Marathi Adult Story: लोकल ट्रेनमधला हरवलेला फोन

सायलीने सीटखाली पडलेला फोन उचलला आणि स्क्रीनवर चमकणारा व्हिडिओ पाहून तिच्या हातातला फोन जवळजवळ निसटला. ही marathi adult story त्या संध्याकाळची आहे जेव्हा मुंबईच्या लोकल ट्रेनमध्ये एका हरवलेल्या फोनने दोन अनोळखी माणसांचं आयुष्य बदलून टाकलं.

सायली, अठ्ठावीस वर्षांची. अंधेरीत एका अॅड एजन्सीत कॉपीरायटर. दिसायला साधी, पण डोकं तल्लख. तिचा बॉयफ्रेंड दोन वर्षांपूर्वी तिला सोडून गेला होता, तेव्हापासून ती एकटीच. काम, लोकल ट्रेन, घर. हेच तिचं जग होतं.

तिचा बॉयफ्रेंड रोहन तिला का सोडून गेला, हे सायलीला आजही पूर्ण कळलेलं नव्हतं. एक दिवस तो म्हणाला, मला स्पेस हवी आहे. स्पेस. दोन वर्षं झाली, तो स्पेसमधून परत आलाच नाही. पहिले काही महिने सायली रडली. मग तिने स्वतःला कामात झोकून दिलं. पण रात्री... रात्री अंथरुणावर एकटी झोपताना तिच्या शरीराला आठवायचं. कुणाचे तरी हात, कुणाचे तरी ओठ. ती स्वतःला शांत करायची, पण ते कधीच पुरेसं नसायचं.

तिच्या मैत्रिणी म्हणायच्या, डेटिंग अॅप वापर. सायलीने एकदा प्रयत्न केला होता. तीन डेट्स. पहिला फक्त स्वतःबद्दल बोलत राहिला. दुसऱ्याने पहिल्याच भेटीत हॉटेलचं नाव काढलं. तिसरा... तिसरा बरा होता, पण त्याच्यात ती चमक नव्हती. सायलीने अॅप डिलीट केलं. तिला नशिबावर सोडून दिलं होतं. आणि नशिबाने तिला एक हरवलेला फोन दिला.

त्या दिवशी ऑफिसमधून निघायला उशीर झाला होता. रात्रीचे साडेआठ वाजले होते. चर्चगेट लोकल पकडायला ती धावत होती. ट्रेनमध्ये गर्दी कमी होती. ती खिडकीजवळच्या सीटवर बसली. तेवढ्यात तिच्या लक्षात आलं, समोरच्या सीटखाली एक फोन पडला आहे. महागडा फोन, स्क्रीनवर क्रॅक नाही, कव्हर काळं.

सायलीने फोन उचलला. स्क्रीन लॉक होती, पण नोटिफिकेशनमध्ये एक व्हिडिओ कॉल मिस्ड दिसत होता. आणि तेवढ्यात फोन वाजला. अनोळखी नंबर. सायलीने उचलला. "हॅलो? हा फोन माझा आहे! प्लीज, तुम्ही कुठे आहात?" एक पुरुषाचा आवाज, घाबरलेला.

"मी चर्चगेट लोकलमध्ये आहे. अंधेरीला उतरणार आहे," सायली म्हणाली.

"मी अंधेरी स्टेशनवरच आहे! प्लीज, फोन देऊन जा. मी वेट करतो."

सायलीने होकार दिला. पण फोन हातात धरून तिची उत्सुकता वाढत होती. स्क्रीनवर त्या मिस्ड व्हिडिओ कॉलचं नोटिफिकेशन अजूनही होतं. तिने नकळत स्क्रीनवर टॅप केलं. आणि जे दिसलं, त्याने तिच्या अंगावर काटा आला.

एक व्हिडिओ होता. एक स्त्री, नग्न, बेडवर. ती स्वतःलाच... सायलीने घाईघाईने स्क्रीन बंद केली. तिचं हृदय धडधडत होतं. हा फोन कुणाचा? हा माणूस कोण? आणि हा व्हिडिओ... तिने परत पाहिलं नाही, पण त्या काही सेकंदातलं दृश्य तिच्या डोळ्यांसमोरून हटत नव्हतं.

अंधेरी स्टेशनवर एक उंच, देखणा पुरुष उभा होता. बत्तीसच्या आसपास. "मी आदित्य," तो म्हणाला. "थँक्यू सो मच. या फोनमध्ये माझं अख्खं आयुष्य आहे."

सायलीने फोन त्याच्या हातात दिला. तिचे डोळे त्याच्या चेहऱ्यावर खिळले होते. हा तोच माणूस, ज्याच्या फोनमध्ये तो व्हिडिओ... आदित्यने तिची नजर ओळखली. त्याचा चेहरा लाल झाला. "तुम्ही... पाहिलंत का?"

सायली काही बोलली नाही. फक्त हलकंसं हसली. आदित्य म्हणाला, "कॉफी प्याल? मला तुम्हाला थँक्स म्हणायचंय. आणि... एक्सप्लेनही करायचंय."

स्टेशनजवळच्या कॅफेत दोघं बसले. आदित्यने सांगितलं, तो एक फिटनेस ट्रेनर आहे. तो व्हिडिओ... त्याच्या एक्स गर्लफ्रेंडने पाठवलेला होता. "ती मला परत मिळवायचा प्रयत्न करतेय. मी तिला ब्लॉक केलंय, पण ती नव्या नंबरवरून पाठवते."

"आणि तुम्ही तो व्हिडिओ डिलीट केला नाही?" सायलीने विचारलं, डोळ्यात खोडकर चमक.

आदित्य हसला. "खरं सांगू? विसरलो." दोघंही हसले. त्या हसण्यात काहीतरी होतं. एक तणाव, एक ओढ.

कॅफेत दोघं तासभर बोलले. आदित्यने सांगितलं, त्याची एक्स गर्लफ्रेंड पूजा त्याला वेड लावत होती. रोज नव्या नंबरवरून मेसेज, व्हिडिओ. "मी तिला समजावलं, भांडलो, शेवटी ब्लॉक केलं. पण ती थांबत नाही." सायलीने विचारलं, "आणि तुम्ही? तुम्हाला ती आठवते?" आदित्यने मान हलवली. "अजिबात नाही. जे संपलं, ते संपलं."

सायलीने त्याला रोहनबद्दल सांगितलं. स्पेसवाली गोष्ट. आदित्य हसला. "स्पेस? अंतराळात गेलाय की काय तो?" सायली खळखळून हसली. किती दिवसांनी ती अशी मनापासून हसली होती. आदित्य तिच्याकडे पाहत राहिला. "तुम्ही हसता तेव्हा खूप छान दिसता," तो म्हणाला. सायलीचा चेहरा लाल झाला. टेबलाखाली त्याचा पाय तिच्या पायाला लागला. दोघांनीही पाय मागे घेतले नाहीत.

कॉफी संपली, पण दोघं उठले नाहीत. आदित्य म्हणाला, "माझं घर जवळच आहे. जेवण करून जा? मी चांगलं बनवतो." सायलीला जायला हवं होतं. उद्या ऑफिस होतं. पण तिच्या पोटात फुलपाखरं उडत होती. तिने होकार दिला.

आदित्यचा फ्लॅट लहान पण नीटनेटका होता. त्याने पास्ता बनवला. जेवताना दोघं बोलत राहिले. सायलीने त्याला सांगितलं, दोन वर्षांपासून ती एकटी आहे. आदित्यने सांगितलं, त्याचं ब्रेकअप सहा महिन्यांपूर्वी झालं.

जेवण झाल्यावर आदित्यने तिला तिचा आवडता व्हिडिओ दाखवायला फोन उचलला. सायली म्हणाली, "तो व्हिडिओ डिलीट करणार होतात ना?" आदित्य थांबला. त्याने फोन खाली ठेवला. "करतो. पण आधी... तुम्हाला खरंच तो पाहायचा नाही?"

सायलीचा श्वास रोखला गेला. आदित्य तिच्या जवळ आला. सोफ्यावर दोघं बसले होते. त्याचा हात तिच्या मांडीवर आला. सायलीने त्याला थांबवलं नाही.

"तुम्ही खूप दिवस एकट्या आहात, नाही?" आदित्य कुजबुजला. सायलीने मान हलवली. आदित्यने तिचे ओठ आपल्या ओठांत घेतले. पहिलं चुंबन हळूवार होतं. मग सायलीने त्याची मान पकडली आणि त्याला ओढलं. दुसरं चुंबन भुकेलं होतं.

आदित्यचे हात तिच्या ब्लाउजवर फिरू लागले. सायलीची छाती धडधडत होती. आदित्यने तिच्या ब्लाउजची बटणं उघडली. तिची पांढरी ब्रा दिसली. त्याने ब्राच्या वरूनच तिचा एक स्तन दाबला. सायलीच्या तोंडून किंकाळी बाहेर पडली. "आह... आदित्य..."

आदित्यने ब्राचं हुक काढलं. सायलीचे नग्न स्तन त्याच्यासमोर. त्याने एक निप्पल तोंडात घेतलं. सायलीने त्याचे केस पकडले. "ओह... अजून... अजून जोरात..." तिच्या सलवारमध्ये ओलावा पसरत होता.

आदित्यचा एक हात तिच्या मांडीवरून वर सरकला. सलवारच्या नाडीपर्यंत. सायलीने श्वास रोखला. आदित्यने नाडा सोडला. सलवार खाली सरकली. सायली फक्त पँटीवर त्याच्यासमोर होती.

आदित्यने तिला उचलून बेडरूममध्ये नेलं. बेडवर झोपवलं. त्याने तिची पँटी बाजूला केली आणि आपलं तोंड तिच्या योनीवर ठेवलं. सायली किंचाळली. "आआह!" दोन वर्षांनंतर कुणाचं तोंड तिच्या योनीवर. आदित्यची जीभ तिच्या दाण्यावर फिरत होती. सायली वेडी झाली. तिने आदित्यचं डोकं आपल्या मांडीत दाबलं.

आदित्य आतपर्यंत चाटत होता. सायलीचं शरीर कापत होतं. काही मिनिटांतच तिचं अंग ताठलं आणि एक तीव्र लाट तिच्या शरीरातून गेली. ती झडली. आदित्यने सगळा रस चाटून घेतला.

सायली हाफत होती. आदित्य उठला. त्याने शर्ट काढला. त्याचं शरीर तगडं होतं, स्नायू. मग त्याने पँट काढली. त्याचा लंड उभा होता, लांब आणि जाड. सायलीचे डोळे विस्फारले. तिच्या योनीत पुन्हा ओलावा आला.

सायलीने स्वतःहून त्याचा लंड हातात घेतला. हलवू लागली. आदित्य किंकाळला. "आह... सायली..." सायलीने लंड तोंडात घेतला. चोखू लागली. तिची जीभ टोकावर फिरत होती. आदित्यने तिचे केस धरले. "ओह... तू तर... भारी..."

काही वेळ चोखल्यावर सायली वर आली. "आता... आत घे," ती कुजबुजली. ती बेडवर झोपली. पाय पसरले. आदित्य तिच्यावर आला. लंडाचं टोक तिच्या योनीच्या तोंडावर ठेवलं.

एक धक्का. लंड आत गेला. "आआह!" सायली ओरडली. तिची योनी लंडाला घट्ट पकडून होती. आदित्य हळूहळू आतबाहेर करू लागला. प्रत्येक धक्क्याबरोबर सायलीच्या किंकाळ्या वाढत गेल्या. "आह... आह... आदित्य... अजून... अजून आत..."

आदित्यचा वेग वाढला. बेड कुरकुरू लागला. सायलीचे स्तन हलत होते. आदित्यने वाकून एक निप्पल तोंडात घेतलं, चोखत चोखत झवत राहिला. सायली वेड्यासारखी ओरडत होती. "आह! फाडून टाक! अजून जोरात!"

आदित्यने तिचे पाय खांद्यावर घेतले. खोल धक्के. सायलीचे डोळे फिरले. "ओओओह! आदित्य! मी... मी येतेय..." तिच्या योनीने लंडाला जोरात आवळलं. आदित्यही शिगेला. "मी पण... येतोय..." शेवटचे काही जोरदार धक्के. आदित्यचं गरम वीर्य सायलीच्या योनीत भरलं. सायली त्याच क्षणी झडली.

दोघं घामाने भिजलेले, हाफत पडून राहिले. सायली आदित्यच्या छातीवर डोकं ठेवून होती. "दोन वर्षं," ती कुजबुजली. "दोन वर्षांनंतर कुणी मला स्पर्श केला."

आदित्यने तिच्या कपाळावर चुंबन घेतलं. "आतापासून रोज स्पर्श करीन."

पहिल्या वेळेनंतर दोघं बेडवर पडून होते. आदित्य सायलीच्या केसांत हात फिरवत होता. "तुला माहितीये," तो म्हणाला, "मी आज सकाळी जिममध्ये होतो तेव्हा विचारही केला नव्हता की आजची रात्र अशी जाईल." सायली हसली. "मी पण ऑफिसमध्ये प्रेझेंटेशनची तयारी करत होते. नशिबाचे खेळ विचित्र असतात."

आदित्य उठला आणि फ्रिजमधून पाणी आणलं. दोघांनी पाणी प्यायलं. सायली बेडशीटमध्ये गुंडाळून खिडकीजवळ उभी राहिली. बाहेर मुंबईची रात्र. दिव्यांची जाळी. आदित्य मागून आला आणि तिला मिठीत घेतलं. त्याचे हात बेडशीटवरून तिच्या स्तनांवर आले. सायलीने डोळे मिटले. त्याचा लंड तिच्या पाठीला टेकला होता. पुन्हा ताठरत होता.

"तू थकत नाहीस?" सायलीने विचारलं, हसत.

"तुला पाहून थकवा येत नाही," आदित्य कुजबुजला आणि तिची बेडशीट खाली सरकवली. त्याने तिला खिडकीच्या काचेला टेकवलं. बाहेर शहर, आत दोघं. आदित्यने मागून तिच्या योनीत लंड घातला. उभ्यानेच. सायलीच्या तोंडून किंकाळी बाहेर पडली. काच थरथरली. ही तिसरी वेळ होती, आणि सगळ्यात जंगली.

तिसऱ्या वेळेनंतर दोघं खिडकीजवळच खाली बसले. सायली आदित्यच्या मांडीवर डोकं ठेवून होती. "तुला माहितीये," सायली म्हणाली, "आज सकाळी मी विचार करत होते, माझं आयुष्य किती कंटाळवाणं झालंय. आणि आता..." आदित्यने तिच्या ओठांवर बोट ठेवलं. "आता काही विचार करू नकोस. फक्त ही रात्र जग." सायलीने डोळे मिटले. बाहेर लोकल ट्रेनचा आवाज येत होता. तिची रोजची ट्रेन. पण आज ती त्या ट्रेनमध्ये नव्हती. आज ती एका नव्या आयुष्याच्या दारात होती.

पण रात्र अजून संपली नव्हती. सायलीच्या शरीरात पुन्हा आग लागली होती. दोन वर्षांची भूक एका वेळेत भागणारी नव्हती. तिने आदित्यचा लंड हातात घेतला. तो पुन्हा ताठरत होता. सायली हसली. "आता मी वर."

ती आदित्यवर बसली. लंड योनीत घालून कंबर हलवू लागली. वरखाली. आदित्यने तिचे स्तन धरले आणि खालून धक्के देऊ लागला. सायलीच्या किंकाळ्या खोलीत घुमत होत्या. "आह... आदित्य... तुझा लंड... माझ्या आत... स्वर्ग..."

आदित्यने तिला पालथी केली. मागून तिच्या योनीत लंड घालून जोरजोरात झवू लागला. सायलीच्या तोंडून किंकाळ्या बाहेर पडत होत्या. "आह! अजून जोरात! मला संपवून टाक!" आदित्यने तिचे केस धरले आणि घोड्यासारखा झवला. प्रत्येक धक्क्याबरोबर सायलीच्या योनीतून रस गळत होता. बेडशीट भिजली.

दोघं पुन्हा एकत्र झडले. आदित्यने वीर्य तिच्या पाठीवर सोडलं. सायली बेडवर पालथी पडून राहिली, हाफत, हसत.

पहाटे चार वाजता सायली निघाली. आदित्य तिला स्टेशनपर्यंत सोडायला आला. "उद्या... तो फोन परत हरवू नकोस," सायली म्हणाली, डोळ्यात खोडकर चमक. आदित्य हसला. "हरवला तर तूच सापडशील ना?" सायलीने त्याला एक खोल चुंबन दिलं आणि ट्रेनमध्ये चढली. तिच्या चेहऱ्यावर ते हसू होतं, जे फक्त त्या स्त्रीच्या चेहऱ्यावर असतं जिने पुन्हा स्वतःला स्त्री म्हणून अनुभवलंय.

ट्रेनमध्ये बसल्यावर सायलीने फोन काढला. आदित्यचा नंबर सेव्ह केला. नाव टाकलं: "हरवलेला फोनवाला." तिने एक मेसेज टाइप केला: "उद्या संध्याकाळी? त्याच कॅफेत?" लगेच उत्तर आलं: "नक्की. आणि यावेळी फोन हरवणार नाही." सायली हसली. खिडकीबाहेर मुंबई धावत होती. तिचं आयुष्यही आता धावणार होतं.