ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਨਵਜੋਤ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮਨਜੋਤ ਪੀਜੀ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਸ਼ਾਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਸੂਟਕੇਸ ਘਸੀਟਦੀ ਹੋਈ ਗੇਟ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਆਈ ਸੀ, ਪੀਲਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ। ਸੂਟਕੇਸ ਗੇਟ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਨਜੋਤ ਪੀਜੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਫਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ, ਲੁਧਿਆਣਾ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਦੇ ਹੱਸਦੇ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਪੀਜੀ ਵਾਲੀ ਆਂਟੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵੱਖ ਹਨ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ। ਪਰ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅੱਜ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਵਜੋਤ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉੱਪਰ ਪੌੜੀਆਂ ਤੇ ਮਨਜੋਤ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਉਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਖੜਕ ਹੋਈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਮਨਜੋਤ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ, ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ। ਮੇਰੇ ਕਮਰੇ ਦਾ ਪੱਖਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਚਲੋ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਪੱਖਾ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਰ ਢਿੱਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਤਾਰ ਠੀਕ ਕੀਤੀ, ਪੱਖਾ ਚੱਲਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਬੈਠੋ, ਚਾਹ ਪੀਓ। ਉਹ ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੀ, ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ, ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ, ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਉਸ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਸਰਕ ਗਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰੁਕ ਗਈਆਂ।
ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੇਰਾ ਅਸਾਈਨਮੈਂਟ ਦੇਖ ਲਓ, ਲੈਪਟਾਪ ਨਹੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਰਿਹਾ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਈ, ਇੰਨੀ ਨੇੜੇ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਗਲ ਤੇ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਲੈਪਟਾਪ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਚੱਲਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਮਨਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ। ਮਨਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਲੈਪਟਾਪ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਜੋਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਮਨਜੋਤ ਚੌਂਕ ਗਈ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਚੁੰਮਣ ਗਹਿਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ। ਮਨਜੋਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਪੱਖਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਜੋਤ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੰਗੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਗੋਲ ਅਤੇ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮੂੰਹ ਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਆਹ ਭਰੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਸਨ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਮਰੋੜ ਖਾਣ ਲੱਗਾ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗਾ। ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੈਂ।
ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਉਹ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਮਨਜੋਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਠਾ ਕੇ ਨਵਜੋਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਮ ਅਤੇ ਚਾਹਤ ਇੱਕੋ ਨਾਲ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਜੋਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਜੋਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਮਰੋੜ ਖਾਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਦਬਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਜੀਭ ਅੰਦਰ ਗਈ, ਮਨਜੋਤ ਲਗਭਗ ਚੀਖ ਪਈ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਰਸ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਜੋਤ ਬੋਲੀ, ਨਵਜੋਤ, ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਆਓ, ਹੋਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਨਵਜੋਤ ਉੱਠਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਨਵਜੋਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਮਨਜੋਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੰਗ ਅਤੇ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ, ਬਿਸਤਰਾ ਚਰਚਰਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਪੱਖੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੱਬ ਗਈ ਸੀ।
ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਧੱਕ ਕੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੂਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਹੱਥ ਵਧਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਭਿੱਜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਮਨਜੋਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਜੋਤ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਲਿਆ। ਮਨਜੋਤ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨਵਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ, ਨਵਜੋਤ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਮਨਜੋਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਰਸ ਵਗ ਕੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਭਿਉਂ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਜੋਤ ਬੋਲੀ, ਨਵਜੋਤ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਜੋਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਵਾਰ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਹੋਰ ਗਹਿਰੀ। ਮਨਜੋਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ, ਮੂੰਹ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਨਜੋਤ ਬੋਲੀ, ਅੰਦਰ, ਅੰਦਰ ਪਾਓ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਆਖਰੀ ਕੁਝ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕੇ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਪਏ ਰਹੇ, ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ।
ਮਨਜੋਤ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੇਟੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਆਂਟੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮਨਜੋਤ ਹੱਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ, ਪਰ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ, ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਛੱਤ ਤੇ ਆਉਣਾ, ਸਭ ਸੌਂ ਜਾਣਗੇ।
ਮਨਜੋਤ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਨਵਜੋਤ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਿਆ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪੀਜੀ ਦੇ ਨਿਯਮ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਆਂਟੀ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਪਰ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਦਿਲ ਨੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਮਨਜੋਤ ਲਈ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਜਾਗਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਗਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਭ ਸੌਂ ਗਏ ਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਛੱਤ ਤੇ ਗਿਆ। ਮਨਜੋਤ ਉੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਚਾਰਪਾਈ ਤੇ ਬੈਠੀ। ਉਹ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਮਨਜੋਤ ਬੋਲੀ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਤੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ। ਨਵਜੋਤ ਹੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਛੱਤ ਤੇ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਚਾਰਪਾਈ ਤੇ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਜੋਤ ਨੂੰ ਲਿਟਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕੁੜਤਾ ਉੱਪਰ ਉਠਾਇਆ। ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਫੜ ਲਈ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ। ਛੱਤ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਸਨ। ਮਨਜੋਤ ਬੋਲੀ, ਨਵਜੋਤ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸਵੇਰੇ ਨਾਸ਼ਤੇ ਤੇ ਪੀਜੀ ਵਾਲੀ ਆਂਟੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਮਨਜੋਤ ਇੰਨੀ ਖੁਸ਼ ਕਿਉਂ ਹੈ। ਮਨਜੋਤ ਬੋਲੀ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਂਟੀ, ਬਸ ਨੀਂਦ ਚੰਗੀ ਆਈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਮਨਜੋਤ ਦੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਲਾਇਆ, ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਆਂਟੀ ਨੇ ਚਾਹ ਪਾਈ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਚਾਹ ਪੀਤੀ। ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਦੀ ਛੱਤ ਅਤੇ ਮਨਜੋਤ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਦੋਸਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੇੜਿਆ, ਪਰ ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।
ਇੱਕ ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਨਜੋਤ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਨਵਜੋਤ ਵੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਨਾਈਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਟੋਰਰੂਮ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਨਾਈਟੀ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਦੋਵੇਂ ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਨਾਲ ਆ ਗਏ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਦਿੱਤੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਫਿਰ ਛੱਤ ਤੇ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਆਪਣੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਈ, ਅਤੇ ਮਨਜੋਤ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਮਨਜੋਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਹੁਣੇ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਇਹ ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮਨਜੋਤ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਦਾ ਸਵਾਦ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਨਾਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਿੱਠੀ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ। ਚਿੱਠੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਨੂੰ ਕਾਲਜ ਦੇ ਹੋਸਟਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਫਟ ਕਰਨ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਪੀਜੀ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਆਖਰੀ ਰਾਤ ਹੈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਛੁਪਾ ਲਈ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਉਹ ਮਨਜੋਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਣ ਦੇਵੇਗਾ। ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਤ ਤੇ ਸੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਭ ਸੌਂ ਗਏ ਤਾਂ ਮਨਜੋਤ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਉਹ ਨਾਈਟੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੰਝੂ ਪੂੰਝੇ। ਮਨਜੋਤ ਬੋਲੀ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਿਲਾਂਗਾ, ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਨਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਏ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਨਾਈਟੀ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਉਤਾਰੀ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ। ਮਨਜੋਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕਰਾਹੁਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਈ, ਮਨਜੋਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਮਰੋੜ ਖਾਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਅਤੇ ਚਾਹਤ ਇੱਕੋ ਨਾਲ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ।
ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਜੋਤ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨਵਜੋਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੂਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਨਾਲ ਸਿਖਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਮਨਜੋਤ ਨਵਜੋਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨਜੋਤ ਬੋਲੀ, ਮੈਂ ਕਾਲਜ ਦੇ ਗੇਟ ਤੇ ਹਰ ਸਵੇਰ ਤੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗੀ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਮਨਜੋਤ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਨਵਜੋਤ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਲਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਯਾਦ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਇਹ ਜੁਦਾਈ ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੇ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਹੈ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਡਾਂਸ ਕਲਾਸ ਕੁੜੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸ ਮਾਸਟਰ ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਡਾਂਸ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਨੀਤ ਨੇ ਰਾਜਬੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੁਦਾਈ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦ ਨਵਨੀਤ ਅਤੇ ਰਾਜਬੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕੋਚਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਲਿਖੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚੁਦਾਈ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਰਾਤ
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਟੇਜ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਪਤਾਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਬਹਿਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਟਿਆਲਾ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਤਬਲਾ ਰੂਮ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਅੱਧੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੇ ਹਰਮੋਨੀਅਮ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਣੀ
ਪਟਿਆਲਾ ਕਾਲਜ ਦਾ ਤਬਲਾ ਰੂਮ। ਰਾਤ ਦਾ ਰਿਆਜ਼। ਸਵਰਨਜੀਤ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੋ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀ ਲਵ ਸਟੋਰੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੰਨ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀ ਲਵ ਸਟੋਰੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਯੂਥ ਫੈਸਟੀਵਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਗਾਇਕ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਤੋਂ ਛੱਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।