ગુજરાતી કોલેજ ગર્લ સેક્સ સ્ટોરી: નાટકની રિહર્સલ - Part 1

સ્ટેજ લાઇટના પીળા ઉજાસમાં આરવે મીરાને કમરેથી પકડીને હવામાં ઊંચકી ત્યારે આખું ઓડિટોરિયમ એક પળ માટે શ્વાસ રોકીને જોઈ રહ્યું. આ ગુજરાતી કોલેજ ગર્લ સેક્સ સ્ટોરીની શરૂઆત એ જ પળથી થઈ, જ્યારે મીરાના શરીરનું આખું વજન આરવના હાથોમાં હતું અને તેના ધબકારા એટલા જોરથી ધડકતા હતા કે ડાયલોગ બોલવાનું ભૂલી ગઈ.

"ડાયલોગ!" ડ્રામા ક્લબના સેક્રેટરી હર્ષે પહેલી હરોળમાંથી બૂમ પાડી. "મીરા, તારો ડાયલોગ ક્યાં ગયો?"

મીરા હસી પડી, પણ એ હાસ્યમાં ગભરાટ હતો. આરવે તેને ધીમેથી નીચે ઉતારી, પણ તેના હાથ તેની કમર પર એક સેકન્ડ વધારે રોકાયા. એ સ્પર્શ સ્ક્રિપ્ટમાં લખેલો નહોતો.

અમદાવાદની એ પ્રખ્યાત કોમર્સ કોલેજમાં વાર્ષિક ડ્રામા કોમ્પિટિશનને હવે માત્ર નવ દિવસ બાકી હતા. મીરા ફાઇનલ યરમાં હતી, એકવીસ વર્ષની, અને પહેલી વાર મુખ્ય ભૂમિકા મળી હતી. આરવ ત્રેવીસનો હતો, ડ્રામા ક્લબનો પ્રેસિડેન્ટ, ત્રણ વર્ષથી સ્ટેજનો રાજા.

રિહર્સલ સાંજે છ વાગે શરૂ થઈ હતી. હવે રાતના આઠ વાગી ગયા હતા અને ઓડિટોરિયમમાં ફક્ત ડ્રામા ટીમના દસ જણ બાકી હતા. પંખાનો અવાજ, સ્ટેજ પર પડતી લાઇટની ગરમી અને પરસેવાની હલકી વાસ.

"ફરીથી, સીન નંબર ચૌદથી," આરવે કહ્યું. તેનો અવાજ ઓડિટોરિયમમાં ગુંજ્યો. "મીરા, આ વખતે ડાયલોગ ભૂલતી નહીં. તારી આંખોમાં એ જોવું જોઈએ કે તું મને ચાહે છે."

"હું તો એક્ટિંગ કરું છું," મીરાએ જવાબ આપ્યો, પણ તેના ગાલ લાલ થઈ ગયા.

"એક્ટિંગમાં જ તો સચ્ચાઈ દેખાય છે," આરવે આંખ મીંચકારીને કહ્યું. આસપાસના લોકો હસી પડ્યા.

સીન ચૌદ રોમેન્ટિક સીન હતો. નાયિકા નાયકને પૂછે છે કે શું તે તેને સાચે પ્રેમ કરે છે, અને નાયક તેને ગળે લગાડે છે. સ્ક્રિપ્ટમાં ફક્ત આટલું જ લખ્યું હતું. ગળે લગાડવું.

પણ જ્યારે આરવે મીરાને ગળે લગાડી, ત્યારે તેના હાથ તેની પીઠ પર ફર્યા એ રીતે કે મીરાના શરીરમાં ઝણઝણાટી વ્યાપી ગઈ. તેના બ્લાઉઝની પાછળ હૂકની ઉપર તેની આંગળીઓ થંભી ગઈ, એક પળ, બે પળ.

"કટ!" હર્ષે બૂમ પાડી. "બહુ લાંબુ ખેંચ્યું. આ ડ્રામા છે, કોઈ બીજું કંઈ નહીં."

બધા હસ્યા, પણ મીરાને લાગ્યું કે આરવના હાથ હજુ પણ તેની પીઠની ગરમી અનુભવી રહ્યા છે. તેણે આરવ તરફ જોયું. આરવ પણ તેની તરફ જ જોઈ રહ્યો હતો.

બપોરે કોસ્ચ્યુમ ટ્રાયલ વખતે પણ કંઈક થયું હતું. મીરા ચોલી બદલીને બહાર આવી ત્યારે આરવની નજર તેની છાતી પર એક પળ વધારે રોકાઈ હતી. મીરાએ એ જોયું હતું, અને આખી બપોર એ નજર તેના મનમાંથી ગઈ નહોતી. રિહર્સલ દરમિયાન દરેક વખતે જ્યારે તે આરવની નજીક આવતી, ત્યારે તેનું હૃદય જોરથી ધડકતું.

રાતના સાડા આઠે રિહર્સલ પૂરી થઈ. એક પછી એક બધા જવા લાગ્યા. હર્ષે લાઇટો બંધ કરવાનું કહ્યું, પણ આરવે રોક્યો. "મીરા અને હું સીન ચૌદ એક વાર પ્રેક્ટિસ કરીએ છીએ. દસ મિનિટ."

"દસ મિનિટ જ," હર્ષે હસીને કહ્યું અને બહાર નીકળી ગયો. ઓડિટોરિયમનો મુખ્ય દરવાજો બંધ થવાનો અવાજ ગુંજ્યો.

હવે આખા વિશાળ હોલમાં ફક્ત બે જણ હતા. સ્ટેજ પર એક જ સ્પોટલાઇટ ચાલુ હતી, બાકી બધે અંધારું. મીરા સ્ટેજની વચ્ચે ઊભી હતી, તેનો કોસ્ચ્યુમ ઘાઘરા ચોલી, ચોલી થોડી ટાઇટ.

આરવ ધીમે ધીમે તેની તરફ આવ્યો. તેના પગલાં લાકડાના સ્ટેજ પર સંભળાતા હતા. "તો," તેણે કહ્યું, "હવે કોઈ જોતું નથી. હવે સાચી એક્ટિંગ કર."

"શું મતલબ?" મીરાનો અવાજ ધ્રૂજ્યો.

"મતલબ એ કે સ્ક્રિપ્ટમાં જે લખ્યું છે એ તો બધા કરે છે. આપણે એ કરીએ જે સ્ક્રિપ્ટમાં લખાયું નથી." આરવ હવે તેની એકદમ નજીક હતો. તેના શ્વાસની ગરમી મીરાના ચહેરા પર અથડાતી હતી.

મીરા પાછળ હટવા ગઈ, પણ તેના પગ સ્ટેજની ધાર પાસે અટક્યા. પાછળ ખાડો હતો, આગળ આરવ. "આરવ, કોઈ આવી જશે..."

"કોઈ નહીં આવે. પ્યૂન નવ વાગે તાળું મારવા આવે છે. આપણી પાસે અડધો કલાક છે." તેણે મીરાનો હાથ પકડ્યો અને તેને સ્ટેજની પાછળ ગ્રીન રૂમ તરફ દોરી.

ગ્રીન રૂમ નાનો હતો. એક મોટો અરીસો, બે ખુરશીઓ, કોસ્ચ્યુમનો સ્ટેન્ડ અને એક જૂનો સોફો. બારી બંધ હતી. આરવે દરવાજો અંદરથી બંધ કર્યો. ક્લિકનો અવાજ મીરાના કાનમાં ગુંજ્યો.

"આરવ..." મીરા કંઈ બોલવા ગઈ, પણ આરવે તેના હોઠ પર આંગળી મૂકી દીધી.

"શ્શ. હવે સીન ચૌદ. તું પૂછ, શું તું મને સાચે ચાહે છે?"

મીરાએ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેના હૃદયના ધબકારા તેને પોતાને સંભળાતા હતા. ગ્રીન રૂમની ટ્યુબલાઇટનો પ્રકાશ આરવના ચહેરા પર પડતો હતો, તેની આંખોમાં કંઈક એવું હતું જે મીરાએ પહેલા ક્યારેય જોયું નહોતું. ભૂખ. તરસ. અને એ જોઈને તેના શરીરમાં એક ધ્રુજારી દોડી ગઈ, ડરની નહીં, કંઈક બીજાની.

"શું... શું તું મને સાચે ચાહે છે?"

આરવે જવાબમાં તેને ખેંચીને પોતાની છાતી સાથે દબાવી દીધી. આ વખતે કોઈ હર્ષ નહોતો કટ બોલવાવાળો. તેના હોઠ મીરાના હોઠ પર આવ્યા, પહેલા ધીમે, પછી જોરથી. મીરાના હાથ આપમેળે તેના ખભા પર ગયા.

ચુંબન લાંબું ચાલ્યું. આરવની જીભ મીરાના મોંમાં ફરતી હતી, અને મીરાને લાગ્યું કે તેના પગ ધ્રૂજી રહ્યા છે. તેણે આરવના વાળમાં આંગળીઓ ખોસી દીધી.

"તારી ચોલી બહુ ટાઇટ છે," આરવે તેના કાનમાં ફુસફુસાવ્યું. "શ્વાસ લેવામાં તકલીફ પડતી હશે."

"તો... તો ઢીલી કરી દે ને," મીરાએ કહ્યું, અને પોતે જ ચોંકી ગઈ કે તેના મોંમાંથી આ શબ્દો કેવી રીતે નીકળ્યા.

આરવના હાથ તેની પીઠ પર ગયા. એક પછી એક હૂક ખૂલવા લાગ્યા. પહેલો, બીજો, ત્રીજો. ચોલી ઢીલી પડી અને મીરાની છાતીનો ઉપરનો ભાગ ખુલ્લો થયો. તેણે અંદર કંઈ પહેર્યું નહોતું, કોસ્ચ્યુમમાં બ્રા નહોતી.

આરવની નજર તેના બૂબ્સ પર સ્થિર થઈ ગઈ. "બહુ સુંદર છે," તેણે ધીમેથી કહ્યું, અને તેના હાથ આગળ વધ્યા.

તેણે બંને હાથથી મીરાના બૂબ્સ પકડ્યા. નરમ, ગરમ, ભરેલા. તેના અંગૂઠા તેના નિપ્પલ પર ફર્યા, અને મીરાના મોંમાંથી એક ઊંડો શ્વાસ નીકળી ગયો. "આહ..."

"ગમે છે?" આરવે પૂછ્યું, તેના નિપ્પલને આંગળીઓ વચ્ચે હળવેથી દબાવતા.

"હા..." મીરા માંડ બોલી શકી. તેના શરીરમાં એક અજીબ ગરમી ફેલાતી જતી હતી, નીચે પેટમાં કંઈક ધબકતું હતું.

આરવ નીચે ઝૂક્યો અને તેના એક નિપ્પલને મોંમાં લીધો. તેની જીભ ગોળ ગોળ ફરતી હતી, ક્યારેક હળવેથી ચૂસતી હતી. મીરાએ તેનું માથું પકડી લીધું અને પોતાની છાતી તરફ દબાવ્યું.

"આરવ, પ્લીઝ..." તે શું માંગતી હતી એ તેને પોતાને ખબર નહોતી.

આરવે તેને સોફા પર બેસાડી. તે ઘૂંટણિયે બેઠો અને તેનો ઘાઘરો ઉપર ચઢાવવા લાગ્યો. મીરાના ગોરા પગ ખુલ્લા થતા ગયા, પછી જાંઘ, પછી...

તેણે ગુલાબી રંગની પેન્ટી પહેરી હતી, જે હવે ભીની થઈ ગઈ હતી. આરવે તે જોયું અને હસ્યો. "આટલી ભીની? રિહર્સલમાં જ?"

"ચૂપ કર," મીરાએ શરમાઈને કહ્યું, પણ તેના હોઠ પર હાસ્ય હતું.

આરવે તેની પેન્ટીને એક તરફ સરકાવી. તેની આંગળી તેની ચૂત પર ફરી, ભીનાશમાં સરકતી. મીરાનું શરીર ધનુષ્યની જેમ તંગ થયું.

"અરે વાહ," આરવે કહ્યું. "આટલી ગરમ."

તેણે એક આંગળી અંદર સરકાવી. મીરાએ સોફાનો હાથો જોરથી પકડી લીધો. આંગળી અંદર બહાર થવા લાગી, ધીમે ધીમે, પછી ઝડપથી. બીજી આંગળી પણ જોડાઈ.

મીરાના મોંમાંથી અવાજો નીકળવા લાગ્યા. "હા... હા... આરવ..." ગ્રીન રૂમની દીવાલો એ અવાજોને પાછા ફેંકતી હતી.

આરવે તેની આંગળીઓની ગતિ બદલી. હવે તે અંદરના એક ખાસ જગ્યાએ દબાણ કરતો હતો, અને મીરાનું શરીર વીજળીના ઝટકાની જેમ ઉછળ્યું. "અરે... ત્યાં... ત્યાં નહીં..." પણ તેના હાથ આરવનું કાંડું પકડીને અંદર તરફ દબાવી રહ્યા હતા.

"શું થયું?" આરવે શરારતથી પૂછ્યું, આંગળીઓ ચાલુ રાખતા. "ગમે છે ને?"

મીરા જવાબ ન આપી શકી. તેની આંખો બંધ હતી, તેના નખ સોફાના કાપડમાં ખૂંપી ગયા હતા. તેના પગ ધ્રૂજતા હતા. "હું... હું..."

આરવ અટક્યો. તેણે આંગળીઓ કાઢી અને ભીની આંગળીઓ મીરાના હોઠ પર ફેરવી. મીરાએ આંખો ખોલી અને તેને જોયો, પછી તેની આંગળીઓને ચૂસી લીધી. એ દૃશ્ય જોઈને આરવનો શ્વાસ અટકી ગયો.

આરવે તેની આંગળીઓ કાઢી અને પોતાના કપડાં કાઢવા લાગ્યો. શર્ટ, પછી પેન્ટ. તેનો લોડો અન્ડરવેરમાંથી બહાર આવવા મથી રહ્યો હતો, કડક અને લાંબો.

મીરાની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. તેણે પહેલા ક્યારેય આટલો નજીકથી જોયો નહોતો. "આટલો મોટો..."

"ડર લાગે છે?" આરવે પૂછ્યું, અન્ડરવેર ઉતારતા.

"ના," મીરાએ કહ્યું, અને આગળ ઝૂકીને તેને હાથમાં પકડી લીધો. ગરમ, ધબકતો. તેણે ધીમે ધીમે ઉપર નીચે હલાવવા માંડ્યું.

આરવે ઊંડો શ્વાસ લીધો. "તું આ ક્યાંથી શીખી?"

"ફોનમાં બધું મળે છે," મીરાએ શરારતથી કહ્યું, અને પછી તેને મોંમાં લીધો.

તેની જીભ ટોચ પર ફરી, પછી તેણે અડધો અંદર લીધો. આરવના હાથ તેના વાળમાં ગયા. "હા... એમ જ... બહુ સરસ..."

મીરા ચૂસતી રહી, તેના હાથ નીચેનો ભાગ હલાવતા રહ્યા. આરવના પગ ધ્રૂજવા લાગ્યા. "બસ... બસ હવે... નહીંતર..."

તેણે મીરાને ઊભી કરી અને સોફા પર ઊંધી સુવડાવી. તેનો ઘાઘરો કમર સુધી ચઢાવ્યો, પેન્ટી ખેંચીને કાઢી નાખી. મીરાની ગાંડ અને ભીની ચૂત તેની સામે ખુલ્લી હતી.

આરવ તેની પાછળ ગોઠવાયો. તેણે પોતાના લોડાને તેની ચૂતના મોં પર ઘસ્યો, ભીનાશમાં સરકાવ્યો. મીરા ધ્રૂજી ઊઠી.

"તૈયાર છો, મારી હિરોઈન?" તેણે પૂછ્યું.

"હા," મીરાએ દાંત ભીંસીને કહ્યું. "અંદર નાખ..."

આરવે ધક્કો માર્યો. ટોચ અંદર ગઈ. મીરાએ ચીસ દબાવી, સોફાના કુશનમાં મોં દબાવી દીધું. બીજો ધક્કો, વધુ અંદર. ત્રીજા ધક્કામાં આખો લોડો તેની ચૂતમાં સમાઈ ગયો.

"આહ... આરવ..." મીરાનો અવાજ કુશનમાં દબાયેલો આવ્યો.

આરવ ધીમે ધીમે હલવા લાગ્યો. અંદર બહાર, અંદર બહાર. દરેક ધક્કા સાથે મીરાના બૂબ્સ સોફા સાથે ઘસાતા હતા. તેના હાથ પાછળ જઈને આરવના પગ પકડી રહ્યા હતા.

ઝડપ વધી. ગ્રીન રૂમમાં હવે ફક્ત બે અવાજો હતા, ચામડીનો ટકરાવ અને બંનેના ભારે શ્વાસ. મીરાની ચૂતમાંથી પાણી વહેતું હતું, આરવના લોડાને ભીંજવતું હતું.

આરવે તેને પકડીને ફેરવી. હવે મીરા સોફા પર ચત્તી સૂતી હતી, તેના પગ આરવના ખભા પર. આ પોઝિશનમાં દરેક ધક્કો વધુ ઊંડો જતો હતો. મીરાએ તેના બૂબ્સ પોતે પકડી લીધા, નિપ્પલ મસળતા.

"જો તને," આરવે હાંફતા કહ્યું. "તું કેટલી હોર્ની લાગે છે અત્યારે."

"તારા કારણે," મીરાએ જવાબ આપ્યો, અને તેને ખેંચીને પોતાના પર પાડ્યો. હવે તેના હોઠ તેના હોઠ પર હતા, જીભો લડતી હતી, જ્યારે નીચે તેનો લોડો તેની ચૂતમાં ધક્કા મારતો હતો.

મીરાએ તેના નખ આરવની પીઠમાં ખોસી દીધા. લાલ નિશાન પડી ગયા. "જોરથી... વધુ જોરથી..."

આરવે પૂરી તાકાતથી ધક્કા મારવા માંડ્યા. સોફો દીવાલ સાથે ટકરાવા લાગ્યો. થડ થડ થડ. મીરાની ચીસો હવે દબાતી નહોતી.

"હું આવવાની છું..." મીરાએ ચીસ પાડી.

"સાથે," આરવે હાંફતા કહ્યું. "સાથે આવીએ..."

અને એ જ પળે, ગ્રીન રૂમના દરવાજા બહાર કંઈક ખખડ્યું. ચાવીઓનો ઝણઝણાટ. પછી ટોર્ચનો પ્રકાશ દરવાજાની નીચેની તિરાડમાંથી અંદર આવ્યો.

બંને થીજી ગયા. આરવનો લોડો હજુ મીરાની અંદર હતો, બંનેના શરીર પરસેવે રેબઝેબ. બહારથી પ્યૂનનો અવાજ આવ્યો, "કોણ છે અંદર? દરવાજો ખોલો!"

મીરાની આંખોમાં ગભરાટ છવાયો. આરવે તેના મોં પર હાથ દબાવ્યો. બહાર ચાવી તાળામાં ફરવાનો અવાજ આવ્યો...

આગળનો પાર્ટ જલ્દી આવી રહ્યો છે...