ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ
ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਫੋਨ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਜਿਆ, ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਾਂ ਚਮਕਿਆ, ਅਤੇ ਸੁਨੇਹੇ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਸ਼ਬਦ ਸਨ, ਅੱਜ ਸ਼ਾਮ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਓ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਇੱਕ ਸੁਨੇਹੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਕਾਲਜ ਦੀ ਆਖਰੀ ਘੰਟੀ ਵੱਜ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਲਾਸਰੂਮ ਖਾਲੀ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਫੋਨ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਵਾਬ ਟਾਈਪ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖੋ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥੀ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ, ਚੌਂਤੀ ਸਾਲ ਦਾ, ਲੰਬਾ, ਗੰਭੀਰ ਅਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਸਟਾਫ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੇ ਟਿਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਸਿਮਰਨ ਬੱਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇਸ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਸਮਝਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਖਿੱਚ ਹੈ, ਪਰ ਅੱਜ ਉਸ ਸੁਨੇਹੇ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ, ਦੁਪੱਟਾ ਠੀਕ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਗੇਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋਏ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ, ਮੈਂ ਦਸ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਘਰ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਗਲੀਆਂ ਦੂਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅੱਧਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕਹੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦਾ ਕਾਲਰ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਖਿੱਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚੁੰਮਣ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੋਵੇਂ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਪਲ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਫੁਸਫੁਸਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਦੋਂ ਹੀ ਇੱਥੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਫਿਸਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ ਹੀ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਦੁਪੱਟਾ ਉਤਾਰ ਕੇ ਸੋਫੇ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਬਲਾਊਜ਼ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ ਨੇ ਬਲਾਊਜ਼ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਮੰਮੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗੇ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇੱਕ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਨਿੱਪਲ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਦਬਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਸਿਸਕੀ ਨਿਕਲੀ, ਹੋਰ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਹੋਰ।
ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਮੰਮੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਸਲਿਆ, ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਨਿੱਪਲ ਨੂੰ ਮਰੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਮੀ ਫੈਲ ਗਈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਨਾਲਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਸਲਵਾਰ ਹੇਠਾਂ ਖਿਸਕ ਗਈ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੈਂਟੀ ਵੀ ਆਪ ਹੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਗੀ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਫੇਰੀ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ, ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ, ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹੋਰ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਂਗਲਾਂ ਨਹੀਂ ਰੋਕੀਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਝਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ, ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ ਹੋਈ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਫੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪੈਂਟ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਗਰਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਫੇਰੀ, ਫਿਰ ਪੂਰਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇੱਕ ਗਹਿਰੀ ਆਹ ਨਿਕਲੀ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਹਿੱਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਲੁੰਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਫਿਸਲੀ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਰੁਕੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਝੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਮੁਸਕਰਾ ਪਈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਧੱਕਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ। ਲੁੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਹਰ ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲਿਆ।
ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧੀ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਈਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚਦੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਈਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਫੜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲਦੇ ਹੋਏ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਚੀਕਿਆ, ਹਾਂ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਰੁਕ ਕੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਲੁੰਨ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਗਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਚਾਦਰ ਫੜ ਲਈ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਦੱਬ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਚੂਤੜ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ। ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਚੀਕ ਹੋਰ ਉੱਚੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਲੁੰਨ ਤੇ ਵਗ ਗਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾਈ, ਉਸ ਦੇ ਧੱਕੇ ਹੋਰ ਗਹਿਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ ਫੁੱਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਅੰਦਰ ਹੀ ਕੰਬਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੇਰ ਤੱਕ ਕੋਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਫਿਰ ਮਸਲੇ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਬਿਠਾ ਲਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਪਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਬੈਠਣ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹਿੱਲੇ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਗਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਹਰ ਵਾਰ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ।
ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਗਤੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਮੋਢੇ ਫੜੇ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਨੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੀ ਕੰਬਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਲਿਟਾ ਕੇ ਫਿਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਕੱਢਿਆ, ਉਹ ਗਰਮ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ, ਮੁਸਕਰਾਈ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮ ਲਏ।
ਸ਼ਾਮ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ, ਦੋਵੇਂ ਨਹਾ ਕੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚੱਲਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਰ ਕੱਢੀ, ਦੋਵੇਂ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੀਵਾਰ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਚੁੰਮੀ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਫਿਰ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨੰਗੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਫਿਰ ਚੂਸਿਆ, ਇਸ ਵਾਰ ਹੋਰ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਹਰ ਹਿੱਸੇ ਤੇ ਫਿਰੀ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ। ਫਿਰ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬਿਠਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹਿੱਲੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਮੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਨ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੂਸਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਫਿਰ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਪੋਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਹਰ ਧੱਕਾ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਸੀ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਫੜੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਚੌਥੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਰੁਕਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਧੱਕੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਬਸ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਝੜੋ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਮੰਮਿਆਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਮਲ ਲਿਆ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ। ਦੋਵੇਂ ਸੋਫੇ ਤੇ ਹੀ ਲੇਟ ਗਏ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਅਜਨਬੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਪਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਦਾ ਫੋਨ ਫਿਰ ਵੱਜਿਆ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ, ਸਕਰੀਨ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨਵਾਂ ਸੁਨੇਹਾ ਸੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਸ਼ਾਮ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਲਿਖਿਆ, ਪੱਕਾ। ਉਸ ਨੇ ਫੋਨ ਰੱਖਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਬਾਹਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਰਾਤ ਗਹਿਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੋ, ਸਮਝੇ।
ਅਗਲੀ ਸ਼ਾਮ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਘਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਆਪਣਾ ਸੂਟ ਬਦਲ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੂਟ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਫਿਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਪਿਛਲੀ ਸ਼ਾਮ ਧੜਕਿਆ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਈ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਹ ਨਹੀਂ ਪੀਵਾਂਗੇ, ਅੱਜ ਸਿੱਧਾ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਕਾਊਂਟਰ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਚੁੰਮਣ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਫਿਸਲੇ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਦੇ ਬਟਨ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸੂਟ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਕਾਊਂਟਰ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ, ਉਹ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਚੂਸਾਂਗੀ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਚੁਦੋਗੇ।
ਸਿਮਰਨ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਘੁੰਮੀ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਲੁੰਨ ਸਿਮਰਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਸਖ਼ਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਚੌੜੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਆਪਣਾ ਲੁੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਧੱਕੇ ਮਾਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ।
ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਫੜੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਹੁੰ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਗੱਡ ਗਏ, ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਹਰ ਧੱਕੇ ਤੇ ਲੁੰਨ ਨੂੰ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜਦੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ, ਹਾਂ, ਹੋਰ ਤੇਜ਼, ਮਨਪ੍ਰੀਤ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਲਟਾ ਕੇ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਧੱਕੇ ਮਾਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਚੂਤੜ ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਝੜ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਵਗ ਗਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਅਤੇ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਬੋਨਸ ਸੀਨ ਤਾਂ ਅਸਲੀ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮ ਸੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਝੁਕਾ ਲਓਗੇ। ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫਿਰ ਇਹੀ ਸੁਨੇਹਾ ਆਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਇਹੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹੀ ਕਹਾਣੀ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਪੰਜਾਬੀ ਅਧਿਆਪਕ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁਦਾਈ ਕੀਤੀ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਡਾਂਸ ਕਲਾਸ ਕੁੜੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸ ਮਾਸਟਰ ਰਾਜਵੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਡਾਂਸ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਸਿਮਰਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰਾਜਵੀਰ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਉਸਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਨੀਤ ਨੇ ਰਾਜਬੀਰ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੂਸ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚੁਦਾਈ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਪੀਜੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਇੱਕ ਯਾਦ ਨਵਨੀਤ ਅਤੇ ਰਾਜਬੀਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਲਜ ਕੁੜੀਆਂ ਕਹਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਲੁੰਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਚਿੰਗ ਮੈਡਮ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕੋਚਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੈਡਮ ਜਸਲੀਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਲਿਖੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ।
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚੁਦਾਈ ਕਾਲਜ ਫੈਸਟ ਦੀ ਰਾਤ
ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬੀ: ਲੁਧਿਆਣਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਟੇਜ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਕਪਤਾਨ ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਨਵਜੋਤ ਦਾ ਲੁੰਨ
ਪੰਜਾਬੀ ਪੀਜੀ ਕੁੜੀ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਜੋਤ ਜਦੋਂ ਪੀਜੀ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤਾਂ ਨਵਜੋਤ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਬਦਲ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਇੱਕ ਛੱਤ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਤ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕੇ।
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ: ਜਸਮੀਤ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ
ਪੰਜਾਬੀ ਟੀਚਰ ਸੈਕਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਦੀ ਆਖਰੀ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਬਹਿਸ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਟਿਆਲਾ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਦੂਜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੇ ਤਬਲਾ ਰੂਮ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਅੱਧੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੇ ਹਰਮੋਨੀਅਮ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਣੀ
ਪਟਿਆਲਾ ਕਾਲਜ ਦਾ ਤਬਲਾ ਰੂਮ। ਰਾਤ ਦਾ ਰਿਆਜ਼। ਸਵਰਨਜੀਤ ਅਤੇ ਜਸਬੀਰ ਦੀ ਤਾਲ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਜੋ ਸਟੇਜ ਤੇ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੀ।
ਪੰਜਾਬੀ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀ ਲਵ ਸਟੋਰੀ: ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੰਨ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਮੁੰਡੇ ਕੁੜੀ ਲਵ ਸਟੋਰੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਕਾਲਜ ਦੇ ਯੂਥ ਫੈਸਟੀਵਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਗਾਇਕ ਜਸਕਰਨ ਦੀ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਤੋਂ ਛੱਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।