ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਹੈ। ਸਰੋਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਉਂਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸੌਂਧੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹਵਾ ਵਿਚ ਘੁਲੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸੁੱਖੀ ਖੇਤ ਦੀ ਡੋਲ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਫੋਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਕੈਨੇਡਾ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਇਕੱਲੀ ਹੀ ਘਰ ਸੰਭਾਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਉਮਰ ਤੀਹ ਸਾਲ ਸੀ। ਉਹ ਖੂਬਸੂਰਤ ਸੀ, ਗੋਰਾ ਰੰਗ, ਲੰਬੇ ਵਾਲ ਅਤੇ ਭਰਵਾਂ ਸਰੀਰ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਆਹਾਂ ਭਰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਉਸਨੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਲਾਉਣਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲੱਥਪੱਥ ਸਨ। ਉਹ ਜਦੋਂ ਮੋਟਰ ਚਲਾਉਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਮੋਟਰ ਚੱਲੀ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਉਦੋਂ ਹੀ ਗੁਆਂਢੀ ਖੇਤ ਤੋਂ ਬਲਵਿੰਦਰ ਆ ਗਿਆ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਪੈਂਤੀ ਸਾਲ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਸਾਨ ਸੀ, ਚੌੜੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਵਾਲਾ। ਉਸਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁੱਖੀ ਭੈਣੇ, ਮੋਟਰ ਫਿਰ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਈ? ਮੈਂ ਠੀਕ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਬਲਵਿੰਦਰ ਵੀਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਵਾਰ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਕਰਜ਼ਾ ਕਿਵੇਂ ਚੁਕਾਵਾਂਗੀ।" ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਕਰਜ਼ਾ ਤਾਂ ਤੂੰ ਕਦੇ ਦਾ ਚੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ।"
ਸੁੱਖੀ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਨੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਝੁਕਾ ਲਈਆਂ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਮੋਟਰ ਠੀਕ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੇਤ ਦੀ ਡੋਲ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਹਵਾ ਵਿਚ ਸਰੋਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, "ਸੁੱਖੀ, ਤੂੰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਲੀ ਹੈਂ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਕੰਬਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਕਿਹਾ, "ਬਲਵਿੰਦਰ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹਾਂ।"
ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਗਰਮ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਹੱਥ ਛੁਡਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੇ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਨਹਾਈ ਨੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਅੱਗ ਜਗਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਅੱਗ ਦਿਸੀ। ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, "ਸਿਰਫ਼ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।"
ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫਸਾ ਲਈਆਂ। ਦੋਵੇਂ ਸਰੋਂ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿਚ, ਡੋਲ ਦੇ ਕੋਲ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਭਰ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚੁੰਮਿਆ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਸਿਸਕਾਰੀ ਭਰੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਬਲਵਿੰਦਰ, ਹੌਲੀ, ਕੋਈ ਦੇਖ ਨਾ ਲਵੇ।"
ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ। ਸੁੱਖੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਮੋਢੇ ਵਿਚ ਲੁਕਾ ਲਿਆ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਡਰ ਗਈ।" ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਡਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਬਸ ਮਜ਼ਾ ਲੈ।"
ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਡੋਲ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਾਇਆ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਲੰਮੀ ਸਾਹ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹਾਂ, ਬਸ ਇੰਜ ਹੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ।"
ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਸੁੱਖੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਝੂਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ ਅਤੇ ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਲੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਸੁੱਖੀ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਲੇਟੇ ਰਹੇ, ਸਾਹ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਬਲਵਿੰਦਰ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।" ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਸੁੱਖੀ, ਇਹ ਤਾਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਚਾਹੇਂਗੀ, ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵਾਂਗਾ।"
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕਰ ਕੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬਲਵਿੰਦਰ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਰਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ।" ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਫਿਕਰ ਨਾ ਕਰ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰਾਜ਼ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ।" ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚਮਕ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸੁੱਖੀ ਫਿਰ ਖੇਤ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਬੇਚੈਨ ਸੀ। ਸ਼ਾਮ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਬਲਵਿੰਦਰ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਤੋਂ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਵਾਲੇ ਕੋਠੇ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਕੋਠੇ ਵਿਚ ਤੂੜੀ ਦਾ ਢੇਰ ਸੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿਚ ਤੂੜੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸੀ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਤੂੜੀ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਸੁੱਖੀ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਈ ਸੀ।
ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਦੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੇਰ ਤੱਕ ਚੂਸਿਆ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਬਲਵਿੰਦਰ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲੈ।" ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ।
ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਾ ਲਿਆ। ਕਦੇ ਉਹ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਬੈਠੀ, ਕਦੇ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਆਇਆ, ਕਦੇ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਚੂਸਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਫੁੱਲ ਨਾ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਤੂੜੀ ਤੇ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਸੁੱਖੀ ਦੋ ਵਾਰ ਝੜੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਤੂੜੀ ਤੇ ਵਗ ਗਿਆ।
ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿਚ ਭਿੱਜ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਬਲਵਿੰਦਰ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੈਂ। ਖੇਤ ਵਿਚ, ਕੋਠੇ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ।" ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਸੁੱਖੀ, ਤੂੰ ਬਸ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਦਿਆ ਕਰ, ਮੈਂ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕੋਠੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਘਰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਘਰ ਦਾ ਪੱਖਾ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਸਨ ਅਤੇ ਗਲੀ ਸੁੰਨੀ ਪਈ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿਚ ਲੈ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਖੇਤ ਨਹੀਂ, ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਬਿਸਤਰਾ।"
ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਏ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਾਇਆ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਬੁੜਬੁੜਾਉਣ ਲੱਗੀ।
ਫਿਰ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬਲਵਿੰਦਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰ ਨਵਾਂ ਮਜ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।" ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਸੁੱਖੀ, ਤੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਹੀ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਰੁਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।"
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇਰ ਤੱਕ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲਿਆ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁੱਖੀ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗੀ।" ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਸਾਥ ਝੜੇ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਵਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਗਲੇ ਲਾ ਲਿਆ।
ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਨਹਾ ਕੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲੇ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਚਾਹ ਬਣਾਈ। ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪਤੀ ਦੇ ਕੈਨੇਡਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਹੀ ਉਸਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਖੇਤਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਹਵਾ ਵਿਚ ਝੂਮ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਾਰਿਸ਼ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸੁੱਖੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਇਕੱਲੀ ਫਸ ਗਈ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਆਪਣਾ ਛੱਤਰੀ ਲੈ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਲੈਣ ਆ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਖੇਤ ਦੇ ਕੋਠੇ ਵਿਚ ਬਾਰਿਸ਼ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਰੁਕ ਗਏ। ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੋਠੇ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਗਿੱਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਬਲਵਿੰਦਰ, ਬਾਰਿਸ਼ ਵਿਚ ਤਾਂ ਮਜ਼ਾ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।"
ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਤੂੜੀ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਦੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਲਾਇਆ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀ ਤਾਲ ਤੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਰਿਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਦੋ ਵਾਰ ਝੜੇ ਅਤੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਰੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ।
ਉਸ ਰਾਤ ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ। ਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁੱਖੀ, ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ ਨਾ?" ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਹਾਂ ਜੀ, ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ। ਖੇਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਲੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੋਟਰ ਵੀ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ।" ਫੋਨ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗੀ। ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਖੇਤ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਫਿਰ ਉਹੀ ਖੇਤ, ਉਹੀ ਡੋਲ ਅਤੇ ਉਹੀ ਬਲਵਿੰਦਰ ਉਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਸੁੱਖੀ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖੇਤ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਹਵਾ ਵਿਚ ਠੰਢ ਸੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰੇਲ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਸਰੋਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁੱਖੀ ਉਸਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਜਾ ਡਿੱਗੀ।
ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਡੋਲ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਆ ਗਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਈ?" ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਨੀਂਦ ਕਿੱਥੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।" ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਵੇਰ ਦੀ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਵਿਚ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਗਰਮ ਹੋ ਗਏ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੀ ਪਿੱਠ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿਚ ਸੁੱਖੀ ਝੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਡੋਲ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਾਹ ਲੈਣ ਲੱਗੇ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਵਾਲੇ ਟਿਊਬਵੈੱਲ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਹੌਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਸੁੱਖੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੌਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਦੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਹਿਲਾਏ ਅਤੇ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਸਿਸਕਾਰੀ ਭਰੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਝੜੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਲੱਗੇ।
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਖੇਤ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਚੱਲ ਪਏ। ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਬਲਵਿੰਦਰ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਵੇਰ ਵੀ ਸਾਡੀ ਹੋ ਗਈ, ਸ਼ਾਮ ਵੀ ਸਾਡੀ ਹੋ ਗਈ।" ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਸੁੱਖੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂਗੀ, ਹਰ ਵੇਲਾ ਸਾਡਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।" ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਜਾਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਸਰੋਂ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਦੱਬਿਆ ਰਿਹਾ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹਰਮਨ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਵਾਲੀ ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਪਟਿਆਲੇ ਵਿਚ ਦੇਵਰ ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਵਿਧਵਾ ਭਾਬੀ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾਈ
ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਤਨਹਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਟਿਆਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਨੇ ਦੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪੰਜਾਬੀ ਨੌਕਰਾਣੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਚੋਦਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਨੌਕਰਾਣੀ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਠੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।