ગુજરાતી કોલેજ ગર્લ સેક્સ સ્ટોરી: નાટકની રિહર્સલ - ભાગ 2

"કોણ છે અંદર? દરવાજો ખોલો!" પિયુનનો કર્કશ અવાજ દરવાજાની બહારથી આવ્યો, અને સાથે જ તાળામાં ચાવી ફરવાનો ખટાકો સંભળાયો. મીરાના શરીરમાંથી જાણે લોહી સુકાઈ ગયું. થોડી ક્ષણો પહેલાં સુધી જે ગુજરાતી કોલેજ ગર્લ સેક્સ સ્ટોરી તેના ગરમ શરીર પર લખાઈ રહી હતી, તે અચાનક કોઈ ડરામણા સપનામાં ફેરવાઈ ગઈ હતી.

આરવનો હાથ તેના મોં પર દબાયેલો હતો. તેની આંખોમાં પહેલી વાર ડર દેખાયો હતો. ગ્રીન રૂમનો દરવાજો અંદરથી બંધ નહોતો, ફક્ત અડકેલો હતો, અને પિયુન મોહનકાકા હવે હેન્ડલ ઘુમાવી રહ્યા હતા.

"જલ્દી!" આરવે ફુસફુસાટમાં કહ્યું અને પોતાનું પેન્ટ ઉપર ખેંચવા લાગ્યો. મીરાએ ધ્રુજતા હાથે પોતાનો કુર્તો શરીર પર લપેટ્યો. બટન લગાવવાનો સમય નહોતો, એટલે તેણે દુપટ્ટો છાતી પર દબાવી દીધો.

કોસ્ચ્યુમ સ્ટેન્ડ પાછળ જગ્યા હતી, જ્યાં લાંબા ઝભ્ભા અને પાઘડીઓ લટકતી હતી. મીરા તેની પાછળ ઘૂસી ગઈ અને શ્વાસ રોકીને ઊભી રહી. આરવે સોફા પર પડેલી સ્ક્રિપ્ટ હાથમાં લઈ લીધી અને દરવાજા તરફ જોયું, જાણે ડાયલોગના અભ્યાસમાં ડૂબેલો હોય.

દરવાજો ખૂલ્યો. મોહનકાકાની ટોર્ચનો પ્રકાશ આખા રૂમમાં ફર્યો. "કોણ છે? અંદર કોણ હતું?" તેમનો અવાજ શંકાથી ભરેલો હતો.

આરવે એકદમ સહજ અવાજમાં કહ્યું, "અરે કાકા, હું છું, આરવ. સીન ચૌદની પ્રેક્ટિસ કરતો હતો. ડાયલોગ યાદ નથી થતા એટલે અવાજ મોટો નીકળી ગયો હશે."

મોહનકાકાએ ટોર્ચ આખા રૂમમાં ફેરવી. કોસ્ચ્યુમ સ્ટેન્ડ પાછળ મીરા પોતાનો શ્વાસ રોકીને ઊભી હતી. તેનું દિલ એટલું જોરથી ધડકતું હતું કે તેને લાગ્યું કાકા તેનો ધબકાર સાંભળી લેશે.

"એકલા? આટલી મોડી રાત્રે?" કાકાની ભ્રમરો ઊંચી થઈ. આરવે હસીને સ્ક્રિપ્ટ હલાવી, "ડ્રામા ક્લબનો પ્રેસિડેન્ટ છું કાકા, કોમ્પિટિશન માથે છે. તમે તો જાણો છો ને."

કાકાએ એક ક્ષણ શંકાથી રૂમ તરફ જોયું, પછી ખભા ઉલાળ્યા. "સારું, પણ હવે નીકળો. નવ વાગી ગયા છે, ઓડિટોરિયમ બંધ કરવાનો સમય થઈ ગયો." તેઓ બહાર નીકળ્યા અને દરવાજો બંધ કર્યો.

મીરાએ સ્ટેન્ડ પાછળથી બહાર નીકળીને રાહતનો શ્વાસ લીધો, પણ તે રાહત બે સેકન્ડ પણ ન ટકી. બહારથી તાળું લાગવાનો ભારે ખટાકો સંભળાયો. મોહનકાકાનો અવાજ આવ્યો, "સવાર સુધી બંધ રહેશે. ચાવી મારી પાસે છે."

બંને એકબીજા સામે જોતા રહી ગયા. ઓડિટોરિયમની બધી લાઈટો એક પછી એક બુઝાવા લાગી. ગ્રીન રૂમમાં ફક્ત ડ્રેસિંગ ટેબલનો નાનો બલ્બ બળતો રહ્યો, જેના પીળા પ્રકાશમાં બંનેના ચહેરા દેખાતા હતા.

"હવે?" મીરાનો અવાજ ધ્રુજતો હતો. તેણે ફોન ઉપાડ્યો. "શ્રુતિના અગિયાર મિસ્ડ કોલ છે. હોસ્ટેલનો દરવાજો દસ વાગે બંધ થઈ જાય છે. વોર્ડનને હું શું કહીશ?"

આરવે તેનો હાથ પકડ્યો. તેના હાથની ગરમાઈ હજુ એવી જ હતી, જેવી થોડી વાર પહેલાં તેના શરીર પર હતી. "શાંત થા. સવારે હું તને છોડી જઈશ. કહેજે રિહર્સલ મોડી પૂરી થઈ એટલે ક્લબ રૂમમાં સૂઈ ગઈ હતી."

પણ મીરાના મનમાં બીજી આગ સળગતી હતી. થોડી વાર પહેલાં જે અધૂરું રહી ગયું હતું, તે તેના શરીરમાં હજુ ધગધગતું હતું. આરવની નજરમાં પણ એ જ આગ સ્પષ્ટ દેખાતી હતી.

"આપણે... આપણે અહીં આખી રાત..." મીરાએ વાક્ય પૂરું ન કર્યું. આરવે તેને ખેંચીને પોતાની છાતી સાથે દબાવી દીધી. "હા. આખી રાત. અને આ વખતે કોઈ દરવાજો ખખડાવશે નહીં."

તેના હોઠ મીરાના હોઠ પર આવ્યા, અને આ વખતનું ચુંબન પહેલાં કરતાં વધુ ભૂખ્યું હતું. ડરની એડ્રેનાલિન હવે વાસનામાં ફેરવાઈ ગઈ હતી. આરવના હાથ તેના કુર્તા નીચે સરક્યા અને તેની કમરને જોરથી દબાવી.

મીરાએ તેનું ટીશર્ટ ઉપર ખેંચી કાઢ્યું. તેની પહોળી છાતી પીળા બલ્બના પ્રકાશમાં ચમકતી હતી. તેણે પોતાના હોઠ તેની છાતી પર ફેરવ્યા અને તેના નિપલને દાંતથી હળવેથી કરડ્યો. આરવના ગળામાંથી ઊંડો અવાજ નીકળ્યો.

"તું તો બહુ જલ્દી શીખી ગઈ," તેણે હસીને કહ્યું, પણ તેનું હાસ્ય અડધું જ રહ્યું, કારણ કે મીરા નીચે સરકી ગઈ હતી. તેણે તેના પેન્ટનું બટન ખોલ્યું અને તેનો તંગ લંડ બહાર કાઢ્યો, જે પહેલેથી જ પૂરો કડક થઈ ગયો હતો.

મીરાએ તેને પહેલાં પોતાના હાથમાં લીધો, ધીમે ધીમે ઉપર નીચે કર્યો. પછી તેણે પોતાની જીભ તેના ટોપ પર ફેરવી. આરવનું શરીર ધ્રુજી ઊઠ્યું. "ઓહ... મીરા..."

તેણે તેને પોતાના મોંમાં લીધો, પહેલાં થોડો, પછી વધુ ઊંડો. તેના હોઠ તેના લંડ પર ચુસ્ત થઈ ગયા અને તેનું માથું આગળ પાછળ થવા લાગ્યું. આરવે તેના વાળ પકડી લીધા, પણ દબાણ ન કર્યું, ફક્ત પકડી રાખ્યા.

"બસ, હવે મારો વારો," આરવે તેને ઉપર ખેંચી અને સોફા પર સુવડાવી. તેણે તેનો કુર્તો ઉપર સરકાવ્યો અને તેની બ્રા ખોલી નાખી. તેના બૂબ્સ બહાર આવતાં જ તેણે એકને મોંમાં લીધો અને બીજાને હાથથી મસળવા લાગ્યો.

મીરાની કમર સોફા પરથી ઊંચી થઈ ગઈ. પછી આરવ નીચે સરક્યો. તેણે તેની પેન્ટી એક તરફ સરકાવી અને તેની ભીની ચૂત પર પોતાના હોઠ મૂક્યા. મીરાના મોંમાંથી ચીસ નીકળી ગઈ, જેને તેણે તરત પોતાના હાથથી દબાવી દીધી.

તેની જીભ અંદર બહાર થતી હતી, ક્યારેક ઉપરના દાણા પર ગોળ ગોળ ફરતી હતી. મીરાના પગ ધ્રુજવા લાગ્યા. તેણે આરવના વાળ જોરથી પકડી લીધા. "આરવ... હું... હું ઝડવાની છું..."

અને પછી તેનું શરીર ધ્રુજી ઊઠ્યું. તેની ચૂતમાંથી ગરમ પાણી નીકળ્યું અને આરવે તેને ચાટી લીધું. મીરા હાંફતી રહી, તેની છાતી ઝડપથી ઉપર નીચે થતી હતી.

"આ તારી પહેલી વાર હતી?" આરવે પૂછ્યું, તેના હોઠ પર શરારતી સ્મિત હતું. મીરાએ શરમાઈને માથું હલાવ્યું, પણ પછી તેની આંખોમાં શરારત ચમકી, "હા... પણ હવે મને બીજી વાર જોઈએ છે. અંદર."

આરવે પોતાનો લંડ તેની ચૂતના મોં પર મૂક્યો અને ધીમે ધીમે અંદર ધકેલ્યો. મીરાએ પોતાના નખ તેની પીઠમાં ખૂંપાવ્યા. તે હજુ ટાઈટ હતી, અને દરેક ઈંચ અંદર જતાં તેને બંનેને વીજળી દોડતી હતી.

પહેલાં ધીમા ધક્કા, પછી ઝડપ વધી. સોફો દીવાલ સાથે અથડાવા લાગ્યો, પણ બહાર સાંભળનારું કોઈ નહોતું. આખું ઓડિટોરિયમ તેમનું હતું, આખી રાત તેમની હતી.

"ઉપર આવ," આરવે કહ્યું અને પોતે સોફા પર સૂઈ ગયો. મીરા તેના ઉપર બેઠી અને તેના લંડને પોતાની અંદર લીધો. તેણે પોતાની કમર હલાવવા માંડી, પહેલાં ધીમે, પછી જોરથી. તેના બૂબ્સ ઉછળતા હતા અને આરવે તેમને બંને હાથે પકડીને મસળ્યા.

"આહ... આરવ... તું... તું બહુ અંદર છે..." મીરા બબડતી હતી, તેના વાળ તેના ચહેરા પર આવી ગયા હતા. આરવે તેને નીચે ખેંચીને તેના હોઠ ચૂસ્યા, તેની જીભ તેના મોંમાં ઘુસાડી.

પછી તેણે તેને ઊભી કરી અને ડ્રેસિંગ ટેબલના મોટા અરીસા સામે લઈ ગયો. "જો," તેણે તેના કાનમાં ફુસફુસાવ્યું, "જો આપણે કેવા લાગીએ છીએ." અરીસામાં બંનેના નગ્ન શરીર દેખાતા હતા.

આરવ તેની પાછળ ઊભો રહ્યો અને પાછળથી તેની અંદર ઘૂસ્યો. મીરાએ અરીસામાં પોતાને જોઈ, પોતાના ચહેરા પરની વાસના જોઈ, અને તેને શરમને બદલે વધુ ગરમી ચડી. તેની કમર પાછળ ધકેલાતી હતી, દરેક ધક્કા સાથે તેના બૂબ્સ હલતા હતા.

"જોરથી... વધુ જોરથી..." તે બબડી. આરવે તેના વાળ પકડીને તેનું માથું પાછળ ખેંચ્યું અને તેની ગરદન પર કરડ્યો, જ્યારે નીચેથી તેના ધક્કા વધુ ઊંડા થતા ગયા.

મીરાને લાગ્યું કે તે ફરી ઝડવાની છે, આ વખતે વધુ જોરથી. "હું આવું છું... આરવ... હું..." તેની ચીસ અરીસાવાળા રૂમમાં ગુંજી. તેની ચૂતે તેના લંડને અંદરથી જકડી લીધો.

આરવે પણ પોતાને રોકી ન શક્યો. તેણે છેલ્લા બે જોરદાર ધક્કા માર્યા અને તેની અંદર જ ઝડી ગયો. ગરમ પાણી તેની અંદર ભરાતું તે બંનેએ અનુભવ્યું. બંને હાંફતા અરીસા સામે ઝૂકી ગયા.

થોડી વાર પછી તેઓ કોસ્ચ્યુમના ઢગલા પર એકબીજામાં લપેટાઈને સૂતા હતા. મીરાએ હસીને કહ્યું, "સીન ચૌદની પ્રેક્ટિસ તો બહુ આગળ વધી ગઈ."

આરવે તેના કપાળ પર ચુંબન કર્યું. "તું તો હવે એક્સપર્ટ થઈ ગઈ. કાલે સ્ટેજ પર તારો ડાયલોગ ભૂલી જઈશ તો?" મીરાએ તેની છાતી પર મુક્કો માર્યો, "ચૂપ! હવે હું કોઈ ડાયલોગ નહીં ભૂલું."

ત્યાં જ તેનો ફોન વાઈબ્રેટ થયો. શ્રુતિનો મેસેજ હતો, "ક્યાં છે? વોર્ડને પૂછ્યું! દસ વાગી ગયા!" મીરાના ચહેરા પરથી રંગ ઊડી ગયો.

તેણે ધ્રુજતા હાથે જવાબ લખ્યો, "રિહર્સલ મોડી પૂરી થઈ, ક્લબ રૂમમાં સૂઈ ગઈ છું. સવારે આવીશ. વોર્ડનને કહેજે." મેસેજ મોકલ્યા પછી તેણે આરવ સામે જોયું, "સવારની ચિંતા સવારે?"

"સવારની ચિંતા સવારે," આરવે કહ્યું અને તેને ફરી ખેંચી. પણ આ વખતે તે તેને ગ્રીન રૂમમાં નહીં, સ્ટેજ તરફ લઈ ગયો. અંધારા ઓડિટોરિયમમાં ફક્ત એક વર્ક લાઈટ બળતી હતી, જેના પ્રકાશમાં ખાલી ખુરશીઓની કતારો દેખાતી હતી.

"આપણું પોતાનું સ્ટેજ," આરવે કહ્યું અને મીરાને સ્ટેજના લાકડાના ફ્લોર પર સુવડાવી. ખાલી ઓડિટોરિયમ સામે, સ્પોટલાઈટના પ્રકાશમાં, બંને ફરી એક થયા.

આ વખતે બધું ધીમું અને ઊંડું હતું. આરવ તેની ઉપર હતો, તેના હોઠ તેના હોઠ પર, તેનું શરીર તેના શરીર પર. દરેક ધક્કો લાંબો અને પૂરો હતો. મીરાના પગ તેની કમર ફરતે વીંટળાયેલા હતા.

"તું મારી સૌથી સારી રિહર્સલ છે," આરવે તેના કાનમાં કહ્યું. મીરાએ હસીને તેના હોઠ કરડ્યા, "અને તું મારો સૌથી ખતરનાક ડાયરેક્ટર."

બંને સાથે ઝડ્યા, એકબીજાના નામ બબડતા, ખાલી ખુરશીઓના અંધારામાં. પછી તેઓ સ્ટેજ પર જ એકબીજામાં લપેટાઈને સૂઈ ગયા, ઉપર સ્ટેજનો પડદો ઓઢીને.

ઊંઘ આવે તે પહેલાં મીરાએ ધીમેથી પૂછ્યું, "આરવ, જો કોઈને ખબર પડી ગઈ તો? મારું નામ, મારી ઈજ્જત..." આરવે તેને વધુ જોરથી ભેટી લીધી. "કોઈને ખબર નહીં પડે. અને પડશે તો હું ઊભો રહીશ તારી સાથે. ડ્રામા ક્લબનો પ્રેસિડેન્ટ છું, ડરપોક નહીં."

મીરાએ તેની છાતી પર માથું મૂક્યું અને તેના ધબકારા સાંભળ્યા. બહાર ક્યાંક કૂતરું ભસ્યું, દૂર કોઈ ટ્રક પસાર થઈ. અંદર, અંધારા ઓડિટોરિયમમાં, બંનેના શ્વાસ એક થઈ ગયા હતા. તેને લાગ્યું કે આ રાત તેની જિંદગીની સૌથી લાંબી અને સૌથી ટૂંકી રાત હતી.

અડધી ઊંઘમાં આરવે તેના વાળમાં આંગળીઓ ફેરવી. "કાલે સ્ટેજ પર જ્યારે તું ડાયલોગ બોલીશ, ત્યારે યાદ રાખજે કે નીચે બેઠેલો હું તને કેવી રીતે જોઉં છું." મીરાએ ઊંઘમાં જ હસીને કહ્યું, "તો તો હું ડાયલોગ જ ભૂલી જઈશ."

રાતના ત્રણ વાગ્યે મીરા એક ક્ષણ જાગી. આરવ ઊંઘતો હતો, તેનો હાથ તેની કમર પર હતો. તેણે અંધારામાં તેના ચહેરા તરફ જોયું અને વિચાર્યું કે ગઈકાલ સવાર સુધી તે આ છોકરાને ફક્ત ડ્રામા ક્લબનો પ્રેસિડેન્ટ સમજતી હતી. હવે તે તેના શરીરનો દરેક ખૂણો જાણતી હતી.

સવારે વેન્ટિલેટરમાંથી આવતા પ્રકાશે મીરાની આંખ ખોલી. પાંચ વાગ્યા હતા. બંનેએ ઉતાવળે કપડાં પહેર્યા. આરવે તેને પાછળનો સર્વિસ દરવાજો બતાવ્યો, જે અંદરથી ખૂલતો હતો.

તેઓ દબાતા પગલે બહાર નીકળ્યા. સવારની ઠંડી હવા મીરાના ચહેરા પર આવી. તેને લાગ્યું કે રાતભરનું સાહસ હવે પૂરું થયું. પણ ગેટ પાસે કોઈ ઊભું હતું.

હર્ષ હતો. તેના ચહેરા પર વિચિત્ર સ્મિત હતું અને હાથમાં ફોન હતો. તેણે ફોન ઊંચો કર્યો. "આરવ ભાઈ, સીન ચૌદ તો ક્યારનો પૂરો થઈ ગયો... પણ આ વિડિયો ગઈ રાતનો છે. જોવો છે?"

મીરાના પગ ત્યાં જ થંભી ગયા. આરવનો ચહેરો સફેદ પડી ગયો. હર્ષના ફોનની સ્ક્રીન પર ગ્રીન રૂમનો ઝાંખો પ્રકાશ દેખાતો હતો... અને બે આકૃતિઓ.

આગલો ભાગ જલ્દી આવી રહ્યો છે...