ગુજરાતી કોલેજ ગર્લ સેક્સ સ્ટોરી: નાટકની રિહર્સલ - ભાગ 3

સવારના છ વાગ્યા હતા અને કોલેજના ગેટ પાસે હર્ષ ઊભો હતો, હાથમાં ફોન પકડેલો, ચહેરા પર એવી સ્મિત જે મીરાએ ત્રણ વર્ષમાં ક્યારેય જોઈ નહોતી. આરવનો હાથ હજુ મીરાના હાથમાં હતો. "મીરા," હર્ષે ફોન હવામાં ઊંચો કર્યો, "આ ગુજરાતી કોલેજ ગર્લની સેક્સ સ્ટોરી તો હવે મારા ફોનમાં કેદ છે. કાલે રાતના ચાર વાગ્યાનો આખો વિડિયો."

મીરાના પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. આરવે એક ડગલું આગળ વધીને ફોન ઝૂંટવવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ હર્ષ બે ડગલાં પાછળ હટી ગયો. "ટચ કર્યો તો સીધો વોર્ડનને ફોરવર્ડ," તેણે કહ્યું, અને સ્ક્રીન પર અંગૂઠો ફેરવીને વીસ સેકન્ડની ક્લિપ ચલાવી. વર્કલાઇટના પીળા અજવાળામાં સ્ટેજ, આરવની નીચે મીરા, અને મીરાનો ચહેરો એકદમ સાફ દેખાતો હતો.

"શું જોઈએ છે તારે?" આરવનો અવાજ ફાટી ગયો. હર્ષે ફોન ખિસ્સામાં મૂક્યો. "સિમ્પલ. તું આરવને છોડી દે, મીરા. મારી સાથે રહે. નાટક પૂરું થાય એ પહેલાં જવાબ આપજે. નહીંતર આ વિડિયો વોર્ડનના ફોનમાં હશે, તારા બાપાના ફોનમાં હશે, અને આખા કોલેજના વોટ્સએપ ગ્રુપમાં હશે. ત્રણેય એકસાથે."

મીરા કંઈ બોલી શકી નહીં. તેના ગળામાં કંઈક અટકી ગયું હતું. હર્ષ ચાલતો થયો, બે ડગલાં જઈને પાછો ફર્યો. "અને હા, ડિલીટ કરવાના સપના ન જોતી. બેકઅપ છે." પછી તે ગેટની બહાર નીકળી ગયો, જાણે કંઈ થયું જ ન હોય.

આરવે મીરાના બંને ખભા પકડ્યા. "મારી સામે જો. હું આ ઠીક કરીશ. સમજી? હું ઠીક કરીશ." મીરાની આંખોમાં આંસુ હતાં, પણ તેણે માથું હલાવ્યું. સર્વિસ ડોરથી બંને છૂટા પડ્યા. મીરા હોસ્ટેલ તરફ દોડી, આરવ બોય્ઝ હોસ્ટેલ તરફ. સવારના છ વાગ્યાનો તડકો બંનેના ચહેરા પર હતો, પણ બંનેના મનમાં એક જ અંધારું હતું.

હોસ્ટેલના રૂમમાં શ્રુતિ જાગતી હતી. મીરાને જોતાં જ તે ઊભી થઈ ગઈ. "શું થયું? તારો ચહેરો કેમ આવો છે?" મીરાએ દરવાજો બંધ કર્યો અને બધું કહી દીધું. શ્રુતિ પલંગ પર બેસી પડી. "હર્ષ? પેલો સીધો સાદો સેક્રેટરી? એણે વિડિયો બનાવ્યો?"

"ચાર વાગ્યે સ્ટેજ પર. અમે..." મીરા આગળ બોલી શકી નહીં. શ્રુતિએ તેનો હાથ પકડ્યો. "સાંભળ, ગભરાઈશ નહીં. આપણે કંઈક કરીશું. પહેલાં તું નાહી લે, કપડાં બદલ. હું વોર્ડનને કહીશ કે તું રાતે લાઇબ્રેરીમાં હતી, મારી સાથે. એ જૂઠું આપણે પહેલાંય બોલ્યાં છીએ."

બપોરે રિહર્સલમાં હર્ષે જાણે કંઈ જાણતો ન હોય એમ વર્તન કર્યું. ક્યૂ આપ્યા, લાઇટ ચેક કરી, પણ સીન ચૌદ વખતે તેણે જાણીજોઈને મીરાનો ડાયલોગ ચૂકવી દીધો. "કટ," તે બોલ્યો, "મીરા, ફોકસ. કાલે કોમ્પિટિશન છે." મીરાએ તેની આંખોમાં જોયું. ત્યાં ધમકી હતી, અને કંઈક બીજું પણ હતું.

બ્રેકમાં આરવે મીરાને ગ્રીન રૂમ પાછળ બોલાવી. "પ્લાન છે. હર્ષ રિહર્સલ વખતે ફોન બેગમાં મૂકીને સ્ટેજ પર જાય છે. શ્રુતિ તેને વાતોમાં રોકશે. હું ફોન લઈને વિડિયો ડિલીટ કરીશ, રિસેન્ટલી ડિલીટેડમાંથી પણ. બે મિનિટનું કામ."

મીરાએ તેનો હાથ દબાવ્યો. "અને બેકઅપ? એણે કહ્યું હતું બેકઅપ છે." આરવ થોડી વાર ચૂપ રહ્યો. "એક પછી એક. પહેલાં ફોન સાફ કરીએ."

સાંજના સાત વાગ્યે પ્લાન અમલમાં મૂકાયો. શ્રુતિએ હર્ષને સ્ક્રિપ્ટના બહાને સ્ટેજના બીજા છેડે રોક્યો. "હર્ષભાઈ, આ ડાયલોગમાં પોઝ ક્યાં લેવો?" હર્ષ થોડો ચિડાયો, પણ સેક્રેટરીનો ફરજભાવ તેને રોકી ગયો. એટલામાં આરવ ગ્રીન રૂમમાં ઘૂસ્યો, હર્ષની બેગ ખોલી, ફોન કાઢ્યો.

ફોનમાં પાસવર્ડ નહોતો. આરવની આંગળીઓ ધ્રૂજતી હતી. ગેલેરીમાં જઈને તેણે વિડિયો શોધ્યો. ત્યાં હતો. ચાર મિનિટ બાવીસ સેકન્ડ. થમ્બનેલમાં સ્ટેજનો પીળો અજવાળો. આરવે ડિલીટ દબાવ્યું, પછી રિસેન્ટલી ડિલીટેડ ખોલીને ત્યાંથી પણ કાઢી નાખ્યો. ફોન પાછો બેગમાં મૂકીને તે બહાર નીકળ્યો. બે મિનિટ અને ચાલીસ સેકન્ડ.

મીરા વિંગમાં ઊભી હતી. આરવે દૂરથી અંગૂઠો ઊંચો કર્યો. મીરાના ખભા પરથી જાણે પહાડ ઊતરી ગયો. તે દોડીને તેની પાસે ગઈ. "થઈ ગયું?" "થઈ ગયું. બંને જગ્યાએથી." પહેલી વાર બાર કલાકમાં બંનેના ચહેરા પર હાસ્ય આવ્યું.

પણ એ હાસ્ય નવ વાગ્યા સુધી જ ટક્યું. રિહર્સલ પૂરી થયા પછી હર્ષ મીરા પાસે આવ્યો. "મજા આવી?" તેણે પૂછ્યું. મીરા ચોંકી. "શું?" હર્ષે પોતાનો ફોન કાઢ્યો, ગેલેરી ખોલી, ખાલી ફોલ્ડર બતાવ્યું. "સરસ કામ. પણ ડફરો, બેકઅપ મારા લેપટોપમાં છે. મેં સવારે જ કહી દીધું હતું."

મીરાનું લોહી ઠંડું પડી ગયું. "તું..." "હું શું, મીરા? હું તને ત્રણ વર્ષથી જોઉં છું. ફર્સ્ટ યરમાં જ્યારે તેં ઓડિશનમાં એ ડાયલોગ બોલ્યો હતો, ત્યારથી." હર્ષનો અવાજ ધીમો પડ્યો. "મેં ક્યારેય હિંમત ન કરી. આરવને બધું મળી ગયું. સ્ટેજ, તાળીઓ, અને તું. મેં ફક્ત..." તે અટક્યો.

"મેં ફક્ત શું, હર્ષ? મારા ડરનો ફાયદો ઉઠાવવો હતો?" મીરાનો અવાજ ધ્રૂજતો હતો, પણ તેમાં ગુસ્સો હતો. "તું મને પ્રેમ કરે છે કે મને ધમકાવીને પામવા માંગે છે? બંનેમાં ફરક છે." હર્ષ કંઈ બોલ્યો નહીં. કોસ્ચ્યુમ રૂમનો દરવાજો અડધો ખુલ્લો હતો, અંદર અંધારું હતું.

"અંદર આવ," મીરાએ કહ્યું. હર્ષ ચોંક્યો. "શું?" "અંદર આવ. અહીં બધા જુએ છે." બંને કોસ્ચ્યુમ સ્ટેન્ડની વચ્ચે ઊભા. મીરાએ દરવાજો બંધ કર્યો. "હવે બોલ. વિડિયો ક્યાં છે?"

હર્ષે ખિસ્સામાંથી પેનડ્રાઇવ કાઢી. "લેપટોપમાં અને આમાં." મીરાએ તેની આંખોમાં જોયું. "હર્ષ, સાંભળ. તું આ વિડિયો કોઈને બતાવવાનો નહોતો. તું ફક્ત મને ડરાવીને મારી નજીક આવવા માંગતો હતો. સાચું કે ખોટું?" લાંબી ચુપકી. પછી હર્ષનું માથું નમી ગયું. "સાચું."

એ જ વખતે દરવાજો ખૂલ્યો. આરવ અંદર આવ્યો. તેણે હર્ષના હાથમાં પેનડ્રાઇવ જોઈ. "આ શું છે?" મીરાએ બધું સમજાવ્યું. આરવનો ચહેરો લાલ થઈ ગયો, પણ મીરાએ તેનો હાથ પકડી લીધો. "મારી વાત સાંભળવા દે."

મીરા હર્ષ તરફ ફરી. "તું લેપટોપ લાવ. અત્યારે. અમારી સામે બંને કોપી ડિલીટ કર. રિસાયકલ બિન પણ ખાલી કર. અને પછી આ પેનડ્રાઇવ તોડીને ફેંકી દે." હર્ષે માથું હલાવ્યું. "અને સાંભળ," મીરાનો અવાજ હવે સ્ટેજ વાળો હતો, "આજ પછી મારી સામે આંખ ઉઠાવીને જોયું, કે મારા વિશે કોઈને એક શબ્દ કહ્યો, તો હું જાતે વોર્ડન પાસે જઈશ અને કહીશ કે તું રાતે છોકરીઓના વિડિયો બનાવે છે. સમજ્યો?"

હર્ષે લેપટોપ લાવીને બંનેની સામે વિડિયો ડિલીટ કર્યો. રિસાયકલ બિન ખાલી કર્યું. પેનડ્રાઇવને તેણે પોતાના હાથે બે ટુકડા કરીને ડસ્ટબિનમાં નાખી. જતાં જતાં તે મીરા તરફ ફર્યો. "સોરી, મીરા. સાચે જ સોરી." મીરાએ કંઈ જવાબ ન આપ્યો. માફી શબ્દોથી નહોતી મળતી. તે ફક્ત દરવાજા તરફ જોઈ રહી, જ્યાં હર્ષનો પડછાયો અદ્રશ્ય થયો.

આરવે મીરાને પોતાની બાહોમાં લીધી. કોસ્ચ્યુમ સ્ટેન્ડની વચ્ચે, અંધારામાં, બંને લાંબી વાર એમ જ ઊભા રહ્યા. "ડર લાગ્યો હતો?" આરવે પૂછ્યું. "બહુ," મીરાએ તેની છાતીમાં મોઢું છુપાવ્યું. "પણ હવે નથી લાગતો." આરવે તેના વાળમાં હાથ ફેરવ્યો. "કાલે કોમ્પિટિશન છે. સ્ટેજ પર આપણે એ જ સીન કરવાનો છે. જે સીન હર્ષના ફોનમાં હતો, એ જ સીન આખા કોલેજની સામે. આ વખતે ડર વગર."

કોમ્પિટિશનની રાતે ઓડિટોરિયમ ભરેલું હતું. ત્રણ કોલેજોની ટીમો, જજો, અને પહેલી હરોળમાં પ્રિન્સિપાલ. મીરા વિંગમાં ઊભી હતી, હાથમાં સ્ક્રિપ્ટ. તેનું દિલ ધડકતું હતું, પણ આ વખતે ધડકનમાં ડર નહોતો. ઉત્તેજના હતી.

સીન ચૌદ આવ્યો. સ્ટેજ પર ફક્ત એક સ્પોટલાઇટ. મીરા સ્ટેજ પર આવી, પાછળ આરવ. ડાયલોગ શરૂ થયા. હોલમાં સન્નાટો. જ્યારે આરવે સ્ક્રિપ્ટ મુજબ મીરાનો હાથ પકડ્યો, ત્યારે આખા હોલે શ્વાસ રોક્યો. જ્યારે બંને વચ્ચે એ સંવાદ આવ્યો જે રિહર્સલમાં હર્ષે ચૂકવ્યો હતો, ત્યારે મીરાએ એટલા જુસ્સાથી બોલ્યો કે પહેલી હરોળમાં બેઠેલી એક છોકરીની આંખમાં આંસુ આવી ગયાં.

પડદો પડ્યો ત્યારે તાળીઓનો ગડગડાટ પાંચ મિનિટ સુધી ચાલ્યો. જજોએ ઊભા થઈને તાળી પાડી. અનાઉન્સમેન્ટ થયું. બેસ્ટ પ્લે. બેસ્ટ એક્ટ્રેસ. મીરા. બેસ્ટ પેર. મીરા અને આરવ. ટ્રોફી લઈને બંને સ્ટેજ પર ઊભા હતા, અને હર્ષ વિંગમાં ઊભો તાળી પાડતો હતો. તેના ચહેરા પર હવે ધમકી નહોતી. ફક્ત હાર હતી, અને કદાચ થોડી શરમ.

આફ્ટર પાર્ટી સેમિનાર હોલમાં હતી. મ્યુઝિક, ઓછી લાઇટો, અને ટ્રોફીઓ ટેબલ પર. મીરાએ બેસ્ટ એક્ટ્રેસની ટ્રોફી હાથમાં પકડી હતી. આરવ તેની પાસે આવ્યો, બે કોલ્ડડ્રિંક લઈને. "અભિનંદન, હિરોઈન." "અભિનંદન, હીરો." બંને હસ્યા.

દસ વાગ્યે લાઇટો ડિમ થઈ અને ડીજેએ સ્લો સોંગ વગાડ્યું. આરવે મીરાનો હાથ પકડ્યો. "ચાલ." "ક્યાં?" "પ્રોજેક્શન રૂમ. ઉપર. ત્યાં કોઈ નથી આવતું." મીરાનું દિલ ફરી ધડકવા લાગ્યું. આ વખતે ધડકનમાં કોઈ ડર નહોતો. ફક્ત એ જ આગ હતી જે બે રાત પહેલાં ગ્રીન રૂમમાં લાગી હતી.

પ્રોજેક્શન રૂમ નાનો હતો. એક જૂનું પ્રોજેક્ટર, ધૂળવાળી ખુરશીઓ, અને એક નાની બારી જેમાંથી નીચે પાર્ટીની લાઇટો દેખાતી હતી. આરવે દરવાજો બંધ કર્યો. અંદર અંધારું હતું, ફક્ત બારીમાંથી આવતો રંગીન અજવાળો.

મીરા બારી પાસે ઊભી હતી. આરવ પાછળથી આવીને તેને વળગ્યો. તેના હાથ મીરાની કમર પર ફર્યા, પછી ઉપર સરક્યા. "આજે તેં સ્ટેજ પર આગ લગાવી દીધી," તેણે તેના કાનમાં કહ્યું. મીરાએ ગરદન ટેઢી કરી. "તો બુઝાવ."

આરવે મીરાને પોતાની તરફ ફેરવી. તેના હોઠ મીરાના હોઠ પર આવ્યા, પહેલાં ધીમે, પછી ભૂખ્યા. મીરાના હાથ આરવના વાળમાં ઘૂસી ગયા. નીચે પાર્ટીનો અવાજ આવતો હતો, પણ અહીં ઉપર ફક્ત બંનેના શ્વાસ હતા. આરવના હાથ મીરાના કુર્તાના બટન ખોલવા લાગ્યા, એક પછી એક. મીરાએ તેને રોક્યો નહીં. આજે રોકવાનું કોઈ કારણ નહોતું.

કુર્તો નીચે સરક્યો. આરવની નજર મીરાના બૂબ્સ પર ઠરી. તેણે બ્રાની હૂક ખોલી અને મીરાના બૂબ્સ તેના હાથમાં આવ્યા. તેના અંગૂઠા નિપલ પર ફર્યા, અને મીરાના મોઢામાંથી સિસકારો નીકળ્યો. "આરવ..." આરવ નીચો નમ્યો અને એક નિપલ મોઢામાં લીધો. તેની જીભ ફરતી હતી, દાંત હળવે કરડતા હતા. મીરાની આંગળીઓ તેના ખભામાં ખૂંપી ગઈ.

મીરાએ આરવનો શર્ટ ખેંચીને કાઢ્યો. તેની છાતી પર હાથ ફેરવ્યો, નીચે સરકાવ્યો, પેન્ટનું બટન ખોલ્યું. આરવનો લંડ બહાર આવ્યો, તંગ અને ગરમ. મીરાએ તેને હાથમાં પકડ્યો. "આને હું ભૂલી નથી," તેણે કહ્યું, અને નીચે બેસીને તેને મોઢામાં લીધો.

આરવની આંખો બંધ થઈ ગઈ. મીરાની જીભ લંડના ટોપ પર ફરતી હતી, પછી તે ધીમે ધીમે અંદર લેતી ગઈ. તેના હાથ આરવની જાંઘો પર હતા. આરવના હાથ તેના વાળમાં હતા, હળવે દબાણ કરતા. "બસ... એમ જ... મીરા..." મીરાએ ગતિ વધારી. નીચે ડીજેનું બેઝ ધડકતું હતું, અને ઉપર આરવના શ્વાસ.

આરવે મીરાને ઊભી કરી. તેણે તેની સલવારનો નાડો ખોલ્યો. કપડું નીચે સરક્યું. મીરા હવે તેની સામે સંપૂર્ણ નગ્ન ઊભી હતી, બારીના રંગીન અજવાળામાં. આરવ ઘૂંટણિયે બેઠો. તેણે મીરાની ચૂત પર હાથ ફેરવ્યો. ભીની હતી. તેની જીભ ત્યાં પહોંચી, અને મીરાએ બારીની ફ્રેમ પકડી લીધી.

"ઓહ... આરવ..." આરવની જીભ અંદર ઊંડે જતી હતી, બહાર આવતી હતી, ફરી અંદર. તેનો એક હાથ મીરાના બૂબ્સ પર હતો, નિપલ મસળતો. મીરાના પગ ધ્રૂજતા હતા. તેની ચૂતમાંથી પાણી વહેતું હતું. "હવે... હવે અંદર નાખ..." તે બોલી.

આરવ ઊભો થયો. તેણે મીરાને બારી તરફ ફેરવી, તેના હાથ ફ્રેમ પર મુકાવ્યા. પાછળથી તેનો લંડ મીરાની ચૂતના મોઢા પર ઘસાયો. મીરાએ કમર હલાવી. "નાખને..." આરવે એક જ ધક્કામાં અંદર નાખ્યો. મીરાના મોઢામાંથી ચીસ નીકળી, જે તેણે હાથથી દબાવી.

ધક્કા શરૂ થયા. પહેલાં ધીમે, પછી ઝડપી. આરવના હાથ મીરાના બૂબ્સ પર હતા, જોરથી દબાવતા. મીરાની ગાંડ તેની જાંઘો સાથે અથડાતી હતી. "જોરથી... હજુ જોરથી..." મીરા બોલી. નીચે પાર્ટીમાં કોઈને ખબર નહોતી કે ઉપર પ્રોજેક્શન રૂમમાં બેસ્ટ પેર પોતાનો અસલી સીન ભજવી રહ્યું હતું.

આરવે મીરાને ફેરવી. હવે તેનો ચહેરો તેની સામે હતો. તેણે મીરાનો એક પગ ઊંચો કર્યો, ખભા પર મૂક્યો, અને ફરી અંદર ઘૂસ્યો. આ પોઝિશનમાં લંડ વધુ ઊંડે જતો હતો. મીરાની આંખો પહોળી થઈ ગઈ. "અંદર... બહુ અંદર..." તેના નખ આરવની પીઠ પર લીટા પાડતા હતા.

બંનેના શરીર પર પસીનો હતો. આરવની ગતિ હવે બેકાબૂ હતી. મીરાની ચૂત સંકોચાતી હતી, છૂટતી હતી. "હું આવું છું... આરવ... હું..." તેની ચીસ આ વખતે દબાઈ નહીં. પ્રોજેક્ટરના ધૂળવાળા અજવાળામાં તેનું શરીર કંપ્યું, અને ચૂતમાંથી પાણી છૂટ્યું. આરવે તેને જોઈ, અને પોતાને રોકી શક્યો નહીં. થોડા જ ધક્કામાં તે પણ ઝડ્યો, ગરમ પાણી મીરાની અંદર છોડતો.

બંને ફ્લોર પર બેઠા, એકબીજાને વળગેલા. નીચે પાર્ટી ચાલુ હતી. મીરાએ આરવની છાતી પર માથું મૂક્યું. "હવે શું?" તેણે પૂછ્યું. આરવે તેના વાળમાં હાથ ફેરવ્યો. "હવે છુપાવવાનું બંધ. કોલેજ પૂરી થાય એટલે બધાને કહીશું. તારા બાપાને પણ."

મીરા હસી. "બાપા તને મારશે." "તો માર ખાઈશ. પણ તને નહીં છોડું." મીરાએ તેના હોઠ પર ચુંબન કર્યું. "પ્રોમિસ?" "પ્રોમિસ." બંનેએ કપડાં પહેર્યાં. આરવે પોતાનો શર્ટ મીરાના ખભા પર નાખ્યો. "ચાલ, હિરોઈન. તારી ટ્રોફી નીચે રાહ જુએ છે."

બારીમાંથી નીચે જોતાં પાર્ટીની લાઇટો ઝબકતી હતી. મીરાએ આરવનો હાથ પકડ્યો. દરવાજો ખોલતાં પહેલાં તેણે પાછું ફરીને રૂમ તરફ જોયું. ધૂળ, અંધારું, અને બે લોકોનું સૌથી સાચું સત્ય. "આ રૂમ આપણો રહેશે," તેણે ધીમેથી કહ્યું. આરવે દરવાજો ખોલ્યો, અને બંને પાર્ટીના અજવાળામાં પાછા ફર્યા. હાથમાં હાથ. આ વખતે છુપાવ્યા વગર.