ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੇ ਮੈਸੇਜ ਤੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਰਾਤ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਵਜੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਆਮ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਉਹ ਪਲ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਗੁਰਦੀਪ ਦਾ ਨਾਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਠੱਤੀ ਸਾਲ ਦਾ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ।
ਮੈਸੇਜ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫੋਨ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਜ਼ੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਉਹ ਛੱਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਸੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੇ ਮੁਹੱਲੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਗੁਜ਼ਰੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਘਰ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਦੀਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਲਿਖਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਅੱਜ ਚੰਗੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਮੈਸੇਜ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖਿਆ, ਸ਼ੁਕਰੀਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਹੱਸ ਪਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ਰਮਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚਾਹ ਬਣਾ ਕੇ ਲਿਆਵਾਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਇਸ ਵੇਲੇ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਲਿਖਿਆ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਹੈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਠੀਕ ਕੀਤਾ, ਵਾਲ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਚਮਕ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਫਿਰ ਜਾਗ ਉੱਠੀ ਹੋਵੇ।
ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਖਟਕ ਹੋਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਗੁਰਦੀਪ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੋ ਕੱਪ ਚਾਹ ਲੈ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਕੁਰਤਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਪੂਰੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਅੰਦਰ ਆਓ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। ਗੁਰਦੀਪ ਅੰਦਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਰਹੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਝ ਬੋਲ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਗਰਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਸੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਡਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ।
ਅੱਜ ਰਾਤ ਕੋਈ ਲੋਕ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਹਾਂ, ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਉਸ ਦਾ ਚੁੰਮਣ ਗਰਮ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਗੁਰਦੀਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਗੁਰਦੀਪ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘੁਟਣਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪੱਟ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਾਹ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਗੁਰਦੀਪ ਦੀ ਉਂਗਲ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਉੱਪਰ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗੀ। ਗੁਰਦੀਪ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹਤ ਸਾਫ਼ ਦਿੱਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਕਮੀਜ਼ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੋਰੀ ਛਾਤੀ ਬਲਾਊਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਦਿੱਸ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਨਰਮ ਅਤੇ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਸਾਹ ਲਈ।
ਆਹ ਗੁਰਦੀਪ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਪਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੱਲ ਹੋਰ ਦਬਾ ਦਿੱਤੀ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਕੁਰਤਾ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਹਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੱਟੇ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਵਾਰ ਦੀ ਡੋਰੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਕੱਛੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕੱਛੀ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ।
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਕੱਛੀ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਉਸ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਂਗਲ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦਿੱਤੀ।
ਗੁਰਦੀਪ ਦੀ ਉਂਗਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਹਲਕੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਫਿਰ ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਘੁਮਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਹਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ।
ਬਸ ਇਹੀ, ਬਸ ਇਹੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਗੂਠੇ ਨਾਲ ਰਗੜਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇੱਕਦਮ ਤਣ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਚਰਮ ਸੀਮਾ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਦੀਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਜਾਮੇ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
ਗੁਰਦੀਪ ਦਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਮੋਟਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਸਾਹ ਲਈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਘੁਮਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਹੋ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿੱਲੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਜਦੋਂ ਗੁਰਦੀਪ ਦਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਰੁਕ ਗਈ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ। ਅਜੇ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅਜੇ ਤਾਂ ਅਸਲੀ ਮਜ਼ਾ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਗੁਰਦੀਪ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਗੁਰਦੀਪ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠ ਗਈ। ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਇੰਚ ਦਰ ਇੰਚ।
ਆਹ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿੰਨਾ ਮੋਟਾ ਹੈ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਬਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਰੁਕ ਗਏ।
ਫਿਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੌਲੀ, ਫਿਰ ਤੇਜ਼। ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗੁਰਦੀਪ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਹਰ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਬੈਠਦੀ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਗਰਮ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਜਾਂਦੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਤੀ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੈ, ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਲੁੰਨ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ, ਫਿਰ ਫਿਰ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗੇ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਥੱਕ ਗਈ ਅਤੇ ਗੁਰਦੀਪ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਲੇਟ ਗਈ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖ ਲਈਆਂ।
ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਕੱਸ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ।
ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕੋ ਨਾ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਤੀ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਫਿਰ ਤਣਨ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਗੁਰਦੀਪ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਸਿਸਕੀ ਨਾਲ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ।
ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਗੁਰਦੀਪ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਗਿੱਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਰੁਕੇ ਬਿਨਾਂ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜੇ ਝੜਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਾਂ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਪਏ ਰਹੇ। ਗੁਰਦੀਪ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਦੀਪ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਔਰਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਸੀ, ਬਸ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਾਇਆ।
ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਖੜ੍ਹੇ ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਚੁੰਮ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਚਾਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਛੂਹੋ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਦੀ ਸਲੈਬ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਦਬਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੱਛੀ ਫਿਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਲੈਬ ਤੇ ਬੈਠ ਗਈ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ, ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਫਿਰ ਗੁਰਦੀਪ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਲੈਬ ਤੇ ਬੈਠੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ।
ਇਸ ਵਾਰ ਧੱਕੇ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਸਨ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਲੈਬ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉੱਪਰ ਉਠਾਈ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣ ਲੱਗੀ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਫਿਰ ਝੜ ਗਈ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਗੁਰਦੀਪ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਲਿਆ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਵੀ ਕੁਝ ਧੱਕਿਆਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਦੋਵੇਂ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟ ਗਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਰਾਤ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਮੈਂ ਹਰ ਰਾਤ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਵਾਂਗਾ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਸੇਜ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਗਦੀ ਰਹਾਂਗੀ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਗੁਰਦੀਪ ਦਾ ਆਖਰੀ ਮੈਸੇਜ ਫਿਰ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, ਸ਼ੁਭ ਰਾਤਰੀ, ਮੇਰੇ ਗੁਆਂਢੀ।
ਅਗਲੀ ਰਾਤ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਬਾਲਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਫੋਨ ਤੇ ਫਿਰ ਗੁਰਦੀਪ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੋ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ ਧੜਕਣ ਲੱਗਾ।
ਉਸ ਨੇ ਹਲਕਾ ਜਿਹਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦਿਆਂ ਹੀ ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਗਹਿਰਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ।
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹਾਉਂਦਿਆਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਚਲਾਇਆ ਅਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗਾ।
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸੂਟ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਿਆ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਿੱਲੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਉਸ ਦੇ ਨਿਪਲਾਂ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਪਲ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਈਆਂ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੁਰਦੀਪ ਦਾ ਕੁਰਤਾ ਉਤਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਸਾਬਣ ਲਗਾਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ, ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਘੁਟਣਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਸ ਰਹੀ ਸੀ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਹਿਲਾਈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਦੀਵਾਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਗਏ।
ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੀਵਾਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਉਸ ਵੱਲ ਧੱਕੀ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਰਸ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਜਦੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਝੜੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਗੁਰਦੀਪ ਦਾ ਹੱਥ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ। ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੇ।
ਸ਼ਾਵਰ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਗੁਰਦੀਪ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਤੌਲੀਏ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹਰ ਰਾਤ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੰਝ ਹੀ ਬੀਤਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਫਿਰ ਕੱਲ੍ਹ ਰਾਤ ਦਾ ਮੈਸੇਜ ਜਲਦੀ ਭੇਜਣਾ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਧਵਾ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੇ ਮੈਸੇਜ ਤੋਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਡਿਊਟੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬ ਸਕੂਟਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਖੇਤ ਵਿਚ ਲੁੰਨ ਦੀ ਭੁੱਖ
ਪੰਜਾਬੀ ਖੇਤ ਚ ਕਹਾਣੀ: ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕੱਲੀ ਸੁੱਖੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਬਲਵਿੰਦਰ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ: ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਭਾਬੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਹਾਣੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਕ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦਿਓਰ ਤੇ ਭਾਬੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਦੀਪ ਦੀਦੀ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਦੁਪਹਿਰੇ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਦੀ ਕਹਾਣੀ ਪਰਾਂਠਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਅਤੇ ਚੂੜੀਆਂ ਦੀ ਛਣਕ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਿੱਲੀ ਫੁੱਦੀ ਅਤੇ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਲੁੰਨ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦੀ ਬੱਸ ਵਿਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਪਿੱਛੇ ਬੈਠੇ ਅਜਨਬੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਸ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਫ਼ੋਨ ਕਾਲ ਨੇ ਦੋ ਅਜਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ।
ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ: ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਬਹੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਤਿਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਦੁਪਹਿਰ ਚੁਦਾਈ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਸ ਬਹੂ ਕਹਾਣੀ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਘਰ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੇ ਜਾਂਦਿਆਂ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਜਤਿਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਘਰ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟ੍ਰੇਨ ਸਫ਼ਰ ਕਹਾਣੀ: ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੰਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨ ਵਿੱਚ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਰਜਨ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਇੱਕ ਬੰਦ ਕੂਪਾ, ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਰਾਤ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਚੁਦਾਈ: ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ, ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹਰਮਨ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਡਿਊਟੀ ਵਾਲੀ ਨਰਸ ਸੁਖਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਬਣ ਗਈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲੇਗੀ।