मराठी सेक्स स्टोरी: जत्रेची आठवण

दहा वर्षांपूर्वी जत्रेच्या रात्री संतोषने तिला शेताच्या बांधावर ओढलं होतं, आणि स्मिताला आजही तो स्पर्श आठवतो, जणू ही काही साधी आठवण नसून एक जिवंत मराठी सेक्स स्टोरी आहे.

त्यावेळी ती चोवीस वर्षांची होती. गावची जत्रा, ढोल ताशांचा गजर, आणि गर्दीतून निसटून दोघं शेताकडे गेले होते. संतोषचं हात तिच्या कमरेवर होतं, त्याचे ओठ तिच्या कानात. तिथे, चांदण्यात, त्याने तिला पहिल्यांदा खऱ्या अर्थाने स्पर्श केला होता.

स्मिता डोळे उघडते. कोल्हापूरचं घर, संध्याकाळचे सात वाजलेत. खिडकीबाहेर पावसाची रिपरिप. ती भाजी चिरत होती, पण तिचं मन दहा वर्षं मागे गेलं होतं. कारण आज दुपारी तिला बातमी कळली होती. संतोष परत आलाय.

शेजारच्या काकूंनी सांगितलं. संतोष, तिचा कॉलेजातला प्रियकर, ज्याच्याशी तिचं लग्न होऊ शकलं नाही, तो आता शहरात नोकरीसाठी परत आलाय. त्याने शेजारच्याच गल्लीत खोली घेतलीय. स्मिताच्या हातातली सुरी थबकली होती.

तिचं लग्न प्रकाशशी झालं होतं, एक चांगला माणूस, दुकानदार. दहा वर्षं संसार, एक मुलगा. पण त्या रात्री जत्रेत जे घडलं होतं, ते ती कधीच विसरली नव्हती. संतोष तिच्या शरीरात एक आग लावून गेला होता, जी कधीच पूर्ण विझली नव्हती.

संध्याकाळी प्रकाश दुकानातून आला. जेवण झालं. मुलगा अभ्यास करत होता. स्मिता भांडी घासत होती, तेव्हा दारावर टकटक झाली. ती दार उघडते, आणि तिचा श्वास थांबतो.

समोर संतोष उभा होता. चौंतीस वर्षांचा, दाढी वाढलेली, डोळ्यात तीच ओळखीची चमक. स्मिता, तो म्हणाला. त्याच्या आवाजात दहा वर्षांचा काळ एका क्षणात वितळला.

ये, आत ये, स्मिता कसंबसं म्हणाली. प्रकाश बाहेर आला. ओळख झाली. कॉलेजचा मित्र, स्मिता म्हणाली, आणि तिचा आवाज किंचित कापला. प्रकाशने हस्तांदोलन केलं, चहा ठेवतेस का, असं विचारलं.

चहा पिता पिता गप्पा झाल्या. संतोष आता एका कंपनीत काम करतो, बदली होऊन इथे आलाय. प्रकाश दुकानाच्या गोष्टी सांगत होता. स्मिता फक्त संतोषकडे पाहत होती. त्याचे हात, त्याचे ओठ, त्याची मान.

टेबलाखाली संतोषचा पाय स्मिताच्या पायाला लागला. स्मिता दचकली. तिने पाय मागे घेतला, पण संतोषने पुन्हा तिचा पाय शोधला. त्याच्या डोळ्यात खोडकर चमक होती. स्मिताचा चेहरा लाल झाला.

प्रकाश काहीच समजला नाही. तो दुकानाच्या हिशोबाच्या गोष्टी सांगत होता. स्मिता चहा ओतत होती, पण तिचा हात थरथरत होता. टेबलाखाली दोन पाय एकमेकांना शोधत होते, आणि वर सगळं नेहमीसारखं होतं.

संतोष जाताना म्हणाला, स्मिता, तुझ्या हातचा चहा अजूनही तसाच आहे. त्याच्या आवाजात काहीतरी होतं, जे फक्त स्मिताला कळलं. तिने दार बंद केलं आणि भिंतीला टेकली. तिचं हृदय धडधडत होतं.

जाताना संतोष म्हणाला, उद्या संध्याकाळी घरी या, चहाला. माझी खोली जवळच आहे. प्रकाश म्हणाला, हो नक्की. स्मिताने फक्त मान हलवली, पण तिच्या पोटात फुलपाखरं उडत होती.

जाताना संतोष म्हणाला, उद्या संध्याकाळी घरी या, चहाला. माझी खोली जवळच आहे. प्रकाश म्हणाला, हो नक्की. स्मिताने फक्त मान हलवली, पण तिच्या पोटात फुलपाखरं उडत होती.

रात्रभर स्मिताला झोप लागली नाही. ती प्रकाशच्या शेजारी पडून होती, पण तिचं मन संतोषच्या खोलीत होतं. जत्रेची रात्र तिच्या डोळ्यासमोर नाचत होती. तिने डोळे मिटले आणि आठवणीत हरवली.

जत्रेच्या रात्री संतोषने तिला शेतात नेलं होतं. चांदणं, वाऱ्याची झुळूक, आणि त्याचे हात तिच्या शरीरावर. त्याने तिची ओढणी काढली होती, तिच्या ब्लाउजची बटणं उघडली होती. तिने त्याला थांबवलं नव्हतं.

त्याने तिला गवतावर झोपवलं होतं. त्याचे ओठ तिच्या स्तनांवर, त्याची जीभ तिच्या पोटावर. स्मिताने आकाशाकडे पाहिलं होतं, चांदण्या फिरत होत्या. जेव्हा तो तिच्यात शिरला, तेव्हा तिने त्याच्या पाठीवर नखं रोवली होती.

त्या रात्री वारा वाहत होता, आणि दूरवर ढोलांचा आवाज येत होता. संतोषचे हात तिच्या शरीरावर फिरत होते, जणू तो तिला वाचत होता. स्मिताने त्याचा हात पकडून स्वतःच्या छातीवर ठेवला होता. घे, ती म्हणाली होती, सगळं घे.

संतोषने तिचा परकर वर केला होता. त्याची बोटं तिच्या मांड्यांवर, मग आत. स्मिताने गवत मुठीत धरलं होतं. जेव्हा त्याने तिला चाटलं, तेव्हा तिने आकाशाकडे पाहून देवाचा धावा केला होता. इतकं सुख तिने कधी अनुभवलं नव्हतं.

मग तो तिच्यात शिरला होता. हळू हळू, खोलवर. स्मिताच्या डोळ्यातून अश्रू आले होते, सुखाचे. त्याने तिचे अश्रू पुसले होते आणि तिच्या कपाळाचं चुंबन घेतलं होतं. ती रात्र, ती चांदणी, तो स्पर्श, स्मिता कधीच विसरली नाही.

सकाळी स्मिताने ठरवलं. ती संतोषच्या खोलीत जाणार. प्रकाश दुकानात जाईल, मुलगा शाळेत जाईल. दुपारची वेळ. तिच्या हातात थरथर होती, पण निर्णय पक्का होता.

सकाळी स्मिताने ठरवलं. ती संतोषच्या खोलीत जाणार. प्रकाश दुकानात जाईल, मुलगा शाळेत जाईल. दुपारची वेळ. तिच्या हातात थरथर होती, पण निर्णय पक्का होता.

दुपारी दोन वाजता ती त्याच्या दारात उभी होती. हातात डबा, त्यात शिरा. संतोषने दार उघडलं. त्याच्या डोळ्यात आश्चर्य, मग आनंद, मग तीच जुनी भूक.

तू आलीस, तो म्हणाला. स्मिता आत आली. खोली छोटी होती, एक खाट, एक टेबल. तिने डबा ठेवला. संतोषने दार बंद केलं. कडी लावली नाही, पण दार बंद केलं.

दहा वर्षं, स्मिता म्हणाली. दहा वर्षं, संतोष म्हणाला. तो तिच्या जवळ आला. त्याचा हात तिच्या गालावर. स्मिताने डोळे मिटले. त्याचे ओठ तिच्या ओठांवर.

चुंबनात दहा वर्षांची तहान होती. संतोषने तिला भिंतीला टेकवलं. त्याचे हात तिच्या साडीवर, पल्लू ओढून काढला. स्मिताने त्याला अडवलं नाही.

त्याचे ओठ तिच्या मानेवर, तिच्या कानामागे. स्मिताने डोळे मिटले. त्याचा प्रत्येक स्पर्श तिला दहा वर्षं मागे नेत होता. ती पुन्हा चोवीस वर्षांची झाली होती, जत्रेच्या रात्रीची स्मिता.

संतोषने तिच्या ब्लाउजवरूनच तिच्या स्तनांना चोळलं. स्मिता कण्हली. तिचे निपल ताठरले. संतोषने ब्लाउजच्या वरूनच एक निपल तोंडात घेतला. ओल्या कापडातून स्मिताला वीज चमकल्यासारखं वाटलं.

त्याने तिची साडी सोडवायला सुरुवात केली. स्मिता स्वतःच मदत करू लागली. साडी खाली सरकली. ती फक्त ब्लाउज आणि परकरात उभी होती. संतोषने तिला वरपासून खालपर्यंत पाहिलं.

त्याने तिची साडी सोडवायला सुरुवात केली. स्मिता स्वतःच मदत करू लागली. साडी खाली सरकली. ती फक्त ब्लाउज आणि परकरात उभी होती. संतोषने तिला वरपासून खालपर्यंत पाहिलं.

तू अजूनही तशीच आहेस, तो म्हणाला. स्मिताने त्याचा शर्ट काढला. त्याची छाती रुंद, घामाचे थेंब. तिने त्यावर हात फिरवला. त्याच्या हृदयाचे ठोके तिला जाणवले.

संतोषने तिच्या ब्लाउजचे हुक काढले, एक एक करून. ब्लाउज निघालं. तिचे स्तन मोकळे झाले. त्याने त्यांना हातात घेतलं, दाबलं, चोळलं. स्मिताने सुस्कारा टाकला.

त्याने तिचा एक निपल तोंडात घेतला. स्मिताने त्याचे केस पकडले. संतोष, ती म्हणाली, आणि एवढंच म्हणू शकली. तिचं शरीर थरथरत होतं.

मग स्मिताने त्याची पँट काढली. त्याचा लंड ताठरलेला, पूर्ण ताठ. तिने त्याला हातात घेतलं. गरम, कडक. तिने त्याला हळुवारपणे चोळलं, वर खाली.

तुला आठवतंय, जत्रेची रात्र, संतोषने हसत विचारलं. स्मिताने खोडकरपणे म्हटलं, विसरले असते तर इथे आले नसते. दोघं हसले, पण हसण्यात त्यांची भूक वाढली.

स्मिताने त्याला तोंडात घेतलं. संतोषने भिंत पकडली. तिच्या जिभेचं प्रत्येक वळण त्याला वेडं करत होतं. बस, स्मिता, बस, तो म्हणाला, नाहीतर मी आत्ताच गळून पडेन.

स्मिता थांबली. तिने परकर काढला. आता ती पूर्ण नग्न होती, खिडकीतून येणाऱ्या मंद प्रकाशात तिचं शरीर चमकत होतं. संतोषने तिला खाटेवर झोपवलं.

त्याने तिच्या मांड्या पसरल्या. तिची चूत ओली, फुगलेली. संतोषने तिला चुंबन दिलं, मग चाटलं. स्मिताने चादर मुठीत धरली.

आणखी, स्मिता म्हणाली. संतोषने त्याची जीभ आत टाकली. स्मिताची कंबर वर उठली. तिचे आवाज खोलीत घुमू लागले. तिने ओठ चावले, पण आवाज थांबला नाही.

मग संतोष तिच्यावर आला. त्याने त्याचा लंड तिच्या चूतीवर ठेवला आणि हळूच आत टाकला. दोघांनी एकत्र श्वास घेतला. इतकं खोल, इतकं पूर्ण.

त्याने धक्के मारायला सुरुवात केली. आधी हळू, मग जोरात. खाट करकरू लागली. स्मिताने तिच्या मांड्या त्याच्या कमरेभोवती गुंडाळल्या. प्रत्येक धक्क्याबरोबर तिच्या चूतीत आग लागत होती.

संतोषने तिला घट्ट पकडलं. त्याचे धक्के आता जोरात होते, खोल होते. स्मिताने त्याच्या पाठीवर नखं रोवली. त्यांचे श्वास एक झाले होते.

मग स्मिताने कूस बदलली. आता ती वर होती. तिने स्वतःची गती ठरवली. वर खाली, पुढे मागे. तिचे स्तन उडत होते, आणि संतोषने त्यांना हातात घेतलं.

दोघांचा घाम एक झाला. स्मिताने गती वाढवली. तिला वाटलं जणू तिच्यातलं काहीतरी तुटणार आहे. आणि मग ते आलं. तिची किंकाळी तिच्याच घशात अडकली. तिचं शरीर आखडलं, मग सैल झालं.

संतोषने तिला पालथी केली आणि स्वतः वर आला. त्याने जोरात धक्के मारले, आणि काही क्षणांत तोही गळाला, तिच्यात, खोलवर. दोघं हाफत एकमेकांना बिलगून राहिले.

थोड्या वेळाने संतोषने तिला पुन्हा जवळ ओढलं. त्याचे हात तिच्या शरीरावर फिरू लागले. स्मिताला आश्चर्य वाटलं, इतक्या लवकर. पण तिचं शरीरही तयार होतं. आग अजून विझली नव्हती.

यावेळी स्मिताने पुढाकार घेतला. तिने संतोषला खाटेवर झोपवलं आणि त्याच्यावर बसली. तिने त्याला आत घेतलं आणि हळू हळू हलू लागली. तिचे केस त्याच्या चेहऱ्यावर येत होते.

संतोषने तिची कंबर धरली. स्मिताची गती वाढली. ती वर खाली होत होती, तिचे स्तन हिंदकाळत होते. खोलीत फक्त त्यांच्या श्वासांचा आवाज होता.

स्मिताने त्याला घट्ट धरलं. तिचं शरीर पुन्हा एकदा काठावर आलं. आणि मग ती कोसळली, त्याच्यावर, त्याच्यात. संतोषने तिला धरलं आणि स्वतःही पुन्हा एकदा गळाला.

दोघं घामाने भिजले होते. स्मिता त्याच्या छातीवर डोकं ठेवून पडली. त्याच्या हृदयाचे ठोके तिला ऐकू येत होते. दहा वर्षांची प्रतीक्षा, आणि आज ती संपली होती.

काही वेळाने स्मिता म्हणाली, हे चूक होतं. संतोषने तिच्या कपाळाचं चुंबन घेतलं आणि म्हणाला, चूक असतं तर इतकं बरोबर का वाटलं असतं. स्मिता काहीच बोलली नाही, पण तिने त्याला दूर ढकललं नाही.

काही वेळाने स्मिता म्हणाली, हे चूक होतं. संतोषने तिच्या कपाळाचं चुंबन घेतलं आणि म्हणाला, चूक असतं तर इतकं बरोबर का वाटलं असतं. स्मिता काहीच बोलली नाही, पण तिने त्याला दूर ढकललं नाही.

दोघांनी कपडे घातले. स्मिताने साडी नेसली, संतोषने शर्ट घातला. दार उघडण्याआधी स्मिताने त्याचा हात धरला. उद्या परत येते, ती म्हणाली आणि डोळा मारला.

स्मिता घरी परतली. प्रकाश दुकानातून आलेला नव्हता. मुलगा शाळेतून आला, तिने त्याला खाऊ घातला. संध्याकाळी सगळं नेहमीसारखं होतं, पण स्मिताच्या ओठांवर एक गूढ हसू होतं.

वाटेत तिच्या मनात विचार येत होते. हे बरोबर की चूक, ती स्वतःला विचारत होती. पण तिच्या शरीरातलं समाधान तिला उत्तर देत होतं. तिने ठरवलं, या प्रश्नाचं उत्तर ती नंतर शोधेल.

घरी आल्यावर तिने आंघोळ केली. गरम पाणी तिच्या शरीरावरून वाहत होतं. तिने आरशात स्वतःला पाहिलं. तिच्या मानेवर एक लाल डाग होता. तिने तो केसांनी झाकला आणि हसली.

रात्री जेवताना प्रकाश म्हणाला, संतोष कसा वाटला. स्मिता म्हणाली, चांगला आहे. तिचा आवाज शांत होता, पण तिच्या डोळ्यांत जत्रेची रात्र नाचत होती.

रात्री जेवताना प्रकाश म्हणाला, संतोष कसा वाटला. स्मिता म्हणाली, चांगला आहे. तिचा आवाज शांत होता, पण तिच्या डोळ्यांत जत्रेची रात्र नाचत होती.

झोपताना स्मिताने विचार केला, दहा वर्षांपूर्वी जत्रेत जे सुरू झालं होतं, ते आज पूर्ण झालं. तिने डोळे मिटले. उद्या दुपारी परत जायचं, तिने मनात ठरवलं.

बाजूला प्रकाश घोरत होता. स्मिता खिडकीकडे पाहत होती. बाहेर पाऊस थांबला होता, ढगांच्या आडून चंद्र दिसत होता. ती हळूच म्हणाली, धन्यवाद, जत्रा.