ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ

H
9 min read49 readers
Font:
0:000:00
Share Story:

ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਸਮ ਆਪਣੇ ਜ਼ੋਰਾਂ ਤੇ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅਚਾਨਕ ਹਰਮਨ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਟਰੇ ਫੜੀ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਅੜ ਗਿਆ, ਟਰੇ ਉੱਲਟ ਗਈ ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਦਾ ਕਟੋਰਾ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸੂਟ ਤੇ ਡੁੱਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਇੱਕ ਪਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹੱਸ ਪਈਆਂ, ਢੋਲ ਦੀ ਥਾਪ ਰੁਕ ਗਈ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹਰਮਨ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ।

ਹਰਮਨ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਾਫ਼ ਕਰੋ ਜੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਮਦਦ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਹਲਦੀ ਹੀ ਮੇਰੇ ਹੱਥੀਂ ਡੁੱਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਓ, ਮੇਰਾ ਸੂਟ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਗੰਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਕਰੋਗੇ।

ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿ ਗਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦੁਪੱਟਾ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਸਾਰਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗੋ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਦੁਪੱਟੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸੂਟ ਤੇ ਲੱਗੀ ਹਲਦੀ ਪੂੰਝਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਲੱਗੇ।

ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਗੇਂਦੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਬਿਸਤਰੇ ਪਏ ਸਨ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਬੈਗ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੂਟ ਤੇ ਲੱਗੀ ਹਲਦੀ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਵੇਖੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਨਵਾਂ ਸੂਟ ਖਰਾਬ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਮੈਂ ਖਾਸ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸਿਲਵਾਇਆ ਸੀ।

ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਸੂਟ ਤਾਂ ਧੋਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੇ ਲੱਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਧੋਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਚਾਈ ਸੀ, ਇੱਕ ਚਾਹਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਮਨ, ਤੁਸੀਂ ਹਲਦੀ ਪੂੰਝ ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੂਟ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੀ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਰੁਕਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਈ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਮਨ, ਤੁਸੀਂ ਲਾੜੇ ਦੇ ਦੋਸਤ ਹੋ, ਮੈਂ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਹਲਦੀ ਵੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਚੁੰਮਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੁੱਖ ਸੀ, ਇੱਕ ਪਿਆਸ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ।

ਉਹ ਚੁੰਮਣ ਲੰਬਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਈਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਹਰਮਨ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਨੂੰ ਫੜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਰਹੀ ਸੀ।

ਹਰਮਨ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਮਲੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਰੁਕੇ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਕਰਾਹ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉਕਸਾਇਆ।

ਹਰਮਨ ਦੇ ਹੱਥ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਪੈ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲਿਆ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਮਨ, ਰੁਕੋ, ਕੋਈ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਸਾਰੇ ਬਾਹਰ ਹਲਦੀ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹਾਂ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਏ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੌਲੀ, ਹਰਮਨ, ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੁੱਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਦਬਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।

ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦੀ ਡੋਰੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੰਧ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਅੰਦਰ, ਹਰਮਨ, ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ।

ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਅੰਗੂਠਾ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਮਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਉੱਠਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਮਨ, ਬੱਸ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਲੁੰਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਣੇ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸ਼ਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਭੁੱਖ ਸੀ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਸਮਝੇ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰਾ ਹੈ।

ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਚੁੱਸਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਕੰਧ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਇੰਝ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁੱਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਵੱਲ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੰਧ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇੰਝ ਹੀ, ਮੈਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਹੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਢੋਲ ਦੀ ਥਾਪ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।

ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਆਪਣੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਖੁਰਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਥਾਂ ਹੈ, ਹਰਮਨ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਸਨ, ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਹਰਮਨ ਦਾ ਨਾਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਦੀ ਗਈ, ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲੱਗਣ ਲੱਗੇ।

ਹਰਮਨ ਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੇ ਗਏ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਹਰਮਨ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੋ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਹੋਰ ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਲਾਏ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜ ਗਏ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹੀ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਤੱਕ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਸਮ ਦੀ ਹਲਚਲ।

ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਹੋ, ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਮਨ, ਇਹ ਰਾਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ।

ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਠੀਕ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਤੇ ਹਲਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਨੰਬਰ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰਿਓ, ਛੱਤ ਤੇ ਮਿਲਾਂਗੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਥੇਲੀ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲਿਆ।

ਰਾਤ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਜੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਛੱਤ ਤੇ ਗਈ, ਹਰਮਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਏ ਛੱਤ ਤੇ ਪੈ ਰਹੇ ਸਨ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਸ਼ਾਮ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਮਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਸ਼ਾਮ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ, ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਵੇਖਿਆ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ, ਚੰਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਛੱਤ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਹੌਲੀ, ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।

ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਮਨ, ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਚਲੇ ਜਾਵੋਗੇ, ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ।

ਦੋਵੇਂ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਝੜ ਗਏ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹਰਮਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖ ਕੇ ਲੇਟ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਰਮਨ, ਇਹ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਰਾਤ ਹੈ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ।

ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਥੇਲੀ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਹਲਦੀ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਨੰਬਰ ਅਜੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਫ਼ੋਨ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ, ਵਿਆਹ ਤੇ ਮਿਲਾਂਗੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਕੋਈ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਮਿਲਾਂਗੇ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਾਂਗੇ।

🔒 Bonus Scene locked

ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਜਦੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਥੇਲੀ ਵੇਖੀ ਤਾਂ ਹਲਦੀ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਨੰਬਰ ਅਜੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਫ਼ੋਨ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।

WhatsApp par share karo, turant unlock1 dost ko bhejo, bonus scene yahin khul jayega
Rate this story

Support VasnaLok

VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.

About donating & other ways to support →

🔥 NEXT CHAPTER IN LINE

One Night Stand

ਬਿਜਲੀ ਗੁੱਲ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸ ਕੇ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ

ਬਿਜਲੀ ਗੁੱਲ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਮੁਹੱਲੇ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਗੁੱਲ ਹੋਈ ਤਾਂ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਗੁਆਂਢੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਕੀਤਾ। ਮੋਮਬੱਤੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਰਾਤ ਬਣ ਗਿਆ।

Read Next Story

More stories by Harleen Kaur

View all →

Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ” also read

8 curated stories
One Night Standਪੰਜਾਬੀ (Punjabi)

ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ

ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨਵਦੀਪ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡਾਂਸ ਫਲੋਰ ਦੀ ਚਮਕ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ।

⏱️ 10 min read•👁️ 72 views
One Night Standਪੰਜਾਬੀ (Punjabi)

ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਸਾਖੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ, ਭੰਗੜੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਗੁਰਦੀਪ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ।

⏱️ 9 min read•👁️ 51 views
One Night Standਪੰਜਾਬੀ (Punjabi)

ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਜੈਸਮੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ

ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਦਾ ਗਾਣਾ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।

⏱️ 9 min read•👁️ 44 views
One Night Standਪੰਜਾਬੀ (Punjabi)

ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ: ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਕੋਰੀਅਰ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਪਾਰਸਲ ਤੋਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਤੱਕ

ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਪਾਰਸਲ ਅਤੇ ਇਕ ਸੁਣੀ ਗਈ ਗੱਲ ਉਸ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

⏱️ 9 min read•👁️ 39 views
One Night Standਪੰਜਾਬੀ (Punjabi)

ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਾਲੇ ਅਮਨ ਨਾਲ ਜੰਮ ਕੇ ਚੁਦਾਈ

ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਆਖਰੀ ਬੱਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।

⏱️ 9 min read•👁️ 36 views
One Night Standਪੰਜਾਬੀ (Punjabi)

ਪੰਜਾਬੀ ਬਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ

ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਬਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘਾਹ ਤੇ ਇੱਕ ਗੁਲਾਬੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ।

⏱️ 9 min read•👁️ 26 views
One Night Standਪੰਜਾਬੀ (Punjabi)

ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ

ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਗਲਤ ਦਸਤਕ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਰਾਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਾਸ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।

⏱️ 10 min read•👁️ 21 views
One Night Standਪੰਜਾਬੀ (Punjabi)

ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ: ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਯਾਤਰਾ

ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਫੌਜੀ ਅਰਸ਼ਦੀਪ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਮੁਲਾਕਾਤ, ਜੋ ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ।

⏱️ 9 min read•👁️ 20 views