मराठी आंटी सेक्स कथा: गच्चीवरची पहाट

पहाटेचे साडेपाच वाजले होते आणि गच्चीवर आदित्य शर्टशिवाय व्यायाम करत होता, त्याच्या शरीरावर घामाचे थेंब चमकत होते. सुरेखा पाण्याची बादली घेऊन वर आली आणि तिथेच थबकली. ही मराठी आंटी सेक्स कथा तिथूनच सुरू झाली, त्या एका नजरेपासून जी तिने लगेच वळवली पण विसरू शकली नाही.

सुरेखा बेचाळीस वर्षांची होती. पुण्यातल्या जुन्या वाड्यात ती तिच्या नवऱ्यासोबत राहत होती. नवरा सकाळी सातला ऑफिसला जायचा आणि रात्री नऊला परत यायचा, दिवसभर ती एकटीच. गेल्या महिन्यात वाड्याच्या मागच्या खोलीत आदित्य भाडेकरू म्हणून आला होता, सव्वीस वर्षांचा तरुण, एका आयटी कंपनीत काम करणारा.

सुरुवातीचे काही दिवस सगळं सामान्य होतं. नमस्कार, चहा, किरकोळ गप्पा. पण त्या पहाटेनंतर सुरेखाच्या मनात काहीतरी हललं. आदित्यचं तरुण शरीर, त्याचे रुंद खांदे, त्याच्या पोटावरचे आखूड स्नायू, ते दृश्य तिच्या डोळ्यांसमोरून हटत नव्हतं.

तिचा नवरा मोहन चांगला माणूस होता, पण गेल्या काही वर्षांत त्यांच्यातलं शारीरिक नातं जवळजवळ संपलं होतं. महिन्यातून एकदा, घाईघाईत, अंधारात. सुरेखा अजूनही तरुण होती आतून, तिच्या शरीरात अजूनही आग होती, पण ती आग विझवणारा कोणी नव्हता.

दुसऱ्या दिवशी सकाळी सुरेखा मुद्दाम लवकर गच्चीवर गेली. आदित्य तिथेच होता, आजही शर्टशिवाय. तिला पाहून तो थोडा संकोचला आणि टीशर्ट घालायला गेला.

"राहू दे," सुरेखा म्हणाली, "व्यायामात अडथळा नको."

तिच्या आवाजातलं काहीतरी ऐकून आदित्य थांबला. त्याने तिच्याकडे पाहिलं. सुरेखाने सकाळची नाइटी घातली होती, पातळ, आणि सकाळच्या गार वाऱ्यात तिचं शरीर स्पष्ट दिसत होतं.

"आंटी, तुम्हाला काही हवं होतं?" आदित्यने विचारलं.

"पाणी संपलंय टाकीत, बघायला आले," ती म्हणाली, पण तिची नजर त्याच्या छातीवरच होती. ती जवळ गेली, इतकी जवळ की तिच्या नाइटीचा स्पर्श त्याच्या घामाघूम हाताला झाला.

आदित्यचा श्वास जड झाला. सुरेखाने त्याच्या डोळ्यांत पाहिलं आणि हळूच त्याच्या गालावर हात ठेवला. "तू खूप घामाघूम झालास," ती कुजबुजली, "चल, खाली ये, तुला लिंबू सरबत देते."

खाली स्वयंपाकघरात सुरेखाने सरबत केलं. आदित्य टेबलाशी बसला होता, अजूनही शर्टशिवाय. सुरेखाने त्याच्यासमोर ग्लास ठेवला आणि त्याच्या शेजारीच बसली, इतकी जवळ की त्यांची मांडी एकमेकांना चिकटली.

"आदित्य," ती म्हणाली, "तुझी गर्लफ्रेंड आहे?"

"नाही," तो म्हणाला, "वेळच मिळत नाही."

"अरेरे," सुरेखा हसली, "इतका देखणा मुलगा आणि एकटा? पुण्यातल्या मुली आंधळ्या आहेत की काय?" तिने गंमतीत त्याच्या दंडावर हात मारला, पण तिचा हात तिथेच राहिला. तिची बोटं त्याच्या दंडावरच्या स्नायूंवर फिरू लागली.

आदित्यने तिचा हात पकडला. दोघांनी एकमेकांकडे पाहिलं. सुरेखाच्या डोळ्यांत एक आमंत्रण होतं, स्पष्ट आणि बेधडक. "आंटी," आदित्यचा आवाज कापत होता, "हे बरोबर नाही."

"मला माहीत आहे," सुरेखा म्हणाली आणि उठून त्याच्या मांडीवर बसली. तिचं वजन त्याच्या मांडीवर, तिचं शरीर त्याच्या शरीराला चिकटलेलं. "पण कधीकधी बरोबर नसलेल्या गोष्टीच सगळ्यात जास्त हव्या असतात."

तिने त्याचे ओठ आपल्या ओठांत घेतले. पहिला चुंबन हळुवार होता, चव घेणारा. मग सुरेखाने त्याची जीभ आपल्या तोंडात ओढली आणि चुंबन वादळ झालं. आदित्यचे हात तिच्या कमरेवर गेले, तिची नाइटी वर सरकवत.

सुरेखाने त्याचा हात पकडून आपल्या छातीवर ठेवला. "दाब," ती कुजबुजली, "जोरात दाब."

आदित्यने तिचे स्तन दाबायला सुरुवात केली. नाइटीच्या पातळ कापडातून ते मऊ आणि भरलेले लागत होते. सुरेखाने नाइटी वर उचलली आणि डोक्यावरून काढून टाकली. आता ती फक्त निकरवर होती.

तिचे स्तन मोठे होते, थोडे लोंबणारे पण आकर्षक, त्यावर गडद तपकिरी निप्पल ताठरलेले. आदित्यने एक निप्पल तोंडात घेतला आणि चोखायला लागला. सुरेखाने त्याचे केस घट्ट पकडले.

"हो, असंच," ती विव्हळली, "खूप वर्षं कोणी असं केलं नाही."

आदित्य दुसऱ्या स्तनाकडे वळला, चोखत, चाटत, हलकेच चावत. त्याचा एक हात खाली सरकला आणि तिच्या निकरमध्ये शिरला. तिची योनी ओली होती, फुगलेली. त्याने दोन बोटं आत घातली आणि हलवायला लागला.

सुरेखा किंचाळली. तिने टेबलाचा काठ पकडला. "आदित्य, प्लीज, थांबू नकोस."

त्याने बोटांचा वेग वाढवला. सुरेखाचं शरीर थरथरत होतं. तिच्या तोंडून सतत उसासे बाहेर पडत होते. अचानक तिचं शरीर ताठरलं आणि तिने जोरात किंचाळून आपला पहिला कळस गाठला. तिच्या योनीतून रस वाहू लागला, त्याच्या हातावर.

श्वास घेत घेत सुरेखाने त्याच्याकडे पाहिलं. "आता माझी पाळी," ती म्हणाली आणि टेबलाखाली गुडघ्यावर बसली.

तिने त्याची पँट उघडली आणि त्याचा लंड बाहेर काढला. तो पूर्ण ताठरला होता, लांब आणि जाड. सुरेखाने त्याच्याकडे कौतुकाने पाहिलं. "इतका तरुण आणि इतका दमदार," ती म्हणाली आणि त्याला तोंडात घेतलं.

तिचं तोंड गरम होतं, तिची जीभ त्याच्या लंडाच्या टोकावर फिरत होती. ती आत बाहेर करत होती, प्रत्येक वेळी थोडा जास्त आत घेत. तिचा एक हात त्याच्या गोट्या चोळत होता. आदित्यने तिचे केस पकडले आणि तिच्या तोंडात हळूहळू धक्के देऊ लागला.

काही मिनिटांनी सुरेखा उठली आणि टेबलावर पालथी झोपली. तिने निकर काढून टाकली आणि आपले पाय पसरले. "ये," ती म्हणाली, "आता खरं काम कर."

आदित्य तिच्या मागे उभा राहिला. त्याने आपला लंड तिच्या योनीच्या तोंडावर ठेवला आणि एका जोरदार धक्क्यात आत घातला. सुरेखाने टेबल घट्ट पकडलं. त्याचा लंड तिच्यात पूर्णपणे शिरला होता.

त्याने धक्के द्यायला सुरुवात केली. सुरुवातीला हळू, मग जोरात. स्वयंपाकघरात त्यांच्या शरीरांच्या आदळण्याचा आवाज घुमू लागला. सुरेखाचे स्तन टेबलावर घासत होते. तिच्या तोंडून सतत किंकाळ्या बाहेर पडत होत्या.

"जोरात, आदित्य, जोरात झव मला," ती ओरडली, "मला तुझा पूर्ण लंड हवाय आत."

आदित्यने तिचे नितंब पकडले आणि जोराजोरात धक्के देऊ लागला. त्याचा प्रत्येक धक्का तिच्या गर्भाशयापर्यंत पोहोचत होता. सुरेखाचं शरीर प्रत्येक धक्क्याबरोबर हलत होतं.

मग आदित्यने तिला उचललं आणि भिंतीला टेकवलं. तिचा एक पाय त्याने उचलला आणि उभ्या उभ्या तिला झवायला लागला. या स्थितीत त्याचा लंड आणखी खोल जात होता. सुरेखाने त्याच्या गळ्यात हात टाकले आणि त्याच्या प्रत्येक धक्क्याला साथ देऊ लागली.

"मी येणार आहे," ती ओरडली, "मी झडणार आहे."

"माझ्यासोबत," आदित्य म्हणाला आणि धक्क्यांचा वेग आणखी वाढवला. दोघे एकाच वेळी झडले. सुरेखाच्या योनीने त्याचा लंड घट्ट पकडला आणि तिचा गरम रस वाहू लागला. आदित्यचं शरीर थरथरलं आणि त्याने आपलं सगळं वीर्य तिच्या योनीत सोडलं.

दोघे तिथेच भिंतीला टेकून उभे राहिले, घामाघूम, एकमेकांच्या मिठीत. "हे चूक आहे," सुरेखा हळूच म्हणाली, "पण मला पश्चाताप नाही."

"मलाही नाही, आंटी," आदित्य म्हणाला आणि तिच्या कपाळावर चुंबन घेतलं.

त्या दिवसापासून त्यांच्यात एक गुप्त करार झाला. मोहन ऑफिसला गेला की आदित्य सुरेखाकडे यायचा. कधी स्वयंपाकघरात, कधी बाथरूममध्ये शॉवरखाली, कधी तिच्या बेडरूममध्ये. प्रत्येक भेट पहिल्यापेक्षा जास्त धाडसी असायची.

गच्चीवरची छोटी खोली हळूहळू त्यांचं गुप्त ठिकाण बनली. दुपारच्या वेळी जेव्हा वाडा शांत असायचा, तेव्हा सुरेखा वर जायची आणि थोड्याच वेळात आदित्य मागोमाग यायचा. त्या खोलीत एक जुना पलंग होता, त्यावर त्यांनी कित्येक दुपार घालवल्या. सुरेखा तिथे आरशासमोर उभी राहून आदित्यला विचारायची, “मी कशी दिसते?” आणि आदित्य मागून येऊन तिला मिठीत घ्यायचा, तिच्या मानेवर चुंबनं घेत. कधी कधी ते फक्त बोलत बसायचे, चहा प्यायचे. पण बहुतेक वेळा बोलणं लवकरच संपायचं आणि शरीरं बोलू लागायची.

एका संध्याकाळी मोहन लवकर घरी येणार होता, म्हणून आदित्य फक्त पाच मिनिटांसाठी आला. पण पाच मिनिटं पुरेशी ठरली नाहीत. स्वयंपाकघराच्या दाराआड उभं राहून सुरेखाने त्याचा लंड हातात घेतला आणि इतक्या वेगात हलवला की आदित्यला तिथेच, उभ्या उभ्या, तिच्या हातातच झडावं लागलं. तिने हसून त्याचा हात धुतला आणि म्हणाली, “आता जा, तो येईल इतक्यात.” तो दिवस आदित्य कधीच विसरला नाही.

दुसऱ्या दिवशी सकाळी सुरेखाने आदित्यच्या खोलीबाहेर दुधाची पिशवी ठेवली आणि दारावर हलकेच तीन टकटकी केल्या. आदित्यने दार उघडलं तेव्हा ती आधीच जिना उतरत होती, पण वळून तिने त्याच्याकडे पाहिलं आणि ओठांवर बोट ठेवून गुप्त हास्य केलं. त्या एका हास्यात आदित्यला समजलं की ही गोष्ट आता थांबणारी नाही, ती फक्त सुरुवात होती.

एका दुपारी बाथरूममध्ये सुरेखाने आदित्यच्या अंगावर साबण लावला. तिचे हात त्याच्या छातीवरून खाली सरकत त्याच्या लंडापर्यंत पोहोचले. पाण्याच्या धारेखाली तिने त्याला तोंडात घेतलं. आदित्यने भिंतीचा आधार घेतला. मग त्याने सुरेखाला भिंतीला टेकवलं, तिचा एक पाय उचलला आणि उभ्या उभ्या तिला झवायला लागला. पाणी दोघांच्या अंगावर वाहत होतं. शॉवरच्या गरम पाण्याखाली सुरेखाने त्याच्या पाठीवर नखं ओरबाडली आणि आदित्यने तिचे नितंब दाबत तिला आणखी जोरात आपल्याकडे ओढलं. दोघांच्या अंगावरून पाणी आणि घाम एकत्र वाहत होता.

एका रात्री बेडरूममध्ये सुरेखाने खास तयारी केली होती. तिने पातळ नाइटी घातली होती ज्यातून तिचं शरीर स्पष्ट दिसत होतं. त्या रात्री आदित्यने तिला तीन वेळा झवलं. पहिल्यांदा समोरासमोर, दुसऱ्यांदा ती त्याच्यावर बसून, तिसऱ्यांदा मागून. प्रत्येक वेळी तिच्या किंकाळ्या खोलीत घुमत राहिल्या. दुसऱ्या वेळी ती त्याच्यावर बसली होती तेव्हा तिने त्याचे हात आपल्या स्तनांवर ठेवले आणि स्वतःच वरखाली होत राहिली, तिच्या डोळ्यांत एक वेगळीच भूक होती. तिसऱ्या वेळी मागून झवताना तिने उशी दातांत पकडली होती जेणेकरून तिच्या किंकाळ्या शेजारच्यांना ऐकू जाणार नाहीत.

महिने गेले. त्यांचं नातं आता फक्त शरीराचं राहिलं नव्हतं. ते एकमेकांची सुखदुःखं वाटून घ्यायचे. सुरेखा आदित्यसाठी जेवण बनवायची, त्याचे कपडे इस्त्री करायची. आदित्य तिची छोटी मोठी कामं करायचा, तिच्यासोबत सिनेमे बघायचा.

एकदा मोहनची शिफ्ट अचानक बदलली आणि तो दुपारी घरी आला. आदित्य तेव्हा सुरेखाकडे होता. दोघे घाबरले. आदित्य लगेच मागच्या दाराने निसटला आणि गच्चीच्या जिन्याने आपल्या खोलीत शिरला. त्याचं हृदय जोरजोरात धडधडत होतं.

त्या रात्री आदित्यला झोप आली नाही. त्याला वाटलं सगळं संपलं. पण सकाळी त्याच्या दाराखालून एक चिठ्ठी सरकली. त्यावर लिहिलं होतं, "आज दुपारी दोन वाजता, गच्चीवरची खोली. तो ऑफिसला गेलाय. घाबरू नकोस."

दुपारी दोन वाजता आदित्य गच्चीवरच्या खोलीत गेला. सुरेखा तिथे आधीच होती, उन्हात उभी. तिने त्याचा हात पकडला आणि त्याला आत ओढलं.

"मला वाटलं होतं हे फक्त शरीराची भूक आहे," सुरेखा म्हणाली, "पण आता मला तुझी सवय झालीय, आदित्य."

आदित्यने तिला मिठीत घेतलं. गच्चीवरच्या खोलीत, दुपारच्या उन्हात, दोघांनी एकमेकांना पुन्हा मिळवलं. सुरेखाने त्याच्या शर्टचे बटणं उघडली आणि त्याच्या छातीवर चुंबनं घेतली. आदित्यने तिच्या साडीच्या आत हात घातला आणि तिचे स्तन दाबायला लागला.

सुरेखाने साडीचा पदर खाली सोडला आणि ब्लाउजची हुकं उघडली. आदित्यने तिला भिंतीला टेकवलं आणि मागून तिच्या योनीत आपला लंड घातला. दुपारच्या शांततेत त्यांच्या श्वासांचे आवाज घुमत होते. सुरेखाने तोंडावर पदर दाबून धरला होता जेणेकरून आवाज बाहेर जाणार नाही.

जेव्हा दोघे झडले तेव्हा सुरेखाने त्याच्या कानात कुजबुजली, "उद्यापासून तू माझ्या घराची दुसरी चावी ठेवशील. आता दार ठोठावायची गरज नाही."

तिने आपल्या चाव्यांच्या जुडग्यातून एक चावी काढली आणि आदित्यच्या तळहातावर ठेवली. आदित्यने चावी मुठीत बंद केली आणि सुरेखाकडे पाहिलं. तिच्या डोळ्यांत तीच चमक होती जी पहाटे गच्चीवर होती.

आदित्यने चावी खिशात ठेवली आणि सुरेखाचा हात धरला. दोघे गच्चीवरून खाली उतरले, एकमेकांपासून वेगळे, पण त्यांच्या हृदयांत एकच धडधड होती.