संभोग कथा: स्विमिंग पूलमधले ओले धडे

पाण्यात तिचं शरीर तरंगू लागलं आणि प्रणवचे दोन्ही हात तिच्या कमरेभोवती घट्ट आले। त्याच्या बोटांचा स्पर्श तिच्या ओल्या त्वचेवरून सरकला आणि जयश्रीच्या पोटात खोलवर काहीतरी हललं। त्या पहाटेच्या निळ्या पाण्यात तिला पहिल्यांदाच स्पष्ट जाणवलं, हे फक्त पोहण्याचे धडे नव्हते, ही एक खरी संभोग कथा लिहिली जात होती।

"श्वास सोडा, मॅडम। शरीर सैल सोडा।" प्रणवचा आवाज तिच्या कानाजवळ होता, पाण्याच्या खळखळाटात मिसळलेला। त्याचा एक हात तिच्या पाठीखाली होता, दुसरा हात हळूहळू तिच्या कमरेवरून मांडीकडे सरकत होता। जयश्रीने डोळे मिटले आणि पाण्याला स्वतःला सोपवलं।

ती छत्तीस वर्षांची होती। कोल्हापुरातलं स्वतःचं घर, दोन मुलं शाळेत, नवरा मुंबईत नोकरीला, महिन्यातून दोन वेळा घरी येणारा। डॉक्टरने सांगितलं होतं, कंबरदुखीसाठी पोहणं हा उत्तम व्यायाम आहे। मैत्रिणीने सुचवलं होतं, शहराबाहेरच्या एका डॉक्टरच्या हॉलिडे होममध्ये पहाटे सहा ते सात अशी खास महिलांची बॅच चालते, कोच तरुण आहे पण शिकवतो छान।

पहिल्या दिवशी जयश्री पाण्यात उतरताना घाबरत होती। पाणी तिच्या छातीपर्यंत आलं तेव्हा तिचा श्वास अडकला। प्रणव तिच्या समोर उभा होता, सत्तावीस वर्षांचा, खांदे रुंद, पोट सपाट, ओल्या केसांतून पाण्याचे थेंब गळत होते। "घाबरू नका," तो म्हणाला होता, "पाणी तुम्हाला उचलून धरेल। फक्त माझ्यावर विश्वास ठेवा।"

तिने विश्वास ठेवला होता। आणि आता, आठव्या धड्यात, त्याचे हात तिच्या शरीरावर फिरत होते शिकवण्याच्या नावाखाली, आणि तिचं शरीर मात्र काहीतरी वेगळंच शिकत होतं।

"मॅडम, तुमचे पाय अजूनही आखडलेले आहेत।" प्रणवने तिची एक मांडी धरली आणि हळूच पसरवली। त्याचा अंगठा तिच्या मांडीच्या आतल्या बाजूने घासला गेला। जयश्रीच्या घशातून एक अस्पष्ट आवाज बाहेर पडला, जो तिने लगेच खोकल्यात बदलला। "सॉरी... पाणी गेलं तोंडात।"

प्रणव हसला। त्या हास्यात काहीतरी होतं, असं काही जे जयश्रीने गेल्या कित्येक वर्षांत कोणत्याही पुरुषाच्या चेहऱ्यावर पाहिलं नव्हतं। "पाणी तोंडात नाही, मॅडम," तो हळू आवाजात म्हणाला, "कुठेतरी दुसरीकडेच गेलंय वाटतं।"

जयश्रीचं तोंड उघडंच राहिलं। तिच्या छातीत धडधड वाढली। तिने त्याच्याकडे पाहिलं, तो तिच्याकडेच पाहत होता, डोळे न हटवता। पाण्याखाली त्याचा हात अजूनही तिच्या मांडीवर होता, आणि आता तो हेतुपुरस्सर दाब देत होता।

"प्रणव..." ती फक्त एवढंच म्हणू शकली।

"बोला, मॅडम।" त्याचा आवाज आता वेगळा होता, खोल आणि मंद। "काय हवंय तुम्हाला, ते सांगा। मी शिकवतो ना सगळं।"

तिने पाण्यातून हात काढला आणि त्याच्या छातीवर ठेवला। त्याचं हृदय तिच्या तळहाताखाली धडधडत होतं, तिच्यासारखंच वेगाने। "इथे नाही," ती कुजबुजली। "बॅचचे लोक येतील।"

"बॅच सात वाजता सुरू होते।" प्रणवने तिच्या मनगटाला धरलं। "आता वाजलेत सहा वाजून चाळीस मिनिटं। आपल्याकडे वीस मिनिटं आहेत। चेंजिंग रूम रिकामी आहे।"

जयश्रीच्या अंगावर काटा आला। तिने आजूबाजूला पाहिलं। पूलच्या कडेला कोणी नव्हतं, फक्त सकाळचा वारा पाण्यावर रेषा उमटवत होता। तिने मान हलवली, एक छोटीशी, जवळजवळ न दिसणारी होकारार्थी मानहलवणी।

पाण्यातून बाहेर पडताना तिचे पाय थरथरत होते। प्रणवने तिला हात दिला आणि तिला वर ओढलं। तिचा ओला स्विमसूट तिच्या शरीराला चिकटला होता, प्रत्येक वक्ररेषा स्पष्ट दिसत होती। प्रणवची नजर तिच्या छातीवर क्षणभर थांबली आणि मग त्याने पटकन नजर हटवली, पण त्या क्षणभरात जयश्रीने सगळं वाचलं होतं।

चेंजिंग रूमचं दार त्याने आतून कडी लावली। छोटीशी खोली, भिंतींवर ओलसरपणाचा वास, एका कोपऱ्यात बाकडं। जयश्री दाराला टेकून उभी राहिली, तिच्या छातीची धडधड तिला स्वतःलाच ऐकू येत होती।

प्रणव तिच्या समोर आला। त्याने तिच्या गालावर हात ठेवला, अंगठा तिच्या ओठांवर फिरवला। "तुम्ही खूप सुंदर दिसता, मॅडम," तो म्हणाला। "पाण्यात तर... देवीसारख्या।"

"मॅडम म्हणू नकोस," जयश्री म्हणाली, आणि तिने त्याच्या मानेभोवती हात टाकून त्याला स्वतःकडे ओढलं। "जयश्री म्हण।"

त्यांचे ओठ भिडले। पहिला चुंबन हळुवार होता, चाचपडणारा, पण दुसऱ्याच क्षणी जयश्रीने त्याचा खालचा ओठ दातांमध्ये धरला आणि प्रणवच्या घशातून एक खोल आवाज बाहेर पडला। त्याने तिला भिंतीला घट्ट धरलं, त्याचं ओलं शरीर तिच्या ओल्या शरीरावर दाबलं गेलं।

त्याचे हात तिच्या पाठीवरून खाली सरकले, तिच्या नितंबांवर घट्ट बसले। तिने त्याला उचलून धरलं, तिचे पाय त्याच्या कमरेभोवती आवळले। त्याच्या स्विमशॉर्ट्सखालची कडकपणा तिला स्पष्ट जाणवत होती, आणि त्या जाणिवेने तिच्या शरीरात एक लाट उसळली।

"इतकी वर्षं..." ती त्याच्या ओठांपासून दूर होऊन कुजबुजली, "कोणी मला असं स्पर्श केलं नव्हतं..."

"आता मी आहे ना," प्रणव म्हणाला, आणि त्याने तिच्या मानेखाली चुंबनांचा वर्षाव सुरू केला। त्याची जीभ तिच्या घशाच्या खळग्यात फिरली, मग खाली, तिच्या छातीच्या वरच्या भागावर। त्याने तिच्या स्विमसूटची पट्टी खांद्यावरून ओढून खाली केली।

जयश्रीने एक दीर्घ श्वास घेतला जेव्हा त्याचे ओठ तिच्या स्तनावर आले। त्याने तिला तोंडात घेतलं, जीभेने तिच्या निप्पलभोवती वर्तुळं काढली, मग हलकेच चावलं। तिच्या तोंडून एक किंकाळी बाहेर पडायच्या आत तिने स्वतःचा हात तोंडावर ठेवला।

प्रणवने तिच्याकडे पाहून हसलं, मग तो खाली बसला। त्याने तिच्या स्विमसूटचा खालचा भाग बाजूला केला। जयश्रीने भिंतीला डोकं टेकवलं। त्याची जीभ तिला तिथे स्पर्शली तेव्हा तिच्या पायांतली शक्तीच निघून गेली।

तो तिला चाटत होता, हळू आणि खोलवर, त्याची जीभ तिच्या प्रत्येक घडीत शिरत होती। त्याने एक बोट आत घातलं, मग दुसरं, आणि तिच्या आतल्या भिंतींवर दाब देत वर्तुळं काढली। जयश्रीचे नखं त्याच्या खांद्यांवर रुतली। "आह... प्रणव... बस कर... नाही, थांबू नकोस..."

तिचं शरीर आक्रसलं, तिच्या मांड्या त्याच्या डोक्याभोवती घट्ट आवळल्या गेल्या, आणि एक जोरदार लाट तिच्यातून वाहून गेली। ती थरथरत भिंतीला रेलली, तिचा श्वास धापा टाकत होता।

पण प्रणव थांबला नव्हता। तो उठला, त्याने स्वतःचे शॉर्ट्स खाली ओढले। जयश्रीने पाहिलं, त्याचा लंड ताठ, मोठा, टोक ओलं। तिने गुडघे टेकले नाहीत, तिने त्याला बाकड्यावर बसवलं आणि स्वतः त्याच्यासमोर गुडघ्यांवर बसली।

तिने त्याला तोंडात घेतलं। गेल्या कित्येक वर्षांत तिने हे केलं नव्हतं, पण शरीर विसरत नाही। तिची जीभ त्याच्या लंडाभोवती फिरली, तिने त्याला खोलवर घेतलं, तिचा एक हात त्याच्या गोट्यांवर होता। प्रणवचं डोकं मागे गेलं, त्याच्या तोंडून शिव्या बाहेर पडत होत्या।

"जयश्री... बस... मी..." तो तिला दूर करायला गेला, पण तिने त्याचे हात धरले आणि थांबवले नाही। त्याचं वीर्य तिच्या तोंडात सांडलं, गरम आणि खारट। तिने ते गिळलं आणि त्याच्याकडे पाहून हसली, तिच्या ओठांच्या कोपऱ्यात एक थेंब होता।

पाण्याखाली, बाकीच्यांच्या नजरेपासून लपून, त्याची बोटं तिच्या स्विमसूटच्या कडेखाली सरकली होती। जयश्रीने त्याचं मनगट धरलं, पण दूर ढकललं नाही, उलट स्वतःकडेच दाबलं। "वर," ती फक्त एवढंच कुजबुजली, आणि त्याच्या बोटांनी तिला तिथे स्पर्श केला तेव्हा तिच्या ओठांतून एक दाबलेली किंकाळी बाहेर पडली।

दाराबाहेर कुठेतरी आवाज आला, बॅचच्या बायका येत होत्या। दोघंही एकदम स्थिर झाले। प्रणवने घाईघाईने शॉर्ट्स चढवले, जयश्रीने स्विमसूट नीट केलं। दार उघडलं तेव्हा तिचा चेहरा लाल होता, पण तिने टॉवेलने चेहरा पुसला आणि बाहेर पडली जणू काहीच झालं नाही।

त्या दिवशी घरी जाताना तिच्या मनात वादळ होतं। अपराधीपणा होता, पण त्यापेक्षा कितीतरी जास्त होती एक भूक, जी वर्षानुवर्षं झोपलेली होती आणि आता जागी झाली होती। रात्री अंथरुणात तिने स्वतःला स्पर्श केला आणि प्रणवचा चेहरा डोळ्यांसमोर आणला।

दुसऱ्या दिवशी सकाळी जयश्री पाच वाजताच पूलवर पोहोचली। प्रणव तिचीच वाट पाहत होता, पूलच्या कडेला बसलेला, पाय पाण्यात सोडलेले। "मला वाटलंच होतं तू लवकर येशील," तो म्हणाला।

"मॅडमपासून थेट तूवर?" तिने चेष्टेने विचारलं, पण तिचा आवाज थरथरत होता।

"काल रात्री झोप नाही आली," प्रणव म्हणाला, उठून तिच्याजवळ आला। "फक्त तुझाच विचार येत होता।" त्याने तिचा हात धरला आणि तिला पूलच्या दुसऱ्या टोकाकडे नेलं, जिथे पंपरूम होती, एक छोटीशी खोली, आत एक खाट, एक टेबल, त्याचे कपडे।

"इथे कोणी येत नाही," तो म्हणाला, दार लावत। "सात वाजेपर्यंत आपण एकटेच।"

जयश्रीने स्वतःचा स्विमसूट काढायला सुरुवात केली। तिचे हात थरथरत होते, पण तिच्या डोळ्यांत लाज नव्हती, फक्त भूक होती। प्रणव तिला पाहत राहिला, त्याची नजर तिच्या शरीरावरून हटत नव्हती। "तू खरंच खूप सुंदर आहेस," तो म्हणाला, तिच्याजवळ येऊन। "छत्तीस नव्हे, सव्वीस वाटतेस।"

तिने त्याचे शॉर्ट्स ओढून काढले। त्याचा लंड आधीच ताठ होता, तिच्यासाठी तयार। तिने त्याला खाटेवर ढकललं आणि त्याच्यावर चढली। तिने त्याला स्वतःमध्ये घेतलं, हळूहळू खाली बसत, त्याचा प्रत्येक इंच स्वतःत सामावून घेत।

दोघांच्याही तोंडून एकाच वेळी आवाज बाहेर पडला। जयश्रीने त्याच्या छातीवर हात टेकवले आणि हालचाल सुरू केली, आधी हळू, मग वेगाने। तिचे स्तन त्याच्या चेहऱ्यासमोर हलत होते, त्याने एक तोंडात घेतलं आणि चोखू लागला।

"आह... हो... असंच..." ती त्याच्यावर स्वार झाली होती, तिची कंबर वर्तुळात फिरत होती, तिच्या आतली ओल त्याच्या मांडीवरून वाहत होती। प्रणवचे हात तिच्या नितंबांवर होते, तिला वरखाली करत, तिच्या गतीला साथ देत।

तिने त्याच्यावर झुकून त्याचे ओठ चोखले, तिची जीभ त्याच्या तोंडात शिरली। त्याने तिला घट्ट मिठी मारली आणि एका झटक्यात तिला खाली घेतलं, स्वतः तिच्यावर आला। त्याने तिचे दोन्ही पाय आपल्या खांद्यांवर घेतले आणि तिच्यात खोलवर शिरला।

या स्थितीत तो तिच्या अगदी आतपर्यंत पोहोचत होता। प्रत्येक धक्क्यासरशी जयश्रीचं शरीर वर उचललं जात होतं। "खोल... अजून खोल..." ती बडबडत होती, तिची नखं त्याच्या पाठीवर ओरखडे उमटवत होती।

प्रणवने तिला उलटं केलं। ती खाटेवर पालथी पडली, त्याने तिचे नितंब वर उचलले आणि मागून तिच्यात शिरला। त्याचा एक हात तिच्या केसांत होता, दुसरा तिच्या स्तनावर। तो तिला जोरजोरात झवत होता, खाट करकरत होती, तिच्या तोंडून सतत आवाज बाहेर पडत होते।

"तुझी पुच्ची... इतकी घट्ट..." तो तिच्या कानात कुजबुजला, "मी वेडा होतोय..."

तिने मागे हात करून त्याचा हात धरला। "मग हो ना वेडा... पूर्ण वेडा हो..."

त्याने तिला पुन्हा उलटं केलं, तिला भिंतीला टेकवलं, तिचा एक पाय वर उचलून धरला आणि उभ्यानेच तिच्यात शिरला। तिचं पाठ भिंतीला घासत होतं, पण तिला काहीच जाणवत नव्हतं, फक्त त्याचे धक्के, फक्त ती आग।

दोघंही आता शिखराच्या कड्यावर होते। जयश्रीने त्याला घट्ट आवळलं, तिचं शरीर आक्रसलं, आणि एक प्रचंड लाट तिच्यातून वाहून गेली, तिच्या ओरडण्याला त्याने तिच्या ओठांनी झाकलं। त्याच क्षणी प्रणवही तिच्यातच सांडला, त्याचं शरीर थरथरत, त्याचा श्वास तिच्या मानेवर गरम।

ते दोघं तसेच उभे राहिले, एकमेकांना धरून, घामाने ओले, श्वास धापा टाकत। बाहेर पूलचं पाणी खळखळत होतं, सकाळचा उजेड खिडकीतून आत येत होता।

जयश्रीने त्याच्या छातीवर डोकं टेकवलं। "माझा नवरा महिन्यातून दोनदा येतो," ती म्हणाली, "आणि तेव्हाही... फक्त पाच मिनिटं। झोप येईपर्यंतची गोष्ट।"

प्रणवने तिच्या केसांतून हात फिरवला। "आता पाच मिनिटांची गोष्ट संपली," तो म्हणाला। "आता तासांची गोष्ट सुरू झालीय।"

बाहेर बॅचच्या बायकांचा आवाज येऊ लागला, पाण्यात उड्या मारण्याचे आवाज। जयश्रीने घाईघाईने स्विमसूट चढवला, केस बांधले। दार उघडताना तिने मागे वळून पाहिलं।

"उद्या," ती म्हणाली, तिच्या ओठांवर एक खट्याळ हसू, "पाच वाजता। आणि यावेळी... आधीच ये।"