தமிழ் ஹனிமூன் காமக்கதை: ஊட்டி ரிசார்ட்டின் முதல் இரவு

ஊட்டியின் காலை காற்றில் தேயிலையின் மணமும், ஈர மண்ணின் வாசனையும் கலந்திருந்தன. மீனா ரிசார்ட்டின் குடிலின் ஜன்னலருகே நின்று, மூடுபனி மூடிய மலைகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் கழுத்தில் புது தாலி மின்னியது. நேற்று தான் அவளுக்கும் அருணுக்கும் திருமணம் நடந்திருந்தது, இன்று அவர்கள் தேனிலவுக்காக ஊட்டி வந்திருந்தார்கள். அருண் பின்னால் வந்து அவள் தோளில் கை வைத்தான். மீனா திரும்பி அவனைப் பார்த்து சிரித்தாள். அவன் கண்களில் ஒரு புது வெளிச்சம் இருந்தது, அவள் இதுவரை பார்த்திராதது.

அருண் மீனாவை தன் பக்கம் இழுத்து, அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். மீனா அவன் மார்பில் சாய்ந்தாள். அவன் இதயம் வேகமாக துடிப்பதை அவள் உணர்ந்தாள். அருண் சொன்னான், "மீனா, இந்த இடம் எவ்வளவு அழகு பாரு, ஆனா நீ அதை விட அழகு." மீனா சிரித்து அவன் தோளில் லேசாக அடித்தாள். அருண் அவள் கையைப் பிடித்து தன் உதடுகளில் வைத்தான். இருவரும் சிறிது நேரம் அப்படியே நின்றார்கள், ஜன்னல் வழியே மலைகளைப் பார்த்தபடி, ஒருவர் கையை ஒருவர் பிடித்தபடி.

காலை உணவுக்குப் பிறகு இருவரும் ரிசார்ட்டின் தோட்டத்தில் உட்கார்ந்தார்கள். மீனா ஒரு புத்தகம் வைத்திருந்தாள், ஆனால் அவள் கண்கள் புத்தகத்தில் இல்லை. அருண் அவள் அருகில் உட்கார்ந்து, அவள் கையை தன் கையில் எடுத்தான். அவன் விரல்கள் அவள் விரல்களோடு விளையாடின. மீனா சொன்னாள், "அருண், நேற்று இரவு நான் முதல் முறையாக என்னை முழுமையாக ஒருவருக்குக் கொடுத்தேன்." அருண் சொன்னான், "நானும் தான். இது தான் திருமணம், இல்லையா, இரண்டு பேர் ஒருவருக்காக முழுமையாக இருப்பது." மீனா அவன் தோளில் தலை வைத்தாள், இருவரும் தோட்டத்தின் பூக்களையும் பறவைகளையும் பார்த்தபடி நீண்ட நேரம் உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.

மதியம் இருவரும் தேயிலைத் தோட்டத்தில் நடக்கச் சென்றார்கள். பச்சை பசேலென்ற தோட்டம், குளிர் காற்று, இடையிடையே பூக்கள். அருண் மீனாவின் கையைப் பிடித்து நடந்தான். ஒரு இடத்தில் யாரும் இல்லாததைப் பார்த்து, அருண் அவளை ஒரு மரத்தின் பின்னால் இழுத்தான். மீனா சிரித்தாள், "அருண், யாராவது பார்த்துடுவாங்க." அருண் சொன்னான், "பார்க்கட்டும், நீ என் மனைவி." அவன் அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டான், முதலில் மெதுவாக, பின் ஆழமாக. மீனா அவன் கழுத்தில் கைகளைச் சுற்றினாள்.

தேயிலைத் தோட்டத்தில் நடக்கும்போது, ஒரு சிறிய ஒற்றையடிப் பாதையில் இருவரும் தனியாக இருந்தார்கள். அருண் நின்று மீனாவை தன் பக்கம் திருப்பினான், அவள் முகத்தை கைகளில் எடுத்து நீண்ட நேரம் முத்தமிட்டான். மீனாவின் கைகள் அவன் முதுகில் சென்றன, அவள் விரல்கள் அவன் சட்டையை இறுக்கின. தோட்டத்தின் பச்சை இலைகள் காற்றில் ஆடின, தூரத்தில் ஒரு பறவை கூவியது. அருண் அவள் காதில் மெதுவாக சொன்னான், "மீனா, உன் வாசனை தேயிலையை விட நல்லா இருக்கு." மீனா சிரித்து அவன் மார்பில் முகத்தை புதைத்தாள்.

மாலை குடிலுக்குத் திரும்பியதும், அருண் மீனாவை கதவு மூடியதும் அணைத்தான். அவன் அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டபடி, அவள் புடவையின் முடிச்சை அவிழ்த்தான். மீனாவின் மூச்சு வேகமானது. அருண் அவள் தோளில், கழுத்தில், காது மடலில் முத்தமிட்டான். மீனா சொன்னாள், "அருண், மெதுவா." அருண் சொன்னான், "பயப்படாதே, நான் இருக்கேன்." அவன் அவள் ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்தான். மீனாவின் உடல் நடுங்கியது, பயத்தால் அல்ல, எதிர்பார்ப்பால்.

குடிலுக்குள் வந்ததும் அருண் மீனாவை தன் கைகளில் தூக்கி, படுக்கை வரை கொண்டு சென்றான். மீனா சிரித்து அவன் கழுத்தை இறுக்கினாள். அருண் அவளை படுக்கையில் வைத்து, அவள் கால்களை வருடியபடி மேலே வந்தான். அவன் முத்தங்கள் அவள் கணுக்காலில் இருந்து தொடங்கி, முழங்கால், தொடை வழியாக மேலே சென்றன. மீனாவின் உடல் சிலிர்த்தது. அவள் அவன் தலையில் கை வைத்து, "அருண், இது போதும், இப்போ என்னைப் பாரு" என்றாள். அருண் நிமிர்ந்து அவள் கண்களில் பார்த்தான், இருவரும் சிரித்தார்கள், பின் மீண்டும் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்தார்கள்.

அருண் மீனாவின் முலைகளை தன் கைகளில் எடுத்து மெதுவாக பிசைந்தான். மீனா முனகினாள். அருண் அவள் ஒரு முலைக்காம்பை வாயில் வைத்து சப்பினான், சில நேரம் லேசாக கடித்தான். மீனாவின் விரல்கள் அவன் முடியில் சிக்கின. அவள் சொன்னாள், "அருண், இன்னும்." அருண் மற்ற முலையையும் வாயில் வைத்தான். மீனாவின் உடல் சூடாகிக் கொண்டிருந்தது. அவள் அருணின் சட்டையைக் கழற்றி, அவன் மார்பில் கைகளை வைத்தாள். அவன் மார்பு அகலமாகவும் சூடாகவும் இருந்தது.

மீனா அருணின் மார்பில் நாக்கால் வருடினாள், அருண் சிலிர்த்தான். அவன் மீனாவை படுக்கையில் படுக்க வைத்து, அவள் பாவாடையை அவிழ்த்தான். மீனாவின் உள்ளாடை ஈரமாகியிருந்தது. அருண் உள்ளாடைக்கு மேலேயே அவள் புண்டையைத் தடவினான், ஒரு விரலால் மெதுவாக தேய்த்தான். மீனாவின் இடுப்பு உயர்ந்தது. அவள் சொன்னாள், "அருண், தயவுசெய்து, இனி தாங்க முடியல." அருண் சிரித்து உள்ளாடையைக் கழற்றினான்.

அருண் மீனாவின் கால்களை விரித்து, அவள் புண்டையைப் பார்த்தான், ஈரமாகவும் பளபளப்பாகவும் இருந்தது. அவன் தன் நாக்கை அவள் புண்டையில் வைத்து மெதுவாக நக்க ஆரம்பித்தான். மீனா போர்வையை கைகளால் இறுக்கினாள். அருணின் நாக்கு உள்ளே வரை சென்றது, சில நேரம் மேலே உள்ள பருப்பை சப்பியது, சில நேரம் ஆழத்தில் இறங்கியது. மீனாவின் முனகல்கள் அறையில் எதிரொலித்தன. அவள் சொன்னாள், "அருண், நான் வர்றேன்." அருண் இன்னும் வேகமாக நக்கினான், மீனாவின் உடல் நடுங்கியது. அவள் தண்ணீர் வெளியேறியது, அவள் மூச்சிரைத்தபடி படுக்கையில் சாய்ந்தாள்.

அருண் தன் பேண்ட்டைக் கழற்றினான். அவன் சுன்னி விறைத்து, தடிமனாகவும் நீளமாகவும் இருந்தது. மீனா அதை கையில் எடுத்து தடவினாள். அது சூடாகவும் கடினமாகவும் இருந்தது. மீனா அதை வாயில் வைத்து சப்ப ஆரம்பித்தாள், மேலும் கீழும், சில நேரம் நுனியை நாக்கால் தொட்டாள். அருண் அவள் தலையில் கை வைத்து மெதுவாக தள்ள ஆரம்பித்தான். மீனாவின் கண்களில் நீர் வந்தது, ஆனால் அவள் நிறுத்த விரும்பவில்லை. சிறிது நேரம் கழித்து அருண் அவளை நிறுத்தினான், "இப்போ உள்ளே விடணும்." மீனா கால்களை விரித்தாள்.

அருண் தன் சுன்னியை மீனாவின் புண்டை வாயில் வைத்து மெதுவாக உள்ளே தள்ளினான். மீனா முனகினாள், வலியும் இன்பமும் கலந்த உணர்வு. அருண் நின்றான், பின் இன்னும் உள்ளே சென்றான், முழு சுன்னியும் உள்ளே செல்லும் வரை. பின் அவன் மெதுவாக இடிக்க ஆரம்பித்தான். ஒவ்வொரு இடிக்கும் மீனாவின் முனகல்கள் அதிகரித்தன. அருண் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து இடிகளின் வேகத்தை அதிகரித்தான். படுக்கை ஆட ஆரம்பித்தது. மீனா தன் கால்களை அவன் இடுப்பில் சுற்றினாள், "இன்னும் வேகமா, அருண், இன்னும் வேகமா."

அருண் நிறுத்தி, மீனாவின் முகத்தைப் பார்த்தான். "வலிக்குதா?" என்று கேட்டான். மீனா தலையை ஆட்டி, "இல்லை, இன்பமா இருக்கு, நிறுத்தாதே" என்றாள். அருண் மீண்டும் மெதுவாக இடிக்க ஆரம்பித்தான், அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டபடி. மீனாவின் கைகள் அவன் முதுகில் நகக் குறிகளை விட்டன. இருவரின் வியர்வை கலந்தது, படுக்கை விரிப்பு கசங்கியது. மீனா அவன் காதில், "அருண், நீ என்னுடையவன், முழுமையாக" என்று முணுமுணுத்தாள். அருண் சொன்னான், "நீயும் என்னுடையவள், எப்போதும்."

அருண் மீனாவைத் திருப்பி, நாய் போல் நிற்க வைத்தான். அவன் பின்னால் இருந்து அவள் புண்டையில் சுன்னியை விட்டு வேகமாக இடிக்க ஆரம்பித்தான். அவன் கைகள் மீனாவின் முலைகளைப் பிடித்திருந்தன, பிசைந்தபடி. மீனாவின் தலை தலையணையில் புதைந்திருந்தது, அவள் சத்தங்கள் இப்போது கூச்சல்களாக மாறியிருந்தன. அருண் அவள் முடியைப் பிடித்து பின்னால் இழுத்தான், இடிகள் இன்னும் ஆழமாயின. மீனா சொன்னாள், "நான் மீண்டும் வர்றேன், அருண்." அருண் சொன்னான், "சேர்ந்து." இருவரும் ஒன்றாக உச்சம் அடைந்தார்கள், மீனாவின் உடல் நடுங்கியபடி, அருணின் விந்து அவள் புண்டையில் நிரம்பியபடி.

இருவரும் மூச்சிரைத்தபடி படுக்கையில் விழுந்தார்கள். அருண் மீனாவை அணைத்தான். மீனா அவன் மார்பில் தலை வைத்து சொன்னாள், "அருண், இது தான் தேனிலவா?" அருண் சிரித்தான், "இது தான் ஆரம்பம்." வெளியே மழை மீண்டும் தொடங்கியிருந்தது, அறையில் இருவரின் மூச்சு சத்தத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை.

மறுநாள் காலை இருவரும் ஏரிக்கரையில் நடந்தார்கள். ஏரி நீர் அமைதியாக இருந்தது, மலைகள் அதில் பிரதிபலித்தன. ஒரு படகில் இருவரும் ஏறினார்கள், படகோட்டி மெதுவாக துடுப்பு போட்டான். நடு ஏரியில் மீனா அருணின் கையைப் பிடித்து, "இந்த இடம் நம் வாழ்க்கை போல, அமைதியான ஆனால் ஆழமான" என்றாள். அருண் சிரித்து, "ஆழத்தில் நீயும் நானும் மட்டும்" என்றான். படகில் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தபடி உட்கார்ந்திருந்தார்கள், சுற்றியுள்ள அழகை மறந்து.

அடுத்த நாட்களில் அருணும் மீனாவும் ஊட்டியைச் சுற்றிப் பார்த்தார்கள். ஒரு நாள் ஏரியில் படகு சவாரி, ஒரு நாள் மலை உச்சியில் சூரிய உதயம். ஒவ்வொரு இரவும் குடிலில் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் புதிதாக கண்டுபிடித்தார்கள். ஒரு இரவு மீனா அருணின் மேல் ஏறி, அவன் சுன்னியை தன் புண்டையில் வைத்து மெதுவாக மேலும் கீழும் ஆடினாள். அருண் அவள் முலைகளைப் பிடித்து சப்பினான். மீனாவின் வேகம் அதிகரித்தது, அவள் முனகல்கள் அறையில் எதிரொலித்தன, இருவரும் மீண்டும் ஒன்றாக உச்சம் அடைந்தார்கள்.

ஒரு நாள் மாலை இருவரும் ஊட்டி சந்தையில் நடந்தார்கள். மீனா ஒரு சால்வை வாங்கினாள், அருண் அதை அவள் தோளில் போர்த்தினான். கடைக்காரர் சிரித்து, "புது தம்பதிகளா?" என்று கேட்டார். அருண் பெருமையாக, "ஆமாம், தேனிலவு" என்றான். மீனா வெட்கப்பட்டு சிரித்தாள். சந்தையில் இருந்து திரும்பும் வழியில், ஒரு சிறிய கோவிலில் இருவரும் நின்று வணங்கினார்கள். மீனா மனதில் வேண்டினாள், இந்த மகிழ்ச்சி எப்போதும் இருக்க வேண்டும் என்று. அருண் அவள் கையைப் பிடித்து, "என்ன வேண்டினாய்?" என்று கேட்டான். மீனா சொன்னாள், "சொன்னால் பலிக்காது."

ஒரு மாலை மழையில் இருவரும் குடிலின் வராந்தாவில் நின்றார்கள். மழைச் சத்தம், குளிர் காற்று, மீனாவின் ஈர முடி. அருண் அவளை பின்னால் இருந்து அணைத்து, அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். அவன் கைகள் அவள் புடவைக்குள் சென்று அவள் முலைகளைத் தடவின. மீனா திரும்பி அவனை முத்தமிட்டாள், நீண்ட ஆழமான முத்தம். அருண் அவளை உள்ளே இழுத்துச் சென்று, படுக்கையில் மீண்டும் அவளை முழுமையாக அடைந்தான், மழைச் சத்தத்தின் பின்னணியில்.

ஒரு இரவு மின்சாரம் போனது, குடில் மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் மூழ்கியது. மீனா ஒரு மெழுகுவர்த்தியை ஏற்றி, அதன் வெளிச்சத்தில் அருணின் முகத்தைப் பார்த்தாள். அருண் அவளை அருகில் இழுத்து, மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் அவள் உடலைப் பார்த்தான், ஒவ்வொரு வளைவையும் விரலால் தொட்டான். மீனா கண்களை மூடி, அந்த தொடுதலை உணர்ந்தாள். அருண் மெதுவாக அவளை படுக்கையில் படுக்க வைத்து, மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் அவளை முழுமையாக அடைந்தான், மிக மெதுவாக, ஒவ்வொரு இடியும் ஒரு வாக்குறுதி போல. அந்த இரவு இருவருக்கும் மறக்க முடியாததாக இருந்தது.

தேனிலவின் கடைசி நாள் வந்தது. மீனா சொன்னாள், "அருண், ஊட்டியை விட்டுப் போக மனசில்ல." அருண் சொன்னான், "போக வேண்டாம், நம் நினைவுகளை இங்கே விட்டுட்டு போவோம், மீண்டும் வருவதற்காக." அந்த இரவு இருவரும் மிக மெதுவாக, மிக ஆழமாக ஒருவரை ஒருவர் அடைந்தார்கள், ஒவ்வொரு தொடுதலையும் நினைவில் வைத்துக் கொள்வது போல. மீனா அருணின் காதில் சொன்னாள், "நீ என் வாழ்க்கையின் முதல் இரவு மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு இரவும்." அருண் அவள் கண்களில் பார்த்து சொன்னான், "அப்படியே இருக்கட்டும்."

சென்னை திரும்பிய பிறகும், அவர்கள் ஊட்டியின் குடிலைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஒரு இரவு மீனா சொன்னாள், "அருண், அடுத்த வருடம் மீண்டும் ஊட்டி போவோமா?" அருண் சொன்னான், "கண்டிப்பா, அதே குடில், அதே மழை, அதே நாம்." மீனா சிரித்து அவன் கைகளில் சாய்ந்தாள். அவர்கள் தேனிலவு முடிந்திருந்தது, ஆனால் அவர்கள் கதை இப்போது தான் தொடங்கியிருந்தது.

தோட்டத்தில் இருந்து திரும்பும் வழியில், ஒரு சிறிய அருவியின் அருகில் இருவரும் நின்றார்கள். தண்ணீர் சத்தம், குளிர் தெளிப்பு, மீனாவின் முகத்தில் நீர்த் துளிகள். அருண் அவள் முகத்தில் இருந்த நீர்த் துளிகளை தன் விரலால் துடைத்தான், பின் அவள் உதடுகளில் முத்தமிட்டான். மீனா அவன் சட்டையைப் பிடித்து தன்னை நோக்கி இழுத்தாள். இருவரும் அருவியின் சத்தத்துக்கு நடுவில் நீண்ட நேரம் முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள், உலகம் மறந்து.

ஒரு நாள் காலை இருவரும் குதிரை சவாரி செய்யச் சென்றார்கள். மீனா முதலில் பயந்தாள், அருண் அவள் குதிரையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்து நடந்தான். சிறிது நேரத்தில் மீனா தைரியமாக தனியாக சவாரி செய்தாள், காற்றில் அவள் முடி பறந்தது. அருண் அவளைப் பார்த்து சிரித்தான், "நீ எவ்வளவு அழகா இருக்கே தெரியுமா, குதிரையில் கூட." மீனா சிரித்து, "நீ எப்போதும் இப்படித்தான் பேசுவியா?" என்றாள். அருண் சொன்னான், "உன்னைப் பார்க்கும்போது மட்டும்."

ஒரு மதியம் இருவரும் ரிசார்ட்டின் நீச்சல் குளத்தில் இருந்தார்கள். தண்ணீர் குளிராக இருந்தது, ஆனால் இருவரின் உடல்கள் சூடாக இருந்தன. அருண் மீனாவை தண்ணீரில் தூக்கி, அவள் கழுத்தில் முத்தமிட்டான். மீனா அவன் முதுகில் கைகளைச் சுற்றி, தண்ணீரில் மிதந்தாள். யாரும் இல்லாத நேரத்தில், அருண் அவள் உடலை தண்ணீருக்குள் தடவினான், மீனா முனகினாள். இருவரும் சிரித்தபடி குளத்தில் இருந்து வெளியே வந்தார்கள், ஈர உடைகளோடு குடிலுக்கு ஓடினார்கள்.

ஒரு இரவு இருவரும் குடிலின் மொட்டை மாடியில் படுத்து நட்சத்திரங்களைப் பார்த்தார்கள். வானம் தெளிவாக இருந்தது, நட்சத்திரங்கள் எண்ண முடியாத அளவு இருந்தன. மீனா ஒரு நட்சத்திரத்தைக் காட்டி, "அது நாம்" என்றாள். அருண் சொன்னான், "இல்லை, அது மட்டுமல்ல, அந்த முழு வானமும் நாம்." மீனா அவன் மார்பில் தலை வைத்து, நட்சத்திரங்களைப் பார்த்தபடி தூங்கிப் போனாள். அருண் அவள் முடியை வருடியபடி வெகு நேரம் விழித்திருந்தான்.

கடைசி நாளுக்கு முந்தைய இரவு, இருவரும் குடிலில் ஒரு சிறிய கேக் வெட்டினார்கள், ரிசார்ட் கொடுத்தது. மீனா அருணின் முகத்தில் கேக் தடவினாள், அருண் அவள் முகத்தில் தடவினான். இருவரும் சிரித்தபடி ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் சுத்தம் செய்தார்கள், பின் கேக்கின் இனிப்பை ஒருவர் உதடுகளில் இருந்து ஒருவர் சுவைத்தார்கள். அந்த இனிப்பு இரவு முழுவதும் அவர்கள் நினைவில் இருந்தது, குடிலின் கடைசி இனிய இரவாக.

சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, ஒரு மழை இரவில், மீனா அருணிடம் ஊட்டியின் புகைப்படங்களைக் காட்டினாள். ஒவ்வொரு புகைப்படமும் ஒரு நினைவைத் திறந்தது, தேயிலைத் தோட்டம், ஏரி, மெழுகுவர்த்தி இரவு. அருண் அவளை அணைத்து, "மீனா, நம் கதை ஊட்டியில் தொடங்கவில்லை, அது நம் இதயங்களில் தொடங்கியது, ஊட்டி அதற்கு ஒரு இடத்தைக் கொடுத்தது" என்றான். மீனா அவன் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு, "அடுத்த வருடம், அதே குடில்" என்றாள். அருண் சொன்னான், "அதே குடில், அதே மழை, ஆனால் புது கதைகள்."