ਪੰਜਾਬੀ ਮਸਾਜ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਸਾਜ ਦੌਰਾਨ ਰਿਤੂ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਮਸਾਜ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਤੂ ਮਸਾਜ ਕਰਨ ਆਈ ਸੀ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹੀ ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸੁਣ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਜਿਹੜੀ ਮਸਾਜ ਵਾਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਚਾਲ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਹੀ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਰਿਤੂ ਦੇ ਕੰਨ ਗਰਮ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਆਓ ਰਿਤੂ ਜੀ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਮੋਢੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖ ਰਹੇ ਨੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਸਾਜ ਕਰ ਦਿਓ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪੇਟ ਦੇ ਭਾਰ ਲੇਟਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਮੀਜ਼ ਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਲੇਟ ਗਿਆ, ਰਿਤੂ ਨੇ ਤੇਲ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਲਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਮਸਾਜ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਰਿਤੂ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਹੱਥ ਲਿਜਾਏ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢੀ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਇੱਥੇ ਦਰਦ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੇਠਾਂ, ਹੋਰ ਹੇਠਾਂ। ਰਿਤੂ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਹੇਠਾਂ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਲਟ ਕੇ ਰਿਤੂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਰਿਤੂ, ਤੁਸੀਂ ਫੋਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ ਸੀ ਨਾ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਝੁਕਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਝੂਠ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਚਲੋ ਸੁਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਤਾਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸੂਟ ਉਤਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿਪ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਰਿਤੂ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਤਣ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ।
ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਹੱਥ ਹੇਠਾਂ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਸਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਪਰੋਂ, ਫਿਰ ਉਂਗਲ ਅੰਦਰ ਪਾ ਕੇ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਹੋਰ ਅੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਰਿਤੂ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਰਸ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਝੜ ਗਈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ, ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਰਿਤੂ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ, ਉਸਦੀ ਜੀਭ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰਿਤੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਇੰਨਾ ਵਧੀਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਲਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਲਿਟਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰਗੜਿਆ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਲੱਤਾਂ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਝਟਕੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਤੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਦੱਬੀ ਹੋਈ ਚੀਖ ਨਿਕਲੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੋਦਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਧੀਮੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼, ਅਤੇ ਹਰ ਝਟਕੇ ਤੇ ਰਿਤੂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਇੰਨੀ ਟਾਈਟ ਅਤੇ ਗਰਮ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਦਿਮਾਗ ਖਰਾਬ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੋਦੋ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਰ ਦਿਓ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਰਿਤੂ ਦੁਬਾਰਾ ਝੜ ਗਈ, ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਢਹਿ ਗਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰੁਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਨੂੰ ਪਲਟ ਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ।
ਰਿਤੂ ਦੀ ਗਾਂਡ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਢਿੱਡ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਗਾਂਡ ਦੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਪਾਗਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕ ਕੇ ਹਰ ਝਟਕੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਤਾਂ ਰੁਕੋ ਨਾ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੋਦਦੇ ਰਹੋ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਮਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਹੱਫਣ ਲੱਗੇ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਰਿਤੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ, ਮਸਾਜ ਤਾਂ ਰਹਿ ਹੀ ਗਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਮੋਢੇ ਤਾਂ ਹੁਣ ਵੀ ਦੁਖ ਰਹੇ ਹੋਣਗੇ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੋਢਿਆਂ ਦਾ ਦਰਦ ਤਾਂ ਕਦੋਂ ਦਾ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੀ ਦੁਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਬੇਸ਼ਰਮ, ਫਿਰ ਕਦੋਂ ਬੁਲਾਓਗੇ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਰ ਹਫਤੇ, ਉਸੇ ਦਿਨ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਮਸਾਜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫੋਨ ਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ, ਸਿੱਧਾ ਕਰਕੇ ਦਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਅਗਲੇ ਹਫਤੇ ਰਿਤੂ ਫਿਰ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਤਾਂ ਮਸਾਜ ਦਾ ਸਮਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਹਰ ਝਟਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਕੰਧ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਭਰਿਆ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਜਾ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ। ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਲੁੰਨ ਰਿਤੂ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਝਟਕੇ ਤੇ ਰਿਤੂ ਚੀਖ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਮੇਰੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਇੰਝ ਚੱਬਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਰੁਕ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਨਹੁੰਆਂ ਨਾਲ ਖੁਰਚਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਰੁਕੋ ਨਾ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੋਦੋ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੇਟ ਗਏ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਰਿਤੂ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਫੋਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੇ ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਅਗਲੇ ਹਫਤੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਦਿਨ, ਉਹੀ ਵੇਲਾ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਮੈਂ ਖੁਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਕੰਨ ਲਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਵਾਂਗੀ। ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਸੀ ਅਤੇ ਜਲੰਧਰ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੀਸਰੇ ਹਫਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਿਤੂ ਲਈ ਇੱਕ ਤੋਹਫਾ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸੂਟ, ਜਿਹੜਾ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਚੁਣਿਆ ਸੀ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਸੂਟ ਦੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਖਰੀਦਣਾ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਖਰੀਦਿਆ ਨਹੀਂ, ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਸੰਦ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਦੇਣਾ ਕੋਈ ਗੁਨਾਹ ਨਹੀਂ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸ ਸੂਟ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਆ ਕੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰਿਤੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਉਸਦੇ ਸੂਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਲਾਹੁਣ ਲੱਗੇ। ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਨੰਗੇ ਸਰੀਰ ਦਿਖ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਗਰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰਿਤੂ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੁਕਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਤੂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਤੇਜ਼ ਝਟਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਰਿਤੂ ਨੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਹਰ ਝਟਕੇ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਰਿਤੂ ਹੋਰ ਵੀ ਗਰਮ ਹੋ ਗਈ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਲੱਤ ਉੱਚੀ ਕਰ ਕੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਹਰ ਝਟਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਅੱਗੇ ਧੱਕੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਝਟਕੇ ਦਿੱਤੇ, ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚੀਖ ਮਾਰੀ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਝੜੇ, ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਮਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਿਤੂ ਦਾ ਰਸ ਉਸਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਹੱਫਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰਿਤੂ, ਤੁਸੀਂ ਮਸਾਜ ਕਰਨ ਆਏ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੱਕਾ ਗਾਹਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਹਰ ਹਫਤੇ, ਬਿਨਾਂ ਨਾਗਾ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਗਾਹਕ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਣ ਗਏ ਹੋ, ਪਰ ਮਸਾਜ ਦੀ ਫੀਸ ਹੁਣ ਡਬਲ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਸਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਫੀਸ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਲੈ ਲਓ, ਬਸ ਹਰ ਹਫਤੇ ਆਉਂਦੇ ਰਹੋ।
ਰਿਤੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਸਮੇਟਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਮੁਸਕਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਰਿਤੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਡਦੀ ਚੁੰਮੀ ਦਿੱਤੀ। ਬਾਹਰ ਜਲੰਧਰ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਢਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਿਤੂ ਦੇ ਕਦਮ ਹਲਕੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅਗਲੇ ਹਫਤੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਉਹੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਅਤੇ ਉਹੀ ਗਰਮ ਮਸਾਜ ਉਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਚੌਥੇ ਹਫਤੇ ਰਿਤੂ ਜਦੋਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪੂਰਾ ਕਮਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਅੱਜ ਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਏ।
ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਚੱਟਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੋਦਣ ਲੱਗਾ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਹਰ ਝਟਕੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਚੀ ਕੀਤੀ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਖਿੱਲਰ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਪਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੱਤੀਆਂ ਚਿਪਕ ਗਈਆਂ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਉੱਪਰੋਂ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਮਣੀ ਉਸਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦੋਵੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੇਟ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਮਸਾਜ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹਿਬੂਬਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮਹਿਬੂਬਾ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਾਨ ਦੀ ਮਸਾਜ ਹੁਣ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹੋਵੇਗੀ, ਹਰ ਹਫਤੇ ਨਹੀਂ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਉਣਾ ਤਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਮਸਾਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਨੀਂਦ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਆਓਗੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੀ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੜਕਾਉਣ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਨਾ ਪਵੇ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖੋਗੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਖੜਕਾਏ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਸਾਜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਰਿਤੂ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਤੋਹਫਾ ਭੇਜਿਆ, ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਤੇਲ, ਜਿਸਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਸੀ। ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਤੇਲ ਨੂੰ ਸੁੰਘ ਕੇ ਮੁਸਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਰਿਤੂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤੇਲ ਤਾਂ ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਮਸਾਜ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਸੁੰਘਾਂਗਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਦ ਆਵੇਗੀ। ਰਿਤੂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਤੇਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤਾਂ ਬਹਾਨਾ ਹੈ, ਅਸਲੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਹਫਤੇ ਇੱਥੇ ਖਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਮਸਾਜ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਸਾਜ ਦੌਰਾਨ ਰਿਤੂ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਨੇ ਹਰਮਨ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਚੁਦਵਾਇਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਮਾਮੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਆਈ ਗੁਰਲੀਨ ਮਾਮੀ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਵਿਚਕਾਰ ਰਿਮੋਟ ਦੀ ਬਹਿਸ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਰਮ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਭਾਬੀ ਨੇ ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸਵੇਰੇ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਸਾਢੇ ਪੰਜ ਵਜੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਭਾਬੀ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਚਾਹ, ਇੱਕ ਛੋਹ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਰੰਗੀਨ ਕੀਤੀ
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਸ਼ੀਅਨ ਕਹਾਣੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਭੁੱਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕੜਾ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਣਭੁੱਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।