ਖੂਹ ਕੋਲ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਖੂਹ ਕੋਲ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਦਿੱਤੀ
ਖੂਹ ਕੋਲ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ ਵਾਂਗ ਉਸ ਸਵੇਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਝਗੜੇ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਖੂਹ ਕੋਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਬਹੂ ਸੀ, ਉਮਰ ਛੱਬੀ ਸਾਲ, ਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਖੂਹ ਕੋਲ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਗੁਰਵਿੰਦਰ ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦਾ ਗੁਆਂਢੀ ਸੀ, ਉਮਰ ਅਠਾਈ ਸਾਲ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬਾਲਟੀ ਖੋਹ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਪਾਣੀ ਭਰੇਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਧੱਕਾ ਮੁੱਕੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।
ਧੱਕੇ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਖਿਸਕ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਾਰੀ ਮੰਮੇ ਕੁੜਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਉੱਭਰ ਆਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅਟਕ ਗਈਆਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਿਆ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਾਨ ਆ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਝਗੜਾ ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਬਹਾਨਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਗੱਲ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੋਈ ਵੇਖ ਲਵੇਗਾ ਤਾਂ ਬਰਬਾਦੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਖੂਹ ਕੋਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੂਹ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੀ ਝੁੱਗੀ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਝੁੱਗੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਨ੍ਹੇਰਾ ਸੀ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਧੁੱਪ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਝੁੱਗੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਆਹ ਨਿਕਲੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਪਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਵਿੱਚ ਚੁੱਭ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ। ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਸਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਉਤਾਂਹ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਹੋਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੜੀ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਉਹ ਪੂਰਾ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਚਮਕ ਉੱਠੀਆਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਤੇ ਚੁੱਸਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਦੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਤੂੜੀ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲੇ ਧੱਕੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਆਹ ਨਿਕਲੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਣ ਲੱਗੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰੋ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਗੁਰਵਿੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇ ਪਾਇਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਘੋੜੀ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਉਹ ਤੂੜੀ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਇੱਕ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਝੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੁਕੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਲਿਟਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਖ਼ੁਦ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੂਲ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਟਪਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੀ।
ਅਚਾਨਕ ਖੂਹ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਡਰ ਨਾਲ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਉੱਤੋਂ ਉਤਰ ਆਈ। ਪਰ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਬੁੱਢਾ ਆਦਮੀ ਖੂਹ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਆਇਆ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਡਰ ਹੀ ਅਸਲ ਮਜ਼ਾ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਝੁੱਗੀ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਤੂੜੀ ਤੇ ਲੇਟੇ ਰਹੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਖੂਹ ਕੋਲ ਮੁੜ ਕੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਬੈਠ ਗਈ ਜਿਵੇਂ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਖੂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਨਹਾਇਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹੀ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਮੁਸਕਾਨ ਆ ਗਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਫਿਰ ਆਵੇਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੇਗਾ।
ਘਰ ਮੁੜ ਕੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਣ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸਵੇਰ ਦੀ ਗੱਲ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਵਿੰਦਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਆ ਕੇ ਖਾ ਕੇ ਫਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੇਖਦੀ ਰਹੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹਾਲੇ ਵੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਛੋਹ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਖੂਹ ਕੋਲ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਝੁੱਗੀ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਹੋ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੱਕ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਹੋਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੋਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਤੂੜੀ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਚੁੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲਵੇ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਥੱਲਿਓਂ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਖੂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਨਹਾਏ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਚਲਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਖੂਹ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲਹਿਰਾਂ ਖਾਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚੋਦਣ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਹੀ ਵੱਖਰਾ ਹੈ।
ਸਵੇਰ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਧਦਿਆਂ ਹੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਘਰ ਮੁੜ ਆਈ। ਉਸ ਦੇ ਗਿੱਲੇ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਤਸੱਲੀ ਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਖੂਹ ਹੁਣ ਉਸ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਗੁਪਤ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਫਿਰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਖ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦੁਪਹਿਰੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ। ਗੁਰਵਿੰਦਰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਥੱਲੇ ਚਟਾਈ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉੱਥੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ ਗਈ। ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਸਿਰਫ਼ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਚਟਾਈ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਚੁੱਸਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਅੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਿਲੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਚੋਦਣ ਦਾ ਡਰ ਹੀ ਅਸਲ ਉਤੇਜਨਾ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਿਸਕੀਆਂ ਲੈਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜ ਗਏ ਤੇ ਚਟਾਈ ਤੇ ਲੇਟੇ ਰਹੇ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖੁਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਤੋਂ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਉਹ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਹੀ ਖਾਵੇਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਠਾਈ ਵੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਿਠਾਈ ਤਾਂ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਹੈ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੁਰਵਿੰਦਰ ਸੌਂ ਗਿਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਖਿੜਕੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਬਾਹਰ ਵੇਖਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਝੁੱਗੀ ਵੱਲ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਚੁੱਪਚਾਪ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਈ। ਝੁੱਗੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਿਲੇ ਤੇ ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੁਦਾਈ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਰਾਤ ਤੱਕ ਚਲਦੀ ਰਹੀ।
ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਘਰ ਮੁੜ ਆਈ ਤੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਚਾਨਕ ਰੰਗੀਨ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਫਿਰ ਖੂਹ ਕੋਲ ਮਿਲਣਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਡੂੰਘੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਗਈ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਵਾਸ਼ਿੰਗ ਮਸ਼ੀਨ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਧੋਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਾਲਟੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਗਿੱਲੀ ਜਿਹੀ ਕੁੜਤੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਾਲਟੀ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮਸ਼ੀਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆਵੇਗਾ ਤੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੱਪੜੇ ਧੋਣੇ ਪੈਣਗੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਅਟਕ ਗਈ।
ਕੱਪੜੇ ਧੋਂਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਾਰ ਵਾਰ ਛੂਹ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕੁੜਤੀ ਗਿੱਲੀ ਕਰ ਲਈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਸਾਫ਼ ਦਿੱਸਣ ਲੱਗੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਦੀ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਲਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੁੱਸਣ ਲੱਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸਣ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੋ ਗਈ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘੁਮਾ ਕੇ ਕੰਧ ਵੱਲ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੰਧ ਫੜ ਰੱਖੀ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਵਾਸ਼ਿੰਗ ਮਸ਼ੀਨ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮਸ਼ੀਨ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾਏ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਸ਼ੀਨ ਤੇ ਟਪਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਝੜ ਗਿਆ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਸ਼ੀਨ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਰਤੇਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਬਹਾਨੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗੇ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਖੂਹ ਕੋਲ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਖੂਹ ਕੋਲ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਦਿੱਤੀ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।