मराठी डॉक्टर सेक्स कथा: नाशिकच्या हॉस्पिटलची रात्र

डॉ. अंजली जेव्हा वॉर्डमध्ये आली, तेव्हा तिचा मूड आधीच खराब होता. रात्रपाळीची दुसरी रात्र होती, नाशिकच्या त्या हॉस्पिटलमध्ये पेशंटची गर्दी कमी होत नव्हती. तेवढ्यात दरवाजा उघडला आणि डॉ. विक्रम आत आला, मुंबईहून आलेला भेट देणारा सर्जन. त्याने एका पेशंटच्या उपचारावरून अंजलीशी वाद घातला, सगळ्या नर्सेससमोर. अंजलीने त्याला तोंडावर सुनावले, "तुम्ही मुंबईहून आला म्हणजे तुम्हाला सगळे कळते असे नाही." विक्रम हसला, "आणि तुम्ही इथल्या आहात म्हणजे तुम्हीच बरोबर असेही नाही." वॉर्डमध्ये शांतता पसरली. अंजलीच्या डोळ्यात राग होता, पण त्या रागाखाली काहीतरी वेगळेच दडले होते.

दुसऱ्या दिवशी सकाळी वॉर्ड राउंडच्या वेळी दोघे पुन्हा समोरासमोर आले. अंजली एका पेशंटची फाईल तपासत होती, तेव्हा विक्रमने त्या पेशंटच्या औषधाबद्दल पुन्हा वेगळे मत मांडले. अंजलीने त्याच्याकडे तीक्ष्ण नजरेने पाहिले, पण यावेळी तिच्या डोळ्यात रागापेक्षा आव्हान होते. नर्सेसनी दोघांकडे पाहिले आणि हसू दाबले. वॉर्डमध्ये सगळ्यांना कळले होते की या दोन डॉक्टरांमध्ये काहीतरी सुरू आहे, पण कोणीही तोंड उघडत नव्हते. अंजलीने फाईल बंद केली आणि म्हणाली, "डॉ. विक्रम, तुमचे मत नोंदवले आहे. आता पेशंटला आराम करू द्या." विक्रमने मान हलवली, पण जाताना तो तिच्या कानाजवळ कुजबुजला, "रात्री ड्युटी रूममध्ये भेटूया, वाद अपूर्ण राहिला आहे." अंजलीचे गाल लाल झाले, पण तिने चेहरा वळवला नाही.

त्या रात्री ड्युटी रूममध्ये दोघांची पुन्हा भेट झाली. विक्रम कॉफी घेऊन आला होता, दोन कप.

दुपारी कॅन्टीनमध्ये दोघे एकाच टेबलावर बसले, योगायोगाने नाही, तर मुद्दाम. अंजलीने आपली थाळी ठेवली आणि विक्रमकडे न पाहता जेवू लागली. विक्रमने तिच्या हाताकडे पाहिले आणि हळूच टेबलाखाली तिचा हात धरला. अंजलीने हात सोडवला नाही, फक्त त्याच्याकडे पाहून भुवया उंचावल्या. विक्रम म्हणाला, "तुम्ही जेवताना पण इतक्या गंभीर का असता?" अंजली म्हणाली, "आणि तुम्ही जेवताना पण इतके बोलके का असता?" दोघे हसले. टेबलाखाली त्यांचे हात एकमेकांत गुंतले होते, आणि कोणीही ते पाहू शकत नव्हते. ही गुप्तता दोघांनाही आवडत होती, एक खेळ, एक रहस्य, जे फक्त त्यांचेच होते.

वाद वाढत गेला. विक्रम म्हणाला, "तुम्ही इतक्या हट्टी का आहात?"

ते चुंबन आधी हळू होते, मग दोघांच्या श्वासांची गती वाढली. अंजलीने विक्रमच्या गळ्यात हात घातले. विक्रमचे हात तिच्या पाठीवर फिरत होते, हळूहळू खाली सरकत. अंजलीचा डॉक्टरचा कोट खाली पडला. विक्रमने तिच्या कानाजवळ कुजबुजत म्हटले, "तू खूप सुंदर आहेस." अंजलीने त्याच्या ओठांचा हलकासा चावा घेतला. ड्युटी रूमचे दार बंद होते, बाहेर वॉर्डची गडबड सुरू होती, पण आत फक्त दोघांच्या श्वासांचा आवाज होता.

चुंबनानंतर अंजलीने विक्रमला ढकलून बेडवर बसवले आणि त्याच्या मांडीवर बसली. तिने त्याच्या शर्टची उरलेली बटणे उघडली आणि त्याच्या छातीवर चुंबने दिली, हळूहळू खाली सरकत. विक्रमने तिच्या केसात हात घातला आणि तिचे डोके आपल्याकडे ओढले. अंजलीने त्याच्या गळ्यावर चावा घेतला, हलकासा, आणि विक्रमने सुस्कारा टाकला. दोघांच्या शरीरांची उष्णता वाढत होती. अंजली म्हणाली, "विक्रम, तू माझ्या आयुष्यात वादळासारखा आलास." विक्रम म्हणाला, "आणि तू त्या वादळाला थांबवले नाहीस." अंजली हसली आणि त्याच्या ओठांवर पुन्हा आपले ओठ ठेवले.

विक्रमने अंजलीच्या कुर्त्याची बटणे एकेक करून उघडली.

अंजलीने विक्रमचा शर्ट उघडला आणि त्याच्या छातीवर हात फिरवले. त्याची छाती रुंद आणि उबदार होती. अंजलीने त्याच्या निप्पलवर जीभ फिरवली तेव्हा विक्रमने सुस्कारा टाकला. त्याने अंजलीला बेडवर झोपवले आणि तिची सलवार सोडवली. अंजलीची पँटी ओली झाली होती. विक्रमने पँटीवरूनच तिची योनी चोळली, एका बोटाने हळूहळू घासत. अंजलीची कंबर वर उचलली जाऊ लागली. ती म्हणाली, "विक्रम, प्लीज, आता तडफवू नकोस." विक्रमने हसून पँटी काढली.

विक्रमने अंजलीचे पाय पसरले आणि तिची योनी पाहिली, ओली आणि चमकणारी. त्याने आपली जीभ तिच्या योनीवर ठेवली आणि हळूहळू चाटू लागला. अंजलीने चादर मुठीत आवळली. विक्रमची जीभ आतपर्यंत जात होती, कधी वरच्या दाण्याला चोखत, कधी खोलात उतरत. अंजलीचे उसासे खोलीत घुमत होते. ती म्हणाली, "विक्रम, मी येतेय." विक्रमने आणखी जोरात चाटले, आणि अंजलीचे शरीर थरथरले. तिचे पाणी निघाले, आणि ती हांफत बेडवर पसरली.

अंजलीने विक्रमला बेडवर झोपवले आणि त्याच्या पँटवरूनच त्याचा लंड चोळला. विक्रमची कंबर वर उचलली गेली. अंजलीने पँटवरूनच त्याला हळूहळू हलवले, वर खाली. विक्रमने तिच्या हातावर आपला हात ठेवला आणि वेग वाढवायला सांगितला. अंजलीने पँटवरूनच त्याच्या लंडाच्या टोकाला जीभ लावली, आणि विक्रमने डोळे मिटले. ती म्हणाली, "विक्रम, तुझा आवाज ऐकायला मला आवडतो." विक्रमने तिचे डोके धरले आणि म्हणाला, "मग ऐक, मी काय म्हणतोय." त्याच्या श्वासांची गती वाढली होती.

विक्रमने आपली पँट काढली. त्याचा लंड ताठलेला, जाड आणि लांब होता. अंजलीने तो हातात घेतला आणि चोळला. तो गरम आणि कडक होता. अंजलीने तो तोंडात घेतला आणि चोखू लागली, वर खाली, कधी टोकाला जीभ लावत. विक्रमने तिच्या डोक्यावर हात ठेवला आणि हळूहळू धक्के देऊ लागला. अंजलीच्या डोळ्यात पाणी आले, पण तिला थांबायचे नव्हते. थोड्या वेळाने विक्रमने तिला थांबवले, "आता आत घालायचे आहे." अंजलीने पाय पसरले.

विक्रमने आपला लंड अंजलीच्या योनीच्या तोंडावर ठेवला आणि हळूच आत ढकलला. अंजलीने उसासा टाकला, दुखणे आणि मजा यांचा एकत्रित अनुभव. विक्रम थांबला, मग आणखी आत गेला, जोपर्यंत पूर्ण लंड आत गेला नाही. मग त्याने हळूहळू धक्के द्यायला सुरुवात केली. प्रत्येक धक्क्याबरोबर अंजलीचे उसासे वाढत गेले. विक्रमने तिची कंबर धरली आणि धक्क्यांचा वेग वाढवला. बेड हलू लागला. अंजलीने आपले पाय त्याच्या कंबरेभोवती गुंडाळले आणि म्हणाली, "आणखी जोरात, विक्रम, आणखी जोरात."

विक्रमने अंजलीला पालथे करून घोडी केले. त्याने मागून तिच्या योनीत आपला लंड घातला आणि जोरजोरात धक्के देऊ लागला. त्याचे हात अंजलीचे स्तन धरून होते, त्यांना चोळत. अंजलीचे डोके उशात रुतले होते, आणि तिचे आवाज आता किंकाळ्यांमध्ये बदलत होते. विक्रमने तिचे केस धरले आणि तिला मागे ओढले, आणि धक्के आणखी खोल झाले. अंजली म्हणाली, "मी पुन्हा येतेय, विक्रम." विक्रम म्हणाला, "एकत्र." दोघे एकत्र झडले, अंजलीचे शरीर थरथरत, विक्रमचे पाणी तिच्या योनीत भरत.

झडल्यानंतर दोघे काही वेळ एकमेकांच्या मिठीत पडून राहिले. विक्रमने अंजलीच्या पाठीवर बोटांनी नक्षी काढली, आणि अंजलीने त्याच्या छातीवर डोके ठेवून त्याच्या हृदयाचे ठोके ऐकले. बाहेर वॉर्डमध्ये एका पेशंटच्या नातेवाईकाचा आवाज आला, पण दोघांनीही लक्ष दिले नाही. अंजली म्हणाली, "विक्रम, तुला माहीत आहे का, मी इतकी वर्षे फक्त कामात बुडाले होते. आज पहिल्यांदा मला वाटले की मी जिवंत आहे." विक्रम म्हणाला, "आणि मी इतकी वर्षे फक्त फिरत होतो. आज पहिल्यांदा मला थांबावेसे वाटले." दोघांनी एकमेकांकडे पाहिले आणि पुन्हा एकदा हळूच चुंबन घेतले.

दोघे हांफत बेडवर पडले. विक्रमने अंजलीला मिठीत घेतले.

एका मध्यरात्री वॉर्डमध्ये एक इमर्जन्सी आली, आणि दोघे एकत्र काम करू लागले. पेशंटची परिस्थिती गंभीर होती, आणि दोघांनी मिळून त्याला स्थिर केले. काम संपल्यावर दोघे कॉरिडॉरमध्ये उभे होते, थकलेले, पण एकमेकांकडे पाहून हसत. अंजली म्हणाली, "विक्रम, आज तू चांगले काम केलेस." विक्रम म्हणाला, "तुझ्याशिवाय शक्य झाले नसते." अंजलीने त्याचा हात धरला आणि कॉरिडॉरच्या अंधाऱ्या कोपऱ्यात त्याला ओढले. तिथे दोघांनी एक लांब चुंबन घेतले, घाईघाईत, पण खोल. कोणी येण्याचा आवाज आला तेव्हा दोघे वेगळे झाले, पण त्यांच्या चेहऱ्यावरचे हसू लपले नाही.

पुढच्या रात्री विक्रम पुन्हा ड्युटी रूममध्ये आला, यावेळी दोन कप कॉफी घेऊन नाही, तर एक गुलाब घेऊन.

एका रात्री दोघे हॉस्पिटलच्या गच्चीवर गेले. नाशिकची रात्रीची हवा थंड होती, आणि खाली शहराचे दिवे चमकत होते. विक्रमने अंजलीला गच्चीच्या कठड्याजवळ उभे केले आणि मागून तिला मिठी मारली. त्याचे हात तिच्या कुर्त्याखाली गेले आणि तिचे स्तन चोळू लागले. अंजलीने डोके मागे टेकवले आणि म्हणाली, "विक्रम, इथे कोणी येईल." विक्रम म्हणाला, "येऊ दे. आता मला फरक पडत नाही." त्याने तिची सलवार खाली केली आणि मागून तिच्या योनीत आपला लंड घातला, हळूहळू धक्के देत. अंजलीने कठडा धरला आणि तिचे उसासे रात्रीच्या हवेत मिसळले. दोघे तिथेच, शहराच्या दिव्यांसमोर, एकत्र झडले.

एक आठवडा नंतर विक्रम मुंबईला परत जाणार होता.

विक्रम गेल्यानंतर अंजलीने त्याचा दिलेला गुलाब आपल्या खोलीत ठेवला, आणि दररोज त्याकडे पाहून हसायची. काही दिवसांनी तिला विक्रमचा फोन आला, "अंजली, मी पुढच्या महिन्यात नाशिकला पुन्हा येतोय, एका कॉन्फरन्ससाठी." अंजली म्हणाली, "मग कॉन्फरन्सनंतर ड्युटी रूममध्ये भेटूया, वाद अपूर्ण राहिला आहे." विक्रम हसला, "वाद कधीच अपूर्ण राहणार नाही, हेच तर आपले नाते आहे." अंजलीने फोन ठेवला आणि खिडकीबाहेर पाहिले. नाशिकचे दिवे चमकत होते, आणि तिच्या मनात विक्रमचा चेहरा होता.