ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋਸਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
"ਅਰਜਨ, ਯਾਰ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਆ ਜਾ, ਇਹ ਸੰਦੂਕ ਮੈਥੋਂ ਇਕੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ।" ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਬਾਹਰੋਂ ਆਈ ਤਾਂ ਅਰਜਨ ਨੇ ਟੀਸ਼ਰਟ ਸਿੱਧੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋਸਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋਸਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਮੁਹੱਲੇ ਦੇ ਫਲੈਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਛਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਸਮੀਤ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਸ਼ਹਿਰੋਂ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਅੱਜ ਉਸ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਚਮਕ ਸੀ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹਲਕੇ ਗੁਲਾਬੀ ਸੂਟ ਵਿੱਚ, ਦੁਪੱਟਾ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ, ਅਰਜਨ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਟੋਰਰੂਮ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਸੰਦੂਕ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਣਾ ਹੈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਉਸ ਦੇ ਫਲੈਟ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਾਸੀ ਅਰਜਨ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਫਲੈਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਪੱਖਾ ਧੀਮੀ ਗਤੀ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸਟੋਰਰੂਮ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ, ਡੱਬਿਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੰਦੂਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਰਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੰਗ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾ ਗਏ।
"ਇੱਥੇ ਹੀ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਖਿਸਕਾ ਦੇ," ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਸੰਦੂਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹੱਥ ਲਗਾਇਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਜ਼ੋਰ ਲਗਾਇਆ, ਸੰਦੂਕ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਿਆ, ਪਰ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫਿਸਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਅਰਜਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਆ ਟਕਰਾਈ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਉਸ ਦੀ ਗਰਮ ਸਾਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਰਮ ਸਰੀਰ ਦਾ ਦਬਾਅ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਭੁੱਲਾ ਗਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, "ਸੌਰੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਡਿੱਗ ਹੀ ਪੈਣੀ ਸੀ।" ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਪਰ ਹੱਥ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਫੇਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਸਟੋਰਰੂਮ ਦੀ ਤੰਗ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਵਾ ਭਾਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਧੜਕਣ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਕੰਨ ਕੋਲ ਮੂੰਹ ਲਿਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਂ, ਸੰਦੂਕ ਤਾਂ ਕੀ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਚੁੱਕ ਲਵੇਂਗਾ।" ਅਰਜਨ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਹਾਸੀ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸਾਫ਼ ਦਿੱਸ ਰਹੀ ਸੀ।
"ਜਸਮੀਤ, ਤੂੰ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ," ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਗਹਿਰੀ ਚੁੰਮੀ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਅਰਜਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੀ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉੱਪਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫਸਾ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਗਰਮ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਰਜਨ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।
"ਅਰਜਨ, ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਚੱਲ," ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਸਟੋਰਰੂਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਅੱਧਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਭੱਜੇ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੀ ਟੀਸ਼ਰਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੀ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਬੈੱਡ ਤੇ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ, ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੋਰੇ, ਭਰੇ ਬੁੱਬਸ ਅਰਜਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਇੱਕ ਬੁੱਬ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ।
ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ। "ਹਾਂ, ਐਂਵੇਂ ਹੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਪੈਂਟ ਵਿੱਚ ਤੰਗੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਸਮੀਤ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੀ, ਅਰਜਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਅਤੇ ਅੰਡਰਵੀਅਰ ਉਤਾਰੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਇਆ, ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। "ਬਸ, ਬਸ, ਹੁਣ ਰੁਕ ਜਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ," ਅਰਜਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਹੱਸ ਪਈ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਗਿੱਲੇ ਸਨ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ।
ਫਿਰ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰੀ, ਪੈਂਟੀ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟੀ ਅਤੇ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ, ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਬੁੱਲ੍ਹ ਸੁੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਗਰਮੀ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਗਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ, ਫਿਰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਟਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਬੈੱਡ ਦੀ ਚਾਦਰ ਮੁੱਠੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਈ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। "ਅਰਜਨ, ਹਾਂ, ਉੱਥੇ ਹੀ, ਬਸ ਉੱਥੇ ਹੀ," ਉਸ ਨੇ ਚੀਕ ਵਰਗੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਜੀਭ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਛੇੜਿਆ, ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਸਾਹ ਲਈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਮੂੰਹ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਰਸ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਸੁਆਦ ਰਲ ਗਿਆ।
"ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਪਾ, ਅਰਜਨ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਰੁਕਿਆ ਜਾਂਦਾ," ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ, ਲੁੰਨ ਦਾ ਸਿਰਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਸਿਸਕੀ ਲਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਬੈੱਡ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਅਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਾਲ ਬਣਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। "ਹਾਂ, ਅਰਜਨ, ਐਂਵੇਂ ਹੀ ਚੋਦ ਮੈਨੂੰ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦ," ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਅਰਜਨ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਗਤੀ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਤੇ ਸਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਿਪਟ ਗਈਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਨਹੁੰ ਅਰਜਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਗਿੱਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਚਾਦਰ ਸਿਲਵਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝ ਗਈ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੱਤੀ ਵਾਂਗ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਿਰ ਬੈੱਡ ਵਿੱਚ ਦੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। "ਹਾਂ, ਪਿੱਛੋਂ ਹੀ, ਬਸ ਐਂਵੇਂ ਹੀ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਜਸਮੀਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਕੱਸ ਲਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਬੈੱਡ ਤੇ ਢਹਿ ਗਈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਵੀ ਗਤੀ ਵਧਾਈ, ਕੁਝ ਤੇਜ਼ ਧੱਕਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ, ਕੁਝ ਪਲ ਕੋਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।
ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੇਟੇ ਰਹੇ, ਜਸਮੀਤ ਅਰਜਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ। "ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਤਾਂ ਦੋ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਆਵੇਗਾ," ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਸੋਚ, ਅਸੀਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।" ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਤੂੰ ਕਹੇਂਗੀ, ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੇ।"
ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਬਾਅਦ ਜਸਮੀਤ ਉੱਠੀ, ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਨਹੀਂ ਪਾਏ ਸਨ। ਅਰਜਨ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਰਸੋਈ ਦੇ ਸਲੈਬ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਸਮੀਤ ਹੱਸ ਪਈ, "ਇੱਥੇ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਤੂੰ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਦੂਜਾ ਦੌਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਅਰਜਨ ਨੇ ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੀ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਲੈਬ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪਕੜ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਲਈਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਗੰਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਸਿਸਕੀ ਲਈ। ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਅਰਜਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਰਗੜ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਧ ਰਹੀ ਸੀ।
ਇਸ ਵਾਰ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉੱਪਰ ਆਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸਲੈਬ ਤੋਂ ਉਤਰੀ, ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਹ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈ, ਆਪਣੀ ਗਤੀ ਆਪ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਦੇ ਹੌਲੀ, ਕਦੇ ਤੇਜ਼। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਚੂਸੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਹਰਕਤ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਲਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਗਤੀ ਤੇਜ਼ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਅਰਜਨ ਦਾ ਨਾਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। "ਅਰਜਨ, ਅਰਜਨ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਅਰਜਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਵਗ ਗਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਧੱਕਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵੀ ਝੜ ਗਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਲਾਸ ਅੱਧਾ ਪੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸਲੈਬ ਤੇ ਪਿਆ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਤਾਂ ਸੰਦੂਕ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਸੀ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।" ਅਰਜਨ ਹੱਸ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਚੁੰਮੀ ਲੈ ਲਈ।
ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤਾ, ਸ਼ਾਵਰ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਾਬਣ ਲਗਾਇਆ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੀ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਦੌਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਸਾਬਣ ਦੀ ਫਿਸਲਣ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਹਾਸੀਆਂ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਅਰਜਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ, ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਛੇੜਿਆ।
ਸ਼ਾਵਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਤੌਲੀਆ ਲਪੇਟਿਆ, ਅਰਜਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹੀ ਭੁੱਖ ਸੀ। "ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ ਫਿਰ ਆਵੇਂਗਾ ਨਾ," ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਮੀਦ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।"
ਅਰਜਨ ਆਪਣੇ ਫਲੈਟ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚੁੰਮੀ ਦਾ ਸੁਆਦ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਸਮੀਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੌਲੀਏ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਮੋਢਾ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ, ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੁੰਮੀ ਉਛਾਲ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ, ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ, ਪਰ ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਫੋਨ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ, ਛੱਤ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਪਿਆ। ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਹੁਣ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਸੰਦੂਕ ਵਾਲਾ ਬਹਾਨਾ ਹੁਣ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੰਮ ਆਵੇਗਾ।
ਅਗਲੀ ਦੁਪਹਿਰ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਫਿਰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਇਆ, ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੂਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਟਰੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕੱਪ ਚਾਹ ਸਨ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਜਸਮੀਤ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਚਾਹ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਹ ਪੀਣ ਆਈ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਰਜਨ ਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਚੁੱਕਿਆ, ਪਰ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕੱਪ ਵਾਪਸ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਅਰਜਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। "ਚਾਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੀ ਲਵਾਂਗੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਵਾਲਾ ਅਧੂਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਈਏ," ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲੈ ਲਈ।
ਦੋਵੇਂ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਜਸਮੀਤ ਅਰਜਨ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆ ਬੈਠੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਰਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ, ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਇਆ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। "ਵੇਖ, ਤੂੰ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਗਿੱਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ," ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਪੈਂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਦਬਾਇਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟੀ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੀਤੀ, ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਹੌਲੀ ਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਸਮੀਤ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਰਜਨ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਅਰਜਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਰਜਨ ਨੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹਿਲਾਈ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਗਤੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। "ਹਾਂ, ਅਰਜਨ, ਬਸ ਐਂਵੇਂ ਹੀ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਅਰਜਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਧੱਕਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਸੋਫ਼ੇ ਤੇ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਚਾਹ ਠੰਡੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚਾਹ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਚਾਹ ਤਾਂ ਬਹਾਨਾ ਸੀ, ਅਸਲ ਮਜ਼ਾ ਤਾਂ ਇਹੀ ਸੀ।" ਅਰਜਨ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਲੈ ਕੇ ਆ ਜਾਈਂ।"
ਜਸਮੀਤ ਉੱਠੀ, ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ, ਚਾਹ ਦੇ ਕੱਪ ਚੁੱਕੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਗਈ। ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਿਆ, ਅੱਖ ਮਾਰੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਕਿਹਾ, "ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ, ਉਹੀ ਸਮਾਂ, ਉਹੀ ਬਹਾਨਾ।" ਅਰਜਨ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋਸਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਅਰਜਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਲੰਧਰ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਹਰਨੂਰ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਫਲੈਟ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸਵੇਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੋ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਲਕਣ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਰਾਤ ਭਰ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕਣ ਅਤੇ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਅਜਿਹੀ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਕਹਾਣੀ: ਸਹੇਲੀ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਦੇਵਰ ਨਾਲ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਚ ਭਾਬੀ ਬਲਜੀਤ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਜਸਮੀਤ ਕੁਝ ਦਿਨ ਰਹਿਣ ਆਈ, ਤੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦੇਵਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਕ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਲੈ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟੋਰਾਂਟੋ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਾਲੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਟੋਰਾਂਟੋ ਕਹਾਣੀ: ਬਰੈਂਪਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਨਵਜੋਤ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ। ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਦੀਵਾਰ, ਇੱਕ ਫੋਨ ਦੀ ਗੱਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਲੁਧਿਆਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅਮਨ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਰਾਤ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਮੋੜ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਅਤੇ ਗੁਆਂਢੀ
ਪਤੀ ਕੈਨੇਡਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਣਕ ਦੀ ਫਸਲ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਮ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਾ।
ਨਵੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋਸਣ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਘੰਟੀ
ਮੋਹਾਲੀ ਦੇ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ ਤਾਂ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪੜੋਸਣ ਬਲਜੀਤ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਜਾਮ ਕੁੱਕਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇਹ ਨਵੀਂ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋਸਣ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋਸਨ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ: ਛੱਤ ਦੀ ਕੰਧ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਰਾਜ਼
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜੋਸਨ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ: ਹਰਮਨ ਦੀ ਗੁਆਂਢਨ ਕੰਮੋ, ਜਿਸਦਾ ਪਤੀ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ ਹੈ, ਮੋਟਰ ਦੇ ਸਵਿਚ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਭੁੱਖੀ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਚੰਨ-ਚਾਨਣੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। punjabi padosan sex story in Gurmukhi.