தமிழ் செக்ஸ் கதை: மெரினா இரவு ரகசியம், பாகம் 3

திவ்யாவின் கைப்பேசி திரை ஒளிர்ந்தது. "Tonight?" என்ற ஒற்றை வார்த்தை. கார்த்திக். இது ஒரு தமிழ் செக்ஸ் கதை, அதன் கடைசி அத்தியாயம், அவள் சோபாவில் அருண் தூங்கிக் கொண்டிருக்க, அவள் விரல்கள் நடுங்கியபடி அந்தச் செய்தியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

நேற்று இரவு நடந்த குழப்பம் இன்னும் அவள் உடம்பில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது. கதவு தட்டப்பட்ட சத்தம், அருண் மறந்துபோன அடையாள அட்டைக்காக வீடு திரும்பியது, கார்த்திக்கை குளியலறையில் ஒளித்து வைத்தது, அருணை முத்தத்தால் தாமதப்படுத்தியது. பிறகு அவன் மேற்பார்வையாளர் அழைத்ததும் அருண் கிளம்பிப் போனான். அதன் பிறகு சோபாவிலும் படுக்கையிலும் நடந்த வெறித்தனம் இன்னும் அவள் தொடைகளில் வலியாக இருந்தது.

இப்போது அருண் இரண்டு நாள் விடுப்பில் வீட்டில் இருந்தான். சோபாவில் கால் நீட்டி, தொலைக்காட்சி பார்த்துக் கொண்டு, அவ்வப்போது அவளைப் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். இன்று இரவு அவன் வீட்டில் தான் இருப்பான். கார்த்திக்கின் "Tonight?" என்ற கேள்விக்கு பதில் இல்லை என்பது தான். ஆனால் அவள் விரல்கள் திரையின் மேல் தயங்கின.

"யாரு மெசேஜ்?" அருண் கண்களைத் திறக்காமல் கேட்டான்.

"அம்மா. நாளைக்கு வராங்களாம்," திவ்யா பொய் சொன்னாள், குரலில் எந்த நடுக்கமும் இல்லாமல். இத்தனை நாள் பழக்கத்தில் பொய் இப்போது அவளுக்கு இயல்பாக வந்தது. அது அவளையே பயமுறுத்தியது.

மதியம் முழுவதும் அருண் அவள் அருகிலேயே இருந்தான். சமையலறையில் அவள் பருப்பு கிளற, அவன் பின்னால் வந்து இடுப்பைப் பிடித்தான். அவன் கைகள் அவள் இடுப்பில் அழுந்த, அவள் உடல் தானாக விறைத்தது. நேற்று இரவு கார்த்திக்கின் கைகள் இதே இடத்தில் இருந்தன. அந்த நினைவு அவள் அடிவயிற்றில் சூடாகப் பரவியது.

"என்ன யோசனை?" அருண் அவள் கழுத்தில் முகம் புதைத்தான்.

"ஒண்ணுமில்ல," என்றாள். அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தில் ஊர்ந்தபோது, அவள் கண்கள் மூடின. குற்ற உணர்வும் ஆசையும் ஒன்றாகக் கலந்து அவளை மூச்சுத் திணற வைத்தன.

மதிய உணவுக்குப் பிறகு அருண் சமையலறைக்கு வந்தான். "நான் ஹெல்ப் பண்றேன்," என்று பாத்திரம் கழுவத் தொடங்கினான். திவ்யா அவனைப் பார்த்தாள். இந்த மனிதன். இவ்வளவு நல்லவன். அவள் மார்பு இறுகியது.

அப்போது அவள் கைப்பேசி மீண்டும் ஒளிர்ந்தது. கார்த்திக்: "please." ஒரே வார்த்தை. அவள் வேகமாகத் திரையை அணைத்தாள். ஆனால் அருண் பார்த்துவிட்டான்.

"யாரு?" அவன் குரலில் ஏதோ மாற்றம்.

"அம்மா தான்," திவ்யா சொன்னாள், ஆனால் இந்த முறை அவள் குரல் சற்று உயர்ந்தது.

அருண் அவளைப் பார்த்தான். நீண்ட பார்வை. "திவ்யா, நீ என்கிட்ட ஏதாவது மறைக்கிறியா?"

அவள் இதயம் தொண்டையில் துடித்தது. "என்ன பேசுறீங்க?" அவள் சிரிக்க முயன்றாள், ஆனால் சிரிப்பு வரவில்லை.

"இரண்டு நாளா நீ வேற மாதிரி இருக்கே. போனை பார்த்துட்டே இருக்கே. என்னைப் பார்க்க மாட்டேங்கிறே." அவன் கைகளைத் துடைத்துக் கொண்டு அவள் அருகே வந்தான். "ஏதாவது பிரச்சனையா?"

திவ்யாவின் கண்கள் கலங்கின. உண்மையாக. "பிரச்சனை ஒண்ணுமில்ல. நான்... நான் டயர்டா இருக்கேன். அவ்வளவு தான்." அவள் அவன் மார்பில் சாய்ந்தாள். அவன் கைகள் அவளைச் சுற்றின. பாதுகாப்பு. அன்பு. அவள் கண்களை மூடினாள். இந்த அணைப்பில் இருக்கும்போது, கார்த்திக்கின் நினைவு ஒரு குற்றமாக அவளைக் குத்தியது.

"சாரி," அருண் முணுமுணுத்தான். "நான் தான் ஓவரா யோசிக்கிறேன். நைட் ஷிப்ட் டயர்ட்."

அவள் தலையசைத்தாள், பேச முடியாமல். அவன் அவள் உச்சந்தலையில் முத்தமிட்டான். அந்த முத்தம் அவளை உடைத்தது.

மாலை ஆறு மணி. அருணின் கைப்பேசி ஒலித்தது. மேற்பார்வையாளர். திவ்யாவின் இதயம் நின்றது போல் இருந்தது. அருண் முகம் மாறியது. "என்ன? இன்னைக்கு நைட்டேவா? சார், நான் லீவ்ல இருக்கேன்..." சிறிது நேர மௌனம். "சரி சார். வரேன்."

போனை வைத்த அருண் அவளைப் பார்த்தான். "எமர்ஜென்சி. சர்வர் டவுன். நைட் ஷிப்ட் போகணும். லீவு கேன்சல்."

திவ்யாவின் மார்பில் ஏதோ வெடித்தது. நிம்மதியா? குற்ற உணர்வா? ஆசையா? மூன்றும் ஒன்றாக. "சாப்பிட்டுட்டு போங்க," என்றாள் மட்டும்.

இரவு உணவு முடிந்து அருண் கிளம்பினான். வாசலில் அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். "கதவை சாத்திக்கோ. நாளைக்கு காலைல வருவேன்."

கதவு மூடிய சத்தம். திவ்யா சுவரில் சாய்ந்து நின்றாள். அவள் கைப்பேசியை எடுத்தாள். கார்த்திக்கின் செய்தி இன்னும் அங்கே இருந்தது. "Tonight?" அவள் பதில் எழுதினாள்: "அருண் நைட் ஷிப்ட் போயிட்டார். ஆனா இது கடைசி தடவையா இருக்கணும்."

பதில் உடனே வந்தது: "கதவு திறந்திருக்கு. 4A."

அவள் கண்ணாடி முன் நின்றாள். நைட்டியைக் கழற்றி, அவன் விரும்பும் அந்த கருப்பு நிற உள்ளாடைகளை அணிந்தாள். மேலே ஒரு சால்வை. வீட்டுக் கதவை மெதுவாகத் திறந்து, வெறும் கால்களுடன் மாடிப்படி ஏறினாள். ஒவ்வொரு படியும் அவள் இதயத்துடன் சேர்ந்து ஒலித்தது.

மாடிப்படியில் ஏறும்போது அவள் நின்றாள். ஒரு கணம். திரும்பிப் போய்விடலாம். அருண் வீடு திரும்பும் முன் இந்த எண்ணத்தையே கொன்றுவிடலாம். ஆனால் அவள் கால்கள் மேலே நகர்ந்தன. அவள் உடல் ஏற்கனவே முடிவு செய்துவிட்டது. முதல் நாள் பால்கனியில் அவன் குரலைக் கேட்ட அந்த நொடியில் இருந்தே இந்த இரவு தவிர்க்க முடியாததாக இருந்தது. இன்று அதை முடிக்க வேண்டும். சரியாக முடிக்க வேண்டும்.

4A கதவு சிறிது திறந்திருந்தது. அவள் உள்ளே நுழைந்தாள். கார்த்திக் வரவேற்பறையில் நின்றிருந்தான். விளக்குகள் மங்கலாக. அவன் கண்களில் அந்தப் பசி, அந்த முதல் நாள் பால்கனியில் அவள் கேட்ட அதே பசி.

"கடைசி தடவைன்னு சொன்னே," அவன் மெதுவாகச் சொன்னான், அவளை நெருங்கி.

"ஆமா. அதனால தான் வந்தேன். முழுசா. ஒரு தடவை. அப்புறம் முடிஞ்சது," அவள் சொன்னாள். அவள் குரல் உறுதியாக இருந்தது, ஆனால் உடல் அவனை நோக்கி சாய்ந்தது.

அவன் சால்வையை விலக்கினான். கருப்பு உள்ளாடையில் அவள் உடலைப் பார்த்து அவன் மூச்சு நின்றது. "அழகி," என்று முணுமுணுத்து, அவளை இழுத்து அணைத்தான். அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தில் பதிய, அவன் கைகள் அவள் முதுகில் ஊர்ந்து உள்ளாடையின் கொக்கியைத் தேடின.

திவ்யா அவன் சட்டை பொத்தான்களை அவிழ்த்தாள். அவன் மார்பு அவள் உள்ளங்கையில் சூடாக இருந்தது. அவள் நகங்கள் அவன் முதுகில் கோடுகள் வரைந்தன. அவன் உறுமினான், அவளைத் தூக்கி சோபாவில் போட்டான்.

அவன் அவள் மேல் கவிழ்ந்தான். அவன் வாய் அவள் முலைகளைக் கவ்வ, அவள் உடல் வில்லாக வளைந்தது. அவன் நாக்கு அவள் முலைக்காம்புகளைச் சுற்ற, அவள் விரல்கள் அவன் தலைமுடியில் புதைந்தன. "கார்த்திக்," அவள் முனகினாள், அந்தப் பெயரே இப்போது அவளுக்கு ஒரு ரகசிய மந்திரம்.

அவன் கை அவள் தொடைகளுக்கு இடையே நழுவியது. உள்ளாடை ஏற்கனவே ஈரமாக இருந்தது. அவன் அதை விலக்கி, விரல்களால் அவள் புண்டையைத் தடவினான். அவள் இடுப்பு தானாக உயர்ந்தது. அவன் விரல் உள்ளே நுழைந்தபோது, அவள் சோபாவின் கைப்பிடியை இறுகப் பிடித்தாள்.

"இத்தனை ஈரம்," அவன் சிரித்தான், விரல்களை வேகமாக அசைத்து. "எனக்காகவா?"

"ஆமா. உனக்காகத் தான். எப்பவும் உனக்காகத் தான்," அவள் ஒப்புக்கொண்டாள். இனி மறைக்க ஒன்றுமில்லை. இது கடைசி இரவு. எல்லாவற்றையும் சொல்லலாம், எல்லாவற்றையும் செய்யலாம்.

அவன் அவள் முன் மண்டியிட்டான். அவள் கால்களை விரித்து, முகத்தை அவள் தொடைகளுக்கு இடையே புதைத்தான். முதலில் அவன் நாக்கு அவள் தொடைகளின் உட்புறத்தில் ஊர்ந்தது. மெதுவாக. வேண்டுமென்றே தாமதமாக. திவ்யா அவன் தலையைப் பிடித்து கீழே தள்ளினாள். "அங்கே. இப்போ."

அவன் சிரித்து, அவள் புண்டையை நக்கத் தொடங்கினான். அவன் நாக்கு அவள் இதழ்களைப் பிரித்து உள்ளே நுழைந்து சுழன்றது. அவள் உடல் நடுங்கியது. அவன் ஒரு விரலை உள்ளே விட்டு, நாக்கால் மேலே தேய்த்தான். இரட்டை இன்பம். திவ்யாவின் முதுகு வில்லாக வளைந்தது.

"கார்த்திக், நான்... நான் வரப்போறேன்," அவள் முனகினாள்.

"வா," அவன் முணுமுணுத்து, வேகத்தை அதிகரித்தான். முதல் உச்சம் அவளைத் தாக்கியபோது, அவள் அவன் தலையை இறுகப் பிடித்து அழுத்தினாள். அவள் உடல் சோபாவில் துள்ளியது. அவள் கத்தலை அடக்க முயன்று தோற்றாள்.

"இன்னும்," அவள் மூச்சிரைத்தாள். "இன்னைக்கு எல்லாம் வேணும்."

அவன் எழுந்து, பேண்ட்டைக் கழற்றினான். அவன் சுன்னி விறைத்து நின்றது. திவ்யா அதைக் கையில் எடுத்தாள். சூடாக, துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அவள் அதை வாயில் எடுத்தாள். அவன் தலையைப் பின்னுக்குச் சாய்த்து உறுமினான். அவள் நாக்கு அதைச் சுற்ற, அவள் வாய் ஆழமாக இறங்கியது.

"போதும்," அவன் அவளைத் தூக்கினான். "உள்ளே வா." படுக்கையறைக்கு அவளைத் தூக்கிச் சென்று படுக்கையில் போட்டான். அவள் கால்களைத் தோளில் போட்டுக் கொண்டு, ஒரே தள்ளில் உள்ளே நுழைந்தான்.

திவ்யா அலறினாள். நிறைவு. முழுமை. அவன் ஆழமாக உள்ளே இருந்தான். அவன் இயங்கத் தொடங்கினான். மெதுவாக, ஆழமாக, ஒவ்வொரு தள்ளும் அவள் அடிவயிற்றில் மின்சாரமாகப் பாய்ந்தது. படுக்கை கிரீச்சிட்டது. அவள் நகங்கள் அவன் முதுகில் ரத்தக் கோடுகள் வரைந்தன.

"வேகமா," அவள் கெஞ்சினாள். "கடைசி தடவை. என்னை மறக்க முடியாதபடி செய்."

அவன் வேகத்தை அதிகரித்தான். அவள் உடல் படுக்கையில் அதிர்ந்தது. அவள் முலைகள் குதித்தன. அவன் ஒரு கையால் அவள் முலையைப் பிசைந்து கொண்டே, மறு கையால் அவள் புண்டையின் மேல் பகுதியைத் தேய்த்தான். இரட்டைத் தாக்குதல். திவ்யாவின் உலகம் வெடித்தது.

இரண்டாவது உச்சம். அவள் கத்தினாள், அவன் பெயரைக் கத்தினாள், சுவர்கள் கேட்டிருக்கும் என்று கவலைப்படாமல். அவன் அவள் உள்ளேயே விந்தைப் பாய்ச்சினான். சூடான வெள்ளம். அவள் அதை உணர்ந்தாள், ஒவ்வொரு துடிப்பையும்.

அவர்கள் மூச்சிரைத்தபடி கிடந்தனர். வியர்வை. அமைதி. பிறகு கார்த்திக் அவள் கையைப் பிடித்து எழுப்பினான். "வா."

குளியலறை. அவன் ஷவரைத் திறந்தான். சூடான தண்ணீர். அவன் அவளை தண்ணீருக்குள் இழுத்தான். தண்ணீர் அவர்கள் உடல்களில் வழிந்தது. அவன் சோப்பை எடுத்து அவள் முதுகில் தேய்த்தான். அவன் கைகள் சோப்பு நுரையுடன் அவள் உடல் முழுவதும் ஊர்ந்தன. முலைகள், வயிறு, தொடைகள். அவள் திரும்பி அவன் மார்பில் சோப்பு தேய்த்தாள். அவன் சுன்னி மீண்டும் விறைத்தது. அவள் கையில் எடுத்து மெதுவாக அசைத்தாள்.

"இங்கேயே," அவன் முணுமுணுத்து, அவளைச் சுவரில் சாய்த்தான். அவள் ஒரு காலைத் தூக்கி அவன் இடுப்பில் வைத்தாள். அவன் உள்ளே நுழைந்தான். தண்ணீர் சத்தத்துடன், அவர்கள் உடல்கள் மோதின. அவள் அவன் தோள்களைப் பிடித்துக் கொண்டு, ஒவ்வொரு தள்ளுக்கும் ஏற்ப அசைந்தாள்.

"உன் புண்டை என்னைக் கொல்லுது," அவன் அவள் காதில் முணுமுணுத்தான்.

"அப்போ சாகு," அவள் சிரித்து, அவன் உதட்டைக் கடித்தாள். "இன்னைக்கு என் கைல சாகு."

அவன் அவளைத் திருப்பினான். அவள் கைகள் சுவரில். அவன் பின்னால் இருந்து உள்ளே நுழைந்தான். ஆழம். திவ்யா கத்தினாள். தண்ணீர் அவள் முகத்தில் அடித்தது. அவன் அவள் இடுப்பைப் பிடித்து வேகமாக இயங்கினான். அவள் முலைகள் ஆடின. அவன் ஒரு கையை முன்னால் கொண்டு வந்து அவள் புண்டையைத் தேய்த்தான்.

மூன்றாவது உச்சம் அவளைத் தாக்கியது. அவள் கால்கள் நடுங்கின. அவன் அவளைத் தாங்கிப் பிடித்து, அவள் உள்ளேயே மீண்டும் விந்தைப் பாய்ச்சினான். அவர்கள் தண்ணீருக்குள் நின்று மூச்சிரைத்தனர்.

வெளியே வந்து துவட்டிக் கொண்டனர். கார்த்திக் இரண்டு கிளாஸ் தண்ணீர் கொண்டு வந்தான். அவர்கள் குடித்தனர். யதார்த்தம் மெதுவாகத் திரும்பியது.

"நாளைக்கு அருண் டே ஷிப்ட்டுக்கு மாறப் போறார்," திவ்யா சொன்னாள். "இனி நைட் ஷிப்ட் இல்ல. இனி இது முடியாது."

கார்த்திக் அமைதியாக இருந்தான். பிறகு, "எனக்குத் தெரியும். அதான் இன்னைக்கு..." அவன் நிறுத்தினான். "நீ சந்தோஷமா இருக்கியா, திவ்யா? அவனோட?"

அவள் யோசித்தாள். உண்மையாக யோசித்தாள். இந்தக் கேள்விக்கு அவள் நேற்று வரை பதில் சொல்லியிருக்க மாட்டாள். ஆனால் இன்று, இந்த இரவுக்குப் பிறகு, அவளுக்குத் தெரிந்தது. "ஆமா," என்றாள் மெதுவாக. "அவன் நல்லவன். நான் தான்... நான் தான் தப்பு பண்ணேன். ஆனா இந்தத் தப்பு எனக்கு வேணும்னு இருந்தது. என்னை உயிரோட வச்சிருந்தது. நீ எனக்குக் கொடுத்தது ஒரு கனவு, கார்த்திக். ஆனா கனவுல வாழ முடியாது."

அவன் கண்களில் ஏதோ மின்னியது. வலியா? புரிதலா? "நான் உன்னைக் காதலிச்சேன், தெரியுமா? உண்மையாவே."

திவ்யாவின் தொண்டை அடைத்தது. "எனக்குத் தெரியும். அதான் இது கஷ்டமா இருக்கு. ஆனா நாம இப்படியே போனா, ஒரு நாள் அருண் கண்டுபிடிச்சுடுவான். அப்புறம் மூணு பேர் வாழ்க்கையும் நாசம். இப்படி முடிக்கிறது தான் சரி. நல்ல நினைவா முடிக்கிறது."

அவன் மெதுவாகத் தலையசைத்தான். "நீ சொல்றது சரி தான்." ஒரு இடைவெளி. "அந்த பால்கனி இரவுகளை நான் மறக்க மாட்டேன்."

"நானும் மாட்டேன்," அவள் சொன்னாள், கண்கள் கலங்க. "என்னை மன்னிச்சுடு."

"மன்னிக்க ஒண்ணுமில்ல," அவன் அவள் கன்னத்தைத் தொட்டான். "நீ எனக்கு வாழ்க்கையில மறக்க முடியாத மூணு வாரம் கொடுத்தே."

"அப்புறம்?" அவன் கேட்டான்.

"அப்புறம் நான் வீட்டுக்குப் போறேன். நீ என் நம்பரை டெலீட் பண்ணு. நான் உன் நம்பரை டெலீட் பண்றேன். பால்கனில பார்த்தா சிரிச்சுக்கலாம். அவ்வளவு தான்."

அவன் அவளை நீண்ட நேரம் பார்த்தான். பிறகு தலையசைத்தான். "சரி." அவன் கைப்பேசியை எடுத்து, அவள் முன்னாலேயே அவள் எண்ணை அழித்தான்.

திவ்யா உடை அணிந்தாள். வாசலில் நின்று திரும்பிப் பார்த்தாள். அந்த வீடு, அந்த மங்கலான விளக்குகள், அந்த மனிதன். எல்லாம் இனி அவள் வாழ்க்கையில் இல்லை. "நன்றி," என்றாள். "எல்லாத்துக்கும். என்னை மீண்டும் ஒரு பெண்ணா உணர வச்சதுக்கு."

அவன் புன்னகைத்தான், அந்தப் பழைய பசியுடன், ஆனால் இப்போது அதில் ஏதோ மென்மை இருந்தது. "போய்ட்டு வா, 4B."

அவள் படிகளில் இறங்கினாள். தன் வீட்டுக்குள் நுழைந்து கதவைச் சாத்தினாள். கைப்பேசியை எடுத்து கார்த்திக்கின் எண்ணை அழித்தாள். செய்திகள் அனைத்தையும் அழித்தாள். பிறகு குளியலறைக்குச் சென்று நீண்ட நேரம் குளித்தாள். தண்ணீர் அவள் உடலில் வழிந்தபோது, அவள் அழுதாளா சிரித்தாளா என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை.

காலை ஐந்து மணி. அருண் வீடு திரும்பினான், களைத்து. திவ்யா அவனுக்கு காபி போட்டுக் கொடுத்தாள். அவன் அவள் தோளில் சாய்ந்து கண்களை மூடினான். அவள் அவன் தலைமுடியைக் கோதினாள். அவன் கை அவள் கையைப் பிடித்தது. அந்தப் பிடியில் இருந்த நம்பிக்கை அவள் நெஞ்சை அழுத்தியது, ஆனால் இந்த முறை அது ஒரு உறுதியாக மாறியது. இனி இந்த நம்பிக்கையை உடைக்க மாட்டேன்.

அவள் கைப்பேசியை எடுத்துப் பார்த்தாள். காலியான செய்திப் பெட்டி. அழிக்கப்பட்ட எண். எதுவும் இல்லை, எதுவும் நடக்காதது போல. அவள் போனை வைத்துவிட்டு, அருணின் தோளில் தலை சாய்த்தாள். அவன் தூக்கத்தில் அவள் கையை இறுகப் பிடித்தான்.

ஜன்னல் வழியே பால்கனி தெரிந்தது. எதிர் பால்கனி காலியாக இருந்தது. திவ்யா காபி கோப்பையை உதட்டில் வைத்தாள். சூடு அவள் தொண்டையில் இறங்கியது. ரகசியம் முடிந்தது. கதை முடிந்தது. அவள் வாழ்க்கை, அவள் கணவன், அவள் வீடு, எல்லாம் அப்படியே இருந்தன. ஆனால் அவள் மட்டும் இனி பழைய திவ்யா இல்லை.