ગુજરાતી ભાભી સેક્સ સ્ટોરી: અડધી રાતે સંભળાયેલી વાત

આ એક ગુજરાતી ભાભી સેક્સ સ્ટોરી છે જે અડધી રાતે એક ફોન કૉલથી શરૂ થઈ। સુરતના અડાજણ વિસ્તારમાં આવેલા એક નાના ફ્લેટમાં તે રાત્રે જે થયું, તેની કલ્પના દિયર સાહિલે સપનામાં પણ નહોતી કરી।

ઘડિયાળમાં બારના ટકોરા પડ્યા હતા અને સાહિલને ઊંઘ નહોતી આવતી। બીજા દિવસે બરોડામાં એક કંપનીમાં ઇન્ટરવ્યૂ હતો, પણ આંખો બંધ થવાનું નામ જ નહોતી લેતી। ગળું સુકાતું હતું એટલે તે ધીમે પગલે રૂમની બહાર નીકળ્યો, રસોડા તરફ પાણી પીવા જતો હતો। ત્યાં જ અંધારા કોરિડોરમાં તેના કાને ભાભી નયનાનો દબાયેલો અવાજ પડ્યો।

"અરે સોનલ, તું તો જાણે છે ને... રાકેશને તો ફુરસદ જ નથી। દિવસે સૂઈ જાય, રાત્રે મિલમાં નાઈટ પાળી। હું તો અંદરથી તરસી રહી છું, સમજે છે ને તું?" નયના ફોન પર તેની બહેનપણી સાથે વાત કરતી હતી, અને તેનો અવાજ એટલો ખુલ્લો હતો કે સાહિલના કાન ગરમ થઈ ગયા। "લગ્નને ચાર વરસ થયાં, પણ મને તો એવું લાગે છે જાણે હું કુંવારી જ બેઠી હોઉં।"

સાહિલ થંભી ગયો। તેનું હૃદય ધડકવા લાગ્યું અને ગળામાંથી થૂંક ઉતારવું પણ મુશ્કેલ થઈ ગયું। તે પાછો ફરવા જતો હતો ત્યાં જ તેના પગ નીચે ફર્શનું એક પાટિયું કિચૂડાટ બોલ્યું। રસોડામાં એકદમ સન્નાટો છવાઈ ગયો। પછી નયનાનો તીખો અવાજ આવ્યો, "કોણ છે?"

રસોડાની લાઈટ ઝબકીને ચાલુ થઈ અને સાહિલ અંધારામાંથી અજવાળામાં આવી ગયો। નયના દરવાજામાં ઊભી હતી, હાથમાં ફોન, શરીર પર પાતળી ગુલાબી નાઈટી જેમાંથી તેના ભરાવદાર દૂધનો આકાર સ્પષ્ટ દેખાતો હતો। તેના વાળ ખુલ્લા હતા અને ચહેરા પર પકડાઈ જવાની શરમને બદલે કંઈક બીજું જ હતું, એક તોફાની ચમક।

"ફોન... કાપી નાખ્યો?" સાહિલે ગભરાઈને પૂછ્યું। નયનાએ ધીમે સ્મિત કર્યું અને ફોન ટેબલ પર મૂકી દીધો। "સાંભળ્યું ને બધું?" તેણે સીધું જ પૂછ્યું, "તો હવે શરમાય છે શું કામ? ચોવીસ વરસનો મરદ છે કે નાનું બાળક?"

સાહિલ કંઈ બોલે તે પહેલાં જ તેના પગ જાતે આગળ વધ્યા। તે નયનાની એકદમ નજીક આવી ગયો, એટલો નજીક કે તેના શ્વાસની ગરમાહટ તેના ચહેરા પર અનુભવાઈ। "ભાભી, હું... હું પાણી પીવા આવ્યો હતો..." તેના શબ્દો અધૂરા રહ્યા, કારણ કે નયનાએ પોતાની આંગળી તેના હોઠ પર મૂકી દીધી।

"શ્શ્શ... બહાનાં રહેવા દે।" તે બોલી અને પછી જે થયું તેની સાહિલે કલ્પના પણ નહોતી કરી। નયનાએ પોતાના હોઠ તેના હોઠ પર દબાવી દીધા। પહેલાં ધીમેથી, પછી જાણે ચાર વરસની તરસ એક સાથે છૂટી હોય એમ જોરથી। તેની જીભ સાહિલના મોંમાં ઘૂસી ગઈ અને સાહિલના હાથ જાતે જ તેની કમર પર વીંટળાઈ ગયા।

સાહિલના હાથ હવે હિંમત કરીને ઉપર સરક્યા અને નાઈટી ઉપરથી જ તેના ભારે દૂધને દબાવવા લાગ્યા। નયનાના ગળામાંથી એક દબાયેલી સિસકારી નીકળી, "આહ... ધીરે..." તે બોલી, પણ તેના હાથ સાહિલને દૂર કરવાને બદલે તેના વાળમાં ઘૂસી ગયા અને તેનું માથું પોતાની છાતી તરફ દબાવવા લાગ્યા।

"ભાભી... કોઈ આવી જશે તો?" સાહિલે હાંફતાં પૂછ્યું। નયનાએ હસીને કહ્યું, "રાકેશ સવારે છ વાગ્યા પહેલાં નથી આવવાનો। અને આ ફ્લેટમાં તારા સિવાય બીજું કોણ છે? ડરપોક!" એટલું કહીને તેણે પોતાની નાઈટીની એક સ્ટ્રેપ ખભા પરથી સરકાવી દીધી।

સાહિલનો હાથ હવે નાઈટીની અંદર સરકી ગયો હતો। તેની આંગળીઓ નયનાની નરમ જાંઘ પર ફરતી ફરતી ઉપર વધી રહી હતી। જ્યારે તેની આંગળી પેન્ટીની કિનારીને અડી, ત્યારે નયનાનું આખું શરીર ધ્રૂજી ઊઠ્યું। "સાહિલ..." તે ફક્ત એટલું જ બોલી શકી।

ત્યાં જ ટેબલ પર પડેલો નયનાનો ફોન જોરથી રણક્યો। સ્ક્રીન પર નામ ચમકતું હતું, રાકેશ। બંનેના શ્વાસ એક પળ માટે થંભી ગયા। નયનાએ સાહિલ તરફ જોયું, આંખમાં શરારત સાથે ફોન ઉપાડ્યો, "હેલ્લો? હા, જાગું છું... પાણી પીવા ઊઠી હતી।" તે સામાન્ય અવાજે વાત કરતી રહી, જ્યારે સાહિલનો હાથ હજુ તેની નાઈટીની અંદર જ હતો અને તેના દૂધને ધીમે ધીમે મસળી રહ્યો હતો।

નયનાનો અવાજ વાત કરતી વખતે બે વાર ધ્રૂજ્યો, પણ તેણે હિંમત ન હારી। "હા... હા... તમે જમી લીધું? સારું... સવારે મળીએ।" ફોન કપાતાં જ તેણે ઊંડો શ્વાસ લીધો અને સાહિલના હાથને પકડીને બહાર કાઢ્યો। "તું તો પાગલ છે, ખબર છે? ફોન પર વાત કરતી હતી ત્યારે પણ..." તેનો ચહેરો લાલ થઈ ગયો હતો, પણ આંખોમાં તરસ હજુ એવી જ ભડકતી હતી।

"કાલે રાત્રે..." નયના સાહિલના કાનમાં ફુસફુસાઈ, તેના હોઠ તેના કાનને અડતા હતા, "મારા રૂમમાં આવજે। દરવાજો ખુલ્લો રાખીશ। અને હા, રાકેશ સવારે છ વાગ્યે આવશે, એ પહેલાં નીકળી જજે।" એટલું કહીને તે પોતાના રૂમ તરફ વળી ગઈ, અને જતાં જતાં પાછળ ફરીને એવી નજરે જોયું કે સાહિલની આખી રાત ઊંઘ ઊડી ગઈ।

બીજી રાત્રે સાડા અગિયાર વાગ્યે સાહિલ ધડકતા હૃદયે નયનાના રૂમના દરવાજા પાસે ઊભો હતો। દરવાજો ખરેખર ખુલ્લો હતો, અંદર ઝાંખો પીળો લેમ્પ બળતો હતો। નયના પલંગ પર બેઠી હતી, વાળ ખુલ્લા, શરીર પર એવી પાતળી કાળી નાઈટી કે જેમાંથી બધું જ ઝાંખું દેખાતું હતું। તેને જોતાં જ તેના હોઠ પર સ્મિત ફરક્યું।

"આવી ગયો? મને હતું જ કે તું આવીશ।" નયના ઊભી થઈ અને દરવાજો અંદરથી બંધ કરીને સ્ટોપર લગાવી દીધી। પછી તે ધીમે પગલે સાહિલ તરફ આવી અને તેના શર્ટના બટન એક પછી એક ખોલવા લાગી। "આજે ઉતાવળ નથી કરવાની। આજે હું તને ધીમે ધીમે માણવા માંગુ છું।"

શર્ટ નીચે પડ્યું, પછી તેના હાથ સાહિલના પેન્ટના બેલ્ટ પર ગયા। જ્યારે પેન્ટ નીચે સરક્યું, ત્યારે નયનાની નજર સાહિલના તંગ ચડ્ડી પર સ્થિર થઈ ગઈ, જ્યાં તેનો લંડ તંગ થઈને બહાર આવવા મથી રહ્યો હતો। "ઓહો... આ તો તૈયાર જ બેઠો છે," તે તોફાની અવાજે બોલી અને ઘૂંટણિયે બેસી ગઈ।

નયનાએ ચડ્ડી નીચે સરકાવી અને સાહિલનો કડક લંડ તેના ચહેરાની સામે આવી ગયો। તેણે પહેલાં તેને હાથમાં પકડ્યો, ધીમે ધીમે ઉપર નીચે હલાવ્યો, પછી પોતાની જીભ કાઢીને તેના ટોપ પર ફેરવી। સાહિલના ગળામાંથી એક જોરદાર સિસકારી નીકળી, "આહ... ભાભી..." નયનાએ સ્મિત સાથે તેના લંડને પોતાના મોંમાં લઈ લીધો અને ચૂસવા લાગી।

તેની જીભ લંડની આસપાસ ફરતી હતી, ક્યારેક ટોપ પર દબાણ કરતી, ક્યારેક ઊંડે સુધી લઈ જતી। સાહિલના હાથ તેના વાળમાં ઘૂસી ગયા અને તેનું માથું ધીમે ધીમે દબાવવા લાગ્યા। "બસ... બસ ભાભી... હું..." તે હાંફતો બોલ્યો, પણ નયનાએ મોં ન હટાવ્યું। તે વધુ જોરથી ચૂસવા લાગી, જાણે તેના ચાર વરસના દુકાળનો બદલો લેતી હોય।

પછી સાહિલે તેને ઊભી કરી અને પલંગ પર સુવડાવી દીધી। તે તેના ઉપર ઝૂક્યો અને નાઈટીની બંને સ્ટ્રેપ એક સાથે નીચે સરકાવી દીધી। નયનાના ભરાવદાર દૂધ ખુલ્લા થઈ ગયા, ટોચ પરના કડક નિપ્પલ સાહિલને આમંત્રણ આપતા હતા। તેણે એક દૂધને મોંમાં લઈ લીધું અને ચૂસવા લાગ્યો, જ્યારે બીજા હાથે બીજા દૂધને જોરથી દબાવતો રહ્યો।

"આહ... સાહિલ... ચૂસ... જોરથી ચૂસ..." નયના પલંગ પર તરફડતી બોલી। તેના હાથ સાહિલની પીઠ પર નખ ઘસતા હતા। સાહિલે તેના દૂધને ચૂસતાં ચૂસતાં પોતાનો હાથ નીચે સરકાવ્યો અને નાઈટીને કમર સુધી ઊંચી કરી દીધી। પછી તેણે તેની પેન્ટીને એક ઝાટકે નીચે ખેંચી કાઢી।

નયનાની ભીની ચૂત સાહિલની સામે ખુલ્લી હતી, પાણીથી તરબતર। તેણે બે આંગળીઓ ધીમે તેની ચૂતમાં સરકાવી અને અંદર બહાર કરવા લાગ્યો। નયનાનું શરીર પલંગ પર ઉછળવા લાગ્યું। "અંદર... વધુ અંદર..." તે બબડતી હતી। પછી સાહિલ નીચે ઝૂક્યો અને પોતાની જીભ તેની ચૂત પર ફેરવી।

સાહિલની જીભ નયનાની ચૂતને ચાટતી હતી, ક્યારેક ઉપરના દાણા પર દબાણ કરતી, ક્યારેક અંદર ઊંડે ઘૂસતી। નયનાની જાંઘો સાહિલના માથાની આસપાસ ભીંસાવા લાગી। તેના મોંમાંથી સતત સિસકારીઓ નીકળતી હતી, "આહ... આહ... હું... હું ઝડવાની છું..." અને પછી એક જોરદાર ધ્રુજારી સાથે તેનું પાણી છૂટી ગયું, સાહિલના ચહેરા પર।

નયના હાંફતી પલંગ પર પડી હતી, સંતોષ અને થાકથી તેની આંખો બંધ હતી। સાહિલ તેના ઉપર આવ્યો, તેનો લંડ હજુ કડક હતો અને તે નયનાની ચૂત તરફ વધી રહ્યો હતો। પણ નયનાએ તેની છાતી પર હાથ મૂકીને તેને રોક્યો। "આજે નહીં," તે ફુસફુસાઈ, આંખોમાં શરારત સાથે, "તરસને એક રાત વધુ તડપવા દે। કાલે... કાલે રાત્રે પૂરું કરજે।"

ત્રીજી રાત્રે જ્યારે સાહિલ નયનાના રૂમનો દરવાજો ખખડાવ્યા વિના ખોલીને અંદર ગયો, ત્યારે તે શ્વાસ રોકીને ઊભો રહી ગયો। નયના દરવાજા પાસે જ ઊભી હતી, શરીર પર ફક્ત એક પાતળી સફેદ નાઈટી, અને તેની નીચે બ્રા પણ નહોતી પહેરી। તેના કડક નિપ્પલ નાઈટીમાંથી સ્પષ્ટ દેખાતા હતા। "આજે કોઈ રોકટોક નહીં," તે બોલી, "આજે તરસ પૂરી થશે।"

સાહિલે દરવાજો બંધ કર્યો અને એક જ ઝાટકે નયનાને પોતાની બાહોમાં ખેંચી લીધી। તેના હોઠ તેના હોઠ પર તૂટી પડ્યા, જીભો એકબીજામાં ગૂંચવાઈ ગઈ। તેના હાથ નાઈટી ઉપરથી જ તેના દૂધને જોરથી દબાવતા હતા, ક્યારેક નિપ્પલને આંગળીઓ વચ્ચે મરડતા હતા। નયના તેના બાહોમાં તરફડતી હતી, "ઉતાર... આ નાઈટી ઉતારી નાખ..."

સાહિલે નાઈટીને ઉપર ખેંચીને તેના માથા ઉપરથી કાઢી નાખી। નયના હવે તેની સામે ફક્ત પેન્ટીમાં ઊભી હતી, તેનું ગોરું ભરાવદાર શરીર લેમ્પના ઝાંખા અજવાળામાં ચમકતું હતું। તેણે પેન્ટી પણ નીચે સરકાવી દીધી અને હવે તે સંપૂર્ણ નગ્ન હતી। સાહિલની નજર તેના શરીર પર ફરતી હતી, દૂધથી લઈને ચૂત સુધી, અને તેનો લંડ ચડ્ડીમાં તંગ થઈને દુખવા લાગ્યો હતો।

નયનાએ પોતે જ સાહિલના કપડાં ઉતારવા માંડ્યા। શર્ટ, પેન્ટ, ચડ્ડી, બધું જમીન પર પડ્યું। પછી તેણે સાહિલને પલંગ પર ધક્કો મારીને સુવડાવી દીધો અને તેના ઉપર ઊંધી સૂઈ ગઈ, એવી રીતે કે તેનું મોં સાહિલના લંડ પાસે આવ્યું અને તેની ચૂત સાહિલના મોં પાસે। "આજે બંને સાથે," તે તોફાની અવાજે બોલી।

નયનાએ સાહિલના લંડને મોંમાં લઈને ચૂસવા માંડ્યો, જ્યારે સાહિલ નીચેથી તેની ચૂતને ચાટતો હતો। બંનેના મોંમાંથી સિસકારીઓ નીકળતી હતી। નયનાની જીભ લંડ પર ફરતી હતી અને સાહિલની જીભ તેની ચૂતમાં ઊંડે ઘૂસતી હતી। નયનાની ચૂતમાંથી પાણી વહેવા લાગ્યું હતું, જે સાહિલ ચાટી જતો હતો। "ચાટ... વધુ ચાટ..." નયના લંડ મોંમાં રાખીને જ બબડતી હતી।

થોડી વાર પછી નયના સીધી થઈ અને સાહિલના કાનમાં બોલી, "હવે... હવે અંદર નાખ। ચોદ મને, સાહિલ... ત્રણ રાતથી હું આ પળની રાહ જોઉં છું।" સાહિલે તેને પલંગ પર સુવડાવી, તેની જાંઘો પહોળી કરી અને પોતાના લંડને તેની ભીની ચૂત પર ઘસવા લાગ્યો। નયનાનું શરીર અધીરાઈથી તરફડતું હતું।

સાહિલે ધીમે પોતાનો લંડ નયનાની ચૂતમાં ધકેલવા માંડ્યો। પહેલાં ટોપ અંદર ગયું, પછી ધીમે ધીમે આખો લંડ। નયનાના મોંમાંથી એક ઊંડી સિસકારી નીકળી, "આહ... કેટલો મોટો... ધીરે... ધીરે..." તેની ચૂત સાહિલના લંડને ચુસ્ત રીતે ભીંસતી હતી, અંદરથી ગરમ અને ભીની। સાહિલે ધક્કા મારવા માંડ્યા, પહેલાં ધીમે, પછી વધુ જોરથી।

રૂમમાં ફક્ત બંનેના શ્વાસ અને ચામડીના ટકરાવાનો અવાજ ગુંજતો હતો। નયનાના હાથ સાહિલની પીઠ પર નખ મારતા હતા, તેના પગ તેની કમર આસપાસ વીંટળાયેલા હતા। "જોરથી... વધુ જોરથી ચોદ..." તે બબડતી હતી, "રાકેશે મને ક્યારેય આવું સુખ નથી આપ્યું..." સાહિલના ધક્કા વધુ ઊંડા થતા ગયા।

પછી નયનાએ સાહિલને નીચે ધકેલ્યો અને પોતે તેના ઉપર બેસી ગઈ। તેણે સાહિલના લંડને પકડીને પોતાની ચૂતમાં ગોઠવ્યો અને ધીમે નીચે બેસી ગઈ। આખો લંડ તેની અંદર સમાઈ ગયો। નયના ઉપર નીચે થવા લાગી, તેના ભારે દૂધ ઉછળતા હતા। સાહિલે તેની કમર પકડી રાખી હતી અને નીચેથી પણ ધક્કા મારતો હતો।

"આહ... આહ... કેવી મજા આવે છે..." નયના ઉપર બેઠી બેઠી તરફડતી હતી। તેના વાળ ચહેરા પર આવી ગયા હતા, પરસેવો તેના દૂધ વચ્ચેથી વહેતો હતો। તેણે ગતિ વધારી દીધી, તેની ચૂત સાહિલના લંડને અંદર બહાર કરતી હતી। થોડી જ વારમાં તેનું શરીર જોરથી ધ્રૂજ્યું અને તે ચીસ પાડતી ઝડી ગઈ, સાહિલના લંડ પર પોતાનું પાણી છોડતી।

નયના થાકીને સાહિલની છાતી પર ઢળી પડી, પણ સાહિલનો લંડ હજુ કડક હતો। તેણે નયનાને પલંગ પર ઊંધી ફેરવી, તેની ગાંડ ઉપર કરી અને પાછળથી તેની ચૂતમાં લંડ ઘુસાડી દીધો। નયનાના મોંમાંથી જોરદાર ચીસ નીકળી, "આહ... ધીરે... અવાજ..." પણ સાહિલ રોકાયો નહીં। તેણે તેની ગાંડને બંને હાથે પકડી રાખી હતી અને જોર જોરથી ધક્કા મારતો હતો।

નયનાની ગાંડ દરેક ધક્કે હલતી હતી, તેના દૂધ પલંગ પર ઘસાતા હતા। "ચોદ... મને કૂતરીની જેમ ચોદ..." તે બેશરમીથી બબડતી હતી, અને આ શબ્દો સાંભળીને સાહિલ પાગલ થઈ ગયો। તેના ધક્કા વધુ ઝડપી અને ઊંડા થતા ગયા। નયના ફરી એક વાર ઝડવાની અણી પર હતી।

સાહિલે નયનાને ફરી સીધી સુવડાવી અને તેના ઉપર આવી ગયો। તેની જાંઘો પોતાના ખભા પર મૂકી અને પૂરી તાકાતથી ધક્કા મારવા લાગ્યો। બંનેના શરીર પરસેવાથી તરબતર હતા। "હું... હું આવવાનો છું..." સાહિલ હાંફતો બોલ્યો। "અંદર જ... અંદર જ કાઢ..." નયના બોલી, અને સાહિલે એક જોરદાર ધક્કા સાથે પોતાનું બધું પાણી તેની ચૂતમાં કાઢી નાખ્યું।

બંને એકબીજાને વળગીને પલંગ પર પડ્યા હતા, શ્વાસ હાંફતા હતા। નયનાએ સાહિલના છાતી પર માથું મૂક્યું હતું અને તેની આંગળી તેની છાતી પર ફેરવતી હતી। "તું તો રાકેશ કરતાં સો ગણો સારો નીકળ્યો," તે ફુસફુસાઈ, "ચાર વરસમાં પહેલી વાર મને લાગ્યું કે હું ખરેખર જીવું છું।"

સાહિલે તેના વાળમાં હાથ ફેરવ્યો। "ભાભી... આ ખોટું તો નથી ને?" નયનાએ તેની સામે જોયું, આંખોમાં કોઈ પસ્તાવો નહોતો। "ખોટું એ છે કે એક સ્ત્રી તરસી રહે અને કોઈને ખબર પણ ન પડે। આપણે કોઈનું ખરાબ નથી કરતા, ફક્ત એકબીજાની તરસ છિપાવીએ છીએ।"

બંને થોડી વાર એમ જ સૂતા રહ્યા, પછી નયનાએ ઘડિયાળ તરફ જોયું। સવારના ચાર વાગ્યા હતા। "હજુ બે કલાક છે," તે તોફાની સ્મિત સાથે બોલી, અને તેનો હાથ ફરી સાહિલના લંડ તરફ વધ્યો, જે ફરી કડક થવા લાગ્યો હતો। તે રાત્રે બંનેએ એકબીજાને વધુ એક વાર પૂરા દિલથી માણ્યા।

સવારે પોણા છ વાગ્યે બહાર બાઈકનો હોર્ન વાગ્યો। રાકેશ આવી ગયો હતો। સાહિલ ઉતાવળે પોતાના કપડાં પહેરીને બાથરૂમમાં સંતાઈ ગયો, જ્યારે નયનાએ ઝડપથી નાઈટી પહેરી લીધી અને વાળ સરખા કર્યા। દરવાજો ખૂલવાનો અવાજ આવ્યો, "નયના, ચા બનાવજે, બહુ થાક લાગ્યો છે।"

થોડી વાર પછી સાહિલ બાથરૂમમાંથી બહાર આવ્યો, જાણે હમણાં જ ઊઠ્યો હોય એવો ડોળ કરતો। રાકેશ સોફા પર બેઠો હતો, નયના રસોડામાં ચા બનાવતી હતી। સાહિલ તેની પાસેથી પસાર થયો ત્યારે નયનાએ રાકેશની નજર ચુકાવીને તેની તરફ આંખ મીંચકારી।

ચાનો કપ આપતી વખતે નયના સાહિલના કાન પાસે ઝૂકી અને એટલા ધીમેથી બોલી કે ફક્ત તે જ સાંભળી શકે, "આજે રાત્રે પણ રાકેશની નાઈટ પાળી છે... અને આ વખતે દરવાજો ખખડાવવાની જરૂર નહીં પડે।" સાહિલે ચાનો ઘૂંટ ભર્યો, અને તેના હોઠ પર એવું સ્મિત ફરક્યું જે રાકેશ ક્યારેય સમજી ન શક્યો।