ਪੰਜਾਬੀ ਢਾਬਾ ਕਹਾਣੀ: ਢਾਬੇ ਵਾਲੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡਰਾਈਵਰ ਦਾ ਲੰਨ ਵੜ ਗਿਆ
ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵਜੇ ਟਰੱਕ ਦੀਆਂ ਹੈਡਲਾਈਟਾਂ ਨੇ ਢਾਬੇ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜਾਬੀ ਢਾਬਾ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸੇ ਆਮਦ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਛੱਬੀ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜਾਂਦੇ ਹਾਈਵੇਅ ਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਢਾਬਾ ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਬਲਵਿੰਦਰ ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਢਾਬੇ ਤੇ ਉਹ ਇਕੱਲੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਟਰੱਕ ਰੁਕਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਚੌੜਾ ਆਦਮੀ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ, ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਧੂੜ ਜੰਮੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਭੈਣ ਜੀ, ਇੱਕ ਚਾਹ ਮਿਲੇਗੀ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਭਾਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਚਾਹ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਪਰਾਠਾ ਸੇਕਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਬੈਂਚ ਤੇ ਬੈਠਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਰਾਤ ਗੂੜ੍ਹੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਾਈਵੇਅ ਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੀ ਢਾਬਾ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੋ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਾਹਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਡਰ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਛੁਡਾਇਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਹ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਘੁਸ ਗਈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਕਮੀਜ਼ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਬਸ ਫੜ ਲਏ। ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਢਾਬੇ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਮੰਜਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ, ਪਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਡਰੋ ਨਾ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਚੱਟ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ। ਉਹ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਲੰਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰਗੜਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਚੀਖ ਨਿਕਾਲੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਮੰਜਾ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਬਸ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉੱਛਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਖੁਰਚ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਬਸ ਇੱਕ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੋਰ, ਹੋਰ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉਲਟਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਿੱਛੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੰਜੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਬੋਸੇ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੰਜਾ ਗਿੱਲਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਝੜੀ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਵੀ ਉਸੇ ਪਲ ਝੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲੱਥਪੱਥ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਪਏ ਸਨ। ਬਾਹਰ ਹਾਈਵੇਅ ਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਕਮਰੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਸਨ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਅਤੇ ਟਰੱਕ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨੰਬਰ ਆਪਣੇ ਫ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਸੇਵ ਕਰ ਲਿਆ। ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ਜ਼ਰੂਰ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਚੁੰਮੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਟਰੱਕ ਸਟਾਰਟ ਕਰ ਲਿਆ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਬਿਖਰੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਅਸਤ ਵਿਅਸਤ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਬਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਯਾਦ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਉਂਗਲੀ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਆਇਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਆਮ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ। ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਫ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਨੰਬਰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ, ਢਾਬੇ ਤੇ ਚਾਹ ਪੀਣ ਆਉਣਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਢਾਬੇ ਤੇ ਭੀੜ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਪਰਾਠੇ ਸੇਕ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਭੀੜ ਘੱਟ ਹੋਈ ਤਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸਲੈਬ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ। ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਬਰਤਨਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਇੱਕ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸਲੈਬ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਧੱਕੇ ਇੰਨੇ ਤੇਜ਼ ਸਨ ਕਿ ਸਲੈਬ ਤੇ ਰੱਖੇ ਬਰਤਨ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੇ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ। ਢਾਬੇ ਦੀ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਇੱਕ ਤੋਹਫ਼ਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ। ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੂੜੀ, ਜਿਸ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ ਖੁਦੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਹ ਚੂੜੀ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਸਿੱਧਾ ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਲੰਨ ਚੂਸਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟੀ। ਫਿਰ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਹਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕੱਲ੍ਹ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਜਦੋਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਟਰੱਕ ਇਸ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਲੰਘਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਢਾਬੇ ਤੇ ਰੁਕਦਾ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਰਾਤ ਰੁਕਦਾ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਰੁਕਦਾ ਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਖੇਡ ਹੁੰਦਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਢਾਬਾ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਖਾਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਲਈ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਬਲਵਿੰਦਰ ਅਚਾਨਕ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਇੰਨੀ ਖੁਸ਼ ਕਿਉਂ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਢਾਬਾ ਚੰਗਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਲਵਿੰਦਰ ਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਦੇਖਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਰਾਤ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਉੱਠੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਉਹੀ ਸੁੱਖ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਾਈਵੇਅ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਢਾਬੇ ਤੇ, ਇੱਕ ਟਰੱਕ ਡਰਾਈਵਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਢਾਬੇ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਣ ਲੱਗੀ। ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਟਰੱਕ ਦੀਆਂ ਹੈਡਲਾਈਟਾਂ ਵਿਹੜੇ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੀਆਂ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ। ਉਸਦਾ ਢਾਬਾ ਹੁਣ ਉਸਦਾ ਘਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਮਹਿਮਾਨ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਹੈਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੋਸਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਏ। ਹਾਈਵੇਅ ਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਲੰਘ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਢਾਬੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਸੀ।
ਅੱਜ ਵੀ ਜਦੋਂ ਹਾਈਵੇਅ ਤੇ ਕੋਈ ਟਰੱਕ ਰੁਕਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਦੇਖਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਰਾਤ, ਉਹ ਚਾਹ, ਉਹ ਪਰਾਠਾ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਫ਼ੋਨ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਦੀ ਹੈ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਫਿਰ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਜਦੋਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਆਇਆ ਤਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਟਰੱਕ ਦੇ ਕੈਬਿਨ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਟਰੱਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੰਨ ਚੂਸਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਚੱਟੀ। ਟਰੱਕ ਦੀ ਸੀਟ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਟਰੱਕ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ। ਬਾਹਰ ਹਾਈਵੇਅ ਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਲੰਘ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਕੈਬਿਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਸਨ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੀਟ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਝੜੇ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਬੋਸਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਫਿਰ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਟਰੱਕ ਦਾ ਕੈਬਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਕਈ ਵਾਰ ਢਾਬੇ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਵਾਰ ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ। ਹਾਈਵੇਅ ਦੀ ਹਰ ਯਾਤਰਾ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਬਣ ਗਈ ਸੀ।
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਹਰ ਵਾਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ। ਕਦੇ ਮਿਠਾਈ, ਕਦੇ ਫੁੱਲ, ਕਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਤੋਹਫ਼ਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸਦੇ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਜਦੋਂ ਘਰ ਆਉਂਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੁਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਸੀ।
ਇੱਕ ਰਾਤ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਟਰੱਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮੀ ਯਾਤਰਾ ਤੇ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕ ਉੱਠੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਉਸ ਰਾਤ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਟਰੱਕ ਦੇ ਕੈਬਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਹਿਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹੋਣ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਢਾਬਾ ਕਹਾਣੀ: ਢਾਬੇ ਵਾਲੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡਰਾਈਵਰ ਦਾ ਲੰਨ ਵੜ ਗਿਆ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨਵਦੀਪ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡਾਂਸ ਫਲੋਰ ਦੀ ਚਮਕ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਸਾਖੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ, ਭੰਗੜੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਗੁਰਦੀਪ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਲਾੜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹਰਮਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਜੈਸਮੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਦਾ ਗਾਣਾ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ: ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਕੋਰੀਅਰ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਪਾਰਸਲ ਤੋਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਤੱਕ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਪਾਰਸਲ ਅਤੇ ਇਕ ਸੁਣੀ ਗਈ ਗੱਲ ਉਸ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਾਲੇ ਅਮਨ ਨਾਲ ਜੰਮ ਕੇ ਚੁਦਾਈ
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਆਖਰੀ ਬੱਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਬਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘਾਹ ਤੇ ਇੱਕ ਗੁਲਾਬੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਗਲਤ ਦਸਤਕ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਰਾਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਾਸ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।