ਪੰਜਾਬੀ ਬਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਬਰਾਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਪੈਲੇਸ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਢੋਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਲਾਈਟਾਂ, ਨੱਚਦੇ ਲੋਕ। ਮੈਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਉਮਰ ਸੱਤਾਈ ਸਾਲ, ਲਾੜੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ। ਮੈਂ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਸਿਗਰਟ ਪੀਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਘਾਹ ਤੇ ਕੁਝ ਚਮਕਿਆ। ਮੈਂ ਝੁੱਕ ਕੇ ਦੇਖਿਆ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਡਾਇਰੀ ਪਈ ਸੀ। ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀ, ਤਾਲਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਪਹਿਲਾ ਪੰਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਗਏ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਅੱਜ ਬਰਾਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਲੱਭਾਂਗੀ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਰਾਤ ਭਰ ਚੁਦਾਈ ਕਰੇ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਰਾਤ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਡਾਇਰੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ।
ਡਾਇਰੀ ਦੇ ਅਗਲੇ ਪੰਨੇ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਹੈ। ਮੈਂ ਲਾੜੀ ਦੀ ਚਚੇਰੀ ਭੈਣ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਮੁੰਡੇ ਪਸੰਦ ਨੇ ਜੋ ਸ਼ਰਮਾਉਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਮੈਂ ਪੰਨੇ ਪਲਟਦਾ ਗਿਆ। ਹਰ ਪੰਨੇ ਤੇ ਉਸਦੀ ਭੁੱਖ ਲਿਖੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਉਸਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਮਰਦ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਪੈਂਟ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇਖਿਆ। ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੈਂ ਡਾਇਰੀ ਆਪਣੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈ।
ਅੰਦਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ। ਇੱਕ ਲਾਲ ਲਹਿੰਗੇ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਲਹਿੰਗੇ ਵਿੱਚੋਂ ਛਲਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਗਾਂਢ ਭਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਤੁਹਾਡੀ ਡਾਇਰੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿਓ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਹਾਂ, ਸੱਚ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ।
ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਗ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੈਂਚ ਤੇ ਅਸੀਂ ਬੈਠ ਗਏ। ਡਾਇਰੀ ਵਾਪਸ ਦਿਓ, ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਡਾਇਰੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਮਰਦ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ। ਉਹ ਹੱਸ ਪਈ। ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਮੁੰਡੇ ਹੋ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਖੇਡੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਨ। ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸਨ।
ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਦਬਾਓ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਦਬਾਏ। ਉਹ ਭਾਰੇ ਸਨ, ਨਰਮ ਸਨ, ਗਰਮ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਢਿੱਲਾ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਿਸਕੀ ਭਰੀ। ਆਹ ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਐਵੇਂ ਹੀ, ਐਵੇਂ ਹੀ ਚੂਸੋ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਮੇਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਉਸਦਾ ਨਿੱਪਲ ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਖਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਢੋਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਦੇਖ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਲਹਿੰਗਾ ਉੱਪਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਪੈਂਟੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਗਿੱਲੀ, ਲਾਲ, ਸੁੱਜੀ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਉਸਦੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਚੀਕ ਪਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਅੰਦਰ, ਅੰਦਰ ਚੱਟੋ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਟੋ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਚੱਟਿਆ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਦਬਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਬੈਂਚ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿੱਪ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ। ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ। ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ। ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਤੱਕ ਗਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੌੜ ਗਈ।
ਬੱਸ ਸਿਮਰਨ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਤੈਨੂੰ ਚੁਦਾਈ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਉਠਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਲਹਿੰਗਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਬੈਂਚ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਕੱਸੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਆਹ, ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿੱਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਉੱਪਰ ਉੱਠਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਨਹੁੰ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਖੁਰਚ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮੈਂ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੇਰੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਤੇਜ਼ ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਚੁਦਾਈ ਕਰੋ, ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਪਾੜ ਦਿਓ, ਉਸਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਘੋੜੀ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਚਾਰੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਪਿੱਛੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ। ਉਸਦੀ ਗਾਂਢ ਮੇਰੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਥੱਪ ਥੱਪ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਹੁਣ ਚੀਕਾਂ ਬਣ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਫੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੂਜਾ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਗਾਂਢ ਤੇ ਥੱਪੜ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਉਸਨੇ ਚੀਕਿਆ। ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਫਿਰ ਸਿੱਧਾ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ, ਅੰਦਰ ਛੱਡਾਂ, ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਅੰਦਰ ਹੀ ਛੱਡੋ ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਅੰਦਰ ਹੀ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਘਾਹ ਤੇ ਲੇਟੇ ਸੀ। ਪਸੀਨੇ ਨੇ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਭਿਉਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ। ਤੁਸੀਂ ਡਾਇਰੀ ਪੜ੍ਹ ਲਈ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ। ਉਹ ਫਿਰ ਸਿਸਕੀ। ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਗਏ। ਲਾੜਾ ਲਾੜੀ ਸਟੇਜ ਤੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਅੱਖ ਮਾਰੀ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਰਾਤ ਵਿਦਾ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਦਸਤਕ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਸਿਮਰਨ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਨਾਈਟੀ ਪਾਈ ਸੀ। ਅੰਦਰ ਆ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਨਾਈਟੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦਾ ਨੰਗਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਰਾਤ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਖਿੜਕੀ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ। ਹਰ ਵਾਰ ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੀਕੀ। ਹਰ ਵਾਰ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਿਆ।
ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਉੱਠੀ। ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਲਾੜੀ ਦੀ ਵਿਦਾਈ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ। ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਡਾਇਰੀ ਮੇਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਹੋ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਹੱਸਿਆ। ਉਸਨੇ ਡਾਇਰੀ ਮੇਰੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਅੱਜ ਰਾਤ ਬਾਰੇ ਵੀ ਲਿਖਾਂਗੀ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਅਗਲੀ ਬਰਾਤ ਕਦੋਂ ਹੈ, ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਗਲੀ ਬਰਾਤ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੋ। ਮੇਰਾ ਨੰਬਰ ਲੈ ਲਓ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨੰਬਰ ਮੇਰੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਦਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਘਰ ਆਇਆ। ਮੇਰੇ ਫੋਨ ਤੇ ਉਸਦਾ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਜਾਓ। ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਤੌਲੀਆ ਲਪੇਟਿਆ ਸੀ। ਅੰਦਰ ਆਓ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਤੌਲੀਆ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ। ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਚੀਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਇਹ ਬਰਾਤ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ।
ਉਸ ਰਾਤ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ। ਕਦੇ ਉਸਦੇ ਘਰ, ਕਦੇ ਮੇਰੇ ਘਰ, ਕਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ। ਉਸਦੀ ਡਾਇਰੀ ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਡਾਇਰੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਰ ਰਾਤ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। ਕਦੇ ਕਦੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਟਿਆ, ਉਹ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁਦਾਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਫਾਰਮ ਹਾਊਸ ਤੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪੂਲ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਨੰਗੀ ਪੂਲ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਗਈ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਵੀ ਉਤਰ ਗਿਆ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮੇਰੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਸਨ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਹੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਛਿੱਟਾਂ ਉੱਡ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਪੂਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਅਸੀਂ ਘਾਹ ਤੇ ਲੇਟ ਗਏ। ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਡਾਇਰੀ ਦੇ ਹੀਰੋ ਹੋ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਸੀ। ਉਹ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਘਾਹ ਤੇ ਹੀ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਫਾਰਮ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕੋਈ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਤ ਅਸੀਂ ਫਾਰਮ ਹਾਊਸ ਤੇ ਹੀ ਰੁਕੇ। ਸਵੇਰੇ ਉਸਨੇ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, ਪੂਲ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਸੀ।
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਰਾਤ ਕਹਾਣੀ ਇੱਕ ਡਾਇਰੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਹੁਣ ਇਹ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ ਨਵਾਂ ਪੰਨਾ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਮੈਸੇਜ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਪੰਨਾ ਲਿਖਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ। ਉਸਦੀ ਡਾਇਰੀ ਦਾ ਆਖਰੀ ਪੰਨਾ ਅਜੇ ਖਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਫਿਰ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜ ਗਈ। ਮੈਂ ਉਸ ਪੰਨੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹਰ ਹਫ਼ਤੇ, ਹਰ ਰਾਤ, ਉਹ ਪੰਨਾ ਭਰਦਾ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਡਾਇਰੀ ਕੱਢੀ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਣਾਵਾਂਗੀ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਉਸਨੇ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਮੈਂ ਝੜ ਗਈ। ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ। ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਚੀਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਦਬਾਏ। ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਉਹ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਗਾਂਢ ਮੇਰੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਚੀਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਹੋਰ ਤੇਜ਼।
ਅਸੀਂ ਦੋ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, ਹੋਟਲ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰ ਝਾੜਿਆ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ। ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗੇ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ। ਮੈਂ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਿਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਗਾਂਢ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਗਾਂਢ ਹਿਲਾਈ। ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲ ਪਾਈ। ਉਹ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਅੰਦਰ ਪਾਓ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਉਂਗਲ ਅੰਦਰ ਪਾਈ। ਉਹ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ।
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਝੁਕਾਇਆ। ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ। ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਚੀਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮੰਮੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਿਆ। ਉਹ ਝੜ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਮੇਰੀਆਂ ਰਾਨਾਂ ਤੇ ਵਗਿਆ। ਮੈਂ ਵੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। ਡਾਇਰੀ ਦਾ ਅਗਲਾ ਪੰਨਾ ਤੁਹਾਡੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ। ਮੈਂ ਮੁਸਕਰਾਇਆ। ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਪੰਨੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਬਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਫਲੈਟ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਆਂਢੀ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਸਿਮਰਨ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਆਈ ਸੀ। ਗੁਆਂਢੀ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਤ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਪੰਜਾਬੀ ਫਲੈਟ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨਵਦੀਪ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡਾਂਸ ਫਲੋਰ ਦੀ ਚਮਕ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਸਾਖੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ, ਭੰਗੜੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਗੁਰਦੀਪ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਲਾੜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹਰਮਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਜੈਸਮੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਦਾ ਗਾਣਾ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ: ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਕੋਰੀਅਰ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਪਾਰਸਲ ਤੋਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਤੱਕ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਪਾਰਸਲ ਅਤੇ ਇਕ ਸੁਣੀ ਗਈ ਗੱਲ ਉਸ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਾਲੇ ਅਮਨ ਨਾਲ ਜੰਮ ਕੇ ਚੁਦਾਈ
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਆਖਰੀ ਬੱਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਗਲਤ ਦਸਤਕ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਰਾਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਾਸ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।