான், சட்டையை தேடினான். அவள் புடவையை சுற்றிக்கொண்டு, கலைந்த கூந்தலை அள்ளி முடிந்தாள். "அக்கா! கதவு திறங்க!" மீண்டும் குரல், இந்த முறை இன்னும் பலமாக, பொறுமையின்றி.

"இதோ வர்றேன்ப்பா, ஒரு நிமிஷம்!" என்று கத்தியபடி அவள் விமலை ஸ்டோர் ரூம் மூட்டைகளுக்கு பின்னால் தள்ளினாள். "அசையாத, சத்தம் போடாத!" அவன் மூட்டைகளுக்கு பின்னால் குனிந்து உட்கார்ந்தான். அவன் இதயம் வாய்க்குள் துடித்தது, உடம்பு இன்னும் உச்சத்தின் சூட்டில் எரிந்தது.

ஸ்டோர் ரூம் கதவு இடுக்கு வழியே அவன் பார்த்தான். கலைவாணி ஆன்ட்டி புடவையை சரி செய்துகொண்டிருந்தாள், ஆனால் அவள் ரவிக்கை கொக்கி ஒன்று தவறாக மாட்டியிருந்தது. அவன் அவளை எச்சரிக்க கிசுகிசுக்க நினைத்தான், ஆனால் செல்வத்தின் குரல் மீண்டும் கேட்டது. அவன் மூச்சை அடக்கிக்கொண்டான். அவள் வாசல் கதவை நோக்கி நடந்தாள்.

கலைவாணி வேகமாக அடுப்படிக்கு ஓடி, குக்கரை இறக்கி வைத்து, முகத்தை துடைத்துக்கொண்டு வாசல் கதவை திறந்தாள். வெளியே ஆட்டோ செல்வம் நின்றிருந்தான், முகத்தில் எரிச்சல். "என்னக்கா இவ்வளவு நேரம்? இன்னிக்கி சீக்கிரம் சவாரி இருக்கு, டிபன் கட்டிக் கொடுங்க."

"இதோடா, இதோ," என்று சிரிக்க முயன்றாள் அவள், ஆனால் அவள் குரல் நடுங்கியது. அவள் இலை போட்டு இட்லி வைக்கும்போது அவள் கைகள் நடுங்கின. செல்வம் அதை கவனித்தான். "என்னக்கா, உடம்பு சரியில்லையா? ஏன் இப்படி வேர்த்திருக்கீங்க?" அவன் பார்வை அடுப்படியை சுற்றி வந்தது.

"அடுப்பு சூடுடா," என்று சமாளித்தாள். டிபன் பார்சலை அவன் கையில் திணித்து வாசலுக்கு அனுப்பிவிட்டு கதவை சாத்தினாள். அவள் நெஞ்சு படபடத்தது.

"அக்கா, நாளைக்கும் இதே நேரம் வர்றேன்," என்று செல்வம் வெளியேயிருந்து கத்தினான். "சரிடா!" என்று பதில் குரல் கொடுத்தாள், ஆனால் அவள் மனம் வேறு எங்கோ இருந்தது. ஆட்டோ சத்தம் தேய்ந்து மறையும் வரை காத்திருந்தாள். அவள் கால்கள் நடுங்கின, ஆனால் அது பயத்தால் மட்டும் இல்லை. மெதுவாக திரும்பினாள்.

ஸ்டோர் ரூம் வாசலில் விமல் நின்றிருந்தான், அரைகுறை உடையில், கண்களில் கலவரமும் அடங்காத ஆசையும்.

அப்போதுதான் அவள் பார்த்தாள். அம்மிக்கல் அருகே, வெங்காய கூடைக்கு பக்கத்தில், விமலின் சட்டை கிடந்தது. அதை எடுக்க அவன் மறந்துவிட்டான். செல்வம் உள்ளே ஒரு அடி எடுத்து வைத்திருந்தால் போதும். அவள் ரத்தம் உறைந்தது. விமலும் அதை பார்த்துவிட்டான். இருவர் கண்களும் சந்தித்தன, இருவருக்கும் ஒரே கேள்வி. செல்வம் பார்த்தானா, இல்லையா?

"ஆன்ட்டி..." என்று அவன் முன்னே வந்தான். அவள் விரலை உதட்டில் வைத்து அவனை அமைதிப்படுத்தினாள். வெளியே ஆட்டோ ஸ்டார்ட் ஆகும் சத்தம் கேட்டது, தேய்ந்து மறைந்தது. செல்வம் போய்விட்டான். ஆனால் இருவருக்கும் தெரியும், இது முடியவில்லை என்று. நாளை அதிகாலை ஆறு மணிக்கு காய்கறி வண்டி மீண்டும் வரும். அதுவரை இந்த கேள்வி அவர்களை தூங்கவிடாது.

அடுத்த பாகம் விரைவில் வரும்...