ਕੋਰੀਅਰ ਦੁਪਹਿਰ ਪੰਜਾਬੀ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਕੋਰੀਅਰ ਵਾਲੇ ਦਾ ਲੰਨ
ਕੋਰੀਅਰ ਦੁਪਹਿਰ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਘੰਟੀ ਸੁਣੀ ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਧੀ ਨਹਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਾਲ ਗਿੱਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਗੁਲਾਬੀ ਕੁੜਤੀ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚਿਪਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਘੰਟੀ ਫਿਰ ਵੱਜੀ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਨੌਜਵਾਨ ਬੋਲਿਆ, ਮੈਡਮ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਰਸਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਸਾਈਨ ਕਰ ਦਿਓ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਤੌਲੀਆ ਸੁੱਟਿਆ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕੋਰੀਅਰ ਵਾਲੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਆ ਗਈ।
ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਨਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸੀ, ਉਮਰ ਛੱਬੀ ਸਾਲ, ਕੱਦ ਲੰਬਾ, ਬਾਹਾਂ ਤਗੜੀਆਂ ਅਤੇ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਿੱਜੀ ਹੋਈ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਚਿਪਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਾਰਸਲ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਓ, ਇੰਨੀ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਤਾਂ ਪੀ ਲਓ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਅਗਲਾ ਸਟਾਪ ਦੂਰ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪੂਰਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਦੋ ਮਿੰਟ ਰੁਕਣਾ, ਮੈਂ ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹਾਂ।
ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਕਮਰ ਹਿਲਾਈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਗਲਾਸ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆਈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗਲਾਸ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਛੂਹ ਗਈਆਂ। ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਕੋਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਸੀਨੇ ਦੀ ਧੜਕਣ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਰੋਜ਼ ਇਸੇ ਰਸਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਂ ਮੈਡਮ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਰੂਟ ਹੈ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸੇ ਗਲੀ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਾਰਸਲ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੱਲ੍ਹ ਹੀ ਆਰਡਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਹੱਸਿਆ, ਮੈਡਮ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਰਡਰ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਹੀ ਆ ਗਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਾਰਸਲ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਲੇਸ ਵਾਲੀ ਨਾਈਟੀ ਨਿਕਲੀ। ਉਸ ਨੇ ਨਾਈਟੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਲਗਾ ਕੇ ਦੇਖੀ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਕੈਸੀ ਲੱਗੀ, ਰੰਗ ਠੀਕ ਹੈ ਨਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਹਰ ਰੰਗ ਜਚਦਾ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ ਬੈਠੋ, ਮੈਂ ਪਹਿਨ ਕੇ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹਾਂ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਸੋਫੇ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿਚ ਚਲੀ ਗਈ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਲਾਲ ਨਾਈਟੀ ਪਹਿਨ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਈ। ਨਾਈਟੀ ਪਤਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਗੋਰੇ ਮੋਢੇ ਅਤੇ ਛਾਤੀ ਦਾ ਉਭਾਰ ਸਾਫ ਦਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉੱਠ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਮੈਡਮ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੋ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਨਾ ਕਹੋ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਕਹੋ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ। ਚੁੰਮਣ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੀਭਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਫਿਰਨ ਲੱਗੇ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਹੱਥ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕਮਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨਾਈਟੀ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਦਿੱਤੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਟੀ ਸ਼ਰਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੰਗੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਖਤ ਨਿੱਪਲਾਂ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਫਿਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਲਈ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਰੁਕੋ ਨਾ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਸੋਫੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾਈਟੀ ਪੂਰੀ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਨੰਗਾ ਸਰੀਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਸਲਿਆ ਅਤੇ ਨਿੱਪਲਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿਚ ਉਂਗਲਾਂ ਫਸਾ ਲਈਆਂ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਹਾਂ, ਐਂਵੇਂ ਹੀ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਉਂਗਲ ਫੇਰੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਉੱਠਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪੂਰੀ ਗਿੱਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੋ ਉਂਗਲਾਂ ਅੰਦਰ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਿਸਕੀ ਲਈ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਪੂਰੇ ਫਲੈਟ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਦਾਣੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸੋਫੇ ਦੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਾਨ ਵਾਂਗ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜੀਭ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਿੱਪ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਪੂਰਾ ਸਖਤ ਅਤੇ ਲੰਬਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜਿਆ, ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਕਮਾਲ ਹੈਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਚੂਸਦੇ ਹੋਏ ਉੱਪਰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੁਸਕਰਾਈ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੈੱਡਰੂਮ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਿਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਪਾ ਦੇ, ਪੂਰਾ ਪਾ ਦੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਤੋਂ ਤੜਪ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਕ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਲੰਨ ਅੱਧਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਸਕੀ ਲਈ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦੂਜਾ ਧੱਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਲੰਨ ਪੂਰਾ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਨਹੁੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤੇ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਦੇਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਬਿਸਤਰਾ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਹਾਂ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਲਟ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੋੜੀ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਲੰਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਕੇ ਧੱਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਬੂਬਸ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਤੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਬਹੁਤ ਟਾਈਟ ਹੈ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਐਂਵੇਂ ਹੀ ਚੋਦ, ਰੁਕੀਂ ਨਾ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝੜ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਬਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਚੁੰਮ ਲਿਆ।
ਫਿਰ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਲੰਨ ਆਪਣੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀ। ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜੇ ਅਤੇ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹ ਫੁੱਲ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਪਸੀਨਾ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਝੜਨ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਝੜ ਜਾ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਝੜ ਜਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜੀ ਅਤੇ ਹੇਠੋਂ ਧੱਕੇ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਵਿਚ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਝੜ ਗਏ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੇ ਢਹਿ ਗਈ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਉੱਠੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਥਰੂਮ ਵੱਲ ਲੈ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਵਰ ਚਲਾਇਆ ਅਤੇ ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਵਹਿਣ ਲੱਗਾ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਤੇ ਸਾਬਣ ਲਗਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਟਿਕਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਕੋਰੀਅਰ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਪੂਰਾ ਜਾਦੂਗਰ ਹੈਂ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਿਆ। ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਹੇਠਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸਲਿੱਪਰੀ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਇਕ ਲੱਤ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਵਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੇ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਧੱਕੇ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੰਧ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਤੇਰਾ ਲੰਨ ਮੇਰੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਬਾਹਰ ਨਾ ਕੱਢੀਂ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ ਅਤੇ ਧੱਕਿਆਂ ਦੀ ਰਫਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਫਿਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਚੌਥੀ ਵਾਰ ਝੜ ਗਈ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਗੋਡਿਆਂ ਭਾਰ ਬੈਠ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ ਅਤੇ ਚੂਸਣ ਲੱਗੀ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਮੈਂ ਝੜਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਲੰਨ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਹੀ ਝੜ ਗਿਆ।
ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਵਰ ਹੇਠਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚੁੰਮਦੇ ਹੋਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਤੌਲੀਆ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੂੰਝਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਇਕ ਲੰਬਾ ਚੁੰਮਣ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਅੱਜ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਾਂਗਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗੀ।
ਕੁਝ ਦੇਰ ਦੋਵੇਂ ਐਂਵੇਂ ਹੀ ਪਏ ਰਹੇ, ਸਾਹ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹੋਏ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਮੈਡਮ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਮੇਰੇ ਪਾਰਸਲ ਬਾਕੀ ਹਨ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ ਨਾ ਕਹੋ, ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ ਫਿਰ ਆਉਣਾ, ਮੇਰਾ ਇਕ ਹੋਰ ਪਾਰਸਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੰਗੀ ਹੀ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਪਈ ਰਹੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਨੰਬਰ ਸੇਵ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੈਸੇਜ ਲਿਖਿਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ ਦੋ ਵਜੇ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਮਿਲੇਗਾ। ਫੋਨ ਰੱਖਦੇ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਆ ਗਈ। ਬਾਹਰ ਗਲੀ ਵਿਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬਾਈਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦੀ ਹੋਈ।
ਅਗਲੀ ਦੁਪਹਿਰ ਠੀਕ ਦੋ ਵਜੇ ਘੰਟੀ ਵੱਜੀ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਇਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪਾਰਸਲ ਫੜੀ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਡਮ, ਤੁਹਾਡਾ ਦੂਜਾ ਪਾਰਸਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਜ ਹਲਕੀ ਪੀਲੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਸਾਫ ਦਿਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਾਰਸਲ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲਈ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਫਿਰੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉੱਪਰ ਉਸ ਦੇ ਬੂਬਸ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਿਰ ਪਿੱਛੇ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਰਦਨ ਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਬੋਲਿਆ, ਅੱਜ ਰਸੋਈ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਖਾਣਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਤੂੰ ਆ ਗਿਆ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਦਾ ਪੱਲੂ ਹੇਠਾਂ ਸਰਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਸੋਈ ਦੀ ਸਲੈਬ ਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਬੈਠ ਗਈ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਆਪਣਾ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੰਦਰ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਲੈਬ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲੀ, ਹਾਂ ਹਰਪ੍ਰੀਤ, ਐਂਵੇਂ ਹੀ, ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਇਹ ਸਮਾਂ ਸਿਰਫ ਸਾਡਾ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਧੱਕੇ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ ਰਸੋਈ ਵਿਚ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਝੜ ਗਈ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਲੰਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਤੇ ਆਪਣਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕਿਹਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਫਿਰ ਆਉਣਾ, ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਆਰਡਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਪਾਰਸਲ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਮੈਡਮ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਰਸਲ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਾ ਹੋਣ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਸ ਪਏ ਅਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਸਲੈਬ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਤੇ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਲਿਖਿਆ, ਅੱਜ ਦਾ ਪਾਰਸਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤੁਰੰਤ ਆਇਆ, ਕੱਲ੍ਹ ਦੁਪਹਿਰ ਦੋ ਵਜੇ ਫਿਰ ਆਵਾਂਗਾ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖੀਂ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਫੋਨ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੇਖਿਆ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਵਿਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬਾਈਕ ਦੂਰ ਜਾਂਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
Support VasnaLok
VasnaLok is free for every reader, no paywall, no sign-up. If our stories keep you company, a small UPI support from you keeps the site alive and new stories coming every day.
Readers who enjoyed “ਕੋਰੀਅਰ ਦੁਪਹਿਰ ਪੰਜਾਬੀ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਕੋਰੀਅਰ ਵਾਲੇ ਦਾ ਲੰਨ” also read
8 curated storiesਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੇ ਨਵਦੀਪ ਨੂੰ ਚੋਦਿਆ
ਲੁਧਿਆਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨਵਦੀਪ ਤੇ ਟਿਕ ਗਈ। ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਡਾਂਸ ਫਲੋਰ ਦੀ ਚਮਕ ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਵਿਸਾਖੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੀ ਰਾਤ, ਭੰਗੜੇ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਗੁਰਦੀਪ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸਾਖੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸੇ ਰਾਤ ਦੀ ਹੈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ ਚੁੱਸ ਕੇ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆ
ਪੰਜਾਬੀ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਲਾੜੇ ਦਾ ਦੋਸਤ ਹਰਮਨ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਏ।
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਜੈਸਮੀਨ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿੱਚ ਹਰਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਉਹ ਰਾਤ
ਪੰਜਾਬੀ ਡੀਜੇ ਵਾਲਾ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਡੀਜੇ ਹਰਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ। ਵਿਆਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਦਾ ਗਾਣਾ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਈ।
ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ: ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਕੋਰੀਅਰ ਅਮਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਪਾਰਸਲ ਤੋਂ ਬੈੱਡਰੂਮ ਤੱਕ
ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਕੋਰੀਅਰ ਕਹਾਣੀ ਜਲੰਧਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਕ ਪਾਰਸਲ ਅਤੇ ਇਕ ਸੁਣੀ ਗਈ ਗੱਲ ਉਸ ਦੀ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਬੱਸ ਵਾਲੇ ਅਮਨ ਨਾਲ ਜੰਮ ਕੇ ਚੁਦਾਈ
ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ: ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਰਾਤ, ਆਖਰੀ ਬੱਸ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਸਫ਼ਰ ਜੋ ਨਵਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਗਿਆ।
ਪੰਜਾਬੀ ਬਰਾਤ ਕਹਾਣੀ: ਸਿਮਰਨ ਦੀ ਡਾਇਰੀ ਨੇ ਮੇਰਾ ਲੁੰਨ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਇੱਕ ਬਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਘਾਹ ਤੇ ਇੱਕ ਗੁਲਾਬੀ ਡਾਇਰੀ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲਾੜੀ ਦੀ ਭੈਣ ਸਿਮਰਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ।
ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ: ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਵਿਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੁੱਦੀ ਵਿਚ ਜਸਕਰਨ ਦਾ ਲੁੰਨ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਦਾਈ
ਪੰਜਾਬੀ ਹੋਟਲ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੇ ਹੋਟਲ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਗਲਤ ਦਸਤਕ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਨਬੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਰਾਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਾਸ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।