ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚੀ ਕਹਾਣੀ: ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਹੀ ਚਾਚੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਤਾਬ ਖੋਲ੍ਹੀ ਤਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਚਿੱਠੀ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਇਹ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚੀ ਕਹਾਣੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਚਿੱਠੀ ਤੋਂ ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਚਿੱਠੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਸਕਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੀ। ਪ੍ਰੀਤ ਅਠਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਚਾਚੇ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਚੌਵੀ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਪਤੀ ਕੰਮ ਲਈ ਦਿੱਲੀ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਥੋੜ੍ਹੇ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸਕਰਨ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਲੈ ਕੇ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਚਾਚੀ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕਾ ਲਿਆ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚਿੱਠੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਰਾਰਤ ਹੈ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ਼ਰਾਰਤ ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਹੈ। ਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਈ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਸਰਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਦੁਪੱਟਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਸਕਰਨ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹਿੰਮਤੀ ਨਿਕਲਿਆ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਿੰਮਤ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦੁਪਹਿਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਮਿਲੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਡੂੰਘੇ ਅਤੇ ਭੁੱਖੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚਾਚੀ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਚਿੱਠੀ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੋਹਣੀ ਹੋ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸੂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਦਬਾਏ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਆਹ ਭਰੀ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਆਹ ਤਾਂ ਚਿੱਠੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚੌੜੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੇ ਹਲਕੇ ਵਾਲ ਸਨ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸੂਟ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾ ਵੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਅਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ, ਗੋਰੇ ਅਤੇ ਭਾਰੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲਣ ਲੱਗਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਮੋਟਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਾਦੂ ਹੈ। ਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸੀ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਕਿ ਅਜੇ ਜਾਦੂ ਦਿਖਾਉਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਤ ਸੋਫੇ ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਚੂਸਿਆ, ਕਦੇ ਉਸ ਦੀ ਟੋਪੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੇਰੀ, ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਤੱਕ ਲਿਆ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਵੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਪੂਰੀ ਨੰਗੀ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸੋਫੇ ਦੀ ਗੱਦੀ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਸਕਰਨ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਮਤ ਤੜਫਾ। ਜਸਕਰਨ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਆਹ ਭਰੀ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਲਪੇਟ ਲਏ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਸੋਫਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਜਸਕਰਨ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਉਠਾ ਲਿਆ। ਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਹੁਣ ਪ੍ਰੀਤ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਉਛਾਲਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰੀਤ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਜਕੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹਾਂਫਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜੇ ਖੇਡ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦੋਵੇਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਔਂਧਾ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਡੌਗੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿੱਲੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਤਕੀਆ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉੱਪਰ ਉਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਚਿੱਲਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਸਕਰਨ, ਹਾਂ, ਐਵੇਂ ਹੀ, ਮਤ ਰੁਕੋ। ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਸਾਹ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਹਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਬਹੁਤ ਟਾਈਟ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਹੱਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਹਾਣੀ ਤਾਂ ਅਜੇ ਅੱਧੀ ਹੀ ਪੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਅੱਧੀ ਅੱਜ ਰਾਤ ਪੜ੍ਹਾਂਗੇ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹੇਗਾ।
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਸੁਕਾਏ, ਤਾਂ ਜਸਕਰਨ ਵੀ ਆਪਣੀ ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੱਤੇ। ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਚਿੱਠੀ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਚਿੱਠੀ ਦਾ ਅਗਲਾ ਪੰਨਾ ਉਹ ਖੁਦ ਲਿਖੇਗੀ, ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ।
ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖੇਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਕੁਝ ਦੇਰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬੈਠੇ ਰਹੇ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਬੈਠ ਕੇ ਚਾਹ ਪੀਤੀ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਚਾਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਹੀ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਜਸਕਰਨ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਚਾਹ ਚੰਗੀ ਹੈ ਜਾਂ ਚਾਹ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਚਾਹ ਖਤਮ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਫਿਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲਣ ਲੱਗਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸਾਹ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਇਸ ਵਾਰ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟਣ ਲੱਗਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੁਰਸੀ ਦੇ ਹੱਥੇ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਏ। ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਖੁਦ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਖੁਦ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਕੁਰਸੀ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਰਗੜ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਪੂਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਛਾਲਣ ਲੱਗਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਚੂਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਆਹ ਛੱਡੀ।
ਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਝੜ ਗਈ, ਇਸ ਵਾਰ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੀ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਸਕਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਏ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕੰਧ ਨਾਲ ਟੇਕ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ।
ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਜਸਕਰਨ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪ੍ਰੀਤ ਚਿੱਲਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਚੀਕ ਨੂੰ ਚੁੰਮਣ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਾਂਫਦੇ ਹੋਏ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਕਰਨ ਫਿਰ ਆਇਆ, ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੰਨਾ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ ਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਪੰਨਾ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਹੁਣੇ ਜੀ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਚੱਲ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਚਾਲੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਉਹ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਟੇਕ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ।
ਪਾਣੀ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਦੋਵੇਂ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕੇ ਹੋਏ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਲਈ ਨਾਸ਼ਤਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਜਸਕਰਨ ਅਜੇ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖਿੱਲਰੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਚਨ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਕਿਚਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਟੀਸ਼ਰਟ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾਇਟੀ ਦੀ ਡੋਰੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਕਿਚਨ ਦੀ ਸਲੈਬ ਠੰਡੀ ਸੀ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਗਰਮ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਲੈਬ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਲੈਬ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਹਿਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰਗੜਿਆ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਧੱਕਾ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਸਲੈਬ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪ੍ਰੀਤ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚੂਸਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜੀ ਰੱਖਿਆ।
ਫਿਰ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘੁਮਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਿਚਨ ਵਿੱਚ ਭਾਂਡੇ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਧੀਰੇ ਕਰੋ, ਗੁਆਂਢੀ ਸੁਣ ਲੈਣਗੇ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੁਣਨ ਦਿਓ, ਕਹਾਣੀ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਚੱਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਤ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਝੜ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਕਿਚਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਹਰ ਸਵੇਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ਤਾ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇਗਾ।
ਨਾਸ਼ਤੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰੀਤ ਚਿੱਲਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਸਕਰਨ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝੜੇ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਚਿੱਠੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਛੱਤ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਹੱਸਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸੀ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਛੱਤ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪ੍ਰੀਤ ਇੱਕ ਲਾਲ ਸੂਟ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ ਸੀ। ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਉਤਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ ਚੂਸਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਤ ਦੀ ਕੰਧ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਹਿਣ ਲੱਗਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਟ ਚੱਟ ਕੇ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਬਿਠਾਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਖੁਦ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਉਛਾਲਣ ਲੱਗਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕੰਧ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਸਨ। ਪ੍ਰੀਤ ਝੜ ਗਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ ਸੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਸਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਝੜ ਗਿਆ ਸੀ।
ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਹੁਣ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਛੱਤ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਕੇ ਬੈਠੇ ਰਹੇ ਸਨ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਚਾਚੀ ਕਹਾਣੀ: ਚਿੱਠੀ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਹੀ ਚਾਚੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ” also read
8 curated storiesPunjabi Dehati Sex Kahani: ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਚੁਦਾਈ
Punjabi Dehati Sex Kahani: ਵਾਢੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਸੀ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸੇ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ.
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦਣ ਵਾਲੀ ਰਾਤ
ਹਸਪਤਾਲ ਨਾਈਟ ਡਿਊਟੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਨਵਦੀਪ ਦੀ ਰਾਤ ਡਿਊਟੀ ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਡਾ. ਰਾਜਵੀਰ ਨਾਲ ਚਾਹ, ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੋਦ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ
ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਸੀ। ਸੁੱਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੇਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਭਾਬੀ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਚਾਹ, ਇੱਕ ਛੋਹ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ।