தமிழ் ஆண்டி ஊல் கதை: மாடி ரகசியம், பகுதி 1

"கார்த்திக்... தூங்கிட்டியா?" அந்த கிசுகிசுப்பான குரல் நள்ளிரவு பன்னிரண்டு மணிக்கு என் மாடி அறை கதவின் இடுக்கு வழியே உள்ளே நுழைந்தது. நான் படுக்கையில் எழுந்து உட்கார்ந்தேன். என் இதயம் படபடவென அடித்துக்கொண்டது. இது ஏதோ சாதாரண இரவு இல்லை என்று எனக்கு தோன்றியது. ஒரு உண்மையான தமிழ் ஆண்டி ஊல் கதை என் வாழ்க்கையிலேயே தொடங்கப்போகிறது என்று அப்போது எனக்கு தெரியாது.

என் பெயர் கார்த்திக். வயது இருபத்தேழு. மதுரை தல்லாகுளத்தில் ஒரு பைக் வொர்க்ஷாப்பில் மெக்கானிக்காக வேலை பார்க்கிறேன். மூன்று மாதங்களுக்கு முன்புதான் ரேவதி அத்தையின் வீட்டு மாடியில் இருக்கும் அந்த சின்ன அறைக்கு குடி வந்தேன். வீடு பெரியது. கீழே ரேவதி அத்தை தனியாக இருக்கிறார். அவருக்கு வயது நாற்பத்தொன்று. மூன்று வருடங்களுக்கு முன்பு கணவர் ஹார்ட் அட்டாக்கில் இறந்துவிட்டார். பிள்ளைகள் இல்லை.

பகலில் ரேவதி அத்தை மிகவும் கண்டிப்பானவர். வாடகை தேதிக்கு முன்பே கேட்பார். மாடிப்படியில் செருப்பு சத்தம் கேட்கக்கூடாது என்பார். இரவு பத்து மணிக்கு மேல் டிவி சத்தம் கூடாது என்பார். ஆனால் இரவு பன்னிரண்டு மணிக்கு மேல் அவரது அறையிலிருந்து வரும் சத்தங்கள் வேறு கதை சொல்லின. இரண்டு வாரங்களாக நான் அதை கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன்.

முதலில் அது டிவி சத்தம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் டிவியில் இப்படி ஒரு பெண் முனகும் சத்தம் வராது. "ம்ம்... ஆஹ்..." என்று மெல்லிய குரல். சில நிமிடங்கள். பிறகு அமைதி. என் உடம்பு முழுவதும் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல இருந்தது. என் லுங்கிக்குள் என் பூல் விறைத்துக்கொண்டது. நான் கையால் அதை அழுத்திக்கொண்டேன்.

பகலில் வொர்க்ஷாப்பில் பைக் ரிப்பேர் செய்யும்போதுகூட என் மனம் அங்கேயே சுற்றியது. ரேவதி அத்தை என்ன செய்கிறார்? அவர் தனியாக படுக்கையில் என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறார்? அவரது நைட்டியின் கீழ் அவரது உடம்பு எப்படி இருக்கும்? அவரது முலைகள் பெரியவை. புடவையில் பார்க்கும்போதே தெரியும். இடுப்பு சற்று பருத்து, ஆனால் அதுதான் என்னை கிறங்கடித்தது.

ஒரு நாள் மாலை நான் வேலை முடிந்து வரும்போது அவர் வாசலில் கோலம் போட்டுக்கொண்டிருந்தார். நான் "அத்தை, காபி குடிச்சீங்களா?" என்று கேட்டேன். அவர் நிமிர்ந்து பார்த்தார். அவரது கண்களில் ஏதோ ஒன்று. "குடிச்சேன். நீ குடிச்சியா?" என்றார். நான் தலையாட்டினேன். அவர் உள்ளே சென்று ஒரு டம்ளர் காபி கொண்டு வந்தார். அவரது விரல்கள் டம்ளரை கொடுக்கும்போது என் விரல்களில் பட்டன. இருவரும் சட்டென விலகினோம். ஆனால் அந்த ஸ்பரிசம் என் நினைவில் ஒட்டிக்கொண்டது.

அன்று இரவு நான் ஒரு முடிவு செய்தேன். இன்று அந்த சத்தம் எங்கிருந்து வருகிறது என்று நேரில் கேட்கவேண்டும். பதினொன்றரை மணிக்கு மாடி அறையின் விளக்கை அணைத்துவிட்டு படுத்தேன். கண்களை மூடிக்கொண்டு காத்திருந்தேன். நேரம் நகர்ந்தது. பன்னிரண்டு அடித்தது. தெரு நாய் ஒன்று குரைத்துவிட்டு அமைதியானது.

பன்னிரண்டு பத்துக்கு அது தொடங்கியது. "ஆஹ்... ம்ம்..." மெல்லிய முனகல். என் நெஞ்சு படபடத்தது. நான் மெதுவாக எழுந்தேன். லுங்கியை இறுக்கிக்கட்டிக்கொண்டு கதவை திறந்தேன். மாடிப்படி இருட்டாக இருந்தது. நான் சத்தம் செய்யாமல் படிகளில் இறங்கினேன். என் காலடி சத்தம் எனக்கே கேட்டது.

ரேவதி அத்தையின் அறை கதவு முன்பு நின்றேன். உள்ளிருந்து சத்தம் தெளிவாக கேட்டது. அது வெறும் முனகல் இல்லை. அவர் ஏதோ படித்துக்கொண்டிருந்தார். "...அவன் அவளது புடவையை உருவினான். அவள் தடுக்கவில்லை..." என் மூச்சு நின்றுவிட்டது. அது ஒரு காமக் கதை புத்தகம். ரேவதி அத்தை நள்ளிரவில் படுக்கையில் படுத்து ஆபாச புத்தகம் படித்துக்கொண்டிருந்தார்.

என் பூல் லுங்கியை கிழித்துவிடும் போல விறைத்தது. நான் கதவில் காதை அழுத்தி இன்னும் கேட்க முயன்றேன். "...அவன் அவள் முலையை வாயில் எடுத்து சப்பினான். அவள் அலறினாள்..." ரேவதி அத்தையின் குரல் நடுங்கியது. பிறகு ஒரு நீண்ட முனகல். என் கை தானாக என் லுங்கிக்குள் சென்றது.

அப்போதுதான் அது நடந்தது. கதவு திடீரென திறந்தது. நான் தடுமாறி முன்னால் விழுந்தேன். வெளிச்சம் என் கண்களை கூசச்செய்தது. ரேவதி அத்தை நின்றிருந்தார். இளம் நீல நைட்டியில். தலைமுடி கலைந்து. கையில் ஒரு புத்தகம். அவரது கண்கள் என்னை எரித்தன.

"என்னடா செய்யுற கதவுக்கு பின்னாடி?" அவரது குரல் கோபமாக இல்லை. அது வேறு ஏதோ. நான் பேச முயன்றேன். வார்த்தைகள் வரவில்லை. என் கை இன்னும் என் லுங்கிக்குள் இருந்தது. அவரது பார்வை கீழே சென்றது. என் விறைத்த பூலின் வடிவம் லுங்கியில் தெளிவாக தெரிந்தது. அவர் அதையே பார்த்தார். சில நொடிகள்.

பிறகு அவர் என் சட்டை காலரை பிடித்து உள்ளே இழுத்தார். "உள்ள வாடா." நான் தடுமாறி உள்ளே சென்றேன். அவர் கதவை சாத்தினார். தாழ்ப்பாள் போடும் சத்தம் என் காதில் இடியாக ஒலித்தது. அறை சிறிய மஞ்சள் விளக்கில் மங்கலாக இருந்தது. படுக்கையில் அந்த புத்தகம் திறந்து கிடந்தது. அட்டையில் ஒரு ஜோடி கட்டிப்பிடித்த படம்.

"எத்தனை நாளா கேட்டுக்கிட்டு இருக்க?" என்று கேட்டார். நான் தலைகுனிந்தேன். "ரெண்டு வாரமா அத்தை... மன்னிச்சிடுங்க." அவர் சிரித்தார். அது சிரிப்பு இல்லை. "மன்னிப்பா? நீ கேட்டது போதாதுன்னு நேர்ல வந்துட்ட. தைரியம்தான்." அவர் படுக்கையில் உட்கார்ந்தார். நைட்டி அவரது தொடை வரை ஏறியிருந்தது. என் கண்கள் அங்கேயே நிலைத்தன.

"பார்க்காத மாதிரி நடிக்காத. பாரு." என்றார். என் மூச்சு வேகமானது. "அத்தை..." "ஷ்." அவர் எழுந்து என் அருகில் வந்தார். அவரது உடம்பிலிருந்து மல்லிகை வாசனையும் வியர்வை வாசனையும் கலந்து வந்தது. என் முகத்தை தன் கைகளில் ஏந்தினார். "மூணு வருஷம்டா. மூணு வருஷமா ஒரு ஆம்பளை என்னை தொடல."

அவரது உதடுகள் என் உதடுகளில் பதிந்தன. மென்மையாக, பிறகு அழுத்தமாக. அவரது நாக்கு என் வாய்க்குள் நுழைந்தது. நான் அவரை இறுக்கி அணைத்தேன். என் கைகள் அவரது முதுகில், இடுப்பில் அலைந்தன. அவரது உடம்பு சூடாக இருந்தது. நைட்டியின் மெல்லிய துணி வழியே அவரது சூடு எனக்கு தெரிந்தது.

அவர் என் கையை எடுத்து தன் முலையின் மேல் வைத்தார். "இப்படி... அழுத்தி பிடி... பயப்படாத." நான் அழுத்தினேன். அவர் முனகினார். அவரது காம்பு நைட்டியின் வழியே விறைத்து என் உள்ளங்கையில் குத்தியது. "பார்த்தியா? உன் கை பட்டதுமே எப்படி ஆகுதுன்னு." அவரது குரலில் குறும்பு. மூன்று வருட தனிமை அவரை இப்படி தைரியமானவராக மாற்றியிருந்தது.

அவர் என் சட்டை பட்டன்களை ஒவ்வொன்றாக கழற்றினார். அவரது விரல்கள் நடுங்கின. என் மார்பில் அவரது உதடுகள் பதிந்தன. "ஆஹ்..." என்று நான் முனகினேன். அவர் என் கழுத்தில் கடித்தார். மெல்ல. பிறகு என் காது மடலை வாயில் எடுத்து சப்பினார். என் உடம்பு முழுவதும் சிலிர்த்தது.

"அத்தை... நீங்க..." "பேசாத." அவர் என்னை படுக்கையில் தள்ளினார். நான் மல்லாக்க விழுந்தேன். அவர் என் மேல் ஏறி உட்கார்ந்தார். அவரது தொடைகள் என் இடுப்பின் இருபுறமும். நைட்டியின் கீழ் அவர் எதுவும் அணியவில்லை என்று எனக்கு புரிந்தது. அவரது புண்டையின் சூடு என் லுங்கியின் மேல் பட்டது. நான் அலறினேன்.

அவர் முன்னும் பின்னும் அசைந்தார். என் விறைத்த பூல் லுங்கியோடு அவரது புண்டையில் உரசியது. "ம்ம்... கார்த்திக்..." அவர் என் சட்டையை கழற்றி எறிந்தார். என் மார்பு காம்புகளை விரலால் திருகினார். வலியும் சுகமும் கலந்து என்னை தாக்கின. நான் அவரது நைட்டியின் மேல் அவரது முலைகளை பிடித்தேன். பெரியவை. கனமானவை. என் கைகளில் நிறையவில்லை.

"அத்தை உங்க முலை..." "பிடிச்சிருக்கா?" அவர் நைட்டியின் மேல் பகுதியை கீழே இழுத்தார். அவரது முலைகள் வெளியே வந்தன. கருத்த காம்புகள் விறைத்து நின்றன. நான் ஒன்றை வாயில் எடுத்தேன். சப்பினேன். கடித்தேன். அவர் என் தலைமுடியை பிடித்து அழுத்தினார். "ஆஹ்... அப்படித்தான்... சப்புடா..."

நான் மாறி மாறி இரண்டு முலைகளையும் சப்பினேன். என் எச்சில் அவரது மார்பில் வழிந்தது. அவர் என் லுங்கியின் முடிச்சை அவிழ்த்தார். என் பூல் வெளியே துள்ளியது. அவர் அதை பார்த்தார். அவரது கண்கள் விரிந்தன. "அடேங்கப்பா... பெருசா இருக்கேடா." அவரது கை அதை பிடித்தது. மென்மையாக, பிறகு இறுக்கமாக. மேலும் கீழும் அசைத்தார்.

"ஆஹ்... அத்தை..." என் இடுப்பு தானாக மேலே எழும்பியது. அவர் குனிந்தார். அவரது உதடுகள் என் பூலின் நுனியில் பட்டன. என் உடம்பு தூக்கிப்போட்டது. அவர் அதை வாயில் எடுத்தார். மெதுவாக. ஆழமாக. அவரது நாக்கு சுற்றி சுழன்றது. நான் படுக்கையை பிடித்துக்கொண்டேன். மூணு வருஷமா யாரும் தொடாத பெண்ணின் வாய் இவ்வளவு திறமையாக இருக்கும் என்று நான் நினைக்கவில்லை.

அவர் வேகத்தை கூட்டினார். என் பூல் அவரது தொண்டை வரை சென்றது. அவர் கண்களில் நீர் வந்தது. ஆனால் நிறுத்தவில்லை. "அத்தை... நான்... வந்துடும்..." "வரட்டும்." அவர் இன்னும் வேகமாக சப்பினார். நான் கத்தினேன். என் விந்து அவரது வாயில் பீய்ச்சியது. அவர் அத்தனையும் விழுங்கினார். பிறகு என்னை பார்த்து சிரித்தார். அவரது உதட்டில் விந்து ஒட்டியிருந்தது.

அவர் மேலே வந்து என் உதடுகளில் முத்தமிட்டார். என் சொந்த விந்தின் உப்பு சுவை அவரது வாயில் இருந்தது. எனக்கு அருவருப்பாக இல்லை. மாறாக வெறி ஏறியது. நான் அவரது கீழ் உதட்டை கடித்தேன். அவர் சிரித்தார். "பொறுக்கிடா... இன்னும் நிறைய இருக்கு." அவரது கை என் மார்பில் இறங்கி என் வயிற்றில் அலைந்தது. என் பூல் மீண்டும் துடிக்க தொடங்கியது.

"இது ஆரம்பம்தான்டா." அவர் எழுந்து நைட்டியை முழுவதுமாக கழற்றினார். அவரது உடம்பு விளக்கு வெளிச்சத்தில் மின்னியது. பெரிய முலைகள். பருத்த இடுப்பு. தொடைகளுக்கு நடுவே கருத்த முடிகள். அவர் படுக்கையில் மல்லாக்க படுத்தார். கால்களை விரித்தார். "வா."

நான் அவரது கால்களுக்கு நடுவே மண்டியிட்டேன். அவரது புண்டை என் முகத்துக்கு முன்னால். ஈரமாக, வீங்கி, துடித்துக்கொண்டிருந்தது. நான் முகத்தை புதைத்தேன். என் நாக்கு அவரது பருப்பை தேடியது. அவர் அலறினார். "ஆஹ்! அங்கதான்... அங்கதான்டா..." நான் நக்கினேன். சுழற்றி நக்கினேன். அவரது கை என் தலையை அழுத்தியது.

அவரது இடுப்பு மேலே எழும்பியது. அவரது தொடைகள் என் தலையை இறுக்கின. "கார்த்திக்... நான்... நான் வர்றேன்..." அவரது உடம்பு நடுங்கியது. அவரது புண்டையிலிருந்து சூடான நீர் என் முகத்தில் பீய்ச்சியது. நான் நக்கி குடித்தேன். உப்பும் புளிப்பும் கலந்த சுவை. அவர் மூச்சு வாங்க படுத்திருந்தார்.

"போதும்... இப்போ உள்ள வாடா..." என்று அவர் முனகினார். ஆனால் நான் நிறுத்தவில்லை. என் இரண்டு விரல்களை அவரது புண்டைக்குள் நுழைத்தேன். அவர் துள்ளினார். "ஆஹ்! கார்த்திக்!" நான் விரல்களை உள்ளே வெளியே அசைத்தேன். என் கட்டை விரல் அவரது பருப்பை தேய்த்தது. அவரது கை படுக்கை விரிப்பை கிழித்துவிடும் போல பிடித்தது. "போதும்டா... உன் பூலை உள்ள விடு... கெஞ்சுறேன்..."

நான் மேலே ஏறினேன். என் பூல் மீண்டும் விறைத்திருந்தது. அவரது புண்டையின் வாசலில் வைத்தேன். அவர் என்னை பார்த்தார். அவரது கண்களில் பயமும் ஆசையும். "மெதுவா... மூணு வருஷமாச்சு..." நான் மெல்ல உள்ளே தள்ளினேன். இறுக்கம். சூடு. ஈரம். அவர் முகம் சுளித்தார். பிறகு முனகினார்.

நான் முழுவதும் உள்ளே சென்றேன். அவர் என்னை இறுக்கி அணைத்தார். அவரது நகங்கள் என் முதுகில் பதிந்தன. "ஆஹ்... உள்ளயே இரு... அசையாத..." சில நொடிகள் நாங்கள் அப்படியே இருந்தோம். பிறகு நான் மெல்ல அசைய தொடங்கினேன். வெளியே. உள்ளே. வெளியே. உள்ளே. அவரது முனகல் அதிகரித்தது.

"வேகமா... வேகமாடா..." நான் வேகத்தை கூட்டினேன். படுக்கை கிரீச்சிட்டது. அவரது முலைகள் குதித்தன. நான் குனிந்து ஒன்றை வாயில் எடுத்துக்கொண்டே இடித்தேன். அவர் என் தலைமுடியை பிடித்து இழுத்தார். "ஆஹ்! கார்த்திக்! அப்படித்தான்! என்னை ஓலுடா!"

அவரது வார்த்தைகள் என்னை வெறிகொள்ள செய்தன. நான் அவரது கால்களை தோளில் தூக்கிப்போட்டு ஆழமாக இடித்தேன். அவர் கத்தினார். பக்கத்து வீட்டுக்கு கேட்கும் என்று கூட அவர் கவலைப்படவில்லை. "ஆஹ்! ஆஹ்! வருது! எனக்கு வருதுடா!" அவரது புண்டை என் பூலை இறுக்கியது. அவர் உச்சத்தில் துடித்தார்.

அவர் உச்சம் அடைந்த பிறகும் நான் நிறுத்தவில்லை. அவரை என் பக்கம் திருப்பி அவரது கால்களை என் இடுப்பை சுற்றி போட செய்தேன். எங்கள் முகங்கள் ஒன்றையொன்று பார்த்தன. அவரது கண்களில் கண்ணீர். ஆனால் அது சந்தோஷ கண்ணீர். "மூணு வருஷம்டா... யாரும் இப்படி..." அவர் என் கன்னத்தை தடவினார். நான் மெல்ல, ஆழமாக இடித்தேன். ஒவ்வொரு இடியும் எங்கள் இருவரையும் உருக்கியது.

நான் அவரை திருப்பிப்போட்டேன். அவர் குப்புற படுத்தார். இடுப்பை தூக்கினார். நான் பின்னாலிருந்து உள்ளே நுழைந்தேன். அவரது பின்புறத்தை பிடித்து இடித்தேன். "ஆஹ்... அப்படித்தான்... நாய் மாதிரி ஓலுடா..." அவரது வார்த்தைகள் என் வெறியை கூட்டின. நான் அவரது தலைமுடியை பிடித்து இழுத்து இடித்தேன்.

திடீரென கீழே பெரிய சத்தம். டமார் என்று கதவு தட்டும் சத்தம். "அக்கா! கதவை திற!" ஒரு ஆண் குரல். ரேவதி அத்தையின் உடம்பு உறைந்தது. என் பூல் இன்னும் அவருக்குள் இருந்தது. அவர் என்னை பார்த்தார். அவரது கண்களில் பீதி. "செல்வம்... என் கொழுந்தன்..." என்று கிசுகிசுத்தார்.

"அக்கா! தூங்கிட்டியா? கதவை திறக்கா!" குரல் மீண்டும். இன்னும் சத்தமாக. ரேவதி அத்தை என்னை பிடித்து தள்ளினார். என் பூல் வெளியே வந்தது. "பாத்ரூம்! பாத்ரூமுக்குள்ள போ!" அவர் என் சட்டையையும் லுங்கியையும் என் முகத்தில் வீசினார். நான் தடுமாறி பாத்ரூமுக்குள் ஓடினேன். கதவை சாத்தினேன்.

பாத்ரூம் இருட்டில் நான் மூச்சு வாங்க நின்றேன். என் இதயம் வெடித்துவிடும் போல அடித்தது. வெளியே ரேவதி அத்தை நைட்டியை சரி செய்யும் சத்தம். புத்தகத்தை மறைக்கும் சத்தம். "இதோ வர்றேன்டா செல்வம்!" அவரது குரல் இப்போது சாதாரணமாக இருந்தது. எதுவுமே நடக்காதது போல.

நான் பாத்ரூம் கதவின் இடுக்கு வழியே பார்த்தேன். ரேவதி அத்தை அறை கதவை திறந்து வெளியே சென்றார். சில நொடிகள் அமைதி. பிறகு கீழ் வீட்டு கதவு திறக்கும் சத்தம். "அக்கா! நான் ஊர்ல இருந்து வர்றேன். பஸ் லேட்டாயிடுச்சு. இன்னைக்கு இங்கதான் தங்குறேன்." என் வயிறு கலங்கியது. செல்வம் இன்று இரவு இங்கேயே தங்கப்போகிறான்.

ரேவதி அத்தை திரும்பி வந்தார். பாத்ரூம் கதவை லேசாக திறந்தார். அவரது முகம் வெளிறியிருந்தது. "கார்த்திக்... அவன் ஹால்ல படுத்துட்டான். நீ மாடிக்கு போயிடு. சத்தம் செய்யாம." நான் உடைகளை அணிந்துகொண்டேன். அவர் என் கையை பிடித்தார். அவரது கை நடுங்கியது.

"நாளைக்கு... நாளைக்கு இதே நேரம்..." என்று ஆரம்பித்தார். அப்போது ஹாலிலிருந்து செல்வத்தின் குரல்: "அக்கா! தண்ணி கொடு!" ரேவதி அத்தை என் கையை விட்டார். "போ... சீக்கிரம் போ." நான் அறையை விட்டு வெளியே வந்தேன். மாடிப்படி ஏறும்போது என் கால்கள் நடுங்கின.

மாடி அறைக்குள் வந்து கதவை சாத்தினேன். படுக்கையில் விழுந்தேன். என் உடம்பு இன்னும் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. அவரது வாசனை என் மேல் ஒட்டியிருந்தது. என் உதடுகளில் அவரது எச்சில். ஆனால் என் மனம் முழுவதும் ஒரே கேள்வி. செல்வம் எத்தனை நாள் தங்குவான்? அவன் ஏதாவது சந்தேகப்படுவானா? நாளை இரவு அந்த கதவு திறக்குமா?

ஜன்னல் வழியே கீழே பார்த்தேன். ஹால் விளக்கு எரிந்துகொண்டிருந்தது. செல்வத்தின் நிழல் தரையில் நீண்டு கிடந்தது. என் போன் ஒளிர்ந்தது. புது மெசேஜ். தெரியாத நம்பர் இல்லை. ரேவதி அத்தையின் நம்பர். "தூங்காத. நள்ளிரவு 2 மணிக்கு மொட்டை மாடி ஸ்டோர் ரூம். சத்தம் செய்யாம வா." என் இதயம் மீண்டும் படபடத்தது. இரவு இன்னும் முடியவில்லை.

நான் பதில் அனுப்பினேன். "வர்றேன்." ஒரே வார்த்தை. ஆனால் அதில் என் முழு உடம்பின் நடுக்கமும் இருந்தது. கடிகாரத்தை பார்த்தேன். ஒன்றரை. இன்னும் அரை மணி நேரம். செல்வம் ஹாலில் குறட்டை விடும் சத்தம் கீழே கேட்டது. அந்த சத்தம் எனக்கு தைரியம் கொடுத்தது. இரண்டு மணிக்கு மொட்டை மாடி. யாருக்கும் தெரியாமல். என் வாழ்க்கையின் மிக நீண்ட அரை மணி நேரம் தொடங்கியது.

அடுத்த பகுதி விரைவில்...