ਦਰਜ਼ੀ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਪੰਜਾਬੀ: ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ
ਦਰਜ਼ੀ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਤੰਗ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਕੁੜਤਾ ਸਿਵਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਉਮਰ ਉਨੱਤੀ ਸਾਲ ਸੀ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਦਰਜ਼ੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਉਮਰ ਇਕੱਤੀ ਸਾਲ ਸੀ, ਉਹ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਦੋ ਗਲੀਆਂ ਦੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸ ਕੋਲ ਕੁੜਤਾ ਸਿਵਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਅੰਦਰੋਂ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਹੇਲੀ ਨਾਲ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਫੋਨ ਤੇ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਸੌਂਦੀ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਜੀ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਦੇ ਸਾਥ ਦੀ ਬਹੁਤ ਲੋੜ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਹਾਂ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਲਏ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਇਕੱਲੀ ਪਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਾਥ ਲਈ ਤਰਸਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਲੈਂਦੀ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਮੈਨੂੰ ਬਸ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਾਥ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝੇ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਤਾਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ, ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਸੌਂਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫੋਨ ਰੱਖ ਕੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸੀਨੇ ਦਾ ਨਾਪ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਤੇ ਫਿਸਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਫੋਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਫੀਤਾ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੁਣਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਕੁੜਤਾ ਸਿਵਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਨਾਪ ਲੈਣ ਲਈ ਫੀਤਾ ਚੁੱਕਿਆ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸੀਨੇ ਦਾ ਨਾਪ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਤੇ ਫਿਸਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਫੋਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਫੀਤਾ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੁਣਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ, ਦੋ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ, ਮੈਂ ਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਸੌਂਦਾ ਹਾਂ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਸ਼ਟਰ ਅੱਧਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ।
ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਬਿਸਤਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੰਧ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਲਟਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਧੀਮੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਆਹਿਸਤਾ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਚੂਸਦੇ ਚੂਸਦੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਕੰਬ ਉੱਠੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੂਹਿਆ ਹੈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ, ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕ ਉੱਠੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਬਾਰ ਬਾਰ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਰੁਕੋ ਨਾ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਰੁਕੋ ਨਾ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਇੱਕ ਤੀਬਰ ਸੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਕੜ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ, ਉਹ ਹਾਂਫਦੀ ਹੋਈ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਈ ਰਹੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਸੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੱਟੇ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਆਇਆ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਨ ਕੱਢਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਨਾਲ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕ ਉੱਠੀ, ਆਹ, ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਗਏ, ਬਿਸਤਰਾ ਚਰਚਰਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਚੀਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਕੱਟ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਚੂਸਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਦਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਤੀਬਰ ਸੁੱਖ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਚੀਕ ਕੇ ਬੋਲੀ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਰੁਕੋ ਨਾ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਹੀ ਚਰਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਪਾਣੀ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਹਾਂਫਣ ਲੱਗੀ, ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕੁੜਤੇ ਦਾ ਨਾਪ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਆਇਆ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਦੁਕਾਨ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰੱਖਿਓ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕੁੜਤੇ ਦਾ ਨਾਪ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਆਇਆ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਬਸ ਦੁਕਾਨ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰੱਖਿਓ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਆਇਆ, ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੁੜਤਾ ਸਿਵਾਉਣਾ ਸੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਸ਼ਟਰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਲੈ ਕੇ ਚੀਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਚੋਦਿਆ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਬਿਸਤਰਾ ਫੜ ਕੇ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਪਿੱਛੋਂ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਚਰਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਦੁਕਾਨ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਪਸੰਦੀਦਾ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਇੱਕ ਨਾਪ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ।
ਇੱਕ ਰਾਤ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲੈਬ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾਈਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਬਹੁਤ ਲੋੜ ਹੈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਉਸ ਰਾਤ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਹੀ ਰੁਕਿਆ, ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਕੇ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲ੍ਹੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਅੱਜ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗਲੀ ਵੱਲ ਲੱਗੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਨ ਫਿਰ ਤੋਂ ਰੰਗੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰਾਜ਼ ਸੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਉਸ ਤੰਗ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਦਰਜ਼ੀ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਤੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਕੱਪੜਾ ਸੀ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਕੋਲ਼ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਸਹੇਲੀ ਘਰ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਜਲਦੀ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਬੋਲੀ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਆਹਿਸਤਾ ਨਹੀਂ, ਜਲਦੀ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ, ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕ ਉੱਠੀ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁੱਖ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਚਰਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਫਿਰ ਆਵੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੀ, ਅਤੇ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀ ਹੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਉਸ ਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਈ ਹੋਈ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹਾਲੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਛੂਹਣ ਦੀ ਗਰਮੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਦਰਜ਼ੀ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਪੰਜਾਬੀ: ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ” also read
8 curated storiesPunjabi Dehati Sex Kahani: ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਚੁਦਾਈ
Punjabi Dehati Sex Kahani: ਵਾਢੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਸੀ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸੇ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ.
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।