मराठी कॉलेज कथा: कोल्हापूरची सायली आणि आदित्य

ही मराठी कॉलेज कथा कोल्हापूरच्या एका कॉलेजमधील आहे, जिथे एका अडथळ्याने दोन मनं एकमेकांच्या आणखी जवळ आली. सायली एकवीस वर्षांची, शेवटच्या वर्षाची विद्यार्थिनी, हुशार, आत्मविश्वासू आणि वर्गात नेहमी पुढे बसणारी. आदित्य बावीस वर्षांचा, तिचाच वर्गमित्र, उंच, हसतमुख आणि कॉलेजच्या प्रत्येक कार्यक्रमात पुढे असणारा. दोघे एका प्रोजेक्टसाठी एकत्र काम करत होते, आणि त्या निमित्ताने त्यांच्या भेटी वाढत गेल्या.

एक संध्याकाळी वर्ग रिकामा होता. सायली आणि आदित्य प्रोजेक्टच्या नोट्सवर काम करत होते. बाहेर पाऊस सुरू झाला, खिडक्यांवर थेंब आदळत होते. आदित्यने अचानक सायलीचा हात धरला आणि म्हणाला, सायली, तुला माहित आहे का, तू जेव्हा हसतेस तेव्हा पूर्ण वर्ग उजळून जातो. सायलीने लाजून मान खाली घातली. आदित्य तिच्या जवळ आला, त्यांचे ओठ अगदी जवळ आले, आणि तेवढ्यात वर्गाचा दरवाजा जोरात उघडला. एक प्राध्यापक आत आले, आणि दोघे झटकन वेगळे झाले. सायलीचे हृदय जोरात धडधडत होते, पण तिच्या डोळ्यांत एक वेगळीच चमक होती.

त्या अडथळ्यानंतर दोघांमधली अस्वस्थता वाढली. दुसऱ्या दिवशी आदित्यने सायलीला मेसेज केला, काल जे अर्धवट राहिलं, ते पूर्ण करायचं आहे. सायलीने उत्तर दिलं, कुठे, पुन्हा वर्गात नको, तिथे कोणीही येऊ शकतं. आदित्यने लिहिलं, संध्याकाळी टेरेसवर ये, तिथे कोणी येत नाही. सायलीने होकार दिला, आणि तिच्या पोटात फुलपाखरं उडू लागली.

संध्याकाळी सायली टेरेसवर पोहोचली. आदित्य आधीच तिथे होता, रेलिंगला टेकून उभा. त्याने तिचा हात धरला आणि म्हणाला, आज कोणी अडथळा आणणार नाही. सायलीने त्याच्या डोळ्यांत पाहिलं, मग त्याच्या ओठांवर आपले ओठ ठेवले. पहिलं चुंबन हळू होतं, मग अचानक तीव्र झालं, जणू वर्षांची तहान एकाच वेळी फुटली. सायलीने आदित्यच्या केसांत बोटं गुंतवली, आदित्यने तिची कंबर घट्ट धरली.

सायलीने आदित्यचा शर्ट उघडला. त्याची छाती रुंद आणि गरम होती. आदित्यने सायलीच्या कुर्तीची दोरी सोडली, मग ब्लाउजचे हुक उघडले. सायलीचा श्वास वेगवान झाला. आदित्यने तिच्या गळ्यावर, खांद्यावर, छातीवर चुंबनं दिली. सायलीने त्याच्या केसांत बोटं घट्ट केली आणि म्हणाली, हळू नको करू, मला खूप दिवसांपासून तुझी इच्छा होती. आदित्यने तिच्या ब्राचा हुक उघडला आणि तिचे स्तन हातांत घेऊन चोळले, मग जिभेने तिचे निप्पल चाटले. सायलीच्या तोंडून एक लांब उसासा निघाला.

सायलीने आदित्यच्या पँटची चेन उघडली. त्याचा लंड ताठर झाला होता, लांब आणि गरम. सायलीने तो हातात घेतला आणि हळू हळू चोळला. आदित्यने सायलीची सलवार सोडली, मग तिची पँटीही सरकवली. सायलीची चूत ओली झाली होती. आदित्यने बोटांनी तिला चोळलं, मग जिभेने चाटलं. सायलीने रेलिंग घट्ट धरलं. तिचे पाय थरथरत होते. ती म्हणाली, बस, आता आणखी तडफवू नको, आत ये.

आदित्यने सायलीला टेरेसच्या भिंतीला टेकवलं आणि तिच्या वर आला. त्याने आपला लंड तिच्या चूतच्या तोंडावर ठेवला आणि हळूच ढकलला. सायलीचे डोळे विस्फारले. आदित्यने हळू हळू धक्के मारायला सुरुवात केली, आधी हळू, मग जोरात. सायलीने त्याची पाठ नखांनी ओरबाडली आणि म्हणाली, आणखी जोरात, आणखी जोरात कर. आदित्यने तिचे पाय आपल्या खांद्यावर घेतले आणि खोल धक्के मारले. सायलीच्या चूतमधून पाणी वाहू लागलं, तिचे आवाज टेरेसवर घुमू लागले.

थोड्या वेळाने आदित्यने सायलीला उचललं आणि एका कोपऱ्यातल्या बाकावर बसवलं. त्याने तिला मागून घेतलं, तिच्या चूतमध्ये लंड घातला. सायलीने बाक घट्ट धरलं. आदित्यने तिची कंबर धरून जोरात धक्के मारले, प्रत्येक धक्क्याबरोबर सायलीच्या उसाशा वाढत गेल्या. ती म्हणाली, आदित्य, मी झडणार आहे, थांबू नको. आदित्यने वेग आणखी वाढवला. सायलीचं अंग ताठरलं, मग एका जोरदार झटक्याने ती झडली, तिच्या चूतने आदित्यच्या लंडाला घट्ट आवळलं.

आदित्यही फार वेळ टिकला नाही. त्याने आणखी काही खोल धक्के मारले आणि मग सायलीच्या आतच झडला, गरम पाण्याच्या धारेबरोबर. दोघे हांफत बाकावर पडले. सायलीने आदित्यच्या छातीवर डोकं ठेवलं आणि म्हणाली, मला भीती वाटत होती, पण आता वाटतंय जणू मी पुन्हा स्त्री झाले. आदित्यने तिच्या कपाळाचं चुंबन घेतलं आणि म्हणाला, तू नेहमीच सुंदर होतीस, फक्त कोणी तुला सांगितलं नाही.

दुसऱ्या दिवशी लायब्ररीत दोघे एकटे सापडले. संध्याकाळची वेळ होती, लायब्ररी रिकामी होती, फक्त पुस्तकांचा वास होता. आदित्यने सायलीला पुस्तकांच्या कपाटामागे उभं केलं आणि तिच्या ओठांचं चुंबन घेतलं. सायलीने त्याचा हात आपल्या कंबरेवर ठेवला आणि म्हणाली, इथे कोणी येईल. आदित्य म्हणाला, तर येऊ दे, मी आता थांबणार नाही. त्याने सायलीची कुर्ती वर उचलली आणि तिच्या पोटावर हात फिरवला, मग तिचे स्तन ब्लाउजवरूनच चोळले. सायलीचा श्वास वेगवान झाला, तिने आदित्यचा लंड पँटवरूनच धरला आणि चोळला. दोघांनी एकमेकांना घाईघाईने चुंबनं दिली, जणू वेळ खूप कमी आहे. आदित्यने सायलीची सलवार सैल केली आणि बोटांनी तिच्या चूतला चोळलं, सायलीने त्याच्या खांद्यावर डोकं ठेवलं आणि हळूच म्हणाली, बस, आता थांब, नाहीतर मी इथेच झडेन. आदित्यने हसून तिच्या हाताचं चुंबन घेतलं आणि म्हणाला, हा क्षणही लक्षात राहील.

त्या रात्रीनंतर सायली आणि आदित्यच्या भेटी वाढल्या. कधी आदित्य तिच्यासाठी नवीन पुस्तक आणायचा, कधी सायली त्याच्यासाठी जेवण बनवायची. एक संध्याकाळी पाऊस पडू लागला आणि सायली भिजत त्याच्या खोलीवर पोहोचली. आदित्यने तिला टॉवेल दिला, पण सायलीने टॉवेल बाजूला ठेवला आणि भिजल्या अवस्थेतच त्याला मिठी मारली. तिचे कपडे भिजून अंगाला चिकटले. आदित्यने तिचे ओले केस मागे केले आणि तिच्या ओठांचं चुंबन घेतलं.

त्या संध्याकाळी त्यांनी बाथरूममध्येच प्रेम केलं. शॉवरखाली गरम पाणी वाहत होतं. आदित्यने सायलीला भिंतीला टेकवलं आणि तिचा एक पाय उचलून आपल्या कंबरेवर ठेवला. सायलीने त्याची मान चोखली आणि म्हणाली, असंच, इथेच. आदित्यने आपला लंड तिच्या चूतमध्ये घातला आणि धक्के मारले, पाण्याचे थेंब त्यांच्या अंगावर चमकत होते. सायलीने बोटांनी आदित्यची पाठ चोळली आणि त्याच्या कानात म्हणाली, तू मला वेडं करशील.

दोघे एकत्र झडले, हांफत, एकमेकांना धरून. सायली हसून म्हणाली, आता तू माझे नोट्सही पाठवत नाहीस, फक्त मलाच पाठवतोस. आदित्य म्हणाला, तुला पाठवणंच माझं सगळ्यात चांगलं नोट आहे. सायलीने त्याला घट्ट मिठी मारली. तिला माहित होतं हे नातं सोपं नाही, कॉलेजमध्ये कोणीही कधीही काहीही म्हणू शकतं. पण तिने ठरवलं होतं की ती आपला आनंद आता लपवून ठेवणार नाही.

एका दिवशी कँटीनमध्ये दोघे समोरासमोर बसले होते. सायलीने चहाचा कप उचलला आणि पायाने टेबलाखालून आदित्यच्या पायाला स्पर्श केला. आदित्यने कप खाली ठेवला आणि तिच्याकडे पाहून हसला. सायलीने डोळा मारला आणि म्हणाली, आज संध्याकाळी वेळ आहे का. आदित्य म्हणाला, तुझ्यासाठी वेळ नेहमीच आहे. दोघे हसले, आणि आजूबाजूच्या कोणालाच कळलं नाही की टेबलाखाली त्यांचे पाय एकमेकांना शोधत आहेत. सायलीने घरी जाताना त्याला एक चिठ्ठी दिली, ज्यावर फक्त एक ओळ लिहिली होती, आज रात्री पुन्हा टेरेसवर.

कॉलेजच्या वार्षिक उत्सवाच्या रात्री दोघांनी एकत्र नाच केला. गर्दीत, दिव्यांच्या प्रकाशात, आदित्यने सायलीची कंबर धरली आणि तिला जवळ ओढलं. सायलीने त्याच्या कानात कुजबुजली, नाच संपल्यावर कुठे भेटायचं. आदित्य म्हणाला, तीच जागा, टेरेसवर. नाच संपल्यावर दोघे हळूच टेरेसवर गेले. तिथे आदित्यने तिला भिंतीला टेकवलं आणि तिच्या ओठांचं, गळ्याचं चुंबन घेतलं. सायलीने त्याचा शर्ट उघडला आणि त्याच्या छातीवर हात फिरवला. दोघांनी घाई न करता, पण उत्कटतेने प्रेम केलं, खाली उत्सवाचा आवाज येत होता आणि वर त्यांचे उसासे त्या आवाजात मिसळत होते.

एक दिवस कॉलेजमध्ये एका मैत्रिणीने सायलीला विचारलं, तुझं आणि आदित्यचं काही चाललंय का. सायली हसून म्हणाली, फक्त प्रोजेक्ट चाललाय, आणखी काही नाही. मैत्रीण डोळा मारून म्हणाली, प्रोजेक्ट तर आम्हा सगळ्यांना मिळतो, पण तुझा प्रोजेक्ट काही जास्तच खास वाटतो. सायलीने विषय टाळला, पण आतून तिचं हृदय धडधडत होतं. तिने आदित्यला मेसेज केला, आज रात्री भेट, काही बोलायचं आहे.

त्या रात्री सायलीने आदित्यला कॉलेजच्या मागच्या बागेत बोलावलं. तिने एक लाल ड्रेस घातला, जो तिने वर्षांपासून घातला नव्हता. आदित्यने तिला पाहून म्हटलं, आज तू सगळ्यात सुंदर दिसतेस. सायलीने त्याला बाकावर बसवलं आणि स्वतः त्याच्यावर आली. तिने हळू हळू त्याचा शर्ट काढला, मग आपला दुपट्टा हटवला. आदित्यने तिचे स्तन चोखले, तिची कंबर चोळली. सायलीने आदित्यचा लंड आपल्या चूतमध्ये स्वतः घातला, वरून धक्के मारत. तिचे डोळे बंद होते, चेहऱ्यावर एक खोल हसू होतं.

सायली वरून धक्के मारत राहिली, कधी हळू, कधी जोरात, कधी थांबून आदित्यच्या ओठांचं चुंबन घेत. आदित्यने तिची कंबर धरून खालून धक्के मारले. दोघांचे श्वास वेगवान झाले. सायली म्हणाली, मी येतेय, आदित्य, मी येतेय. तिचं अंग थरथरलं, चूतने लंडाला घट्ट आवळलं, आणि ती एका लांब उसाशाबरोबर झडली. आदित्यनेही त्याच क्षणी तिला घट्ट धरलं आणि तिच्या आत झडला. दोघे घामाने भिजलेले, एकमेकांच्या बाहूत पडून राहिले.

दोघांमध्ये एक गुप्त संकेत तयार झाला. आदित्यने एक मिस्ड कॉल दिला की सायलीला कळायचं, रात्री टेरेसवर भेटायचं आहे. आणि सायलीने खिडकीत एक लाल रुमाल ठेवला की आदित्यला कळायचं, दुपारी खोली रिकामी आहे. या छोट्या छोट्या संकेतांनी त्यांचं प्रेम आणखी रोमांचक बनलं. सायली म्हणाली, आपण दोन चोर आहोत, जे फक्त एकमेकांना चोरू इच्छितात. आदित्य म्हणाला, आणि मी आयुष्यभर पकडला जाऊ इच्छितो, फक्त तुझ्या हातून.

एका सकाळी सायली आदित्यच्या खोलीवर गेली. खोलीत कोणी नव्हतं, फक्त सकाळचा सूर्य खिडकीतून आत येत होता. आदित्यने तिला पाहताच मिठी मारली आणि म्हणाला, सकाळी सकाळी तू इथे, काय चमत्कार आहे. सायली म्हणाली, चमत्कार नाही, तुला भेटायची इच्छा झाली. आदित्यने तिला बेडवर बसवलं आणि तिच्या पायांपासून ते गळ्यापर्यंत चुंबनं दिली. सायलीने त्याचा हात धरला आणि आपल्या छातीवर ठेवला. दोघांनी सकाळच्या शांततेत, घाई न करता प्रेम केलं, आणि जेव्हा सूर्य पूर्णपणे वर आला तेव्हा दोघे एकमेकांच्या बाहूत हसत पडले होते.

सायलीने आदित्यच्या कानात म्हटलं, तू मला माझं हसू परत दिलंस, आणि माझं अंगही. आदित्य म्हणाला, आणि तू मला माझी सगळ्यात चांगली गोष्ट दिलीस. दुसऱ्या दिवशी सकाळी सायली आरशासमोर उभी राहून स्वतःकडे पाहत होती. तिच्या डोळ्यांत एक नवीन प्रकाश होता, तिच्या ओठांवर एक दडलेलं हसू होतं. तिला वाटलं, अडथळ्यापासून सुरू झालेली ही गोष्ट किती विचित्र आहे, किती सुंदर आहे. तिने केस बांधले, कपाळावर एक छोटी टिकली लावली आणि आदित्यसाठी त्याचा आवडता नाश्ता बनवायला स्वयंपाकघरात गेली. तिला माहित होतं, ही गोष्ट इथेच संपत नाही, ती अजून खूप पुढे जाणार आहे. सायलीने आकाशाकडे पाहिलं, कोल्हापूरच्या रात्रीचे दिवे जळत होते. तिने ठरवलं की पुढे काहीही झालं तरी ती ही भावना गमावणार नाही. तिने आदित्यचा हात धरला आणि डोळे मिटले, त्याची धडधड ऐकत. त्या क्षणी तिला वाटलं की कॉलेजची ती पहिली अडथळा आणणारी संध्याकाळ हीच तिच्या आयुष्यातली सगळ्यात चांगली गोष्ट ठरली आहे, कारण त्या अडथळ्यामुळेच तिला खरं प्रेम सापडलं होतं, आणि त्या प्रेमाने तिला स्वतःची एक नवीन ओळख दिली होती जी ती कधीही विसरणार नव्हती, आयुष्यभर मनापासून जपून ठेवणार होती.