ગુજરાતી કામવાળી સેક્સ વાર્તા: વહેલો ઘરે આવેલો બપોર

બપોરના બે વાગ્યા હતા જ્યારે હું ઘરનો દરવાજો ખોલીને અંદર પગ મૂક્યો. બેંકની બ્રાન્ચમાં સિસ્ટમ અપગ્રેડના કારણે બપોરે જ રજા પડી ગઈ હતી, અને મેં પત્ની રિદ્ધિને ફોન કરવાનું પણ ભૂલી ગયો હતો. ડ્રોઇંગરૂમમાં પગ મૂકતાં જ હું થંભી ગયો. આ ગુજરાતી કામવાળી સેક્સ વાર્તા શરૂ થાય છે ત્યાંથી, જ્યાં મારી નજર પહેલીવાર ખરેખર જયા પર પડી.

હું ધ્રુવ, ઓગણત્રીસ વર્ષનો, અમદાવાદની એક બેંકમાં ઓફિસર. જયા અમારે ત્યાં બે અઠવાડિયાથી કામવાળી તરીકે આવે છે, ત્રેવીસ વર્ષની, અને અત્યાર સુધી મેં એને માત્ર સવારે ઉતાવળમાં જોઈ હતી. પણ આજે બપોરે એ એકલી હતી, હોલમાં પોતા મારતી, સાડી કમરે ખોસેલી, કપાળે પરસેવો.

એણે મને જોઈને ચોંકી ઉઠી. "અરે સાહેબ! તમે અત્યારે?" એનો પાલવ ખભા પરથી સરકી ગયો હતો, અને એણે એને સરખો કરવાની ઉતાવળ ન કરી. એના બ્લાઉઝમાંથી એના ભરાવદાર દૂધની રેખા દેખાતી હતી, પરસેવાથી ચમકતી. મારી નજર ત્યાં જ અટકી ગઈ, અને એણે એ જોયું.

"પાણી લાવું સાહેબ?" જયા હસી, એ હાસ્યમાં શરમ કરતાં શરારત વધુ હતી. એ રસોડામાં ગઈ, પાણીનો ગ્લાસ લઈને આવી, અને ગ્લાસ આપતી વખતે એના આંગળા મારા હાથને અડ્યા. એ સ્પર્શ એક સેકન્ડ વધુ ટક્યો, જાણે ભૂલથી નહીં.

"જમવાનું ગરમ કરી દઉં?" એણે પૂછ્યું. "રિદ્ધિ મેમસાબ તો સાંજે આવશે ને?" મેં હા પાડી. એ રસોડામાં ગઈ, અને હું સોફા પર બેસીને વિચારતો રહ્યો કે આજે બપોરે ઘર આટલું શાંત કેમ લાગે છે. રસોડામાંથી વાસણોનો અવાજ અને જયાના ઘુંઘરાનો ઝીણો અવાજ આવતો હતો.

જમતી વખતે જયા પીરસવા આવી. દાળ પીરસતી વખતે એ ઝૂકી, અને એનો પાલવ ફરી સરક્યો. આ વખતે મેં સ્પષ્ટ જોયું, એના બ્લાઉઝના બે હૂક ખુલ્લા હતા, અંદર કશું જ નહીં. એણે મારી નજર પકડી, અને પાલવ સરખો કરવાને બદલે એણે માત્ર હસીને પૂછ્યું, "દાળ વધુ લેશો સાહેબ?"

મારા ગળામાં શોષ પડ્યો. "જયા..." મારો અવાજ ધ્રૂજ્યો. "હા સાહેબ?" એ મારી સામે ઊભી રહી, હાથમાં દાળની તપેલી, આંખોમાં પડકાર. "તું... તું આવી રીતે કેમ..." હું વાક્ય પૂરું ન કરી શક્યો. એ હસી પડી, "કેવી રીતે સાહેબ? હું તો રોજ આવી જ છું. તમે જ આજે પહેલીવાર જુઓ છો."

જમીને હું હાથ ધોવા ઊભો થયો ત્યાં જ જયાના હાથમાંથી ચમચી પડી. એ નીચી નમીને ઉપાડવા ગઈ, અને એની સાડીનો છેડો મારા પગ સાથે ઘસાયો. એ ધીમે ધીમે ઊભી થઈ, એનું શરીર મારા શરીરને અડીને સરક્યું. "માફ કરજો સાહેબ," એ બોલી, પણ એની આંખોમાં માફી નહોતી, આમંત્રણ હતું.

જમીને હું બેડરૂમમાં કપડાં બદલવા ગયો. શર્ટ કાઢીને હું માત્ર બનિયનમાં હતો ત્યાં જ જયા મારા ઓફિસના કપડાં લઈને અંદર આવી. "સાહેબ, આ ધોવા નાખું?" સાંકડા વોર્ડરોબ પાસે અમે એટલા નજીક આવી ગયા કે એના શરીરની ગરમી મને લાગી. મેં એનું કાંડું પકડી લીધું.

"સાહેબ..." એનો અવાજ ધીમો પડ્યો, પણ એણે હાથ છોડાવ્યો નહીં. મેં એને મારી તરફ ખેંચી, અને અમારા હોઠ મળ્યા. પહેલાં ધીમે, પછી ભૂખ્યા. એના હોઠમાં મીઠાશ હતી, અને એની જીભ મારા મોંમાં આવીને રમવા લાગી. મારા હાથ એની પીઠ પર સરક્યા, બ્લાઉઝના હૂક શોધતા.

મારા હાથ એની પીઠ પર સરક્યા, બ્લાઉઝના હૂક શોધતા. જયાએ મારો હાથ પકડીને પોતાના દૂધ પર મૂક્યો, બ્લાઉઝની ઉપરથી જ. "અહીં સાહેબ... અહીં દબાવો..." એ હાંફતી બોલી. મેં બ્લાઉઝની ઉપરથી જ એના દૂધ મસળ્યા, ડીંટડીઓ આંગળાથી ઘસી. એના મોંમાંથી નીકળતી ગૂંગળામણ મારા હોઠમાં સમાઈ ગઈ.

મેં પાછળથી એના બ્લાઉઝના હૂક ખોલી નાખ્યા. બ્લાઉઝ સરકીને નીચે પડ્યું, અને એના ગોળ, ભરાવદાર દૂધ બહાર આવ્યા, ડીંટડીઓ તંગ થઈ ગયેલી. મેં બંને હાથે એને દબાવ્યા, મોં નમાવીને એક ડીંટડી ચૂસવા લાગ્યો. જયા મારા વાળમાં આંગળા ખોસીને ગૂંગળાઈ, "આહ... સાહેબ..."

એણે મારી પેન્ટની ઝિપ ખોલી, અંદર હાથ નાખીને મારો તંગ લંડ બહાર કાઢ્યો. "અરે બાપ રે," એની આંખો પહોળી થઈ, "આ તો..." એ પલંગની ધાર પર બેસી ગઈ અને મારો લંડ મોંમાં લીધો. પહેલાં ટોચ ચૂસી, પછી આખો ગળા સુધી ઉતારી દીધો. એના મોંની ગરમીમાં મારું માથું ફરવા લાગ્યું.

મેં એને ઉભી કરી, સાડી ખેંચીને કાઢી નાખી. નીચે એણે ચણિયો પહેર્યો હતો, એ પણ કાઢ્યો. સંપૂર્ણ નગ્ન જયા મારી સામે ઊભી હતી, એનું શરીર પરસેવાથી ચમકતું હતું. મેં એને પલંગ પર સુવડાવી, એના પગ પહોળા કર્યા. એની ચૂત ભીની થઈને ચમકતી હતી, રસથી ભરેલી.

હું નીચો નમ્યો અને એની ચૂતમાં મોં મૂક્યું. જીભ અંદર ફેરવી, દાણો જોરથી ચૂસ્યો. જયા ચાદર ખેંચીને તરફડતી હતી, "સાહેબ... હવે નહીં સહેવાય... મારું નીકળશે..." એની કમર ઊંચી થઈ, અને ગરમ રસ મારા મોંમાં છૂટ્યો. એના સાથળ ધ્રૂજતા હતા.

હું નીચો નમ્યો અને એની ચૂતમાં મોં મૂક્યું. જીભ અંદર ફેરવી, દાણો જોરથી ચૂસ્યો. જયા ચાદર ખેંચીને તરફડતી હતી, "સાહેબ... હવે નહીં સહેવાય... મારું નીકળશે..." એની કમર ઊંચી થઈ, અને ગરમ રસ મારા મોંમાં છૂટ્યો. એના સાથળ ધ્રૂજતા હતા.

"હવે મારો વારો," જયા ઊઠીને મારી ઉપર આવી, ઊંધી ફરી. એણે મારો લંડ ફરી મોંમાં લીધો, અને હું નીચેથી એની ચૂત ચાટવા લાગ્યો. અમે એકબીજામાં ખોવાઈ ગયા, એના મોંની ગરમી અને મારી જીભની રમત એકસાથે. એના ગળામાંથી નીકળતી ગૂંગળામણ મારા લંડને ધ્રુજાવતી હતી, અને મારી જીભ એને ફરી તૈયાર કરતી હતી.

"હવે લો મને સાહેબ," જયા હાંફતી બોલી, "પૂરેપૂરી લો." હું એની ઉપર ચડ્યો, લંડ એની ચૂતના મોં પર મૂક્યો. એક ધક્કામાં આખો અંદર ઊતરી ગયો. એની ચૂત એટલી ભીની અને ગરમ હતી કે કોઈ અવરોધ જ ન નડ્યો. જયા ચીસ પાડી ઉઠી, મેં એનું મોં દાબી દીધું.

"ધીમે... પાડોશી સાંભળશે," હું હસ્યો. "તમારી જ બારી ખુલ્લી છે સાહેબ," જયા દાંત ભીંસીને બોલી, અને નીચેથી જાતે કમર ઉછાળીને ધક્કા મારવા લાગી. હું એની ઉપર સૂતો જોર જોરથી ધક્કા મારતો હતો, દરેક ધક્કે પલંગ દીવાલ સાથે અથડાતો હતો.

જયાએ મને ધક્કો મારીને ઉપર ચડી. મારા લંડ પર બેસીને એ નાચવા લાગી, એના ભરાવદાર દૂધ મારા મોં સામે ઉછળતા હતા. મેં એક ડીંટડી મોંમાં લીધી, એની કમર પકડીને નીચેથી ધક્કા માર્યા. "હા... આમ જ... વધુ જોરથી સાહેબ..."

એની ગતિ વધતી ગઈ, એની આંખો બંધ, ચહેરા પર પાગલપન. અચાનક એ ચીસ પાડીને મારી છાતી પર ઢળી પડી, એની ચૂતે મારા લંડને અંદરથી ભીંસી લીધો, ગરમ રસથી ભીંજવી દીધો. બીજીવાર ઝરીને એ હાંફતી હતી, પણ અટકી નહીં. "પૂરું કરો... અંદર જ પૂરું કરો સાહેબ..."

મેં એને ઊંધી કરી, પાછળથી લીધી. એના નિતંબ ઊંચા કરીને હું પાછળથી અંદર ગયો, એક હાથે એનું દૂધ દબાવતા, બીજા હાથે એના વાળ ખેંચતા. દરેક ધક્કે એનું શરીર આગળ ધકેલાતું હતું, એ ઓશિકામાં મોં ઘાલીને ગૂંગળાતી હતી.

મારાથી પણ હવે રોકાયું નહીં. થોડા જોરદાર ધક્કા પછી મેં એની ચૂતની ઊંડાઈમાં છોડી દીધું, ગરમ વીર્યથી એનું અંદરનું ભરાઈ ગયું. અમે બંને પરસેવે રેબઝેબ પલંગ પર ઢળી પડ્યા. ઘડિયાળમાં ચાર વાગ્યા હતા.

મારાથી પણ હવે રોકાયું નહીં. થોડા જોરદાર ધક્કા પછી મેં એની ચૂતની ઊંડાઈમાં છોડી દીધું, ગરમ વીર્યથી એનું અંદરનું ભરાઈ ગયું. અમે બંને પરસેવે રેબઝેબ પલંગ પર ઢળી પડ્યા. ઘડિયાળમાં ચાર વાગ્યા હતા.

જયા મારી છાતી પર માથું મૂકીને સૂતી હતી, એની આંગળી મારી છાતી પર ફરતી હતી. "સાહેબ, બે અઠવાડિયાથી હું તમને જોતી હતી," એ ધીમેથી બોલી. "સવારે તમે ઉતાવળમાં નીકળી જાઓ, પણ તમારી નજર... એ નજર હું ઓળખું છું." મેં એના કપાળે ચુંબન કર્યું. "અને તારી નજર પણ હું ઓળખી ગયો હતો જયા, આજે બપોરે."

અમે હજુ એકબીજાના હાથમાં હતા ત્યાં જ ડોરબેલ વાગી. અમે થીજી ગયા. જયા વીજળીની ઝડપે ટુવાલ વીંટાળીને બાથરૂમમાં ઘૂસી ગઈ, હું બનિયન-પાયજામો પહેરીને દરવાજો ખોલ્યો. પાડોશી કાકી ખાંડ માગવા આવ્યા હતા. મારા ધબકતા હૃદય સાથે મેં ખાંડ આપી, દરવાજો બંધ કર્યો, અને અમે બંને હસી પડ્યા.

"સાહેબ, તમે તો ડરી જ ગયા હતા," જયા ટુવાલમાંથી બહાર આવીને મારી છાતી પર માથું મૂકીને બોલી. "અને તું? તું તો બાથરૂમમાં જીવ લઈને ભાગી," મેં એના ભીના વાળમાં હાથ ફેરવ્યો. એણે મારા હોઠ પર એક ઝડપી ચુંબન કર્યું, "હવે કામ પતાવું, નહીંતર મેમસાબને શંકા જશે."

જયા ઊઠીને સાડી વીંટાળવા લાગી, દરેક વળમાં એનું શરીર હજુ ધ્રૂજતું હતું. મેં પાછળથી એને પકડીને એના ખભા પર ચુંબન કર્યું. "સાહેબ, હવે જવા દો," એ હસી, "બપોર ઘણી વીતી ગઈ, કામ બાકી છે." પણ એની આંખો કહેતી હતી કે એને પણ હજુ ધરવ નથી થયો.

સાંજના છ વાગ્યા. જયા રસોડામાં શાક સમારતી હતી, સાડી વ્યવસ્થિત વીંટાળેલી, જાણે બપોરે કશું જ ન બન્યું હોય. એણે શાક પડતું મૂક્યું, હાથ ધોયા, અને ધીમે ધીમે મારી તરફ જોઈને હસી. ત્યાં જ મારો ફોન વાગ્યો, રિદ્ધિનો. "ટ્રાફિકમાં ફસાઈ છું, એક કલાક મોડું થશે." ફોન મૂકીને મેં જયા તરફ જોયું, એની આંખોમાં એ જ શરારત પાછી આવી.

હું રસોડામાં ગયો, પાછળથી એને પકડી લીધી. એ શાક પડતું મૂકીને મારી તરફ ફરી. "સાહેબ, મેમસાબ..." "એક કલાક છે આપણી પાસે," મેં એના કાનમાં ફિસફિસ કર્યું. મેં એને કિચન પ્લેટફોર્મ સાથે ટેકવીને ઊભી રાખી, સાડી કમર સુધી ઊંચી કરી.

એના દાણાને ઘસતાં ઘસતાં મેં ગતિ વધારી. જયાનું શરીર કાંપવા લાગ્યું, એના પગ ધ્રૂજતા હતા. "નિકળે છે... સાહેબ... મારું નિકળે છે..." એ ચીસ પાડી ઉઠી, અને એની ચૂતમાંથી ગરમ રસ વહીને મારા લંડ પર લપસ્યો. ત્રીજીવાર ઝરીને એ પ્લેટફોર્મ પર ઢળી પડી, હાંફતી. મેં પણ એ જ ધક્કામાં એની અંદર છોડી દીધું, બંને એકસાથે પૂરા થયા.

પાછળથી હું એનામાં ઊતર્યો, ઊભા ઊભા. એક હાથે એનું દૂધ બ્લાઉઝની અંદરથી દબાવતા, બીજા હાથે એનો દાણો ઘસતા હું ધક્કા મારતો હતો. જયા પ્લેટફોર્મ પકડીને ગૂંગળાતી હતી, "જોરથી... સાહેબ... જોરથી..." પાંચ મિનિટના એ પાગલપનમાં અમે બંને સાથે ઝર્યા.

સાડા સાત વાગ્યે અમે બધું વ્યવસ્થિત કરી નાખ્યું હતું. જયા વાસણ ધોતી હતી, સાડી સરખી વીંટાળેલી. ત્યાં જ તાળામાં ચાવી ફરી, રિદ્ધિ અંદર આવી, થાકેલી. રિદ્ધિએ જયા તરફ જોયું પણ નહીં, સીધી બેડરૂમમાં ગઈ. મેં રસોડામાં જઈને પાણી પીધું, હાથ ધ્રૂજતા હતા. જયાએ મને જોઈને હોઠ દબાવીને હસી, જાણે કહેતી હોય કે કોઈને કશી ખબર નહીં પડે. "અરે, જયા હજુ ગઈ નથી?" "બસ જાઉં છું મેમસાબ, વાસણ પતાવ્યા," જયા શાંતિથી બોલી.

દરવાજા પાસે જયાએ પગારનું કવર લીધું, અને જતી વખતે મારી સામે જોઈને આંખ મિચકારી. ધીમેથી એટલું જ બોલી, "કાલે બપોરે પણ મેમસાબ મોડા આવશે, સાહેબ." દરવાજો બંધ થયો, અને હું સોફા પર બેસીને હસ્યો. કાલની બપોરની રાહ હવે જોઈ નહીં જાય.