ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸ਼ਾਵਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤੌਲੀਆ ਲਪੇਟ ਕੇ ਬੈਗ ਖੋਲ੍ਹ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਮਰੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਦਸਤਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੌਂਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਉਸ ਹੋਟਲ ਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਇੱਕ ਕੰਮ ਲਈ ਆਈ ਸੀ ਅਤੇ ਗਲਤ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆਏ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਦਸਤਕ ਨੇ ਉਸਦੀ ਰਾਤ ਦਾ ਰੁਖ ਹੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਲੰਬਾ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਾਬੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਗਲਤ ਫਲੋਰ ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਕਮਰਾ ਅਗਲਾ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸਦੇ ਗਿੱਲੇ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈਆਂ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਪਰ ਫਿਰ ਉਸਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਦੇਖ ਕੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਤੌਲੀਆ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਜਸਕਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਚੁੰਮਣ ਭੁੱਖਾ ਸੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦਾ ਤੌਲੀਆ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਨੰਗਾ ਜਿਸਮ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਮਕ ਉੱਠੀਆਂ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੈਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਨਾ ਛੱਡੋ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੂਰੇ ਜਿਸਮ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗਾ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ, ਉਸਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਆਹ ਨਿਕਲੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਕਮਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ, ਉਸਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟ ਉਤਾਰੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਲੰਬਾਈ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਥੁੱਕ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਚੂਸ ਰਹੀ ਹੋ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ, ਜਸਕਰਨ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਬਸ ਕਰੋ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਝੜ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਲੁੰਨ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰਗੜਿਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਇੱਕੋ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਚੀਖ ਕੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਾਂ, ਏਦਾਂ ਹੀ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਗਿੱਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਣ ਲੱਗੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਣ ਲੱਗੀ, ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੇਜ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉਸਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਦਬਾਈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਨਿੱਪਲ ਮਸਲਿਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾਓ, ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਜ਼ਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਈ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਜਿਸਮ ਅਕੜਨ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਲਿਆ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੋਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਹੀ ਲੇਟੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਹੈ ਪਰ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਤ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗੀ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰਾਤ ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਹੈ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਜਸਕਰਨ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਾਲਕੋਨੀ ਦੀ ਰੇਲਿੰਗ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਾਹਰ ਕੋਈ ਦੇਖ ਲਵੇਗਾ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਰਾਤ ਹਨੇਰੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦੇਖੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਫੜ ਲਿਆ।
ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਝੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਰੇਲਿੰਗ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ, ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਕਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਦੀ ਆਖਰੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਰੇਲਿੰਗ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਫਿਸਲਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਬਸ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਹੋਰ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਰੁਕੋ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਖਰੀ ਕੁਝ ਧੱਕੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲਾਏ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਆਹ ਭਰੀ ਅਤੇ ਰੇਲਿੰਗ ਤੇ ਹੀ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸਨ ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਦੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਫੈਲ ਗਈ ਸੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ ਕੇ ਸ਼ਾਵਰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਨਹਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਿਸਮਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਸਾਬਣ ਲਾਇਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਾਬਣ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਸਲਣ ਲੱਗੀ।
ਸ਼ਾਵਰ ਹੇਠਾਂ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੀਵਾਰ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਉਸਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਖੁਦ ਹੀ ਪਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਨੀਚੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਿਸਮਾਂ ਤੋਂ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਬਾਥਰੂਮ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਕੱਟਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਦੀਵਾਰ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਉੱਪਰ ਨੀਚੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਬਾਥਰੂਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਆਏ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਤੌਲੀਆ ਵਿਛਾਇਆ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਉਸਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁਮਾਈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ।
ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਜੀਭ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਗਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਵਗਣ ਲੱਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਪਾਓ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਲੇਟ ਕੇ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ।
ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੋਦਿਆ, ਕਦੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਕਦੇ ਉਸਨੂੰ ਕਰਵਟ ਲਿਟਾ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾਇਆ, ਹਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਨ ਲੱਗੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਖੁਦ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਕੱਟਿਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਨੀਚੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਝੜ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਨੀਚੇ ਤੋਂ ਧੱਕੇ ਲਾਏ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸੇ ਪਲ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਚਲੀ ਜਾਵਾਂਗੀ ਪਰ ਇਹ ਰਾਤ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰਹੇਗੀ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਲੁਧਿਆਣੇ ਆਓਗੇ, ਮੇਰਾ ਕਮਰਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਾਲਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੱਸ ਪਈ।
ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਜਸਕਰਨ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਉੱਪਰੋਂ ਸਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਆਵਾਂਗਾ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਜਿਸਮ ਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਚੁੰਮਣਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਅਜੇ ਵੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਅਗਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਭੇਜਾਂਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਮੈਸੇਜ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣਾ ਬੈਗ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾ ਦਿੱਤੀ।
ਅਗਲੀ ਸ਼ਾਮ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਇਆ ਤਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਇਆ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੀਵਾਰ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦੇਣ ਲੱਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਸਦਾ ਜਿਸਮ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਦਬਾਇਆ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਅੰਦਰ ਪਾਓ, ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਫ਼ਤਾਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੋਂ ਗਿੱਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਣ ਲੱਗੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਆਹਾਂ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉੱਪਰ ਬੈਠ ਕੇ ਖੁਦ ਉੱਪਰ ਨੀਚੇ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਹਰਕਤ ਕਰਨ ਲੱਗੀ, ਉਸਦਾ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਡੂੰਘੇ ਧੱਕੇ ਲਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਸਿਰਹਾਣਾ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ, ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜ ਗਏ।
ਝੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਜਸਕਰਨ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਚਾਬੀ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤੀ ਸੀ, ਜਸਕਰਨ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਦੀ ਚਾਬੀ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫਿਰ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਉਸੇ ਵਕਤ ਆਉਣਾ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਮਿਲੇਗਾ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨਵਦੀਪ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡਾਂਸ ਫਲੋਰ ਦੀ ਚਮਕ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਸਾਖੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ, ਭੰਗੜੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਗੁਰਦੀਪ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਲਾੜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹਰਮਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਜੈਸਮੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਦਾ ਗਾਣਾ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ: ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਕੋਰੀਅਰ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਪਾਰਸਲ ਤੋਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਤੱਕ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਪਾਰਸਲ ਅਤੇ ਇਕ ਸੁਣੀ ਗਈ ਗੱਲ ਉਸ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਾਲੇ ਅਮਨ ਨਾਲ ਜੰਮ ਕੇ ਚੁਦਾਈ
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਆਖਰੀ ਬੱਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਬਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘਾਹ ਤੇ ਇੱਕ ਗੁਲਾਬੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ: ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਯਾਤਰਾ
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸੈਕਸ ਸਟੋਰੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਨਰਸ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਫੌਜੀ ਅਰਸ਼ਦੀਪ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਮੁਲਾਕਾਤ, ਜੋ ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ।