मराठी नर्स सेक्स कथा 2026: पुण्यात नाईट ड्युटीवर सायली आणि डॉ. स्वप्नील

रात्रीचे दोन वाजले होते. पुण्याच्या त्या मोठ्या हॉस्पिटलमध्ये सगळीकडे शांतता होती. फक्त नर्स स्टेशनवरच्या ट्यूबलाईटचा आवाज येत होता.

तेवढ्यात सायलीच्या फोनने व्हायब्रेट केले. स्क्रीनवर नाव झळकले: डॉ. स्वप्नील.

सायलीचे हृदय जोरात धडधडू लागले. स्वप्नील तिला रात्रीच्या ड्युटीत कधीच मेसेज करत नसे. तीने मेसेज उघडला.

“ऑन कॉल रूममध्ये ये. एक महत्त्वाचे काम आहे.”

सायलीने आजूबाजूला पाहिले. वॉर्डमध्ये पेशंट झोपले होते. दुसरी नर्स चहा आणायला गेली होती. सायली हळूच उठली आणि कॉरिडॉरमधून चालू लागली.

ऑन कॉल रूमचा दरवाजा अर्धवट उघडा होता. आत स्वप्नील उभा होता. त्याने अजूनही डॉक्टरचा पांढरा कोट घातला होता, पण त्याच्या डोळ्यांत वेगळीच चमक होती.

“काय झाले, डॉक्टर?” सायलीने विचारले. “कोणता पेशंट?”

“पेशंट नाही,” स्वप्नील म्हणाला आणि दरवाजा बंद केला. “तू.”

सायली मागे सरकली, पण तिची पाठ भिंतीला लागली. स्वप्नील तिच्या जवळ आला. “सायली, मी गेले कित्येक आठवडे तुला पाहतोय. रात्रीच्या ड्युटीत तू जेव्हा वॉर्डमध्ये फिरतेस, तेव्हा माझे लक्ष कामावर राहत नाही.”

“डॉक्टर, हे चुकीचे आहे,” सायली म्हणाली, पण तिचा आवाज थरथरत होता.

“मग तू का थांबली नाहीस?” स्वप्नीलने विचारले. “तू मेसेज वाचून लगेच आलीस.”

सायलीकडे उत्तर नव्हते. कारण खरे हेच होते. तीही त्याला पाहत होती. त्याचे हात, त्याचा आवाज, जेव्हा तो तिच्या जवळून जाताना हळूच हसतो, ते सगळे तिला आठवत होते.

स्वप्नीलने तिच्या गालावर हात ठेवला. सायलीने डोळे मिटले. मग त्याने तिच्या ओठांवर ओठ ठेवले. पहिल्यांदा हळू, मग खोल. सायलीने त्याचा कोट पकडला आणि त्याला जवळ ओढले.

“दरवाजा लॉक आहे ना?” सायलीने विचारले.

“आतून लॉक केला आहे,” स्वप्नील म्हणाला आणि तिच्या मानेवर चुंबन घेऊ लागला.

सायलीने त्याचा कोट काढला. खाली निळा शर्ट होता. तीने शर्टची बटणे उघडली. स्वप्नीलने तिच्या नर्सच्या युनिफॉर्मचे वरचे बटन उघडले आणि तिच्या बूब्सवर हात ठेवला.

“तुझे बूब्स खूप मऊ आहेत,” स्वप्नील म्हणाला.

सायलीने आह भरली. “हळू, कोणी ऐकेल.”

स्वप्नीलने तिची ब्रा उघडली आणि एक निप्पल तोंडात घेतला. सायलीने त्याचे केस पकडले. तिचा श्वास जोरात चालू लागला.

“आणखी,” ती म्हणाली.

स्वप्नीलने दुसऱ्या बूबवरही तसेच केले. मग तो खाली वाकला आणि तिच्या युनिफॉर्मची पँट खाली ओढली. सायलीची योनी ओली झाली होती. त्याने बोटाने तिला चोळले, तर सायलीचे शरीर थरथरले.

“स्वप्नील, आता थांबू नकोस,” सायली म्हणाली.

स्वप्नीलने स्वतःची पँट काढली. त्याचा लंड पूर्ण उभा होता. सायलीने तो हातात घेतला आणि हळू हळू हलवू लागली. मग तीने तो तोंडात घेतला.

स्वप्नीलने डोके मागे केले. “सायली, बस. मी आता राहू शकत नाही.”

त्याने सायलीला बेडवर झोपवले आणि तिचे पाय पसरले. मग त्याने आपला लंड तिच्या योनीवर ठेवला आणि हळू आत ढकलला.

“हो,” सायली म्हणाली. “हळू हळू आत घे.”

स्वप्नीलने हळू धक्के द्यायला सुरुवात केली. आधी हळू, मग जोरात. सायलीने त्याची पाठ नखांनी ओरबाडली. दोघांचा श्वास एक झाला.

“तू किती टाइट आहेस,” स्वप्नील म्हणाला.

“आणि तू किती जाड,” सायली हसत म्हणाली.

स्वप्नीलने तिला उचलून आपल्या मांडीवर बसवले. या पोझिशनमध्ये त्याचा लंड आणखी खोल गेला. सायली वर खाली होऊ लागली. तिचे बूब्स हलत होते. स्वप्नीलने ते तोंडात घेतले.

सायलीची योनी पाण्याने भरली. “मी झडणार आहे,” ती ओरडली, पण आवाज दाबून.

“एकत्र,” स्वप्नील म्हणाला आणि तिला घट्ट पकडले.

दोघे एकत्र झडले. सायलीचे शरीर थरथरत होते. स्वप्नीलने तिच्या कपाळावर चुंबन घेतले.

काही वेळाने सायली म्हणाली, “मला वॉर्डमध्ये परत जायला हवे. कोणी शोधेल.”

“पाच मिनिटे,” स्वप्नील म्हणाला. “फक्त पाच मिनिटे.”

सायली परत गेली, पण तिचे मन ऑन कॉल रूममध्येच राहिले. रात्रीचे तीन वाजले. ती पेशंटचे रिपोर्ट लिहित होती, तेव्हा पुन्हा फोन व्हायब्रेट झाला.

“परत ये.”

यावेळी सायली हसली आणि लगेच उठली. ऑन कॉल रूममध्ये स्वप्नील तिची वाट पाहत होता. यावेळी तीने स्वतः दरवाजा लॉक केला.

“तू वेडा आहेस,” ती म्हणाली.

“तुझ्यासाठी,” स्वप्नील म्हणाला आणि तिला भिंतीला लावले.

त्याने तिची पँट खाली ओढली आणि तिची योनी चाटू लागला. सायलीने भिंत पकडली. त्याची जीभ प्रत्येक हालचालीने तिला वेड लावत होती.

“बस, आता आत घाल,” ती म्हणाली.

स्वप्नील उभा राहिला आणि त्याने आपला लंड तिच्या योनीत घातला. उभे राहून धक्के देताना भिंत हादरत होती. सायलीचा आवाज दाबूनही बाहेर येत होता.

“तुझी योनी किती गरम आहे,” स्वप्नील म्हणाला.

“मग बाहेर का काढतोस,” सायली म्हणाली.

यावेळी स्वप्नीलने तिला मागून घेतले. सायली बेडला धरून वाकली होती. त्याने मागून धक्के दिले, कधी हळू कधी जोरात. सायलीचे शरीर हलत होते.

“मी परत झडतेय,” सायली म्हणाली.

स्वप्नीलनेही आपले पाणी तिच्या योनीतच सोडले. दोघे हसत हसत एकमेकांना बिलगले.

पहाटेचे चार वाजले. हॉस्पिटलमध्ये हळू हळू जाग येत होती. सायली आणि स्वप्नीलने कपडे ठीक केले. सायलीने केस बांधले.

“उद्या रात्रीही तुझी ड्युटी आहे?” स्वप्नीलने विचारले.

“हो,” सायली म्हणाली.

“मग उद्याही मेसेज येईल,” स्वप्नील हसला.

सायलीने त्याच्या गालावर चुंबन घेतले आणि वॉर्डकडे निघाली. वाटेत तिला दुसरी नर्स भेटली. “कुठे होतीस?” तीने विचारले.

“रेकॉर्ड रूममध्ये,” सायली म्हणाली आणि पुढे चालू लागली. तिच्या चेहऱ्यावरचे हसू लपत नव्हते.

दुसऱ्या रात्री खरेच मेसेज आला. यावेळी मेसेज वेगळा होता. “आज स्टोअर रूममध्ये.”

सायलीचे हृदय पुन्हा धडधडले. स्टोअर रूममध्ये औषधांच्या रॅकमध्ये थोडी जागा होती. स्वप्नील तिथे उभा होता.

“आज इथे का?” सायलीने विचारले.

“बदल हवा,” स्वप्नील म्हणाला आणि तिला जवळ ओढले.

रॅकच्या मध्ये दोघांनी एकमेकांना मिठी मारली. स्वप्नीलने सायलीचे बूब्स दाबले. सायलीने त्याचा लंड हातात घेतला. दोघांनी घाईघाईत कपडे काढले.

स्वप्नीलने सायलीला रॅकला धरून उभे केले आणि मागून आत घातले. सायलीने तोंडावर हात ठेवला, जेणेकरून आवाज बाहेर जाणार नाही.

“जोरात,” सायली म्हणाली, हळू आवाजात.

स्वप्नीलने जोरात धक्के दिले. रॅक हलू लागला. एक बॉक्स खाली पडला, पण दोघांनी लक्ष दिले नाही.

सायली झडली. मग स्वप्नील. दोघे घामाने भिजले होते. “आपण पकडले जाऊ,” सायली हसत म्हणाली.

“पकडले गेलो तरी चालेल,” स्वप्नील म्हणाला. “पण तुझ्याशिवाय राहवणार नाही.”

तिसऱ्या रात्री दोघे टेरेसवर भेटले. हॉस्पिटलच्या टेरेसवर थंड वारा होता. पुण्याचे दिवे खाली चमकत होते.

“इथे कोणी येणार नाही,” स्वप्नील म्हणाला.

सायलीने त्याचा हात पकडला. “मग आज इथेच.”

टेरेसच्या भिंतीला धरून सायली उभी राहिली. स्वप्नीलने तिची पँट खाली केली आणि मागून आत घातले. थंड वाऱ्यात दोघांची त्वचा गरम होती.

“तुझी योनी आजही तितकीच टाइट आहे,” स्वप्नील म्हणाला.

“आणि तुझा लंड आजही तितकाच जाड,” सायली म्हणाली.

दोघे हसत हसत झडले. मग स्वप्नीलने सायलीला जवळ घेतले आणि तिच्या कानात म्हणाला, “सायली, मी तुझ्यावर प्रेम करतो.”

सायलीचे डोळे भरून आले. “मी पण. पण हे प्रेम हॉस्पिटलच्या बाहेरही राहील का?”

“राहील,” स्वप्नील म्हणाला. “उद्या ड्युटी संपल्यावर कॉफी पिऊ. हॉस्पिटलच्या बाहेर, सामान्य माणसांसारखे.”

सायली हसली. “ठीक आहे. पण कॉफी नंतरही...”

“कॉफी नंतरही,” स्वप्नील म्हणाला आणि तिच्या ओठांवर दीर्घ चुंबन घेतले.

खाली हॉस्पिटल जागे होत होते. पण टेरेसवर दोघांसाठी वेळ थांबला होता.

दुसऱ्या दिवशी ड्युटी संपल्यावर दोघे खरेच कॉफी प्यायला गेले. हॉस्पिटलपासून दोन गल्ल्या दूर एक छोटे कॅफे होते. तिथे बसून स्वप्नीलने सायलीचा हात धरला.

“आज तू डॉक्टर नाहीस, मी नर्स नाही,” स्वप्नील म्हणाला. “आज आपण फक्त स्वप्नील आणि सायली आहोत.”

सायली हसली. “मग स्वप्नील, मला सांग, तुला मी पहिल्यांदा कधी आवडले?”

“पहिल्या रात्रीच्या ड्युटीत,” स्वप्नील म्हणाला. “तू एका पेशंटला औषध देत होतीस, इतक्या मायेने, की मला वाटले ही मुलगी वेगळी आहे.”

सायलीचे डोळे भरून आले. “आणि मला तू तेव्हा आवडलास, जेव्हा तू एका गरीब पेशंटचे बिल स्वतः भरलेस.”

कॉफी नंतर दोघे स्वप्नीलच्या फ्लॅटवर गेले. फ्लॅट लहान होता, पण स्वच्छ होता. दरवाजा बंद होताच स्वप्नीलने सायलीला जवळ ओढले.

“इथे कोणी येणार नाही, कोणी ऐकणार नाही,” तो म्हणाला.

सायलीने त्याचा शर्ट काढला. स्वप्नीलने तिचा ड्रेस वर केला. दोघे बेडवर पडले. यावेळी घाई नव्हती. स्वप्नीलने सायलीच्या प्रत्येक भागावर चुंबन घेतले. मान, खांदे, बूब्स, पोट, मांड्या.

सायलीने त्याचा लंड तोंडात घेतला आणि बराच वेळ चोखला. स्वप्नीलने तिचे केस धरले आणि म्हणाला, “बस, आता मी आत येतो.”

त्याने तिला वर घेतले. सायली त्याच्यावर बसली आणि हळू हळू हलू लागली. तिचे बूब्स त्याच्या तोंडासमोर होते. तो ते चोखत होता.

“हळू,” सायली म्हणाली. “आज हळू करूया. आज आपल्याकडे वेळ आहे.”

दोघांनी हळू हळू, खोल खोल धक्क्यांनी प्रेम केले. सायलीचे शरीर हळू हळू गरम होत गेले. मग ती जोरात झडली. स्वप्नीलनेही तिच्या आतच पाणी सोडले.

“आजची रात्र वेगळी होती,” सायली म्हणाली, त्याच्या छातीवर डोके ठेवून.

“कारण आज आपण हॉस्पिटलच्या बाहेर होतो,” स्वप्नील म्हणाला. “पण हॉस्पिटलच्या आतही, बाहेरही, तू माझीच राहशील.”

सायलीने त्याला मिठी मारली. “आणि तू माझा.”

रात्री उशिरा सायली घरी परतली. पण तिच्या मनात फक्त स्वप्नील होता. तिच्या फोनवर एक मेसेज आला.

“उद्या रात्री ड्युटीवर भेटू. मेसेजची वाट पाह.”

सायली हसली आणि फोन छातीशी धरला. उद्याची रात्र, परवा, त्यानंतरची रात्र, सगळ्या रात्री आता वेगळ्या असणार होत्या.

पण त्याआधी, त्याच रात्री, सायलीने स्वप्नीलला एक शेवटचा मेसेज पाठवला. “झोपण्याआधी एकदा बोलशील का?”

स्वप्नीलने लगेच कॉल केला. दोघे तासभर बोलले. हॉस्पिटलच्या गोष्टी, घरच्या गोष्टी, भविष्याच्या गोष्टी. बोलता बोलता सायली म्हणाली, “स्वप्नील, मला तुझा आवाज ऐकूनच पुन्हा गरम होत आहे.”

“मग उद्या सकाळी माझ्या फ्लॅटवर ये,” स्वप्नील म्हणाला. “ड्युटीच्या आधी.”

दुसऱ्या दिवशी सकाळी सायली त्याच्या फ्लॅटवर गेली. स्वप्नीलने दरवाजा उघडताच तिला आत ओढले. दोघांनी शॉवरखाली प्रेम केले. गरम पाण्यात सायलीची त्वचा चमकत होती. स्वप्नीलने तिला भिंतीला लावले आणि मागून आत घातले.

“सकाळी सकाळी हे बरे आहे,” सायली हसत म्हणाली.

“रोज सकाळी असेच हवे,” स्वप्नील म्हणाला आणि तिच्या मानेवर चुंबन घेतले.

दोघे शॉवरमधून बाहेर आले, कपडे घातले, आणि एकमेकांकडे पाहून हसले. आजची ड्युटी, आजची रात्र, सगळे काही आता त्यांच्यासाठी एका नव्या गोष्टीची सुरुवात होती.

सायली ड्युटीवर पोहोचली तेव्हा तिच्या चेहऱ्यावर वेगळेच तेज होते. दुसरी नर्स म्हणाली, “सायली, आज तू खूप आनंदी दिसतेस. काय झाले?”

सायलीने फक्त हसून उत्तर दिले, “काही नाही. फक्त चांगली झोप झाली.”

पण तिच्या मनात खरे उत्तर होते. चांगली झोप नाही, चांगले प्रेम होते. आणि ते प्रेम आता रोजचे होणार होते.

रात्री स्वप्नीलचा मेसेज आला. “ऑन कॉल रूम. नेहमीची जागा.”

सायलीने मेसेज वाचला आणि हळूच उठली. कॉरिडॉरमधून चालताना तिचे हृदय धडधडत होते. दरवाजा उघडताच स्वप्नीलने तिला आत ओढले आणि ओठांवर चुंबन घेतले. “मी तुझी वाट पाहत होतो,” तो म्हणाला. सायलीने त्याला घट्ट मिठी मारली आणि म्हणाली, “मीही तुझीच वाट पाहत होते, दररोज, दररात्री.”

सायलीने स्वप्नीलच्या मिठीत डोळे मिटले. उद्याची ड्युटी, परवाची ड्युटी, सगळ्या ड्युटी आता तिच्यासाठी उत्सव होत्या.