ਚੌਕੀਦਾਰ ਦੀ ਕੋਠੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦੇ ਲੰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ, Part 3
ਜਸਮੀਤ! ਗੇਟ ਖੋਲ੍ਹ, ਜਸਮੀਤ! ਮਨਜੀਤ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਗੇਟ ਦੇ ਬਾਹਰੋਂ ਆਈ ਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਨੰਗੀ ਪਈ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਪਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਚੌਕੀਦਾਰ ਦੀ ਕੋਠੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਮੋੜ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਜਲਦੀ ਕਰ, ਜਸਮੀਤ, ਉਹ ਗੇਟ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਫਰਸ਼ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਕੰਬਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਹਿਨਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ ਤੇ ਗਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਗਰਮੀ ਦੀ ਲਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਜੂੜੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਫਿਰ ਹਾਰਨ ਵਜਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਹੋ ਗਈ। ਜਸਮੀਤ! ਸੁਣਦੀ ਨਹੀਂ! ਗੇਟ ਖੋਲ੍ਹ! ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਤੇ ਨੰਗੇ ਪੈਰੀਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਭੱਜੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਠੰਢੀ ਫਰਸ਼ ਚੁਭ ਰਹੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਗੜਬੜ ਨਾ ਕਰੀਂ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹੇਗਾ ਤੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਗੇਟ ਵੱਲ ਦੌੜ ਗਈ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਗੇਟ ਦਾ ਕੁੰਡਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਮਨਜੀਤ ਟਰੱਕ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੇ ਧੂੜ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਥਕਾਵਟ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਵੱਲ ਘੂਰ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਇੰਨੀ ਦੇਰ ਕਿਉਂ ਲਾਈ, ਸੁੱਤੀ ਪਈ ਸੀ ਕੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਛੱਤ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਸੁਕਾਏ ਸਨ, ਫਿਰ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ ਸੀ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਉਤਾਰਿਆ ਤੇ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਗੇਟ ਤੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਗਲਾ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਬੁਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ। ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਗਿੱਲੇ ਕਿਉਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਨਹਾਈ ਸੀ ਕੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਗਰਮੀ ਬਹੁਤ ਸੀ, ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਨਹਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਸੌਂ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਚਾਹ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਉੱਠ ਕੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਾਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਕਹੀਂ ਟਰੱਕ ਧੋ ਦੇਵੇ, ਧੂੜ ਬਹੁਤ ਲੱਗੀ ਹੈ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮਨਜੀਤ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਸਮੀਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਊਟਹਾਊਸ ਵੱਲ ਭੱਜੀ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਸਾਹ ਰੋਕ ਕੇ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਬਾਹਰ ਨਾ ਨਿਕਲੀਂ, ਮੈਂ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਹੈ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੈਂ ਨਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਸ਼ੱਕ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਗੱਲ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਸੌਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਤਾਂ ਬਚ ਗਏ, ਪਰ ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਾਂਗੇ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਚਾਹ ਬਣਾਈ ਤੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ। ਮਨਜੀਤ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਹੈਂ, ਜਸਮੀਤ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਸੌਂ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਕੋਲ ਹੀ ਬੈਠੀ ਹਾਂ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਮਨਜੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨਜੀਤ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਸੌਂ ਜਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਸੌਂ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਖਰਾਟੇ ਸੁਣਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗੇ।
ਜਸਮੀਤ ਉੱਠੀ ਤੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੌਲੀ ਜਿਹਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਹਾਲੇ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਸੁੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਤੇ ਗਰਦਨ ਤੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਦੁਪੱਟਾ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਊਟਹਾਊਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੰਡੀ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਮਾਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਇਓ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਕੁਝ ਜ਼ਾਹਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਖਾਣਾ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਨਜੀਤ ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਤੇ ਗੇਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਗੇਟ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਦੇਖਦੀ ਰਹੀ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਟਰੱਕ ਮੋੜ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋਇਆ, ਜਸਮੀਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਊਟਹਾਊਸ ਵੱਲ ਭੱਜੀ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਉਸ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਜਸਮੀਤ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਡਿੱਗੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੁੰਮਿਆ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਤਾਂ ਮਰ ਹੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਗੇਟ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਨੰਗੀ ਪਈ ਸੀ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਤੂੰ ਬਚ ਗਈ, ਤੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਹਾਂ।
ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਖਿੱਚ ਕੇ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੂਟ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੰਗੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਦਬਾ ਲਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿੱਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਤੇ ਗਰਮ ਸੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੇਰੀ।
ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਦੀਵਾਰ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਤੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ।
ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਹਿਲਣ ਲੱਗੀ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੀਵਾਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕੱਟਿਆ ਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕਰੰਟ ਦੌੜ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਸੁਖਵਿੰਦਰ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ।
ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਚੀਖ ਨਿਕਲੀ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਦੀਵਾਰ ਨਾਲ ਟਿਕ ਗਏ।
ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੇਟਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਤੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਦਾਣੇ ਤੇ ਫੇਰੀ ਤੇ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਾ ਲਈਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸੁਖਵਿੰਦਰ, ਬਸ, ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਲੰਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਉੱਪਰ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਫਿਰ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਨੂੰ ਘੁੱਟਣੇ ਭਰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਸਮੀਤ ਮੰਜੇ ਤੇ ਘੁੱਟਣੇ ਭਰ ਬੈਠ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲਈ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਪਿੱਛੋਂ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹੇਠਾਂ ਲਟਕ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਫੜ ਲਿਆ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰ ਤੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਬਸ, ਹੁਣ ਰੁਕ ਜਾ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਸਿਆ ਤੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਪੂੰਝ ਲਏ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਮਨਜੀਤ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਮਿਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਨਾਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਟੂਰ ਤੇ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗੇ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਛੱਤ ਤੇ ਮਿਲਾਂਗੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ, ਚੁੱਪਚਾਪ।
ਜਸਮੀਤ ਉੱਠੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਲੱਗੀ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਾਈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਪਹਿਨਿਆ, ਦੁਪੱਟਾ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਕੰਘੀ ਨਾਲ ਸੰਵਾਰਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਹੁਣ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ।
ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਬਾਹਰ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੂੰ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈਂ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਛੱਤ ਤੇ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਚਾਰਪਾਈ ਤੇ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਸਮੀਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਕੋਠੀ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਈ।
ਜਸਮੀਤ ਕੋਠੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਈ ਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਤੇ ਛੱਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਚਾਰਪਾਈ ਹਾਲੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਪਈ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚਾਹ ਦੀ ਚੁਸਕੀ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗੇ, ਸੁਖਵਿੰਦਰ।
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਸਮੀਤ ਚੁੱਪਚਾਪ ਛੱਤ ਤੇ ਆਈ ਤੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਾਰਪਾਈ ਤੇ ਬੈਠਾ ਉਸ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਮਨਜੀਤ ਸੁੱਤਾ ਪਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਫਿਰ ਅੱਜ ਰਾਤ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਡੀ ਹੈ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਤਰੀਕਾ ਅਜ਼ਮਾਵਾਂਗੇ। ਜਦੋਂ ਮਨਜੀਤ ਘਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਪੜੇ ਸੁਕਾਉਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਕਰਾਂਗੀ ਤੇ ਤੂੰ ਛੱਤ ਤੇ ਮਿਲੇਂਗਾ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਟੂਰ ਤੇ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਆਊਟਹਾਊਸ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਚਲਾਕ ਹੈਂ।
ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਖਿੱਚਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਪਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਫੇਰੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਸਮੀਤ।
ਫਿਰ ਜਸਮੀਤ ਚਾਰਪਾਈ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ ਤੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ। ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਬਸ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ।
ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਜਸਮੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੋਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂ ਉੱਠ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਂਗੇ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਹਰ ਰਾਤ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਜਸਮੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਉਹ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਤਾਰਿਆਂ ਹੇਠਾਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਏ ਰਹੇ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਜਸਮੀਤ ਉੱਠੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦੇ ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਫਿਰ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ। ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਚਾਰਪਾਈ ਤੇ ਕੰਬਲ ਰੱਖ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੂੰ ਬਸ ਆ ਜਾਈਂ। ਜਸਮੀਤ ਚੁੱਪਚਾਪ ਪੌੜੀਆਂ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉੱਤਰ ਗਈ ਤੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਚੌਕੀਦਾਰ ਦੀ ਕੋਠੀ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੀਤ ਦੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਸਮੀਤ ਨੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਦੇ ਲੰਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ, Part 3” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹਰਮਨ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਵਾਲੀ ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਪਟਿਆਲੇ ਵਿਚ ਦੇਵਰ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ
ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਨਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਟਿਆਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨੇ ਦੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।