ਮਿਸਤਰੀ ਘਰ ਆਇਆ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕਰਮ ਦਾ ਲੰਨ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਮਿਸਤਰੀ ਘਰ ਆਇਆ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਸੋਈ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਕੰਧ ਠੀਕ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਮਿਸਤਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਬਦਲ ਗਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਉਮਰ ਤੀਹ ਸਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਮੁਹੱਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਇੱਕ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਜਾ ਕੇ ਦੇਰ ਰਾਤੀਂ ਘਰ ਪਰਤਦਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਦਿਨ ਇਕੱਲੇ ਲੰਘਦੇ ਸਨ, ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ, ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨਾ।
ਉਸ ਦਿਨ ਰਸੋਈ ਦੀ ਕੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤਰੇੜ ਪੈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਹੱਲੇ ਦੇ ਮਿਸਤਰੀ ਵਿਕਰਮ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ। ਵਿਕਰਮ ਸਤਾਈ ਸਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਵਾਨ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਹੇ ਵਰਗੀ ਤਾਕਤ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ ਹਰ ਵਾਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਵਿਕਰਮ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਬਨਿਆਨ ਅਤੇ ਪਜਾਮਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਔਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਬੈਗ ਸੀ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ ਜੀ, ਕੰਧ ਕਿੱਥੇ ਟੁੱਟੀ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾ ਦਿਓ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਤਰੇੜ ਦਿਖਾਈ।
ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਕੰਧ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਦੋ ਘੰਟੇ ਦਾ ਹੈ, ਸੀਮਿੰਟ ਅਤੇ ਰੇਤਾ ਲਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਥੱਲੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕੰਧ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਚਾਹ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਵਿਕਰਮ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਪੱਠੇ ਹਰ ਵਾਰ ਉੱਪਰ ਉੱਠਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬਨਿਆਨ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜ ਗਈ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਗਰਮੀ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਲੈ ਕੇ ਵਿਕਰਮ ਕੋਲ ਗਈ।
ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਭਾਬੀ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਹਰ ਵਾਰ ਐਵੇਂ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵਿਕਰਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪੱਲੂ ਠੀਕ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਪੱਲੂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਰਕ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵਿਕਰਮ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਗਈਆਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖ ਲਿਆ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਪੱਲੂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਚਾਹ ਖਤਮ ਕਰ ਕੇ ਫਿਰ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੀਮਿੰਟ ਦਾ ਮਸਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਵਿਕਰਮ ਝੁੱਕਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਵਿਕਰਮ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਭਾਬੀ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇਕੱਲਾਪਣ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵਿਕਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਚੁੰਮਣ ਗਹਿਰਾ ਅਤੇ ਲੰਮਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਰਸਾਂ ਤੋਂ ਬੰਦ ਪਈ ਅੱਗ ਹੁਣ ਭੜਕ ਉੱਠੀ ਹੈ।
ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪੱਲੂ ਹਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬਲਾਊਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਬਲਾਊਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਬੇਤਾਬ ਸਨ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵਿਕਰਮ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫਸਾ ਲਈਆਂ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵਿਕਰਮ ਦੀ ਬਨਿਆਨ ਉੱਪਰ ਉਠਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਦੇ ਵਾਲ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਦਗੁਦਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸਰਕਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ ਸੀ।
ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸਲੈਬ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਿਸਕੀ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਿਕਰਮ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਵਿਕਰਮ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣੇ ਝੜ ਜਾਵੇਗੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵਿਕਰਮ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਤੇ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੱਟੋ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਿਕਰਮ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਵਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਫਿਰ ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਜਾਮਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਹ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਾੜਾਂ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਵਿਕਰਮ ਦਾ ਲੰਨ ਹੋਰ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਦੀ ਹੋ।
ਫਿਰ ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਲੈਬ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉੱਤੇ ਰਗੜਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਆਹ ਨਿਕਲੀ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ।
ਵਿਕਰਮ ਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਲੈਬ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਕਰਮ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚਦੀ ਰਹੀ। ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵਿਕਰਮ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦੋ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਲੰਨ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰਾਈ ਤੱਕ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਫਿਰ ਤੋਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਫਿਰ ਤੋਂ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੋ, ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਵਿਕਰਮ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਵਿਕਰਮ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਰੁਕ ਸਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖ਼ਰੀ ਕੁਝ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਲਾਏ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਕੇ ਲੇਟ ਗਏ।
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਸੰਭਲੇ ਤਾਂ ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਕੰਧ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਠੀਕ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਬੁਲਾਉਣਾ, ਮੈਂ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਟੁੱਟਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਬੈਠੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਕਰਮ ਦਾ ਲੰਨ ਯਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਵਿਕਰਮ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰੰਗ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਬਾਥਰੂਮ ਦੀ ਟੂਟੀ ਖਰਾਬ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਵਿਕਰਮ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ। ਵਿਕਰਮ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਭਾਬੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਟੁੱਟਦਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ।
ਉਸ ਦਿਨ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਉਠਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਚੁਦਾਈ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਹੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਵਿਕਰਮ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਝੜ ਗਏ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵਿਕਰਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਆਇਆ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਰਹਿਣਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਵਿਕਰਮ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੁਣ ਹਰ ਸਵੇਰ ਉੱਠ ਕੇ ਸੋਚਦੀ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਟੁੱਟੇਗਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚਮਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ ਜੋ ਬਰਸਾਂ ਤੋਂ ਗਾਇਬ ਸੀ। ਵਿਕਰਮ ਦਾ ਲੰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਗ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੀ ਹਲਕੀ ਪੀਲੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਕੱਢੀ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਉਸ ਨੇ ਵਿਕਰਮ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਬੁਲਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਵਿਕਰਮ ਆਇਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਅੱਜ ਬੈੱਡ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਹਿੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਬੀ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਟੁੱਟਦਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ।
ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਜਾਮਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉਸੇ ਜਨੂੰਨ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਉੱਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਕੁਝ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਵਿਕਰਮ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਲਿਆ। ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਵੀ ਆਖ਼ਰੀ ਧੱਕੇ ਲਾਏ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਝੜ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹੱਸਣ ਲੱਗੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਸਵੇਰ ਆਇਆ ਕਰੋ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਮਿਸਤਰੀ ਘਰ ਆਇਆ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕਰਮ ਦਾ ਲੰਨ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਦੀ ਚੁਦਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਾਤ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਚਾਹ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।