ਪੰਜਾਬੀ ਟਿਊਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਦੀਦੀ: ਦੀਦੀ ਨੇ ਸਟੂਡੈਂਟ ਨਾਲ ਜਮ ਕੇ ਚੁਦਾਈ ਕਰਵਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਟਿਊਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਦੀਦੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਅੰਦਰ ਆਈ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਪਰਫਿਊਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕਾਰ ਅਮਨ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ। ਅਮਨ ਨੇ ਕਿਤਾਬ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰ ਉਠਾਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਹਲਕਾ ਗੁਲਾਬੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਪੱਟਾ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਢਿੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਖੇਡਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਅਮਨ ਦਾ ਟਿਊਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਮੇਜ਼, ਦੋ ਕੁਰਸੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਪੱਖਾ ਜੋ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਮਨ ਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਬੈਗ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਅਮਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਅਮਨ ਬਾਈ ਸਾਲ ਦਾ ਕਾਲਜ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ, ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਤਗੜਾ, ਪਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਤਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਰੀਰ, ਗੋਰੀ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਚਮਕ। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਦੀਆਂ ਹਲਕੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਤਾਬ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਅਮਨ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਇਹ ਚੈਪਟਰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਸਮਝ ਆਇਆ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਰਮ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਸਖਤੀ ਵੀ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਪੈੱਨ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਨੋਟਸ ਲਿਖਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਪਰ ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਕਿਤਾਬ ਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠਣ ਦੀ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੇਜ਼ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਲਾਸ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਪੈੱਨ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕੂਹਣੀ ਗਲਾਸ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਈ। ਗਲਾਸ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਉਸਦੇ ਨੋਟਸ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਕਾਗਜ਼ ਗਿੱਲੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਸਿਆਹੀ ਫੈਲਣ ਲੱਗੀ। ਅਮਨ ਘਬਰਾ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, ਓਹ ਹੋ, ਦੀਦੀ, ਸਭ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਈ। ਉਸਦੀ ਹੱਸੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੀ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਅਮਨ, ਕਾਗਜ਼ ਫਿਰ ਬਣ ਜਾਣਗੇ, ਤੂੰ ਘਬਰਾ ਕਿਉਂ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਪੱਟੇ ਦਾ ਪੱਲਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੇਜ਼ ਪੂੰਝਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਅਮਨ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਛਾ ਗਈ।
ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਗਰਮੀ ਅਮਨ ਨੂੰ ਸਾਫ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਦਬਾਇਆ। ਅਮਨ ਦਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੌੜ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਝੁਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਮੈਨੂੰ।
ਅਮਨ ਨੇ ਘਬਰਾ ਕੇ ਨਜ਼ਰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਈ। ਉਹ ਬੋਲਿਆ, ਨਹੀਂ ਦੀਦੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਬਸ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਠੋਡੀ ਫੜ ਕੇ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਮਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਤੂੰ ਕੀ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਾਲੀ ਸਖਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਚੁਣੌਤੀ ਸੀ।
ਅਮਨ ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, ਦੀਦੀ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੇ ਹੋ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਮੁਸਕਰਾਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਛਾ, ਫਿਰ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਕਿੱਥੋਂ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਅਮਨ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ, ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੁਰਸੀ ਅਮਨ ਦੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਈ।
ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਅਮਨ ਦੀ ਗੋਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅਮਨ ਦੀ ਪੱਟ ਤੇ ਫਿਸਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਸਿਸਕੀ ਲਈ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਅਮਨ, ਅੱਜ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਘਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਨਾ। ਅਮਨ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਹੱਥ ਅਮਨ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਫੇਰਿਆ।
ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਇੱਕ ਨਰਮ ਅਤੇ ਗਰਮ ਚੁੰਮਣ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ। ਕਿਤਾਬਾਂ ਮੇਜ਼ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਗਈਆਂ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚੁੰਮਣ ਤੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਮਨ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਚੁੰਮਦਾ ਹੈਂ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਫਿਸਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਨਰਮ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ।
ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਉੱਤਰਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਉਸਦੀ ਬ੍ਰਾ ਵਿੱਚ ਕੱਸੇ ਹੋਏ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਬ੍ਰਾ ਦਾ ਹੁੱਕ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਗੋਲ ਅਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਅਮਨ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮਾ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਹਾਂ ਅਮਨ, ਇੰਝ ਹੀ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੂਸ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਭਰੀ ਇੱਛਾ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕੱਟਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਚੀ ਸਿਸਕ ਪਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿੱਪ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਮਨ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਲਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਝੁਕ ਕੇ ਅਮਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਫਿਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਦੀਦੀ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰੁਕੋ ਨਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਤੀ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਮਨ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ।
ਅਮਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੁਣ ਸਾਫ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ, ਗਿੱਲੀ ਅਤੇ ਗਰਮ। ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਹੋਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਫਿਸਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੇਜ਼ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਹਾਂ ਅਮਨ, ਇੰਝ ਹੀ ਚੱਟ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦੇ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਦਬਾ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਅਮਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਚੱਟ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਹੀ ਦਿੱਤਾ। ਅਮਨ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।
ਫਿਰ ਅਮਨ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਿਸਕੀ ਲਈ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਹਾਂ, ਅੰਦਰ ਪਾ, ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਪਾ।
ਅਮਨ ਨੇ ਚੁਦਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਗਹਿਰੇ ਸਨ। ਮੇਜ਼ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲਦੇ ਹੋਏ ਚੁਦਾਈ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਮਨ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰ।
ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ ਸਨ। ਅਮਨ ਦਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੇਜ਼ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੀ ਉਸਦੀ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਕੱਸ ਲਈਆਂ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਅਮਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਅਮਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਦੀ ਗਤੀ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਅਮਨ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ। ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਮਨ ਦਾ ਵੀ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜ ਗਏ। ਅਮਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਬਾਂਹਾਂ ਪਾ ਲਈਆਂ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਮਨ, ਚਾਹ ਪੀਏਂਗੇ। ਅਮਨ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਦਰ ਲਪੇਟੀ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਅਮਨ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਮਸਤੀ ਸੀ। ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਹ ਚੜ੍ਹਾਈ ਅਤੇ ਅਮਨ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਲਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਮਨ, ਚਾਹ ਸੜ ਜਾਏਗੀ। ਅਮਨ ਬੋਲਿਆ, ਸੜਨ ਦਿਓ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੀਦੇ ਹੋ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੈਸ ਬੰਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਮਨ ਵੱਲ ਮੁੜੀ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਹ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸਲੈਬ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵਾਰ ਚੁਦਾਈ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਮਾਰੇ। ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹਲਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣ ਗਏ।
ਅਮਨ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸਲੈਬ ਤੇ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਲੈਬ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਧੱਕੇ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਹਾਂ, ਪਿੱਛੋਂ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਫੜ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ।
ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ, ਅਮਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦੀਦੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਚੁਦਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਮਨ ਬੋਲਿਆ, ਦੀਦੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਦੀਦੀ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੋ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਕਰਕੇ ਅਮਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਤੀ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ ਅਤੇ ਅਮਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਥੱਕ ਕੇ ਸਲੈਬ ਤੇ ਹੀ ਢਹਿ ਗਏ।
ਰਾਤ ਗਹਿਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਵੱਜ ਗਏ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤੇ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗੀ, ਪਰ ਕੱਲ੍ਹ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵੀ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਸਮਝਿਆ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਦੀਦੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਾਂਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ।
ਅਮਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਦੇ ਪਰਫਿਊਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਜੇ ਵੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚੁੰਮਣ ਦਾ ਸੁਆਦ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਪਏ ਗਿੱਲੇ ਨੋਟਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ ਫਿਰ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਗਲੀ ਸ਼ਾਮ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਲਦੀ ਆ ਗਈ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅੱਜ ਹਰਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬੋਲੀ, ਅੱਜ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁਝ ਦਿਖਾਉਣਾ ਹੈ।
ਅਮਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਕੀ ਦਿਖਾਉਣਾ ਹੈ ਦੀਦੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਉਤਾਰ ਕੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਸਾਫ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਅਮਨ ਦਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।
ਉਸਦਾ ਚੁੰਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਹੋਰ ਗਰਮ ਸੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਜੀਭ ਫੇਰੀ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ ਕਰ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰਮ ਅਤੇ ਸਖਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੂਸਦੇ ਹੋਏ ਅਮਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ।
ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਮਨ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਥੱਲੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਮੇ ਫੜ ਕੇ ਅਮਨ ਨੂੰ ਦਿਖਾਏ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਦੇਖ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਹਨ।
ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਥੱਲਿਓਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉੱਚੀ ਸਿਸਕੀ ਲਈ ਅਤੇ ਝੜ ਗਈ। ਅਮਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਥੱਕ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਮਨ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗੀ, ਤਿਆਰ ਰਹੀਂ।
ਅਮਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਦੀਦੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਮੁਸਕਰਾਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ। ਬਾਹਰ ਰਾਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਟਿਊਸ਼ਨ ਵਾਲੀ ਦੀਦੀ: ਦੀਦੀ ਨੇ ਸਟੂਡੈਂਟ ਨਾਲ ਜਮ ਕੇ ਚੁਦਾਈ ਕਰਵਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਡਾਂਸ ਕਲਾਸ ਕੁੜੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸ ਮਾਸਟਰ ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਡਾਂਸ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਨੀਤ ਨੇ ਰਾਜਬੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੁਦਾਈ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦ ਨਵਨੀਤ ਅਤੇ ਰਾਜਬੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕੋਚਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਲਿਖੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚੁਦਾਈ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਰਾਤ
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਟੇਜ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਪਤਾਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਜਦੋਂ ਪੀਜੀ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬਦਲ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਇੱਕ ਛੱਤ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕੇ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਬਹਿਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਟਿਆਲਾ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਤਬਲਾ ਰੂਮ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਅੱਧੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੇ ਹਰਮੋਨੀਅਮ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਣੀ
ਪਟਿਆਲਾ ਕਾਲਜ ਦਾ ਤਬਲਾ ਰੂਮ। ਰਾਤ ਦਾ ਰਿਆਜ਼। ਸਵਰਨਜੀਤ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੋ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।