ગુજરાતી ડોકટરાણી સેક્સ વાર્તા: હીનાબેનની ક્લિનિકની રાત

આ ગુજરાતી ડોકટરાણી સેક્સ વાર્તા ત્યારે શરૂ થઈ જ્યારે વિશાલે ક્લિનિકના એક્ઝામિનેશન ટેબલ પર મુકેલી એક નાની વાળેલી ચિઠ્ઠી ઉપાડી. શામના સાડા આઠ વાગ્યા હતા, ક્લિનિકનો દરવાજો ડો. હીના પટેલે પોતે અંદરથી બંધ કર્યો હતો, અને કાગળ પર તેના હસ્તલેખનમાં લખ્યું હતું, "આજે ફક્ત કમર નથી તપાસવાની. ડરશો તો ચિઠ્ઠી ફાડીને ફેંકી દેજો."

વિશાલની આંગળીઓ કાંપી ગઈ. નવ મહિનાથી તે આ ક્લિનિકમાં આવતો હતો, કમરના દુખાવા માટે, ડો. હીના પટેલ એટલે છત્રીસ વર્ષની છૂટાછેડા લીધેલી ડોકટરાણી, જેણે એક વાર પણ તેને ડૉક્ટર જેવી દૂર લાગવા દીધી નહોતી. તેની આંખોમાં હંમેશા એક અલગ ચમક રહેતી, હોઠ પર હસતી સીધી વાતો કરવાની ટેવ હતી, અને આજે તેણે કમર પર ફિઝિયોથેરાપીનો હાથ ફેરવવાને બદલે આ ચિઠ્ઠી મૂકી દીધી હતી. "ડોકટર સાહેબ, આ શું છે," વિશાલે પૂછ્યું, અવાજ થોડો ખોખરો પડ્યો.

"હીનાબેન કહો, વિશાલ. આ ક્લિનિકની બહાર હું ડોકટર છું, પણ અંદરથી દરવાજો બંધ થાય એટલે નિયમો બદલાય છે," હીનાબેને કહ્યું અને તેની સફેદ કોટ ઉતારીને ખુરશી પર મૂકી દીધી. અંદર તેણે ઘેરા મરુન રંગની કુરતી પહેરી હતી, ગળાનો કટ થોડો ઊંડો હતો, અને તેની છાતીનો ઉભાર કાપડમાંથી સ્પષ્ટ દેખાતો હતો. વિશાલે ચિઠ્ઠીને ફાડવાની જગ્યાએ ખિસ્સામાં મૂકી દીધી, અને હીનાબેનના હોઠ પર એક જીતેલું સ્મિત ફરક્યું. "સારો છોકરો," તેણે કહ્યું.

"બેસો, અહીં, ટેબલ પર," હીનાબેને આંગળીથી ઇશારો કર્યો. વિશાલ એક્ઝામિનેશન ટેબલની ધાર પર બેઠો. હીનાબેન તેની સામે આવીને ઊભી રહી, એટલી નજીક કે તેના વાળમાંથી આવતી શેમ્પૂની સુગંધ વિશાલના નાકમાં ભરાઈ ગઈ. "નવ મહિનાથી તમે દર વખતે મારી સામે એવી રીતે જુઓ છો, જાણે કમર સિવાય કંઈક બીજું પણ દુખતું હોય," તેણે કહ્યું, અને તેના હાથ વિશાલના ખભા પર મુકાયા. "આજે એ દુખાવો પણ મટાડી દઉં?"

વિશાલે કંઈ કહેવાને બદલે તેનો હાથ પકડી લીધો. હીનાબેનની આંગળીઓ ગરમ હતી, નખ પર ઘેરો લાલ નેઇલપોલિશ હતો. તેણે વિશાલના હાથને પોતાની છાતી પર મૂક્યો, કુરતીના કાપડ પરથી જ તેના બુબ્સનો ગોળ આકાર અને કઠણ થયેલી ડીંટી વિશાલની હથેળીમાં અનુભવાઈ. "અહં, ડોકટર જેવું ટચ કરો છો," હીનાબેને ટીખળ કર્યું, "પેશન્ટ જેવું નહીં, માણસ જેવું ટચ કરો."

વિશાલે તેના બુબ્સને કુરતી પરથી જ દબાવ્યા, પહેલા ધીમેથી, પછી જોરથી. હીનાબેનની આંખો અડધી બંધ થઈ ગઈ અને તેના ગળામાંથી એક ઊંડો શ્વાસ નીકળ્યો. "હા, આવું જ," તેણે કહ્યું. તેણે પોતાની કુરતીના આગળના બટન ખોલવા માંડ્યા, એક પછી એક, અને કાળી બ્રામાં કેદ તેના ભરાવદાર બુબ્સ બહાર આવ્યા. વિશાલે બ્રાના કપને નીચે સરકાવ્યો અને તેના મોંમાં એક ડીંટી લઈ લીધી, જીભથી ચૂસવા માંડ્યો. હીનાબેને તેના વાળમાં આંગળીઓ ઘુસાડી દીધી અને તેનું માથું પોતાની છાતી પર દબાવ્યું. "ચૂસો, જોરથી ચૂસો," તેણે ફુસફુસાતા કહ્યું, "નવ મહિનાથી આ ડીંટીઓ તમારા વિશે વિચારીને કઠણ થતી હતી."

વિશાલે બીજી ડીંટીને આંગળીઓ વચ્ચે મસળી, વળાંક આપ્યો, ખેંચી. હીનાબેનની કમર વળી ગઈ અને તેના મોંમાંથી "આહ" નીકળી ગયું. પછી તેણે વિશાલને ધક્કો મારીને ટેબલ પર સુવાડી દીધો અને તેના શર્ટના બટન ખોલવા માંડી. "મારો વારો," તેણે કહ્યું, આંખોમાં તોફાન સાથે. શર્ટ ઉતરતાં જ તેણે વિશાલની છાતી પર હાથ ફેરવ્યા, નખથી હળવી ખંજવાળ કરી, અને પછી તેના પેન્ટનો પટ્ટો ખોલ્યો. વિશાલનો લંડ અંડરવેરમાંથી પહેલેથી તંગ થઈને ઊભો હતો, અને હીનાબેને તેને કાપડ પરથી જ પકડીને દબાવ્યો. "ઓહો, પેશન્ટ તો તૈયાર જ છે," તેણે હસીને કહ્યું.

તેણે અંડરવેર નીચે સરકાવ્યું અને વિશાલનો લંડ બહાર નીકળ્યો, લાંબો, જાડો, નસો ફૂલેલી. હીનાબેને તેને બે આંગળીઓથી પકડ્યો, ટોપ પર જીભ ફેરવી, અને પછી આખો મોંમાં લઈ લીધો. વિશાલના શરીરમાં વીજળી દોડી ગઈ. તેના હાથ હીનાબેનના વાળમાં ઘુસ્યા અને તેનું માથું નીચે દબાવ્યું, પણ હીનાબેને પોતાની ગતિ જાતે નક્કી કરી, ઊંડે સુધી લઈને, ગળા સુધી, પછી બહાર કાઢીને લંડના થડ પર જીભ ફેરવતી. "ધીરે, ડોકટર સાહેબ, હું ઝડી જઈશ," વિશાલે હાંફતા કહ્યું. "હીનાબેન કહો," તેણે મોંમાંથી લંડ કાઢ્યા વિના જવાબ આપ્યો, અવાજ ગુંજતો, "અને હજુ ઝડવાનું નથી, આજે રાત લાંબી છે."

તેણે વિશાલને ઊભો કર્યો અને પોતાની સલવારનો નાડો ખોલ્યો. સલવાર નીચે સરકી અને તેની કાળી પેન્ટી દેખાઈ, જે આગળથી પહેલેથી ભીની થઈ ગઈ હતી. વિશાલે પેન્ટીને એક બાજુ ખસેડી અને તેની આંગળી હીનાબેનની ચૂત પર મૂકી. તે ગરમ અને ભીની હતી, પાણીથી તરબતર. "અંદર નાખો," હીનાબેને આદેશ આપ્યો. વિશાલે બે આંગળીઓ તેની ચૂતમાં ઘુસાડી દીધી અને અંદર બહાર કરવા માંડ્યો. હીનાબેન ટેબલને પકડીને ઊભી રહી, તેની કમર આગળ પાછળ હલવા લાગી. "હા, આવું જ, જોરથી," તે બોલી. વિશાલે અંગૂઠાથી તેના દાણા પર દબાણ કર્યું અને હીનાબેનનું શરીર કાંપ્યું, તેની ચૂતમાંથી વધુ પાણી વહેવા લાગ્યું, વિશાલના હાથ પર ટપક્યું.

"હવે બસ, ચોદો મને," હીનાબેને કહ્યું અને ટેબલ પર ચત્તી સૂઈ ગઈ, પગ પહોળા કરીને. વિશાલ તેની વચ્ચે આવ્યો, લંડને તેની ચૂતના મોં પર ઘસ્યો, ભીનાશમાં લસરતો, અને પછી એક જ ધક્કામાં અંદર ઘુસાડી દીધો. હીનાબેનની ચૂત ટાઇટ અને ગરમ હતી, તેણે લંડને ચારે બાજુથી જકડી લીધો. "આહ, હા," હીનાબેન ચીસ પાડી ઊઠી, "આટલા મહિનાથી આ જ જોઈતું હતું." વિશાલે ધક્કા મારવા માંડ્યા, પહેલા ધીમા, પછી ઝડપી, ટેબલ હલવા લાગ્યું. હીનાબેને તેના ખભા પકડી લીધા, નખ ખૂંચાડ્યા, અને દરેક ધક્કે તેની કમર ઉપર ઉઠાવી.

ક્લિનિકની દીવાલો વચ્ચે તેમના શ્વાસ અને ચામડીના ટકરાવાનો અવાજ ગુંજતો હતો. હીનાબેને વિશાલના કાનમાં કહ્યું, "જોરથી, મને ડોકટરની જેમ નહીં, મર્દની જેમ ચોદો." વિશાલે તેના પગ ખભા પર મૂકી દીધા અને ઊંડા ધક્કા માર્યા, લંડ તેની ચૂતના છેડા સુધી પહોંચતો. હીનાબેનનું શરીર કમાનની જેમ વળ્યું, તેની ચીસો વધી, અને અચાનક તેની ચૂતમાંથી પાણીનો ધસારો થયો, વિશાલના લંડ પર, ટેબલ પર. તે ઝડી ગઈ હતી, શરીર કાંપતું, આંખો બંધ. પણ વિશાલ હજુ ઝડ્યો નહોતો, તેનો લંડ હજુ કઠણ હતો.

"ઊભા થાઓ," હીનાબેને હાંફતા કહ્યું, "અહીં પૂરું નહીં થાય. મારા ફ્લેટ પર જઈએ, પાંચ મિનિટનો રસ્તો છે." તેણે ઝડપથી કપડાં પહેર્યા, ક્લિનિકની લાઇટો બંધ કરી, શટર નીચે પાડ્યું. રસ્તામાં કારમાં બેઠેલા વિશાલના ખોળામાં તેણે હાથ મૂક્યો અને તેના લંડને પેન્ટ પરથી જ દબાવતી રહી. "ડ્રાઇવિંગ પર ધ્યાન આપો," તેણે તોફાની સ્મિત સાથે કહ્યું, જ્યારે વિશાલનો શ્વાસ ફરી ગરમ થયો.

ફ્લેટનો દરવાજો બંધ થતાં જ હીનાબેને વિશાલને દીવાલ સાથે દબાવી દીધો અને તેના હોઠ પર તૂટી પડી. તેનું ચુંબન ભૂખ્યું હતું, જીભ ઊંડે સુધી, દાંત હોઠ પર. "કપડાં કાઢો," તેણે આદેશ આપ્યો, પોતે પણ કુરતી ઉતારતી. બેડરૂમ સુધી પહોંચતાં પહોંચતાં બંને લગભગ નગ્ન થઈ ગયા હતા. હીનાબેનના બુબ્સ હવે સંપૂર્ણ ખુલ્લા હતા, મોટા, ગોળ, ડીંટીઓ કઠણ. વિશાલે તેને પલંગ પર ધકેલી અને તેના શરીર પર ચઢી ગયો, તેના બુબ્સને મોંમાં લઈને ચૂસવા માંડ્યો, બીજાને હાથથી મસળતો.

"મારી ચૂત ચાટો," હીનાબેને કહ્યું, પગ પહોળા કરીને. વિશાલ તેના પગ વચ્ચે ગયો અને તેની જીભ તેની ચૂત પર મૂકી. તે મીઠી અને ખારી ભીનાશથી ભરેલી હતી. તેણે તેના દાણાને જીભથી ચૂસ્યો, ચૂતના હોઠોને ચાટ્યા, જીભ અંદર ઘુસાડી. હીનાબેન પલંગ પર તરફડવા લાગી, તેના હાથ વિશાલના માથાને પોતાની ચૂત પર દબાવતા. "હા, ત્યાં જ, જીભ જોરથી," તે ચીસો પાડતી હતી. વિશાલે બે આંગળીઓ તેની ચૂતમાં ઘુસાડી અને જીભથી દાણો ચૂસતો રહ્યો, અને થોડી જ વારમાં હીનાબેન ફરી ઝડી ગઈ, તેની ચૂતનું પાણી વિશાલના મોં પર, હડપચી પર વહેતું.

પછી હીનાબેને વિશાલને ચત્તો સુવાડી દીધો અને તેના લંડ પર સવાર થઈ ગઈ. તેણે લંડને પકડીને પોતાની ચૂતમાં ગોઠવ્યો અને ધીમે ધીમે નીચે બેસી, આખો લંડ અંદર લેતી. "ઓહ," તેના મોંમાંથી નીકળ્યું. પછી તેણે કમર હલાવવા માંડી, ઉપર નીચે, આગળ પાછળ, તેના બુબ્સ ઉછળતા. વિશાલે તેના બુબ્સ પકડી લીધા, ડીંટીઓ વળાંક આપી. હીનાબેનની ગતિ વધી, તેના શ્વાસ ઝડપી થયા, પલંગ કિચૂડાટ કરવા લાગ્યો. "હું આવું છું," તેણે ચીસ પાડી, અને તેનું શરીર વિશાલ પર ઢળી પડ્યું, ચૂત લંડને જોરથી જકડતી, પાણી વહેતું.

વિશાલે તેને પલંગ પર ઉંધી સુવાડી, તેની કમર ઊંચી કરી, અને પાછળથી તેની ચૂતમાં લંડ ઘુસાડી દીધો. આ પોઝિશનમાં લંડ વધુ ઊંડે જતો હતો, અને હીનાબેન દરેક ધક્કે આગળ ધકેલાતી હતી, તેના બુબ્સ પલંગ પર ઘસાતા. વિશાલે તેના વાળ પકડીને પાછળ ખેંચ્યા અને તેની પીઠ પર હાથ ફેરવ્યો. "કહો, કોની ચૂત છે આ," તેણે હાંફતા પૂછ્યું. "તમારી, ફક્ત તમારી," હીનાબેને જવાબ આપ્યો, "ચોદો, જોરથી ચોદો." વિશાલના ધક્કા જંગલી થઈ ગયા, પલંગ દીવાલ સાથે ટકરાતો હતો, અને છેવટે તેનું શરીર કાંપ્યું, લંડમાંથી ગરમ વીર્યનો ધસારો તેની ચૂતમાં ભરાયો. બંને પલંગ પર ઢળી પડ્યા, પરસેવે રેબઝેબ, શ્વાસ હાંફતા.

બાથરૂમમાંથી બહાર આવીને હીનાબેને એક પાતળો સફેદ ટોવેલ વીંટાળ્યો હતો, જે તેના ભીના શરીર પર ચોંટેલો હતો. વિશાલ પલંગ પર સૂતો હતો, તેનો લંડ ફરી અડધો ઊભો થવા લાગ્યો હતો તેને જોઈને. "અરે, પેશન્ટને તો ઇન્જેક્શનની અસર હજુ બાકી લાગે છે," હીનાબેને ટીખળ કર્યું અને ટોવેલ ખોલીને ફેંકી દીધો. તેનું નગ્ન શરીર લાઇટના પીળા પ્રકાશમાં ચમકતું હતું, બુબ્સ પર પાણીના ટીપાં, પેટ નીચે ત્રિકોણ આકારના વાળ ભીના થઈને ચોંટેલા. વિશાલે તેને પોતાની તરફ ખેંચી અને તેના પેટ પર જીભ ફેરવી, નાભીમાં જીભ ઘુસાડી, નીચે સરકતો ગયો.

"મારી ચૂત હજુ ભૂખી છે," હીનાબેને કહ્યું અને પલંગની ધાર પર બેઠી, પગ પહોળા કરીને. વિશાલ ઘૂંટણિયે બેઠો અને તેની ચૂત પર મોં મૂક્યું. આ વખતે તેણે ધીમે ધીમે ચાટ્યું, દરેક હોઠને અલગ અલગ, દાણાને જીભની ટોચથી હળવે હળવે સ્પર્શતો, પછી જોરથી ચૂસતો. હીનાબેનના હાથ તેના માથા પર હતા, તેની આંગળીઓ તેના વાળમાં ખૂંચેલી. "હા, બસ ત્યાં જ રહો, હલશો નહીં," તે બોલી, તેની કમર પોતે જ હલાવતી, તેની ચૂત વિશાલના મોં પર ઘસતી. તેનું પાણી વિશાલના હોઠો પર, હડપચી પર વહેતું હતું, અને વિશાલ તેને ચાટી જતો હતો, ગળી જતો હતો.

પછી હીનાબેન પલંગ પર ચત્તી સૂઈ ગઈ અને વિશાલને પોતાની ઉપર ખેંચ્યો. "હવે મને એવી રીતે ચોદો કે સવારે ઊભા થતાં મારી ચૂત દુખે," તેણે તેના કાનમાં કહ્યું, અવાજમાં એક જંગલી ભૂખ હતી. વિશાલે તેના પગ પોતાના ખભા પર મૂક્યા અને લંડ તેની ચૂતમાં ઘુસાડ્યો, જે હવે સંપૂર્ણ ભીની અને તૈયાર હતી. તેણે લાંબા, ઊંડા ધક્કા મારવા માંડ્યા, દરેક ધક્કે તેનું પેટ હીનાબેનના પેટ સાથે ટકરાતું. હીનાબેનના બુબ્સ દરેક ધક્કે ઉછળતા હતા, વિશાલે એક હાથથી તેને પકડીને દબાવ્યા, ડીંટીને આંગળીઓ વચ્ચે મસળી.

"જોરથી, વધુ જોરથી," હીનાબેન ચીસો પાડતી હતી, તેના નખ વિશાલની પીઠ પર ખૂંચતા હતા, લાલ લીટીઓ પાડતા. વિશાલે તેની કમર પકડી અને પોતાની તરફ ખેંચી, ધક્કાની ગતિ વધારી, પલંગનું માથું દીવાલ સાથે ધડાકા સાથે ટકરાતું હતું. હીનાબેનનું શરીર કમાનની જેમ વળ્યું, તેની આંખો પાછળ ફરી ગઈ, અને તે ત્રીજી વાર ઝડી, તેની ચૂત વિશાલના લંડને એટલા જોરથી જકડતી હતી કે વિશાલ પણ પોતાને રોકી ન શક્યો. તેના લંડમાંથી વીર્યનો બીજો ધસારો નીકળ્યો, ગરમ, ઘટ્ટ, તેની ચૂતમાં ભરાતો, બહાર ટપકતો.

બંને એકબીજામાં લપેટાઈને પડ્યા રહ્યા, હીનાબેનનું માથું વિશાલની છાતી પર, તેનો હાથ તેના પેટ પર. "નવ મહિના," હીનાબેને ધીમેથી કહ્યું, "નવ મહિનાથી હું દરેક એપોઇન્ટમેન્ટ પછી ઘરે આવીને તમારા વિશે વિચારતી હતી. આજે ચિઠ્ઠી લખતાં મારા હાથ કાંપતા હતા, ડર હતો કે તમે ચિઠ્ઠી ફાડીને જતા રહેશો." વિશાલે તેના કપાળ પર ચુંબન કર્યું અને કહ્યું, "એ ચિઠ્ઠી મેં ખિસ્સામાં સાચવી છે, હીનાબેન. જિંદગીભર સાચવીશ."

થોડી વાર શાંતિ રહી, ફક્ત એસીનો અવાજ અને બંનેના ધબકતા દિલ. પછી હીનાબેને વિશાલની છાતી પર માથું મૂક્યું અને કહ્યું, "કાલે સાંજે સાત વાગ્યે, ફરી એપોઇન્ટમેન્ટ. અને હા, આ વખતે ચિઠ્ઠી હું નહીં, તમે લખીને લાવજો." વિશાલે તેના વાળમાં આંગળીઓ ફેરવી અને કહ્યું, "ચિઠ્ઠીમાં શું લખું?" હીનાબેને તેના કાનમાં ફુસફુસાતા કહ્યું, "લખજો કે ડોકટરાણી, આજે રાત્રે તમારી દવા હું છું."